Romanos 9

Lataiquiʼ loyaʼapa iƚe al cʼa lixpicʼepa L̵anDios (CHDNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, testemunhando comigo, no Espírito Santo, a minha própria consciência:
2 — ausente —
2 tenho grande tristeza e incessante dor no coração;
3 — ausente —
3 porque eu mesmo desejaria ser anátema, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas, segundo a carne.
4 Iƚne lun Israel acueca' lipaxnepola' ȽanDios. Imetsaicopola' inaxque'. Maƚque ȽanDios imuj'moxi pe lomana' iƚniya. Imaneconca litaiqui', epi'i'mola' litaiqui' loya'apa locuxepa. Imuc'i'mola' te lo'eyacu jiƚpe lejut'ƚ ȽanDios. U'i'mola' litaiqui' licupa, ticua: “Toƚe, toƚe catoc'i'molhuo'”.
4 São israelitas. Pertence-lhes a adoção e também a glória, as alianças, a legislação, o culto e as promessas;
5 Iƚne lixanuc' Israel aƚtatahueló illanc' ninc'ijudío. Jouc'a itatahueló Cristo lipajnta fa'a li'a ƚamats'. Iƚque Cristo ma' anDios, jahuay ticuxe. Ma' iƚque laxc'onƚingoƚaiƚe. Ocuena aimi'iya malaxc'onƚingoƚaiyacu. Ni itsiya ni Locuena Quitine. Toƚta'a ti'iƚa'. Amén.
5 deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para todo o sempre. Amém!
6 Itsiya, ¿te qui'ipa? Tocomma to ȽanDios aiquenant'ƚi limipola' iƚniya lun Israel. A'i. Ma tenant'ƚi. Petsi aƚinca ixanuc' Israel iƚniya tepenufyi litaiqui' ȽanDios. Locuenaye pe aiquilepenufi, tama anuli ƚiƚtatahuelo, iƚne a'i quixanuc' Israel, a'i quixanuc' ȽanDios.
6 E não pensemos que a palavra de Deus haja falhado, porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas;
7 Ma toƚta'a li'ipola' linaxque' Abraham. Iƚne tama le'a anuli quiƚ'ailli', iƚque Abraham, ȽanDios aiquimetsaicola' jahuay iƚniya. Timi Abraham: “Quimetsaico'ma Isaac. Iƚque ma' o'hua.”
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos seus filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Iƚe lataiqui' aƚmuc'inga' naitsi iƚne aƚinca inaxque' ȽanDios. Lan xanuc' nomajnlispa fa'a li'a ƚamats' ȽanDios aiquimetsaicola' jahuay to quinaxque'. Ma le'a iƚniya nomajnliconspá, iƚne tipa'a al ts'e liƚpitine, maƚne inaxque' ȽanDios. Ti'onƚcospa to Isaac. Abraham a'i quituca' mixpic'e ti'iƚa' iƚque qui'hua. Ma ȽanDios icupa cataiqui' ti'iƚa'.
8 Isto é, estes filhos de Deus não são propriamente os da carne, mas devem ser considerados como descendência os filhos da promessa.
9 Toƚta'a litaiqui' ȽanDios limipa Abraham lu'ipa lo'iya, ticua: “Litine laixpic'epa iya' cacuaiyoconno, ƚopeno Sara tipo'no'ma ƚi'hua”.
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por esse tempo, virei, e Sara terá um filho.
10 — ausente —
10 E não ela somente, mas também Rebeca, ao conceber de um só, Isaque, nosso pai.
11 — ausente —
11 E ainda não eram os gêmeos nascidos, nem tinham praticado o bem ou o mal (para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 já fora dito a ela: O mais velho será servo do mais moço.
13 Al Paxi Liniƚingiya tuya'e' toƚta'a li'ejma' ȽanDios, ticua: “Jacob ai'epa capic'a, Esaú ai'epa caipilaic'”.
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém me aborreci de Esaú.
14 Itsiya, ¿te caƚnesyacu? ¿Ja'ni a'ij ƚijca lo'epa ȽanDios? A'i. Aimi'iya maƚnescoyacu toƚta'a.
14 Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum!
15 ȽanDios timi Moisés: “Iya' catoc'i'ma petsi aipic'a catoc'iƚa'. Caxim'ma cuanuc' petsi aipic'a caxinƚa' cuanuc'.”
15 Pois ele diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia e compadecer-me-ei de quem me aprouver ter compaixão.
16 Toƚta'a aƚsinyi aimi'iya maƚspic'eyacu te ts'i'ic' caƚ'e'eyaconga' ȽanDios. Aimi'iya malipa'ayacu cafxi malulijyacu toƚta'a maƚpaxneyaconga' ȽanDios. Ma ȽanDios quituca' tixpic'e naiƚne loxinyacola' acuanuc'la.
16 Assim, pois, não depende de quem quer ou de quem corre, mas de usar Deus a sua misericórdia.
17 Ma' anuli loya'apa al Paxi Liniƚingiya locuapa limipa ȽanDios cal rey Faraón. Timi:
17 Porque a Escritura diz a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para mostrar em ti o meu poder e para que o meu nome seja anunciado por toda a terra.
18 Jiƚpe aƚsinyi li'ejma' ȽanDios. Iƚque petsi ipic'a titoc'iƚa' ma titoc'i'ma. Petsi ipic'a ti'iƚa' axna lipicuejma' ma ti'i'ma axna.
18 Logo, tem ele misericórdia de quem quer e também endurece a quem lhe apraz.
19 Itsiya, ¿te aga aƚmi'ma: “Ja'ni toƚta'a li'ejma' ȽanDios, ¿te co'icopa aimalatenƚcoconga' illanc' laƚ'ejma'? ¿Te illanc' caƚtuca' aƚspic'e'me te ts'i'ic' laƚ'iyaconga'? A'i. Aimi'iya.”?
19 Tu, porém, me dirás: De que se queixa ele ainda? Pois quem jamais resistiu à sua vontade?
20 Aimones'ma toƚta'a. ¿Te totalai'ot'ƚe'ma ȽanDios ima' ma' unxans? ¿Te ja'ni ƚilanc'empa ti'i'ma titalai'e'ma iƚque ƚilanc'epa? A'i. Aimi'iya.
20 Quem és tu, ó homem, para discutires com Deus?! Porventura, pode o objeto perguntar a quem o fez: Por que me fizeste assim?
21 Ƚintaƚpa capixú maƚque quituca' tixpic'e te ts'i'ic' mixhuicoya ƚipixitsqui. Maƚque ƚipixitsqui tilanc'eco'ma oque' ƚapixú. Anuli acueca' lipitali, locuena ni naitsi capixu.
21 Ou não tem o oleiro direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro, para desonra?
22 Ima' totalai'ot'ƚe'ma ȽanDios, aimetenƚcocohuo' iƚque li'ejma', iya' camihuo': Ima' aimocueca lo'epa ȽanDios. Iƚque joupa ixpic'epa titeƚ'mitsola' iƚne laixtuc'opola'. Joupa ixpic'epa timuj'moxi ma' anDios. Tama joupa ixhuaita acueca' li'epa lixcay, ȽanDios ti'hua ticoƚi. Aiquecani'ela' nulemma. Tixnet'ƚqui.
22 Que diremos, pois, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita longanimidade os vasos de ira, preparados para a perdição,
23 Ƚinca aimocueca iƚe lo'epa ȽanDios. Iƚque jouc'a tipa'a lomuc'iyacola' lan xanuc'. Iƚne lixanuc' loximpola' acuanuc'la. Joupa ixpic'epa titoc'itsola', tilanc'e'e'mola' liƚpicuejma', tilaitsufcotsola'. Joupa ixpic'epa timetsaicoƚe juaiconapa acueca' CanDios.
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória em vasos de misericórdia, que para glória preparou de antemão,
24 Iƚe laifnespa: “… lixanuc' ȽanDios”, canescola' jahuay iƚne petsi ƚijoc'ipola' ȽanDios. Ja'ni ninc'ijudío, ja'ni unc'ocuenaye xanuc', ma' anuli ȽanDios aƚjoc'iponga'.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Jiƚpe lije'e cal profeta Oseas, ȽanDios tipalaicola' locuenaye xanuc', iƚne a'ij judío, ticua:
25 Assim como também diz em Oseias: Chamarei povo meu ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada;
26 Jouc'a ticua:
26 e no lugar em que se lhes disse: Vós não sois meu povo, ali mesmo serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Cal profeta Isaías tuya'e' lo'iyacola' lan xanuc' Israel, ticua:
27 Mas, relativamente a Israel, dele clama Isaías: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 ȽanDios ƚaƚPoujna joupa ixpic'epa ti'e'ma al cueca' fa'a li'a ƚamats'.
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, cabalmente e em breve;
29 Jiƚpe lije'e Isaías ai'a tuya'a'ma toƚta'a lo'iya, ticua:
29 como Isaías já disse: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, ter-nos-íamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.
30 Itsiya, ¿te caƚnescoyacu xonca? ¿Te qui'ipola' lan xanuc' a'ij judío? Luyaipa quitiné iƚne lan xanuc' aiquiƚsina' locuxepa ȽanDios. Aimehueyi te co'iya mixinyacola' ȽanDios to lan c'a xanuc'. Aimicuis'eyoƚtsi: “¿Te caƚ'eyacu aƚsintsonga' toƚta'a?” Itsiya petsi no'huaiyimpá Jesucristo, ȽanDios tepenufila' to ailopa'a quiƚjunac'.
30 Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, todavia, a que decorre da fé;
31 Lan xanuc' judío, iƚne lixanuc' Israel, ¿te qui'ipola' iƚniya? Iƚne iƚsina' al c'a locuxe'epola' ȽanDios. Tixhueyi iƚe lataiqui'. Tehueyi te co'iya ȽanDios mixinyacola' to ailopa'a quiƚjunac', tepenuftsola'. ȽanDios aiquixinnila' toƚta'a. Aiquepenufila'.
31 e Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 ¿Te qui'icopola' toƚta'a? Iƚne aimi'huaiyijnyi ȽanDios. Maƚpe liƚpicuejma' ticuayi: “Illanc' ninc'ic'a xanuc'. Lanant'ƚi'me caƚtuca' iƚe laƚcuxe'eponga' ȽanDios. Toƚta'a ailopa'a caƚjunac'. Lapenuf'monga'.”
32 Por quê? Porque não decorreu da fé, e sim como que das obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Toƚta'a loya'apa al Paxi Liniƚingiya, ticua:
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de escândalo, e aquele que nela crê não será confundido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.