Lucas 15

Lataiquiʼ loyaʼapa iƚe al cʼa lixpicʼepa L̵anDios (CHDNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jahuay lin'najtsi'iyale jouc'a locuenaye lan xanuc' pe aimihuejcoyi locuxepa ȽanDios tiƚoc'oƚaiyi pe lopa'a Jesús, tiquimf'e'me.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Lan xanuc' fariseo jouc'a lomxiye nomuc'iyalepá locuxepa ȽanDios ixtulenca. Ticuayi:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Jesús italai'e'e'mola', i'onƚico'moxi li'ejma' to lo'epa cal xans ƚejac'pa ƚimoƚ. Icuis'e'mola', timila':
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 ―Anuli imanc' amaxnu limot'ƚ, ja'ni tejac'la' anuli, ¿te co'eya? Tipo'no'mola' locuenaye lam malpuj nuxans quimbamaj pelƚa, timanecu ƚimuc'o', tehueta ƚejac'pa, aga tixinnata.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 ’Tixinnatsi ƚimoƚ tipulaf'nata, tipo'nof'inna lixaya, tixoj'ma queta tipaino.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Ticuaitsi lejut'ƚ tijoc'i'mola' lipimaye jouc'a nomana' huejnca, timi'mola': “Tixoquinghua neta juaiconapa. Aixinhuona'ma ƚaimoƚ ƚejac'pa. Tonƚouyunca. Ma' anuli tixoj'ma calata.”
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 ’Iya' camilhuo': Ƚinca, ja'ni axpela' lan xanuc' aimicuicomma mixhuej'meyacu, nomana' lema'a tixoj'ma quileta. Ti'iƚa' ma le'a anuli cal xans pe aimihuejma, ja'ni tixhuej'menanni iƚque, xonca acueca' tixoj'ma quileta iƚniya nomana' lema'a.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Jouc'a anuli ƚaca'no' i'hueca imbamaj litomí aplata, ja'ni anuli ejac'pa, ¿te aimehueya? Ƚinca tehue'ma. Tunai'i'ma lipepalc'o', titaf'u'ma lejut'ƚ, aga tixinna'ma litomí lejac'pa.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Tixinnaƚa' litomí tijoc'i'mola' liyejmalepa lacaƚ'no' jouc'a nomana' huejnca lejut'ƚ, timi'mola': “Juaiconapa tixoquinghua neta, aixinnapa laitomí lejac'pa. Tunƚouyunca. Ma' anuli tixoj'ma calata.”
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 ’Iya' camilhuo': Anuli cal xans pe aimihuejma ja'ni tixhuej'menanni, nomana' pu'hua pe lomana' lapaluc' quema'a tixoj'ma quileta.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ti'hua timuc'iyale, timila':
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Ƚi'hua ƚapepo timi qui'ailli': “Mai'ailli', litine timantso' capenuf'ma ƚai'huexi. Cacua: Lapi'iƚa' itsiya.” Quiƚ'ailli' epi'it'ƚi'mola' loquexi' linaxque' ƚiƚ'huexi.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 ’Uyai'ma oque' fane' quitine ƚi'hua ƚapepo icuj'ma ƚi'huexi ƚepi'impá, ulij'ma litomí. I'hua'ma aculi', ocuenaj camats'. Iƚpe ipajntsi. Ipajnhuo'ma tixoj'ma queta ma mi'ay nixpiya. Ejac'ehuona'ma litomí.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ijoutsaf'huana'ma, ipanenni ma le'a limane. Jiƚpe ƚamats' i'i'ma cumemma. Ƚamijcano juaiconapa unle'enni.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Ehue'ma quipoujna. Ixim'ma anuli cal xans jiƚpe ƚamats', i'e'ma quipoujna. Ƚapoujna tipa'a ƚemats', umme'ma ƚamijcano ti'etsola' cuenna lijná.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Ƚamijcano tunle'e juaiconapa, tijanaca titeƚa' ƚotecopa lijná. Aiquepi'inni, ni toƚta'a.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 ’Lijou'ma ixhuej'menanni juaiconapa, timiyoxi: “Cai'ailli' timana' axpela' limozó. Jahuay titetsoyi, tijouƚa' tipanemma ƚotecopa. Iya' capa'a fa'a aƚma cumemma.
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Itsiya capainahuo, ca'huana'ma pe lopa'a cai'ailli'. Camita: Mai'ailli', aixina' acueca' lai'epa. Netets'ipa ȽanDios, netets'ipo' ima'.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Itsiya aimaƚ'onƚico'ma to co'hua. Lapenufla' to comozo.”
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 ’Ipainanni, ti'hua lane ticuainata lejut'ƚ qui'ailli'. Qui'ailli' tehuelonge, ixim'ma ƚi'hua icuaicona'ma aculi'. Ixinna'ma cuanuc'. Inu'ma tepenufnatsi. Litalecuftsi ipulc'o'ma, ituc'o'ma.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ƚi'hua timi: “Mai'ailli', aixina' acueca' lai'epa. Netets'ipa ȽanDios. Netets'ipo' ima'. Itsiya aimaƚ'onƚico'ma to co'hua.”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 ’Qui'ailli' ijoc'i'mola' limozó, timila': “Toƚtaitsa xonca al c'a lijahua', toƚpo'no'iƚe. Toƚpo'no'iƚe anuli cal anillo limane. Toƚc'uaic'iƚe ƚic'ejí.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Toƚƚecotsa ƚa'hua huacax ƚifujmpa, toƚma'aƚe. Aƚ'e'me juic. Aƚtetso'me tixoj'ma calata.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Iƚca'a ƚai'hua, iya' cacua: Joupa imanapa. Itsiya imaf'inapa. Iya' cacua: Joupa ejac'pa. Itsiya imaxcainata.” Ipango'ma al juic, tixoqui quileta.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 ’Cal te'a qui'hua ti'ay canic' pu'hua ƚemats' qui'ailli'. Icuaicona'ma lejut'ƚ. Licuaitsi icuej'ma tunanni, tixahuinni.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Ijoc'i'ma anuli cal mozo, icuis'e'ma, timi: “¿Te conƚ'epa?”
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Cal mozo italai'e'ma timi: “Icuaina'ma ƚopima. Co'ailli' iximpa ailopa'a qui'ipa, aimextafque, toƚiya epenufpa tixoqui queta. Icuxepa ticua: Toƚma'aƚe ƚa'hua huacax ƚifujmpa.”
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Cal te'a qui'hua ixtunni. Aiquitsufaic' lajut'ƚ. Aimicua. Qui'ailli' ipanni. Tixa'hue titsufainaƚa' lajut'ƚ.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Ƚi'hua italai'e'e'ma, timi: “¡Toxinƚa'! Axpe' camats' iya' ca'ay lopenic'. Quihuejcohuo' jahuay laƚcuxe'epa. Ima' aicalapi'i ni toƚta'a. Coƚa' aƚmi'ma: Tolecoƚa' iƚca'a ƚaca'hua chivo, tonƚ'eƚe juic anuli lonƚejmalepa. Aicaƚmic' toƚta'a.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Itsiya icuaina'ma ƚo'hua. Iƚquiya inonc'ohuo'mola' lacaƚ'no' notepá liƚcuerpo. Ƚo'huexi ƚomepi'ipa joupa ijou'nehuo'ma. Ima', ¿te co'epa? ¡Oma'apa ƚa'hua huacax ƚifujmpa, titeƚa' iƚquiya!”
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Qui'ailli' timi: “Mai'hua, itine itine aƚmana' anuli. Jahuay ƚai'huexi ima' o'huexi.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Itsiya tetenƚcocoƚa' tixoj'ma calata. Iƚque ƚopima iya' cacua: Joupa imanapa. Imaf'inapa. Iya' cacua: Joupa ejac'pa. Itsiya imaxcainata.”
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.