Atos 27
Lataiquiʼ loyaʼapa iƚe al cʼa lixpicʼepa L̵anDios (CHDNT) vs NVT
1 Lijou'ma ixpic'em'me tumme'me Pablo ti'huaƚa' ƚamats' Italia. (Jiƚpe liƚya' Roma tipa'a cal cuecaj quincuxepa César.) Ixpic'em'me aƚeco'me abarco. Icuxem'me ti'huaƚa' anuli cal capitán lipuftine Julio, ti'etsola' cuenna Pablo y locuenaye litats'ila'. Iƚque Julio ƚocuxepola' lan soldado lacui'impola': Lisoldado cal cuecaj quincuxepa César.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Aƚtsulfoƚai'me anuli al barco qui'huayomma liƚya' Adramitio. Iƚe al barco ipainamma ticuaita jiƚpe lipiƚya'. Tuyaicota ƚiƚeloƚya' ƚamats' Asia, iƚniya lomana' ƚema caja. Aƚejmale anuli ƚapima cuftine Aristarco. Iƚque ƚas Macedonia, lipiƚya' Tesalónica. Aƚepá.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Lihuequi litine aƚcuaitsa liƚya' Sidón. Cal capitán Julio ac'a lipicuejma'. Ixim'ma cuanuc' Pablo, epi'i'ma lane, timi:
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Lipanni al barco jiƚpe Sidón, ƚahua' aƚtalecufponga'. Luyalaicopá liju' camats', jiƚpe loxa camane copa'a al isla ƚamats' Chipre. Jiƚpe aimaƚpa'nenga' ƚahua'.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Aƚeyi ƚaja ƚema camats' Cilicia, jouc'a ƚema camats' Panfilia. Aƚcuaitsa liƚya' cuftine Mira jiƚpe ƚamats' Licia.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Jiƚpiya cal capitán ixim'ma anuli al barco qui'huayomma liƚya' Alejandría, ti'hua'ma ƚamats' Italia. Cal capitán aƚtsufai'eponga'.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Iƚe laƚbarco ti'hua panca panca. Uyai'ma axpe' quitine. Afule maƚcuaiyacu huejnca liƚya' Gnido. Lijou'ma laƚbarco aimi'hua ƚijca lipene. Aimi'iya. Juaiconapa ujfxi ti'hua ƚahua'. Aluyalaicopá huejnca ƚamats' isla Salmón. Jiƚpe liju' Creta aimi'hua ujfxi cahua'.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Ti'hua aƚeyi huejnca ƚamats'. Afule maƚcuaiyacu pe lacui'impa lan C'a Puerto. Jiƚpe al puerto a'ij culi' liƚya' Lasea.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Juaiconapa aƚcoƚponga' al puerto. Joupa uyaipa al cuecaj quitine. Iƚe litine lan judío tixnet'ƚyi, aimitetsoyi. Aƚsina' ticuaihuo ƚoyac' cahua', al barco aimi'huaya al c'a. Pablo ipalaic'o'mola' nocuxepá al barco,
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 timila':
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Cal capitán aiquiquimf'e locuapa Pablo. Iquimf'e'mola' xonca locuapa cal piloto jouc'a ƚipoujna al barco.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Axpela' locuenaye xanuc' noyepá jiƚpe al barco ticuayi:
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Lixim'me ti'hua panca panca ƚahuaj sur, iƚne ts'iƚpic'a tiyenƚe ticuayi: “Itsiya ƚinca ailopa'a tintsi. Aƚcuaita liƚya' Fenice.” If'ac'ena'me al cumta catejma' ancla. Aƚepá. I'hua'a'me al barco huejnca ƚema caja, jiƚpe al isla Creta.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Aiquicoƚi icuaiyunni ƚujfxi cahua'. Iƚque ƚahua' cuftine: Ƚi'huayomma liju' laipammaiyomma cal 'ora. Ujfxi, ujfxi luntafquinga'. Ti'hua tocomma ucuiƚna.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Iƚque ƚahua' ummetsai'ma al barco. Aimi'i mi'hua ƚijca. Laƚsim'me aimi'iya maluyalaiconayacu, aƚcuayi:
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Luyalaico'me ƚema caja jiƚpe anuli ƚamats' isla cuftine Clauda. Jiƚpe aimi'hua cujfxi cahua'. Al barco exaƚi anuli laca'huaj canoa. (Ti'iƚa' lo'iya al cuecaj barco aƚtsulfoƚai'me al canoa, lunƚu'e'moƚtsi.) Iƚe laca'huaj canoa afule maƚ'noƚyi.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Exaƚaf'me, itsufai'enapá al cuecaj barco. Lijou'ma ifi'e'me al cuecaj barco. Ifi'eco'me ujfxi cocuis licu'u lixpula, xonca tixnet'ƚqui. Tixpailiquila', ticuayi: “Ti'hua ujfxi ƚahua', aga tummetsai'ma al barco, aƚcuaitsa jiƚpe ƚintuhuale cuixa cuftine Al Sirte”. Exaƚna'me ijuisna'me al cuecaj lixaƚ ilanc'ecompa ijahua'. Al barco ti'hua mummetsay ƚahua'.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Lihuequi litine ƚahua' ƚaja ujfxi titeƚ'minni laƚbarco. Ticuayi: “Aƚscua'aƚe al barco, aƚ'e'eƚe huata lipicumta”. Ipango'me eca'ni'me ƚitaic' al barco.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Joupa uyaipa oque' quitine, iƚne no'epá canic' jiƚpe al barco eca'ni'me ƚi'huexi al barco.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Joupa ixhuaita axpe' quitine aiqui'huáqui cal 'ora, ni lipuqui' aiqui'huáquila' lan xamna. Ti'hua ujfxi ƚahua'. Aƚcuayi: “Aicaƚsina' ja'ni lunƚul'me o a'i.”
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Ixhuaita axpe' quitine aimitetsoyi lam marinero. Pablo ecaxingaitsola', timila':
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 ’Itsiya iya' cu'i'molhuo': Aimoƚsueƚmot'ƚe'me. Nij naitsi najac'ya lipitine. Al barco ƚinca tejac'na'ma.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Lipuqui' i'huamma pe laifpa'a anuli ƚepaluc ȽanDios. Iƚque ȽanDios aiPoujna, ainihuequi. Ƚapaluc quema'a lacaxingaipa lainiju'.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 Aƚmipa: “CumPablo, aimixpaij'mo'. Ƚinca tocuaita petsi cal cuecaj quincuxepa César. ȽanDios epi'ipo' loxahue'epa. Tunƚu'e'mo'. Jouc'a tunƚu'e'mola' jahuay lonƚejmale nomana' al barco.”
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 ’Camilhuo': Aimoƚsueƚmot'ƚe'me. Iya' ca'huaiyinge ȽanDios. Ma to laƚmipa toƚta'a ti'i'ma.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Ƚinca ƚaja alaca'ni'monga' anuli ƚamats' isla.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Joupa ixhuaita imbamaj malpu' quitine ma luyalaiyi ƚaja Adria. Ƚipujfxi cahua' lummetsaiyinga'. Li'i'ma to nolojmay quipuqui' lam marinero ticuayi:
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Ixpicuf'me lipitoqui ƚaja. Ixpicuf'ma anuxans quimbama' acamts'us metro. Iyecona'me nihuata, ixpicufcona'me. Lipitoqui ƚaja ixpicuf'ma anuxans caitsi metro.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Ixpailij'mola', ticuayi:
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Lijou'ma lam marinero ehue'me te co'iya mipalyacu al barco. Ticuayi: “Alunƚu'e'moƚtsi illanc' caƚtuca'. Aƚcuaita ƚamats'.” Tocomma tecajm'mi'me locuenaye lan cumta catehuaijma' ancla jiƚpe lopa'a ƚijuac al barco. Ma le'a tifel'miyi. Tecajm'miyi ƚaja laca'huaj canoa.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Pablo tixina lo'epa. Timila' cal capitán jouc'a lisoldado:
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Lan soldado etej'me ƚocuits' pe lifiyicoya laca'huaj canoa. Itai'ma ƚaja.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Ma liƚic'ejma Pablo ipalaic'o'mola' jahuay nomana' jiƚpe al barco. Tixa'huela', timila':
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Itsiya caxa'huelhuo' toƚtetsoƚe. Ja'ni a'i tima'molhuo'. Aimoƚsueƚmot'ƚe'me. Aimejac'ya ni anuli lijuac ƚoƚjuac.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Lijou'ma lines'ma toƚta'a Pablo epef'ma ƚa'i. Miquimf'eyi jahuay lan xanuc' tix'najtsi'i ȽanDios. Ixquej'ma ƚa'i, ipango'ma ite'ma.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Lan xanuc' aimixhueƚmot'ƚecona'me, itetso'me.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Jahuay illanc' laƚmana' al barco aƚsuaisponga' oquej maxnu afanej nuxans quimbama' camts'us.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Lijou'ma linajntsola' lam marinero ecajm'mi'me ƚaja ƚaitaij trigo. I'i'ma xonca axnoica al barco.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Joupa i'ipa quitine. Ixim'me huejnca ƚamats'. Aiquilimetsaijma te jale camats' jiƚpiya. Jiƚpe ƚema caja iximpá anuli lotsufaicompa. Ixpic'e'me lo'eyacu, ticuayi:
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Ux'mas'me lan cumta catehuaijma' ancla. Iƚne imanenca al 'ocay ƚaja. Ƚixala' iƚne a'ec lopa'a loquej liju' al barco etec'e'me lifi'icoya, ti'eƚe canic', ti'hua'ma al ƚijca al barco. I'nof'e'me laca'hua quixaƚ quijahua', iƚe lopa'a ƚijuac al barco. Toƚta'a xonca ac'a ti'hua'ma. Ti'hua'ayi al barco jiƚpe lotsufaicompa, ticuaitsi ƚema caja.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Icuaitsi pe lopa'a oquej cal panay. Jiƚpe tipa'a axpe' cuixa. Al barco ipanenni. Ipa'ne'ma cal cuixa. Itaƚijm'ma ƚijuac. Ƚitsilo ƚaja tuntafqui lixpula' al barco. Ipango'ma ixquetsuf'ma.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Lan soldado ticuayi:
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Cal capitán aimicua. Ipic'a tunƚuƚa' Pablo. Timila' lisoldado:
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Ja'ni aicoƚsina' moƚcafcoƚaiyi, tonƚe'me ma to lo'iya. Toƚniƚe ƚaxmale' o ni naitsi hualca caxma lopa'a al barco, tonƚecoƚe ƚaja, toƚcuaitsa ƚamats'.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.