Mateus 22

Lataiquiʼ loyaʼapa iƚe al cʼa lixpicʼepa L̵anDios (CHDNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jesús ti'hua ti'onƚijma. Timila':
1 Então Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 ―ȽanDios cal Cuecaj Rey Nopa'a lema'a, licuxejma ti'onƚcospa to li'ejma' anuli cal cuecaj quincuxepa nopa'a fa'a li'a ƚamats'.
2 O reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho;
3 Umme'mola' limozó iye'me tilecontsola' lijoc'ipola'. Iƚniya lijoc'ipola' aiquiƚcuac', aiquicuaiyunca al juic.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 ’Ummecona'mola' locuenaye limozó. Timila': “Tonƚeƚe, toƚƚecotsola' laijoc'ipola'. Tolu'itsola': Joupa ima'ampola' laihuacax jouc'a locuenaye linneja lifujmpola'. Aimac'epa ƚaƚtejacu. Ailopa'a cahue'epa. Tonƚouyunca al juic temane'ma ƚai'hua.”
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados já mortos, e tudo já pronto; vinde às bodas.
5 ’Iƚniya lijoc'ipola' aiquiƚcueca. Iyena'me ocuena cane. Anuli i'hua'ma ixintsi ƚemats'. Ƚocuena i'hua'ma petsi locucaleyopa.
5 Eles, porém, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Locuenaye i'noƚ'e'e'me limozó ƚincuxepa, ixcai'em'mola', ima'am'mola'.
6 E os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 ’Ƚincuxepa ixtuc'o'mola'. Umme'mola' lisoldado tima'antsola' iƚne linma'ahuale, tipi'entsa liƚcuecaj quiƚya'.
7 E o rei, tendo notícia disto, encolerizou-se e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 Timila' limozó: “Joupa imacoƚpa ƚaƚtejacu lijuic ƚamaneya ƚai'hua. Laijoc'ipola' joupa imujpoƚtsi a'ijc'a xanuc'. Etets'ipá ƚaitejua'. Aiquiƚcuaiya.
8 Então diz aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Itsiya tonƚeƚe lotalejmaleyopa ƚaneya. Jahuay lan xanuc' loƚsinyacola' toƚjoc'itsola', toƚmitsola': Ƚepá lejut'ƚ ƚincuxepa, ti'i juic, temane'ma ƚi'hua.”
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos, e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 ’Lam mozó ipalunca ipa'netsa ƚaneya. Efot'ƚem'mola' iƚne lixinim'mola', ja'ni lan c'a xanuc', ja'ni lixcay xanuc', ma' anuli efot'ƚem'mola'. Lajut'ƚ imantsi xanuc'.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial foi cheia de convidados.
11 ’Itsufai'ma ƚincuxepa tixinguftsola' iƚne notetsopá jiƚpiya. Ixim'ma anuli cal xans a'i quetejyoxi, aiquipo'nohuo al ts'e lipijahua' to liƚpo'nohuo iƚne nomana' jiƚpe al juic ƚamanepa.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava trajado com veste de núpcias.
12 Icuis'e'ma, timi: “Maipima, aicopo'nohuo al ts'e lopijahua' to liƚpo'nohuo iƚne nomana' fa'a al juic. ¿Te qui'ipa lotsufaiyumma fa'a?” Cal xans aiquitalai'e. Ailopa'a quitaiqui'.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Ƚincuxepa ijoc'i'mola' limozó no'huapá pime maƚpe al juic. Timila': “Iƚque cal xans toƚfi'eƚe limane li'mitsi'. Tolaca'nitsa jipu'hua al muf. Jiƚpe lan xanuc' tijolijta, ti'ilc'ta liƚ'ay.”
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 ’Ƚinca, axpela' lijoc'impola', ahuata li'huijf'empola'.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Iye'me lam fariseo. Ixpic'e'me te co'iya mi'noƚyacu Jesús. Timiyoƚtsi:
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam nalguma palavra;
16 Ummem'mola' liyejmalepá. Jouc'a iye'me lixanuc' cal rey Herodes. Icuaitsa pe lopa'a Jesús, timiyi:
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Itsiya lu'itsonga'. ¿Te cofcuapa? ¿Te aƚ'najtse'me cal cuecaj quincuxepa César? ¿Aƚcu'me al tomí laƚsahue'eponga'? o ¿aimaƚcuyacu? ¿Nipajnya o aimi'iya?
17 Dize-nos, pois, que te parece? É lícito pagar o tributo a César, ou não?
18 Jesús imetsaico'mola' ixcay liƚpicuejma', timila':
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Aƚmuc'iƚa' anuli al tomí loƚcuyacu.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 Icuis'e'mola', timila':
20 E ele diz-lhes: De quem é esta efígie e esta inscrição?
21 Iƚniya italai'e'e'me, timiyi:
21 Dizem-lhe eles: De César. Então ele lhes disse: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Licuej'me toƚta'a iƚniya icuapá:
22 E eles, ouvindo isto, maravilharam-se, e, deixando-o, se retiraram.
23 Maƚe litine lan xanuc' saduceo icuaitsa pe lopa'a Jesús. Iƚniya lan xanuc' saduceo ticuayi: “Lan xanuc' timala' anulemma, aimimaf'iconayacu”. Iƚniya tehuaiyi Jesús, ticuis'eyi,
23 No mesmo dia chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 timiyi:
24 Dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 ’Illanc' alimetsaicola' acaitsi lapimaye. Cal te'a emanepa, imapa, aiquixina' qui'hua. Ƚimapa ƚipima ileco'ma ƚi'maxi.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Ma to li'ipa cal te'a, ma toƚta'a li'ipa ƚipima, jouc'a toƚta'a li'ipa ƚocuena. Ma' anuli li'i'mola' lan caitsi.
26 Da mesma sorte o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Lijou'ma imana'ma ƚaca'no'.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 ’Lan caitsi capimaye ilecopá anuli ƚaca'no'. Ticuaitsi litine timaf'iconƚe limanapola', ¿naitsi co'iya ƚipe'ailli' ƚaca'no'?
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Jesús italai'e'e'mola', timila':
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 ’Jiƚpe litine timaf'inƚe limanapola', aimemalƚiyacu, ni lan xanuc' ni lacaƚ'no'. Ti'onƚcotola' to lapaluc' quema'a.
30 Porque na ressurreição nem casam nem são dados em casamento; mas serão como os anjos de Deus no céu.
31 Imanc' toƚcuayi aimimaf'iyacu limanapola'. ¿Te aicoƚsuec' lomipolhuo' ȽanDios jiƚpe Lipaxi Liniƚingiya? Jiƚpe tuya'e':
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 “Iya' NanDios, ilenDios Abraham, Isaac, Jacob”. Ja'ni anulemma imanapola' Abraham, Isaac, Jacob, ȽanDios aiminesya: “Iya' ilenDios iƚniya”. ȽanDios ilenDios ts'iƚmaf'i', a'i limanapola' nulemma.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Licuej'me jiƚiya licua'ma Jesús, lan xanuc' ticuayi:
33 E, as turbas, ouvindo isto, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Lan xanuc' fariseo icuej'me Jesús i‑ch'ixc'epola' lan xanuc' saduceo. Lijou'ma, lam fariseo efot'ƚe'moƚtsi, iye'me pe lopa'a Jesús.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 Anuli iƚniya, iƚque ƚomxi nomuc'iyalepa locuxepa ȽanDios, ehuai'ma Jesús, icuis'e'ma, timi:
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 ―Momxi, jiƚpe litaiqui' locuxepa ȽanDios, ¿te t'ƚe cataiqui' xonca al cueca'?
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Jesús italai'e'e'ma, timi:
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Toƚta'a loya'apa al te'a litaiqui', iƚiya xonca al cueca' cataiqui' locuxepa ȽanDios.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Locuena lataiqui' lihuequi ma' anuli ti'onƚspa, ticua: “Ima' to'eyoxi capic'a. Ma toƚta'a to'eƚa' capic'a ƚof'as xans, naitsi ƚoftalecufya.”
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Ja'ni tolihuejcoyi jiƚta'a loque' ƚataiquí, ƚinca tolanant'ƚiyi jahuay locuxepa ȽanDios, jahuay linespa lam profeta.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Mefot'ƚeyoƚtsi jiƚpe lan xanuc' fariseo,
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 Jesús icuis'e'mola', timila':
42 Dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Jesús timila':
43 Disse-lhes ele: Como é então que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ȽanDios tipalaic'o ƚaiPoujna, timi:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita,Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés?
45 Ja'ni David itatahuelo cal Cristo, ¿te quinescopa, ticua “… ƚaiPoujna”?
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Ailopa'a cotalai'ecoyacu, ni anuli lataiqui'. Lipangopa jiƚe litine aimicuis'mot'ƚeconayacu. Iƚsina' tulijna'mola' Jesús.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra; nem desde aquele dia ousou mais alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.