Lucas 14
Lataiquiʼ loyaʼapa iƚe al cʼa lixpicʼepa L̵anDios (CHDNT) vs NVT
1 Anuli litine conxajya Jesús i'hua'ma titetsota lejut'ƚ anuli cal xans fariseo, iƚque nocuxepola' lif'as fariseo. Jiƚpe lajut'ƚ tehuelaifyi Jesús, ¿te co'eya?
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 — ausente —
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 — ausente —
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Iƚne i‑ch'ixco'mola'. Jesús i'noƚ'ma ƚafcuana, ixaƚ'mena'ma, ummena'ma ti'huanƚa' lejut'ƚ.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Ipalaic'o'mola' iƚne lam fariseo jouc'a lomxiye nomuc'iyalepá locuxepa ȽanDios, timila':
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Iƚne aiquiƚtalai'e iƚe limipola' Jesús, ailopa'a quiƚtaiqui'.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Jiƚpiya timana' lijoc'impola' tehueyi te co'iya micutsoƚaiyacu pe locutsoƚaiyacu lan tsilaj xanuc'. Lixim'mola' Jesús i'onƚico'mola' liƚ'ejma', timila':
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 ―Ja'ni tijoc'intso' anuli al juic lamaná, tocuaitsi lajut'ƚ aimocutshuai'ma pe li'huáqui xonca al c'a. Aga ticuaita anuli xonca cal cuecaj xans.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Timi'mo' nijoc'ipolhuo': “Totsahuenni. Iƚca'a ticutshuai'ma jiƚpe lofcutsuya ima'. Totsahuenni.” Tijouƚa' toxim'ma calaic'ata. To'hua'ma, tocutshuai'ma pe li'huáqui a'ijc'a.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 ’Ja'ni tijoc'intso' anuli al juic tocutshuai'ma pe li'huáqui xonca a'ijc'a. Ticuaiyunni nijoc'ipo', iƚque timi'mo': “Maipima, to'huanni fa'a. Jifa'a tocutshuai'ma xonca al c'a.” Tijouƚa' locuenaye lijoc'impola' tixim'mo' ima' uncuecaj xans.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 ’Iya' camilhuo': Naitsi cal xans no'e'epoxi acueca', iƚque ti'oc'em'me. Naitsi cal xans no'e'epoxi a'ojca, iƚque tif'ac'em'me.
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Jesús ipalaic'o'ma nijoc'ipa, timi:
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 ’Ja'ni to'e'ma juic tojoc'itsola' lan xanuc' pe aiquiƚ'hueca. Tojoc'itsola' latumane, lan coxo, lan fohue.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Toƚta'a, tama iƚniya aimi'iya mi'najtse'eyaco', toyaicona'ma al c'a. Ticuaihuo litine timaf'ina'me lan ƚijca xanuc', ȽanDios ti'najtse'mo' jouc'a.
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Licuej'ma lonespa Jesús anuli jiƚpe titesma timi:
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Jesús italai'e'e'ma, timi:
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Icuai'ma jiƚe litine al cuecaj juic, umme'ma ƚimozo, timitsola' lijoc'impola': “Tonƚouyunca. Joupa imacoƚpá. Toƚtetsota.”
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 ’Jahuay iƚniya lijoc'impola' ipango'me ines'me: “Aimi'iya ca'huaya”. Cal te'a timi: “Joupa ai'napa ƚainemats'. Ai'huapa caxinna. Tomitsi ƚopoujna: Aimi'iya micuaicoya.”
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Ƚocuena timi: “Iya' ai'napola' imbamaj laihuacax. Ai'huapa caxinnola', ja'ni ti'e'me canic' o a'i. Tomitsi ƚopoujna: Aimi'iya micuaicoya.”
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Ƚocuena timi: “Joupa nemanepa. Aimi'iya ca'huaya.”
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 ’Ipainanni cal mozo. U'i'ma ƚipoujna linespa lijoc'impola'. Ƚipoujna cajut'ƚ ixtunni. Ummecona'ma ƚimozo, timi: “Aimicoƚ'mo'. To'huaƚa' ƚaneya liƚya', lan tsila', lan tsocay caneya. Tolecotsola', tocuai'ecola' fa'a lan xanuc' pe aiquiƚ'hueca jouc'a latumane, lan coxo, lan fohue.”
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 I'huacona'ma cal mozo. Ipaiconamma, ipalaic'ocona'ma ƚipoujna, timi: “Joupa ai'epa laƚcuxe'epa. Tehue'ela' lan xanuc', ticuaiyunca xonca axpela'.”
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Ƚapoujna timi ƚimozo: “To'huaƚa' liƚya'. To'huaƚa' lan tsila' caneya, jouc'a ƚema cati'i. Tojoc'itsola' lejmaica, tiyouyunca fa'a. Aipic'a timantsi nulemma lainejut'ƚ.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Iya' camilhuo': Iƚne lan xanuc' laijoc'ipola' al te'a, nij naitsi iƚniya notec'oya ƚaitejua'.”
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Axpela' lan xanuc' ilihuequi Jesús lane. Lipai'e'moxi ipalaic'o'mola', timila':
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 ―Cal xans nocuaiyumma pe laifpa'a, nocuapa: “Quihuej'ma Jesús”, iƚque xonca aƚ'e'ma capic'a iya'; qui'ailli', qui'máma', ƚipeno, linaxque', lipimaye, lipitine, aijtine. Ja'ni a'i toƚta'a li'ejma' aimi'iya malihuejya.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Iya' ƚinca cateƚco'ma. Cal xans noxpic'epa aimeteƚcoya, nocuapa: “Iya' aicataiya lainencruz”, iƚque aimi'iya malihuejya.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 ’Ja'ni anuli imanc' tixpic'eƚa' tilanc'eƚa' li'nof'quiya lajut'ƚ, ate'a ticutshuai'ma, tixim'ma tojua lipitali lolajncoya. Tixim'ma ja'ni ti'ommaicota litomí o a'i.
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Ja'ni aimi'ay toƚta'a aga aimi'ommaicoya litomí. Tipu'ma tifa'mola' lapic', tijouƚa' aimi'iya mijou'neya lejut'ƚ, ailopa'a quitomí. Lan xanuc' tixim'me li'ipa, jahuay iƚniya tixoco'me,
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 ticua'me: “Iƚque cal xans ipangopa tilanc'e'ma lejut'ƚ. Aiquijou'ne. Aiqui'ic'.”
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 ’O lan rey, cal nuli ja'ni timana' anuxans mil lisoldado, ƚocuenaj timana' le'a imbamaj mil, tifule'me. Iƚque ts'ahuata quisoldado ticutshuai'ma, tixpic'e'ma lo'eya, ja'ni nipajnya ti'i'ma tulij'ma ƚif'as rey o aimi'iya.
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Ti'iƚa' quixina' aimi'iya mulijya, mipa'a aculi' ƚif'as rey, tumme'mola' lixanuc', ticuis'eta, timita: “Ƚaƚpoujna ticua: Lu'iƚa', ¿te ts'opic'a? ¿Te capi'iyaco'? ¿Te caif'eya?” Toƚta'a aimifuleyacu.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Iya' camilhuo': Imanc' ticuicomma tolatets'iƚe jahuay ƚoƚ'hueca, toƚta'a lihuej'ma. Ja'ni anuli aimicua, iƚque aimi'iya malihuejya.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 ’Ƚo'hue ipenic'. Ja'ni ƚo'hue joupa iminscopa, ¿te co'iya? Aimi'iya milajn‑naya to al te'a.
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Iƚque ƚo'hue ƚiminscopa aimi'iya mi'eya canic', ni jiƚpe ƚamats' ni pe lafot'ƚeyompa ƚumi'na. Aimi'iya mixhuiconyacu. Le'a teca'nim'me.
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.