Romanos 4
Lataiquiʼ loyaʼapa iƚe al cʼa lixpicʼepa L̵anDios (CHDNT) vs NVT
1 — ausente —
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 — ausente —
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 — ausente —
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Cal xans no'epa canic' tulij'ma lo'najtse'enyacu. Ja'ni ailopa'a qui'epa aiquitaiyinc'enni. Ja'ni iƚpic'a titoc'iƚe, ti'najtse'enƚe, ti'najtse'e'me. Ja'ni a'i ailopa'a tintsi.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Toƚta'a lo'iya cal xans nocuapa: “Tama ca'eƚa' acueca' canic' aimi'iya canant'ƚiya locuxepa ȽanDios. ¿Te caif'eya? Le'a ca'huaiyijm'ma ȽanDios.” Lan xanuc' nocuapá toƚta'a, iƚne no'huaiyijmpá, ȽanDios titoc'ila', tepenufila' to ailopa'a quiƚjunac'.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Ma toƚta'a lonespa cal rey David mipalaijma al c'a loyaicopa cal xans petsi ȽanDios titoc'i, tepenufi to ailopa'a quijunac'.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Ticua:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Ac'a loyaicopa cal xans petsi ȽanDios aimicuxecoya, aimimiya: “Toƚe, toƚe lixcay lo'epa”.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Ninc'ixanuc' judío, illanc' aƚtaic' laƚseña jiƚpe laƚpixic', ¿te ja'ni ma le'a illanc' toƚta'a luyalaicoyi al c'a? ¿Te aimi'iya muyalaicoyacu al c'a locuenaye xanuc' jouc'a? Toƚ'nujuaisle te ts'i'ic' li'ipa Abraham. Joupa aƚnespá: “Abraham i'huaiyijmpa ȽanDios, toƚta'a ȽanDios iximpa to ailopa'a quijunac', epenuf'ma”.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Litine ȽanDios lepenufpa Abraham, ¿te ts'i'ic' iƚque? ¿Ja'ni itaic' liseña jiƚpe lipixic'? O, ¿aiquitaic'? Litine ȽanDios lepenufpa Abraham iƚque aiquitaic' liseña. Aiquetec'enni lipixic'.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Ate'a i'huaiyijmpa ȽanDios, lijou'ma ȽanDios icuxe'e'ma, timi: “To'exoxi circuncidar”. Iƚque letec'e'em'me lipixic' imuj'moxi ti'huaiyinge ȽanDios. Iƚque joupa epenufpa Abraham to ailopa'a quijunac'. Toƚta'a ȽanDios imetsaico'ma Abraham to iƚ'ailli' lan xanuc' no'huaiyijmpá, tama aiquiƚtaic' quiƚseña jiƚpe liƚpixic'. Ja'ni ti'huaiyijnyi to li'huaiyijmpa Abraham, ȽanDios timetsaicoyi inaxque' Abraham, tepenufila' to ailopa'a quiƚjunac'.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Jouc'a iƚniya lo'empola' circuncidar ti'i'ma ti'itsola' inaxque' Abraham. Iƚque ai'a ti'e'moxi circuncidar i'huaiyijmpa ȽanDios. Ja'ni ti'huaiyijnyi ma ȽanDios, ja'ni a'i mi'huaiyijm'me li'epoƚtsi circuncidar, iƚniya jouc'a inaxque' ƚaƚtatahuelo Abraham.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 ¿Te ja'ni ȽanDios joupa iximpa Abraham lenant'ƚipa locuxe'epa? ¿Te toƚiya limipa te ts'i'ic' loyalaicoyacu iƚniya, iƚque y lixanuc'? A'i. Abraham le'a i'huaiyijmpa ȽanDios, i'epa ƚinca limipa. Toƚta'a ȽanDios epenuf'ma to ailopa'a quijunac', u'ipa: “Ima' ti'i'mo' to quiƚ'ailli' iƚne nocuxeyaleyacu fa'a li'a ƚamats'. Toƚta'a tonƚ'e'me imanc', ima' y loxanuc'.”
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 ¿Naitsi iƚne nocuxeyaleyacu jifa'a li'a ƚamats'? ¿Te ja'ni ȽanDios tipalaicola' naihuejpá lataiqui' loya'apa locuxepa? A'i. Ja'ni ȽanDios tipalaicola' iƚniya, Abraham coƚa' ailopa'a colijya tama i'huaiyijmpa ȽanDios. Litaiqui' ȽanDios lepi'ipa Abraham coƚa' aimenant'ƚiya, coƚa' iƚiya infel'miyale lataiqui'.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Ƚinca aimi'iya maƚnesyacu: “Lanant'ƚi'me locuxepa ȽanDios. Toƚta'a lapi'i'monga' ma to limipa Abraham.” Ja'ni toƚta'a laƚnesyacu ailopa'a calapi'iyaconga'. Litaiqui' locuxepa ȽanDios aƚmuc'inga' a'ijc'a laƚ'epa, tipa'a laƚjunac'. Ja'ni ailopa'a iƚe Lataiqui' ȽanDios aimi'iya maƚcuxecoyaconga'.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Cacua: ȽanDios icupa cataiqui' tipaxne'mola' iƚne no'huaiyijmpá. A'i quicuac': “Iƚniya i'epá al c'a ca'najtse'e'mola'”. Ma ticua: “Iƚniya aƚ'huaiyijmpa, catoc'i'mola'”. Toƚta'a jahuay lixanuc' Abraham ti'i'ma tepenuf'me iƚe lopaxneyacola'. A'i ma le'a iƚne petsi lepi'ipola' lataiqui' loya'apa te ts'i'ic' licuxepa ȽanDios, jouc'a tepenuf'me locuenaye xanuc' ja'ni ti'huaiyijnyi ȽanDios to li'huaiyijmpa Abraham. Maƚque Abraham aƚ'ailli' jahuay illanc' naƚ'huaiyijmpá ȽanDios.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Toƚta'a loya'apa al Paxi Liniƚingiya, tuya'e':
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Litine ȽanDios lipvalaic'opa, Abraham tixinyoxi aimi'iya muyaicoya to limipa ȽanDios. Tama toƚta'a lixina' ma' i'huaiyijmpa ȽanDios, ticua: “Ma ca'huaico'ma. ȽanDios nipajnya ti'e'ma to laƚmipa.” Toƚta'a li'ipa. Ixpe'mola' lixanuc' Abraham, ma to limipa ȽanDios. I'ipola' axpela' lixanuc' Abraham, ituca' ituca' liƚnación; iƚque iƚ'ailli'.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Abraham imetsaicoyoxi te ts'i'ic'. Iƚque joupa ixhuaita to amaxnu ƚemats'. Ti'onƚcospa to cal xans joupa imapa. Jouc'a imetsaijma Sara te ts'i'ic'. Iƚque ƚipeno ijuiqui caca'no'. Tama ixina' jahuay iƚta'a Abraham ti'hua ti'huaiyinge ȽanDios.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Aiquinesqui: “Aga a'ij ƚinca ȽanDios laƚmipa. Aica'huaiyijnconaya.” Xonca ti'huaiyinge ȽanDios. Imetsaicopa acueca'.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Ixina' aƚinca ȽanDios nipajnya ti'e'ma to limipa. Toƚta'a ti'hua ti'huaiyinge.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 ȽanDios liximpa li'huaiyijmpa epenuf'ma to ailopa'a quijunac'.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Iƚe lataiqui': “ȽanDios epenuf'ma to ailopa'a quijunac'”, tipalaicola' axpela', a'i ma le'a Abraham.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Aƚpalaiconga' jouc'a illanc' naƚ'huaiyijmpá ȽanDios. Illanc' aƚcuayi: “Aƚinca ȽanDios imaf'i'inapa ƚaƚPoujna Jesús, ipa'anapa pe lomana' lamizhua”. Ja'ni toƚta'a aƚ'huaiyijnyi ȽanDios, iƚque lapenufinga' jouc'a. Aƚsinninga' to ailopa'a caƚjunac'.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Illanc' ƚinca aicaƚ'aic' locuxepa ȽanDios. ȽanDios icupa ƚaƚPoujna Jesús tima'anƚe, ti'najtse'ma laƚjunac'. Jesús lijoupa li'najtsepa, imapa, ȽanDios imaf'i'inapa. Toƚiya ȽanDios ti'i'ma lapenuf'monga' illanc', lapenuf'monga' to ailopa'a caƚjunac'.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.