Atos 27
Lataiquiʼ loyaʼapa iƚe al cʼa lixpicʼepa L̵anDios (CHDNT) vs ARC
1 Lijou'ma ixpic'em'me tumme'me Pablo ti'huaƚa' ƚamats' Italia. (Jiƚpe liƚya' Roma tipa'a cal cuecaj quincuxepa César.) Ixpic'em'me aƚeco'me abarco. Icuxem'me ti'huaƚa' anuli cal capitán lipuftine Julio, ti'etsola' cuenna Pablo y locuenaye litats'ila'. Iƚque Julio ƚocuxepola' lan soldado lacui'impola': Lisoldado cal cuecaj quincuxepa César.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Aƚtsulfoƚai'me anuli al barco qui'huayomma liƚya' Adramitio. Iƚe al barco ipainamma ticuaita jiƚpe lipiƚya'. Tuyaicota ƚiƚeloƚya' ƚamats' Asia, iƚniya lomana' ƚema caja. Aƚejmale anuli ƚapima cuftine Aristarco. Iƚque ƚas Macedonia, lipiƚya' Tesalónica. Aƚepá.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Lihuequi litine aƚcuaitsa liƚya' Sidón. Cal capitán Julio ac'a lipicuejma'. Ixim'ma cuanuc' Pablo, epi'i'ma lane, timi:
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Lipanni al barco jiƚpe Sidón, ƚahua' aƚtalecufponga'. Luyalaicopá liju' camats', jiƚpe loxa camane copa'a al isla ƚamats' Chipre. Jiƚpe aimaƚpa'nenga' ƚahua'.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Aƚeyi ƚaja ƚema camats' Cilicia, jouc'a ƚema camats' Panfilia. Aƚcuaitsa liƚya' cuftine Mira jiƚpe ƚamats' Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Jiƚpiya cal capitán ixim'ma anuli al barco qui'huayomma liƚya' Alejandría, ti'hua'ma ƚamats' Italia. Cal capitán aƚtsufai'eponga'.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Iƚe laƚbarco ti'hua panca panca. Uyai'ma axpe' quitine. Afule maƚcuaiyacu huejnca liƚya' Gnido. Lijou'ma laƚbarco aimi'hua ƚijca lipene. Aimi'iya. Juaiconapa ujfxi ti'hua ƚahua'. Aluyalaicopá huejnca ƚamats' isla Salmón. Jiƚpe liju' Creta aimi'hua ujfxi cahua'.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Ti'hua aƚeyi huejnca ƚamats'. Afule maƚcuaiyacu pe lacui'impa lan C'a Puerto. Jiƚpe al puerto a'ij culi' liƚya' Lasea.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Juaiconapa aƚcoƚponga' al puerto. Joupa uyaipa al cuecaj quitine. Iƚe litine lan judío tixnet'ƚyi, aimitetsoyi. Aƚsina' ticuaihuo ƚoyac' cahua', al barco aimi'huaya al c'a. Pablo ipalaic'o'mola' nocuxepá al barco,
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 timila':
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Cal capitán aiquiquimf'e locuapa Pablo. Iquimf'e'mola' xonca locuapa cal piloto jouc'a ƚipoujna al barco.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Axpela' locuenaye xanuc' noyepá jiƚpe al barco ticuayi:
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Lixim'me ti'hua panca panca ƚahuaj sur, iƚne ts'iƚpic'a tiyenƚe ticuayi: “Itsiya ƚinca ailopa'a tintsi. Aƚcuaita liƚya' Fenice.” If'ac'ena'me al cumta catejma' ancla. Aƚepá. I'hua'a'me al barco huejnca ƚema caja, jiƚpe al isla Creta.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Aiquicoƚi icuaiyunni ƚujfxi cahua'. Iƚque ƚahua' cuftine: Ƚi'huayomma liju' laipammaiyomma cal 'ora. Ujfxi, ujfxi luntafquinga'. Ti'hua tocomma ucuiƚna.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Iƚque ƚahua' ummetsai'ma al barco. Aimi'i mi'hua ƚijca. Laƚsim'me aimi'iya maluyalaiconayacu, aƚcuayi:
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Luyalaico'me ƚema caja jiƚpe anuli ƚamats' isla cuftine Clauda. Jiƚpe aimi'hua cujfxi cahua'. Al barco exaƚi anuli laca'huaj canoa. (Ti'iƚa' lo'iya al cuecaj barco aƚtsulfoƚai'me al canoa, lunƚu'e'moƚtsi.) Iƚe laca'huaj canoa afule maƚ'noƚyi.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Exaƚaf'me, itsufai'enapá al cuecaj barco. Lijou'ma ifi'e'me al cuecaj barco. Ifi'eco'me ujfxi cocuis licu'u lixpula, xonca tixnet'ƚqui. Tixpailiquila', ticuayi: “Ti'hua ujfxi ƚahua', aga tummetsai'ma al barco, aƚcuaitsa jiƚpe ƚintuhuale cuixa cuftine Al Sirte”. Exaƚna'me ijuisna'me al cuecaj lixaƚ ilanc'ecompa ijahua'. Al barco ti'hua mummetsay ƚahua'.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Lihuequi litine ƚahua' ƚaja ujfxi titeƚ'minni laƚbarco. Ticuayi: “Aƚscua'aƚe al barco, aƚ'e'eƚe huata lipicumta”. Ipango'me eca'ni'me ƚitaic' al barco.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Joupa uyaipa oque' quitine, iƚne no'epá canic' jiƚpe al barco eca'ni'me ƚi'huexi al barco.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Joupa ixhuaita axpe' quitine aiqui'huáqui cal 'ora, ni lipuqui' aiqui'huáquila' lan xamna. Ti'hua ujfxi ƚahua'. Aƚcuayi: “Aicaƚsina' ja'ni lunƚul'me o a'i.”
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Ixhuaita axpe' quitine aimitetsoyi lam marinero. Pablo ecaxingaitsola', timila':
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 ’Itsiya iya' cu'i'molhuo': Aimoƚsueƚmot'ƚe'me. Nij naitsi najac'ya lipitine. Al barco ƚinca tejac'na'ma.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Lipuqui' i'huamma pe laifpa'a anuli ƚepaluc ȽanDios. Iƚque ȽanDios aiPoujna, ainihuequi. Ƚapaluc quema'a lacaxingaipa lainiju'.
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Aƚmipa: “CumPablo, aimixpaij'mo'. Ƚinca tocuaita petsi cal cuecaj quincuxepa César. ȽanDios epi'ipo' loxahue'epa. Tunƚu'e'mo'. Jouc'a tunƚu'e'mola' jahuay lonƚejmale nomana' al barco.”
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 ’Camilhuo': Aimoƚsueƚmot'ƚe'me. Iya' ca'huaiyinge ȽanDios. Ma to laƚmipa toƚta'a ti'i'ma.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Ƚinca ƚaja alaca'ni'monga' anuli ƚamats' isla.
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Joupa ixhuaita imbamaj malpu' quitine ma luyalaiyi ƚaja Adria. Ƚipujfxi cahua' lummetsaiyinga'. Li'i'ma to nolojmay quipuqui' lam marinero ticuayi:
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Ixpicuf'me lipitoqui ƚaja. Ixpicuf'ma anuxans quimbama' acamts'us metro. Iyecona'me nihuata, ixpicufcona'me. Lipitoqui ƚaja ixpicuf'ma anuxans caitsi metro.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Ixpailij'mola', ticuayi:
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Lijou'ma lam marinero ehue'me te co'iya mipalyacu al barco. Ticuayi: “Alunƚu'e'moƚtsi illanc' caƚtuca'. Aƚcuaita ƚamats'.” Tocomma tecajm'mi'me locuenaye lan cumta catehuaijma' ancla jiƚpe lopa'a ƚijuac al barco. Ma le'a tifel'miyi. Tecajm'miyi ƚaja laca'huaj canoa.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Pablo tixina lo'epa. Timila' cal capitán jouc'a lisoldado:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Lan soldado etej'me ƚocuits' pe lifiyicoya laca'huaj canoa. Itai'ma ƚaja.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Ma liƚic'ejma Pablo ipalaic'o'mola' jahuay nomana' jiƚpe al barco. Tixa'huela', timila':
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Itsiya caxa'huelhuo' toƚtetsoƚe. Ja'ni a'i tima'molhuo'. Aimoƚsueƚmot'ƚe'me. Aimejac'ya ni anuli lijuac ƚoƚjuac.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Lijou'ma lines'ma toƚta'a Pablo epef'ma ƚa'i. Miquimf'eyi jahuay lan xanuc' tix'najtsi'i ȽanDios. Ixquej'ma ƚa'i, ipango'ma ite'ma.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Lan xanuc' aimixhueƚmot'ƚecona'me, itetso'me.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Jahuay illanc' laƚmana' al barco aƚsuaisponga' oquej maxnu afanej nuxans quimbama' camts'us.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Lijou'ma linajntsola' lam marinero ecajm'mi'me ƚaja ƚaitaij trigo. I'i'ma xonca axnoica al barco.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Joupa i'ipa quitine. Ixim'me huejnca ƚamats'. Aiquilimetsaijma te jale camats' jiƚpiya. Jiƚpe ƚema caja iximpá anuli lotsufaicompa. Ixpic'e'me lo'eyacu, ticuayi:
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Ux'mas'me lan cumta catehuaijma' ancla. Iƚne imanenca al 'ocay ƚaja. Ƚixala' iƚne a'ec lopa'a loquej liju' al barco etec'e'me lifi'icoya, ti'eƚe canic', ti'hua'ma al ƚijca al barco. I'nof'e'me laca'hua quixaƚ quijahua', iƚe lopa'a ƚijuac al barco. Toƚta'a xonca ac'a ti'hua'ma. Ti'hua'ayi al barco jiƚpe lotsufaicompa, ticuaitsi ƚema caja.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Icuaitsi pe lopa'a oquej cal panay. Jiƚpe tipa'a axpe' cuixa. Al barco ipanenni. Ipa'ne'ma cal cuixa. Itaƚijm'ma ƚijuac. Ƚitsilo ƚaja tuntafqui lixpula' al barco. Ipango'ma ixquetsuf'ma.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Lan soldado ticuayi:
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Cal capitán aimicua. Ipic'a tunƚuƚa' Pablo. Timila' lisoldado:
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Ja'ni aicoƚsina' moƚcafcoƚaiyi, tonƚe'me ma to lo'iya. Toƚniƚe ƚaxmale' o ni naitsi hualca caxma lopa'a al barco, tonƚecoƚe ƚaja, toƚcuaitsa ƚamats'.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.