Romanos 4

Lataiquiʼ loyaʼapa iƚe al cʼa lixpicʼepa L̵anDios (CHDNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — ausente —
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 — ausente —
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 — ausente —
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Cal xans no'epa canic' tulij'ma lo'najtse'enyacu. Ja'ni ailopa'a qui'epa aiquitaiyinc'enni. Ja'ni iƚpic'a titoc'iƚe, ti'najtse'enƚe, ti'najtse'e'me. Ja'ni a'i ailopa'a tintsi.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Toƚta'a lo'iya cal xans nocuapa: “Tama ca'eƚa' acueca' canic' aimi'iya canant'ƚiya locuxepa ȽanDios. ¿Te caif'eya? Le'a ca'huaiyijm'ma ȽanDios.” Lan xanuc' nocuapá toƚta'a, iƚne no'huaiyijmpá, ȽanDios titoc'ila', tepenufila' to ailopa'a quiƚjunac'.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Ma toƚta'a lonespa cal rey David mipalaijma al c'a loyaicopa cal xans petsi ȽanDios titoc'i, tepenufi to ailopa'a quijunac'.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Ticua:
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Ac'a loyaicopa cal xans petsi ȽanDios aimicuxecoya, aimimiya: “Toƚe, toƚe lixcay lo'epa”.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Ninc'ixanuc' judío, illanc' aƚtaic' laƚseña jiƚpe laƚpixic', ¿te ja'ni ma le'a illanc' toƚta'a luyalaicoyi al c'a? ¿Te aimi'iya muyalaicoyacu al c'a locuenaye xanuc' jouc'a? Toƚ'nujuaisle te ts'i'ic' li'ipa Abraham. Joupa aƚnespá: “Abraham i'huaiyijmpa ȽanDios, toƚta'a ȽanDios iximpa to ailopa'a quijunac', epenuf'ma”.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Litine ȽanDios lepenufpa Abraham, ¿te ts'i'ic' iƚque? ¿Ja'ni itaic' liseña jiƚpe lipixic'? O, ¿aiquitaic'? Litine ȽanDios lepenufpa Abraham iƚque aiquitaic' liseña. Aiquetec'enni lipixic'.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Ate'a i'huaiyijmpa ȽanDios, lijou'ma ȽanDios icuxe'e'ma, timi: “To'exoxi circuncidar”. Iƚque letec'e'em'me lipixic' imuj'moxi ti'huaiyinge ȽanDios. Iƚque joupa epenufpa Abraham to ailopa'a quijunac'. Toƚta'a ȽanDios imetsaico'ma Abraham to iƚ'ailli' lan xanuc' no'huaiyijmpá, tama aiquiƚtaic' quiƚseña jiƚpe liƚpixic'. Ja'ni ti'huaiyijnyi to li'huaiyijmpa Abraham, ȽanDios timetsaicoyi inaxque' Abraham, tepenufila' to ailopa'a quiƚjunac'.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Jouc'a iƚniya lo'empola' circuncidar ti'i'ma ti'itsola' inaxque' Abraham. Iƚque ai'a ti'e'moxi circuncidar i'huaiyijmpa ȽanDios. Ja'ni ti'huaiyijnyi ma ȽanDios, ja'ni a'i mi'huaiyijm'me li'epoƚtsi circuncidar, iƚniya jouc'a inaxque' ƚaƚtatahuelo Abraham.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 ¿Te ja'ni ȽanDios joupa iximpa Abraham lenant'ƚipa locuxe'epa? ¿Te toƚiya limipa te ts'i'ic' loyalaicoyacu iƚniya, iƚque y lixanuc'? A'i. Abraham le'a i'huaiyijmpa ȽanDios, i'epa ƚinca limipa. Toƚta'a ȽanDios epenuf'ma to ailopa'a quijunac', u'ipa: “Ima' ti'i'mo' to quiƚ'ailli' iƚne nocuxeyaleyacu fa'a li'a ƚamats'. Toƚta'a tonƚ'e'me imanc', ima' y loxanuc'.”
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 ¿Naitsi iƚne nocuxeyaleyacu jifa'a li'a ƚamats'? ¿Te ja'ni ȽanDios tipalaicola' naihuejpá lataiqui' loya'apa locuxepa? A'i. Ja'ni ȽanDios tipalaicola' iƚniya, Abraham coƚa' ailopa'a colijya tama i'huaiyijmpa ȽanDios. Litaiqui' ȽanDios lepi'ipa Abraham coƚa' aimenant'ƚiya, coƚa' iƚiya infel'miyale lataiqui'.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Ƚinca aimi'iya maƚnesyacu: “Lanant'ƚi'me locuxepa ȽanDios. Toƚta'a lapi'i'monga' ma to limipa Abraham.” Ja'ni toƚta'a laƚnesyacu ailopa'a calapi'iyaconga'. Litaiqui' locuxepa ȽanDios aƚmuc'inga' a'ijc'a laƚ'epa, tipa'a laƚjunac'. Ja'ni ailopa'a iƚe Lataiqui' ȽanDios aimi'iya maƚcuxecoyaconga'.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Cacua: ȽanDios icupa cataiqui' tipaxne'mola' iƚne no'huaiyijmpá. A'i quicuac': “Iƚniya i'epá al c'a ca'najtse'e'mola'”. Ma ticua: “Iƚniya aƚ'huaiyijmpa, catoc'i'mola'”. Toƚta'a jahuay lixanuc' Abraham ti'i'ma tepenuf'me iƚe lopaxneyacola'. A'i ma le'a iƚne petsi lepi'ipola' lataiqui' loya'apa te ts'i'ic' licuxepa ȽanDios, jouc'a tepenuf'me locuenaye xanuc' ja'ni ti'huaiyijnyi ȽanDios to li'huaiyijmpa Abraham. Maƚque Abraham aƚ'ailli' jahuay illanc' naƚ'huaiyijmpá ȽanDios.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Toƚta'a loya'apa al Paxi Liniƚingiya, tuya'e':
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Litine ȽanDios lipvalaic'opa, Abraham tixinyoxi aimi'iya muyaicoya to limipa ȽanDios. Tama toƚta'a lixina' ma' i'huaiyijmpa ȽanDios, ticua: “Ma ca'huaico'ma. ȽanDios nipajnya ti'e'ma to laƚmipa.” Toƚta'a li'ipa. Ixpe'mola' lixanuc' Abraham, ma to limipa ȽanDios. I'ipola' axpela' lixanuc' Abraham, ituca' ituca' liƚnación; iƚque iƚ'ailli'.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Abraham imetsaicoyoxi te ts'i'ic'. Iƚque joupa ixhuaita to amaxnu ƚemats'. Ti'onƚcospa to cal xans joupa imapa. Jouc'a imetsaijma Sara te ts'i'ic'. Iƚque ƚipeno ijuiqui caca'no'. Tama ixina' jahuay iƚta'a Abraham ti'hua ti'huaiyinge ȽanDios.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Aiquinesqui: “Aga a'ij ƚinca ȽanDios laƚmipa. Aica'huaiyijnconaya.” Xonca ti'huaiyinge ȽanDios. Imetsaicopa acueca'.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Ixina' aƚinca ȽanDios nipajnya ti'e'ma to limipa. Toƚta'a ti'hua ti'huaiyinge.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 ȽanDios liximpa li'huaiyijmpa epenuf'ma to ailopa'a quijunac'.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Iƚe lataiqui': “ȽanDios epenuf'ma to ailopa'a quijunac'”, tipalaicola' axpela', a'i ma le'a Abraham.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Aƚpalaiconga' jouc'a illanc' naƚ'huaiyijmpá ȽanDios. Illanc' aƚcuayi: “Aƚinca ȽanDios imaf'i'inapa ƚaƚPoujna Jesús, ipa'anapa pe lomana' lamizhua”. Ja'ni toƚta'a aƚ'huaiyijnyi ȽanDios, iƚque lapenufinga' jouc'a. Aƚsinninga' to ailopa'a caƚjunac'.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Illanc' ƚinca aicaƚ'aic' locuxepa ȽanDios. ȽanDios icupa ƚaƚPoujna Jesús tima'anƚe, ti'najtse'ma laƚjunac'. Jesús lijoupa li'najtsepa, imapa, ȽanDios imaf'i'inapa. Toƚiya ȽanDios ti'i'ma lapenuf'monga' illanc', lapenuf'monga' to ailopa'a caƚjunac'.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.