Romanos 9
Lataiquiʼ loyaʼapa iƚe al cʼa lixpicʼepa L̵anDios (CHDNT) vs BKJ
1 — ausente —
1 Eu digo a verdade em Cristo, eu não minto; a minha consciência também me dá testemunho no Espírito Santo,
2 — ausente —
2 que eu tenho grande pesar e contínua tristeza no meu coração.
3 — ausente —
3 Porque eu mesmo desejava ser amaldiçoado de Cristo, por meus irmãos, meus parentes segundo a carne;
4 Iƚne lun Israel acueca' lipaxnepola' ȽanDios. Imetsaicopola' inaxque'. Maƚque ȽanDios imuj'moxi pe lomana' iƚniya. Imaneconca litaiqui', epi'i'mola' litaiqui' loya'apa locuxepa. Imuc'i'mola' te lo'eyacu jiƚpe lejut'ƚ ȽanDios. U'i'mola' litaiqui' licupa, ticua: “Toƚe, toƚe catoc'i'molhuo'”.
4 que são israelitas, aos quais pertence a adoção, e a glória, e os pactos, e a entrega da lei, e o serviço de Deus, e as promessas;
5 Iƚne lixanuc' Israel aƚtatahueló illanc' ninc'ijudío. Jouc'a itatahueló Cristo lipajnta fa'a li'a ƚamats'. Iƚque Cristo ma' anDios, jahuay ticuxe. Ma' iƚque laxc'onƚingoƚaiƚe. Ocuena aimi'iya malaxc'onƚingoƚaiyacu. Ni itsiya ni Locuena Quitine. Toƚta'a ti'iƚa'. Amén.
5 dos quais são os pais, e dos quais, segundo a carne, veio Cristo, que é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Itsiya, ¿te qui'ipa? Tocomma to ȽanDios aiquenant'ƚi limipola' iƚniya lun Israel. A'i. Ma tenant'ƚi. Petsi aƚinca ixanuc' Israel iƚniya tepenufyi litaiqui' ȽanDios. Locuenaye pe aiquilepenufi, tama anuli ƚiƚtatahuelo, iƚne a'i quixanuc' Israel, a'i quixanuc' ȽanDios.
6 Não, porém, que a palavra de Deus tenha perdido o seu efeito, porque nem todos os que são de Israel são israelitas.
7 Ma toƚta'a li'ipola' linaxque' Abraham. Iƚne tama le'a anuli quiƚ'ailli', iƚque Abraham, ȽanDios aiquimetsaicola' jahuay iƚniya. Timi Abraham: “Quimetsaico'ma Isaac. Iƚque ma' o'hua.”
7 Nem por serem a semente de Abraão, são todos filhos; mas, em Isaque será chamada a tua semente.
8 Iƚe lataiqui' aƚmuc'inga' naitsi iƚne aƚinca inaxque' ȽanDios. Lan xanuc' nomajnlispa fa'a li'a ƚamats' ȽanDios aiquimetsaicola' jahuay to quinaxque'. Ma le'a iƚniya nomajnliconspá, iƚne tipa'a al ts'e liƚpitine, maƚne inaxque' ȽanDios. Ti'onƚcospa to Isaac. Abraham a'i quituca' mixpic'e ti'iƚa' iƚque qui'hua. Ma ȽanDios icupa cataiqui' ti'iƚa'.
8 Isto é: Os que são filhos da carne, estes não são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são considerados como semente.
9 Toƚta'a litaiqui' ȽanDios limipa Abraham lu'ipa lo'iya, ticua: “Litine laixpic'epa iya' cacuaiyoconno, ƚopeno Sara tipo'no'ma ƚi'hua”.
9 Porque esta é a palavra da promessa: Por este tempo eu virei, e Sara terá um filho.
10 — ausente —
10 E não somente isso, mas também quando Rebeca concebeu de um, de nosso pai Isaque;
11 — ausente —
11 (porque, não tendo os filhos ainda nascido, nem tendo feito algo bom ou mal, para que o propósito de Deus pudesse permanecer segundo a eleição, não por obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 isto foi dito a ela: O mais velho servirá ao mais jovem.
13 Al Paxi Liniƚingiya tuya'e' toƚta'a li'ejma' ȽanDios, ticua: “Jacob ai'epa capic'a, Esaú ai'epa caipilaic'”.
13 Como está escrito: Jacó eu tenho amado, mas Esaú eu tenho odiado.
14 Itsiya, ¿te caƚnesyacu? ¿Ja'ni a'ij ƚijca lo'epa ȽanDios? A'i. Aimi'iya maƚnescoyacu toƚta'a.
14 O que diremos então? Há em Deus injustiça? De forma alguma!
15 ȽanDios timi Moisés: “Iya' catoc'i'ma petsi aipic'a catoc'iƚa'. Caxim'ma cuanuc' petsi aipic'a caxinƚa' cuanuc'.”
15 Porque ele diz a Moisés: Eu terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e eu terei compaixão de quem eu tiver compaixão.
16 Toƚta'a aƚsinyi aimi'iya maƚspic'eyacu te ts'i'ic' caƚ'e'eyaconga' ȽanDios. Aimi'iya malipa'ayacu cafxi malulijyacu toƚta'a maƚpaxneyaconga' ȽanDios. Ma ȽanDios quituca' tixpic'e naiƚne loxinyacola' acuanuc'la.
16 Assim, pois, não é daquele que quer, nem daquele que corre, mas de Deus, que manifesta misericórdia.
17 Ma' anuli loya'apa al Paxi Liniƚingiya locuapa limipa ȽanDios cal rey Faraón. Timi:
17 Porque a escritura diz a faraó: Para este mesmo propósito eu te levantei; para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
18 Jiƚpe aƚsinyi li'ejma' ȽanDios. Iƚque petsi ipic'a titoc'iƚa' ma titoc'i'ma. Petsi ipic'a ti'iƚa' axna lipicuejma' ma ti'i'ma axna.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem ele quer ter misericórdia, e endurece a quem quer.
19 Itsiya, ¿te aga aƚmi'ma: “Ja'ni toƚta'a li'ejma' ȽanDios, ¿te co'icopa aimalatenƚcoconga' illanc' laƚ'ejma'? ¿Te illanc' caƚtuca' aƚspic'e'me te ts'i'ic' laƚ'iyaconga'? A'i. Aimi'iya.”?
19 Tu dirás a mim então: Por que ele ainda achou culpa? Pois quem tem resistido à sua vontade?
20 Aimones'ma toƚta'a. ¿Te totalai'ot'ƚe'ma ȽanDios ima' ma' unxans? ¿Te ja'ni ƚilanc'empa ti'i'ma titalai'e'ma iƚque ƚilanc'epa? A'i. Aimi'iya.
20 Mas, ó homem, quem és tu, para que contestes a Deus? Dirá a coisa formada ao que a formou: Por que tu me fizeste assim?
21 Ƚintaƚpa capixú maƚque quituca' tixpic'e te ts'i'ic' mixhuicoya ƚipixitsqui. Maƚque ƚipixitsqui tilanc'eco'ma oque' ƚapixú. Anuli acueca' lipitali, locuena ni naitsi capixu.
21 Não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Ima' totalai'ot'ƚe'ma ȽanDios, aimetenƚcocohuo' iƚque li'ejma', iya' camihuo': Ima' aimocueca lo'epa ȽanDios. Iƚque joupa ixpic'epa titeƚ'mitsola' iƚne laixtuc'opola'. Joupa ixpic'epa timuj'moxi ma' anDios. Tama joupa ixhuaita acueca' li'epa lixcay, ȽanDios ti'hua ticoƚi. Aiquecani'ela' nulemma. Tixnet'ƚqui.
22 E se Deus, disposto a demonstrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a destruição,
23 Ƚinca aimocueca iƚe lo'epa ȽanDios. Iƚque jouc'a tipa'a lomuc'iyacola' lan xanuc'. Iƚne lixanuc' loximpola' acuanuc'la. Joupa ixpic'epa titoc'itsola', tilanc'e'e'mola' liƚpicuejma', tilaitsufcotsola'. Joupa ixpic'epa timetsaicoƚe juaiconapa acueca' CanDios.
23 para que ele também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que antes ele já preparou para glória,
24 Iƚe laifnespa: “… lixanuc' ȽanDios”, canescola' jahuay iƚne petsi ƚijoc'ipola' ȽanDios. Ja'ni ninc'ijudío, ja'ni unc'ocuenaye xanuc', ma' anuli ȽanDios aƚjoc'iponga'.
24 até nós, a quem ele chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Jiƚpe lije'e cal profeta Oseas, ȽanDios tipalaicola' locuenaye xanuc', iƚne a'ij judío, ticua:
25 Assim como ele também diz em Oseias: Eu os chamarei meu povo, os quais não eram meu povo; e amada à que não era amada.
26 Jouc'a ticua:
26 E acontecerá que, no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; ali serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Cal profeta Isaías tuya'e' lo'iyacola' lan xanuc' Israel, ticua:
27 Isaías também clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente será salvo;
28 ȽanDios ƚaƚPoujna joupa ixpic'epa ti'e'ma al cueca' fa'a li'a ƚamats'.
28 porque ele concluirá a obra e a abreviará em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 Jiƚpe lije'e Isaías ai'a tuya'a'ma toƚta'a lo'iya, ticua:
29 E como Isaías disse antes: Se o Senhor Sabaoth não nos tivesse deixado semente, teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos semelhante a Gomorra.
30 Itsiya, ¿te caƚnescoyacu xonca? ¿Te qui'ipola' lan xanuc' a'ij judío? Luyaipa quitiné iƚne lan xanuc' aiquiƚsina' locuxepa ȽanDios. Aimehueyi te co'iya mixinyacola' ȽanDios to lan c'a xanuc'. Aimicuis'eyoƚtsi: “¿Te caƚ'eyacu aƚsintsonga' toƚta'a?” Itsiya petsi no'huaiyimpá Jesucristo, ȽanDios tepenufila' to ailopa'a quiƚjunac'.
30 O que diremos então? Que os gentios, que não seguiam a justiça, alcançaram justiça, a justiça que é pela fé.
31 Lan xanuc' judío, iƚne lixanuc' Israel, ¿te qui'ipola' iƚniya? Iƚne iƚsina' al c'a locuxe'epola' ȽanDios. Tixhueyi iƚe lataiqui'. Tehueyi te co'iya ȽanDios mixinyacola' to ailopa'a quiƚjunac', tepenuftsola'. ȽanDios aiquixinnila' toƚta'a. Aiquepenufila'.
31 Mas Israel, que seguia a lei da justiça, não alcançou a lei da justiça.
32 ¿Te qui'icopola' toƚta'a? Iƚne aimi'huaiyijnyi ȽanDios. Maƚpe liƚpicuejma' ticuayi: “Illanc' ninc'ic'a xanuc'. Lanant'ƚi'me caƚtuca' iƚe laƚcuxe'eponga' ȽanDios. Toƚta'a ailopa'a caƚjunac'. Lapenuf'monga'.”
32 Por quê? Porque eles não a buscaram pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois eles tropeçaram na pedra de tropeço.
33 Toƚta'a loya'apa al Paxi Liniƚingiya, ticua:
33 Como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de ofensa; e todo aquele que crer nela não será envergonhado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.