Romanos 4
Lataiquiʼ loyaʼapa iƚe al cʼa lixpicʼepa L̵anDios (CHDNT) vs ARC
1 — ausente —
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 — ausente —
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 — ausente —
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão em Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Cal xans no'epa canic' tulij'ma lo'najtse'enyacu. Ja'ni ailopa'a qui'epa aiquitaiyinc'enni. Ja'ni iƚpic'a titoc'iƚe, ti'najtse'enƚe, ti'najtse'e'me. Ja'ni a'i ailopa'a tintsi.
4 Ora, àquele que faz qualquer obra, não lhe é imputado o galardão segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Toƚta'a lo'iya cal xans nocuapa: “Tama ca'eƚa' acueca' canic' aimi'iya canant'ƚiya locuxepa ȽanDios. ¿Te caif'eya? Le'a ca'huaiyijm'ma ȽanDios.” Lan xanuc' nocuapá toƚta'a, iƚne no'huaiyijmpá, ȽanDios titoc'ila', tepenufila' to ailopa'a quiƚjunac'.
5 Mas, àquele que não pratica, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada como justiça.
6 Ma toƚta'a lonespa cal rey David mipalaijma al c'a loyaicopa cal xans petsi ȽanDios titoc'i, tepenufi to ailopa'a quijunac'.
6 Assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus imputa a justiça sem as obras, dizendo:
7 Ticua:
7 Bem-aventurados aqueles cujas maldades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Ac'a loyaicopa cal xans petsi ȽanDios aimicuxecoya, aimimiya: “Toƚe, toƚe lixcay lo'epa”.
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Ninc'ixanuc' judío, illanc' aƚtaic' laƚseña jiƚpe laƚpixic', ¿te ja'ni ma le'a illanc' toƚta'a luyalaicoyi al c'a? ¿Te aimi'iya muyalaicoyacu al c'a locuenaye xanuc' jouc'a? Toƚ'nujuaisle te ts'i'ic' li'ipa Abraham. Joupa aƚnespá: “Abraham i'huaiyijmpa ȽanDios, toƚta'a ȽanDios iximpa to ailopa'a quijunac', epenuf'ma”.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos que a fé foi imputada como justiça a Abraão.
10 Litine ȽanDios lepenufpa Abraham, ¿te ts'i'ic' iƚque? ¿Ja'ni itaic' liseña jiƚpe lipixic'? O, ¿aiquitaic'? Litine ȽanDios lepenufpa Abraham iƚque aiquitaic' liseña. Aiquetec'enni lipixic'.
10 Como lhe foi, pois, imputada? Estando na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Ate'a i'huaiyijmpa ȽanDios, lijou'ma ȽanDios icuxe'e'ma, timi: “To'exoxi circuncidar”. Iƚque letec'e'em'me lipixic' imuj'moxi ti'huaiyinge ȽanDios. Iƚque joupa epenufpa Abraham to ailopa'a quijunac'. Toƚta'a ȽanDios imetsaico'ma Abraham to iƚ'ailli' lan xanuc' no'huaiyijmpá, tama aiquiƚtaic' quiƚseña jiƚpe liƚpixic'. Ja'ni ti'huaiyijnyi to li'huaiyijmpa Abraham, ȽanDios timetsaicoyi inaxque' Abraham, tepenufila' to ailopa'a quiƚjunac'.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé, quando estava na incircuncisão, para que fosse pai de todos os que creem (estando eles também na incircuncisão, a fim de que também a justiça lhes seja imputada),
12 Jouc'a iƚniya lo'empola' circuncidar ti'i'ma ti'itsola' inaxque' Abraham. Iƚque ai'a ti'e'moxi circuncidar i'huaiyijmpa ȽanDios. Ja'ni ti'huaiyijnyi ma ȽanDios, ja'ni a'i mi'huaiyijm'me li'epoƚtsi circuncidar, iƚniya jouc'a inaxque' ƚaƚtatahuelo Abraham.
12 e fosse pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas que também andam nas pisadas daquela fé de Abraão, nosso pai, que tivera na incircuncisão.
13 ¿Te ja'ni ȽanDios joupa iximpa Abraham lenant'ƚipa locuxe'epa? ¿Te toƚiya limipa te ts'i'ic' loyalaicoyacu iƚniya, iƚque y lixanuc'? A'i. Abraham le'a i'huaiyijmpa ȽanDios, i'epa ƚinca limipa. Toƚta'a ȽanDios epenuf'ma to ailopa'a quijunac', u'ipa: “Ima' ti'i'mo' to quiƚ'ailli' iƚne nocuxeyaleyacu fa'a li'a ƚamats'. Toƚta'a tonƚ'e'me imanc', ima' y loxanuc'.”
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão ou à sua posteridade, mas pela justiça da fé.
14 ¿Naitsi iƚne nocuxeyaleyacu jifa'a li'a ƚamats'? ¿Te ja'ni ȽanDios tipalaicola' naihuejpá lataiqui' loya'apa locuxepa? A'i. Ja'ni ȽanDios tipalaicola' iƚniya, Abraham coƚa' ailopa'a colijya tama i'huaiyijmpa ȽanDios. Litaiqui' ȽanDios lepi'ipa Abraham coƚa' aimenant'ƚiya, coƚa' iƚiya infel'miyale lataiqui'.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é aniquilada.
15 Ƚinca aimi'iya maƚnesyacu: “Lanant'ƚi'me locuxepa ȽanDios. Toƚta'a lapi'i'monga' ma to limipa Abraham.” Ja'ni toƚta'a laƚnesyacu ailopa'a calapi'iyaconga'. Litaiqui' locuxepa ȽanDios aƚmuc'inga' a'ijc'a laƚ'epa, tipa'a laƚjunac'. Ja'ni ailopa'a iƚe Lataiqui' ȽanDios aimi'iya maƚcuxecoyaconga'.
15 Porque a lei opera a ira; porque onde não há lei também não há transgressão.
16 Cacua: ȽanDios icupa cataiqui' tipaxne'mola' iƚne no'huaiyijmpá. A'i quicuac': “Iƚniya i'epá al c'a ca'najtse'e'mola'”. Ma ticua: “Iƚniya aƚ'huaiyijmpa, catoc'i'mola'”. Toƚta'a jahuay lixanuc' Abraham ti'i'ma tepenuf'me iƚe lopaxneyacola'. A'i ma le'a iƚne petsi lepi'ipola' lataiqui' loya'apa te ts'i'ic' licuxepa ȽanDios, jouc'a tepenuf'me locuenaye xanuc' ja'ni ti'huaiyijnyi ȽanDios to li'huaiyijmpa Abraham. Maƚque Abraham aƚ'ailli' jahuay illanc' naƚ'huaiyijmpá ȽanDios.
16 Portanto, é pela fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a posteridade, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, o qual é pai de todos nós
17 Toƚta'a loya'apa al Paxi Liniƚingiya, tuya'e':
17 (como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí.), perante aquele no qual creu, a saber, Deus, o qual vivifica os mortos e chama as coisas que não são como se já fossem.
18 Litine ȽanDios lipvalaic'opa, Abraham tixinyoxi aimi'iya muyaicoya to limipa ȽanDios. Tama toƚta'a lixina' ma' i'huaiyijmpa ȽanDios, ticua: “Ma ca'huaico'ma. ȽanDios nipajnya ti'e'ma to laƚmipa.” Toƚta'a li'ipa. Ixpe'mola' lixanuc' Abraham, ma to limipa ȽanDios. I'ipola' axpela' lixanuc' Abraham, ituca' ituca' liƚnación; iƚque iƚ'ailli'.
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança que seria feito pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Abraham imetsaicoyoxi te ts'i'ic'. Iƚque joupa ixhuaita to amaxnu ƚemats'. Ti'onƚcospa to cal xans joupa imapa. Jouc'a imetsaijma Sara te ts'i'ic'. Iƚque ƚipeno ijuiqui caca'no'. Tama ixina' jahuay iƚta'a Abraham ti'hua ti'huaiyinge ȽanDios.
19 E não enfraqueceu na fé, nem atentou para o seu próprio corpo já amortecido (pois era já de quase cem anos), nem tampouco para o amortecimento do ventre de Sara.
20 Aiquinesqui: “Aga a'ij ƚinca ȽanDios laƚmipa. Aica'huaiyijnconaya.” Xonca ti'huaiyinge ȽanDios. Imetsaicopa acueca'.
20 E não duvidou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi fortificado na fé, dando glória a Deus;
21 Ixina' aƚinca ȽanDios nipajnya ti'e'ma to limipa. Toƚta'a ti'hua ti'huaiyinge.
21 e estando certíssimo de que o que ele tinha prometido também era poderoso para o fazer.
22 ȽanDios liximpa li'huaiyijmpa epenuf'ma to ailopa'a quijunac'.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado como justiça.
23 Iƚe lataiqui': “ȽanDios epenuf'ma to ailopa'a quijunac'”, tipalaicola' axpela', a'i ma le'a Abraham.
23 Ora, não só por causa dele está escrito que lhe fosse tomado em conta,
24 Aƚpalaiconga' jouc'a illanc' naƚ'huaiyijmpá ȽanDios. Illanc' aƚcuayi: “Aƚinca ȽanDios imaf'i'inapa ƚaƚPoujna Jesús, ipa'anapa pe lomana' lamizhua”. Ja'ni toƚta'a aƚ'huaiyijnyi ȽanDios, iƚque lapenufinga' jouc'a. Aƚsinninga' to ailopa'a caƚjunac'.
24 mas também por nós, a quem será tomado em conta, os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus, nosso Senhor,
25 Illanc' ƚinca aicaƚ'aic' locuxepa ȽanDios. ȽanDios icupa ƚaƚPoujna Jesús tima'anƚe, ti'najtse'ma laƚjunac'. Jesús lijoupa li'najtsepa, imapa, ȽanDios imaf'i'inapa. Toƚiya ȽanDios ti'i'ma lapenuf'monga' illanc', lapenuf'monga' to ailopa'a caƚjunac'.
25 o qual por nossos pecados foi entregue e ressuscitou para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.