Atos 22

Lataiquiʼ loyaʼapa iƚe al cʼa lixpicʼepa L̵anDios (CHDNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ―Cunc'ixanuc', cunc'aipimaye, jouc'a cunc'aitatá, aƚquimf'eƚa'. Cacuanajco'moxi, catalai'e'ma iƚe laƚcufcompa.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Licuej'me Pablo mipalaic'ola' liƚtaiqui' lan xanuc' xonca i‑ch'ixco'mola', xonca iquimf'e'me. Timila':
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 ―Iya' ninxans judío. Aipajnyota liƚya' Tarso, ƚamats' Cilicia. Jifa'a liƚya' Jerusalén aƚtojyopa. Gamaliel aipomxi, aƚmuc'ipa licuxepa Moisés, iƚe lataiqui' laihuejpá laƚtatahueló. Iya' ai'e'mola' laic' iƚne petsi naihuejpá ituca', ma to imanc' tonƚ'ela' laic' itsiya.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Aiteƚ'mi'mola' iƚne ts'ilihuequi lipene Jesús. Iƚniya ƚitiné cahuay te caif'eya mima'anyacola'. Ja'ni axanuc', ja'ni acaƚ'no', ai'noƚ'mola', aitats'e'mola'.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Cal cuecaj ca'ailli' jouc'a lan tsilaj xanuc' noxpijpá lataiqui' iƚsina' aƚinca iƚta'a laifmipolhuo'. Iƚniya aƚni'ipa caije'e loya'apa alimetsaicocoƚa' laƚpimaye judío nomana' liƚya' Damasco. Ti'iƚa' quiƚsina' joupa alapi'ipa laimane ca'noƚtsola' naihuejpá lipene Jesús, iƚne nomana' jiƚpe liƚya'. Cafi'etsola', ca'hua'ancola' titeƚ'mintsola' fa'a Jerusalén. Toƚta'a nipamma Jerusalén, ai'huapa lane Damasco.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 ’Ma ca'hua lane to menac'o joupa cacuaita liƚya' Damasco, aixim'ma acueca' lepalc'o' qui'huayomma lema'a. Unts'if'ma jahuay jiƚpe laifnecaxu.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Laixim'ma iƚe lepalc'o' necangenni, aixc'uat'ƚhuaitsi ƚamats', aicuej'ma aƚpalaic'o, aƚmi: “Ima' cunSaulo, ¿te caƚteƚ'micopa?”
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Aitalai'e'ma, cami: “Maipoujna, ¿naitsi ima?” Aƚmi: “Iya' ninJesús nas Nazaret. Ima' aƚteƚ'mi.”
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Laƚejmale lixim'me jouc'a lepalc'o' ixpailij'mola', aiquiƚcueca iƚque ƚaƚpalaic'opa.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Nicuis'e'ma, cami: “Maipoujna, lu'iƚa', ¿te caif'eya?” ȽaƚPoujna aƚmi: “Totsahuenni, totsufaiƚa' liƚya' Damasco. Joupa ixpic'empa lof'eya. Jiƚpe liƚya' tu'inno' jahuay iƚta'a.”
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Iƚe laxpaiqui' quepalc'o' aƚ'e'epa ninfo'. Laƚejmale alaxaƚpa. Aƚtsufai'e'ma liƚya' Damasco.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 ’Jiƚpe liƚya' tipa'a anuli cal xans cuftine Ananías. Iƚque tihuequi al c'a ȽanDios, tenant'ƚi licuxepa Moisés. Jahuay lan xanuc' judío nomana' jiƚpiya ticuayi ac'a xans.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Iƚque Ananías icuaiyunni jiƚpe laifpa'a, aƚmi: “Maipima Saulo, tahuetsalenƚa'”. Aiquicoƚ'ma, nehuetsalena'ma. Aixim'ma iƚque.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Aƚmi: “ȽanDios, ilenDios laƚtatahueló, i'huijf'epo' ti'iƚa' coxina' te ts'i'ic' lixpic'epa ȽanDios. Toƚiya oximpa iƚque ƚacui'impa cal Ƚijca, ocuejpa lipalaic'opo'.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Ima' topalaic'otola' lan xanuc' nomana' fa'a li'a ƚamats', cua naitsi liƚnación topalaicota iƚque, to'itola' iƚe loximpa locuejpa.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Itsiya aimicoƚcona'mo'. ¡Totsahuenni! Tojoc'iƚa' ƚaƚPoujna Jesús. Tepo'intso'. Toƚta'a ti'itso' limpio. Tetufqueno lojunac'.”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 ’Aicuaicona'ma fa'a Jerusalén. Capa'a al cuecaj xoute', ma cajoc'i' ȽanDios i'huapa laipicuejma',
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 aiximpa ƚaƚPoujna, aƚpalaic'o, aƚmi: “Aimicoƚ'mo'. Taipanni fa'a liƚya' Jerusalén. Jifa'a aimepenufinyaco'. Aimiquimf'eyaco' laƚnescoya.”
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Aitalai'e'ma, cami: “MaiPoujna, ¿te calatets'icoya? Lan xanuc' nomana' fa'a alimetsaijma. Iƚsina' iya' aitsehuo'ma ƚajut'ƚi pe lafoƚyomma laƚpimaye judío. Ai'noƚ'mola' iƚne ts'ihuejhuo', aitats'e'mola', nuntafej'mola'.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Jiƚpe litine mima'anni Esteban, iƚque ƚoya'apa lotaiqui', iya' cacaxu jiƚpe, cahuelonge, ca'ay cuenna ƚiƚpijahuaƚi iƚne noma'apá. Ma' anuli laƚpicuejma' iya' y laif'as xanuc', iƚne noma'apá Esteban.”
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Iƚque ƚaƚpalaic'opa aƚmi: “Taipanni fa'a. Cummehuo' to'huaƚa' aculi'. To'hua'ma pe lomana' locuenaye lan xanuc', iƚne a'ij judío.”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Lan xanuc' liquimf'e'me Pablo linespa: “Aƚmi: To'hua'ma pe lomana' locuenaye xanuc', iƚne a'ij judío”, ixtulenca nulemma. Ipango'me ija'a'me ujfxi, ticuayi:
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ti'hua tija'ayi, teca'niyi liƚpuquiya, tejuaf'yi ƚepi' camats', teca'naf'iyi al toncay.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Ƚincuxepa icuxe'e'mola' lisoldado titsuflai'eƚe Pablo jiƚpe lajut'ƚ al fortín. Icuxe'ma titsimafquinƚe, ticuis'eƚe, timiƚe: “¿Te co'epa?” Ja'ni aimitalai'e' titsimafconƚe. Ticua: “¿Te qui'epa iƚque cal xans? Lan xanuc', ¿te caixtuc'ocopa?”
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Ifi'e'me titsimafquinƚe. Pablo ipalaic'o'ma anuli cal capitán tecaxijnya jiƚpe liju', timi:
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Licuej'ma iƚta'a linespa Pablo cal capitán i'hua'ma u'itsi ƚincuxepa, timi:
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Ƚincuxepa icuaitsi pe lopa'a Pablo, timi:
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Timi:
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Iƚne notsimafyacu Pablo iƚolijm'me pe lopa'a. Ƚincuxepa ixpaijma, ticua: “Iƚque cal xans aciudadano romano. Iya' aifi'ecopa acadena catejma'. ¿Te aƚcufta o aimaƚcufya?”
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Lihuequi litine umme'mola' lapaluc' tipalaic'ontsola' lixanuc' cal cuecaj ca'ailli', jouc'a lan tsilaj xanuc' noxpijpá lataiqui', timintsola' tefoƚunca. Uhuaƚc'e'ena'ma Pablo licadena catejma'. Ileco'ma pe lefoƚya iƚne lan xanuc'. Ticua: “Pablo tu'itola' iƚniya te ts'i'ic' li'epa. Toƚta'a ti'i'ma caixina' nulemma te caixtuc'ocopa lif'as xanuc' judío, te cocufcopa.”
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.