Atos 22
Lataiquiʼ loyaʼapa iƚe al cʼa lixpicʼepa L̵anDios (CHDNT) vs NAA
1 ―Cunc'ixanuc', cunc'aipimaye, jouc'a cunc'aitatá, aƚquimf'eƚa'. Cacuanajco'moxi, catalai'e'ma iƚe laƚcufcompa.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Licuej'me Pablo mipalaic'ola' liƚtaiqui' lan xanuc' xonca i‑ch'ixco'mola', xonca iquimf'e'me. Timila':
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 ―Iya' ninxans judío. Aipajnyota liƚya' Tarso, ƚamats' Cilicia. Jifa'a liƚya' Jerusalén aƚtojyopa. Gamaliel aipomxi, aƚmuc'ipa licuxepa Moisés, iƚe lataiqui' laihuejpá laƚtatahueló. Iya' ai'e'mola' laic' iƚne petsi naihuejpá ituca', ma to imanc' tonƚ'ela' laic' itsiya.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Aiteƚ'mi'mola' iƚne ts'ilihuequi lipene Jesús. Iƚniya ƚitiné cahuay te caif'eya mima'anyacola'. Ja'ni axanuc', ja'ni acaƚ'no', ai'noƚ'mola', aitats'e'mola'.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Cal cuecaj ca'ailli' jouc'a lan tsilaj xanuc' noxpijpá lataiqui' iƚsina' aƚinca iƚta'a laifmipolhuo'. Iƚniya aƚni'ipa caije'e loya'apa alimetsaicocoƚa' laƚpimaye judío nomana' liƚya' Damasco. Ti'iƚa' quiƚsina' joupa alapi'ipa laimane ca'noƚtsola' naihuejpá lipene Jesús, iƚne nomana' jiƚpe liƚya'. Cafi'etsola', ca'hua'ancola' titeƚ'mintsola' fa'a Jerusalén. Toƚta'a nipamma Jerusalén, ai'huapa lane Damasco.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ’Ma ca'hua lane to menac'o joupa cacuaita liƚya' Damasco, aixim'ma acueca' lepalc'o' qui'huayomma lema'a. Unts'if'ma jahuay jiƚpe laifnecaxu.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Laixim'ma iƚe lepalc'o' necangenni, aixc'uat'ƚhuaitsi ƚamats', aicuej'ma aƚpalaic'o, aƚmi: “Ima' cunSaulo, ¿te caƚteƚ'micopa?”
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Aitalai'e'ma, cami: “Maipoujna, ¿naitsi ima?” Aƚmi: “Iya' ninJesús nas Nazaret. Ima' aƚteƚ'mi.”
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Laƚejmale lixim'me jouc'a lepalc'o' ixpailij'mola', aiquiƚcueca iƚque ƚaƚpalaic'opa.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Nicuis'e'ma, cami: “Maipoujna, lu'iƚa', ¿te caif'eya?” ȽaƚPoujna aƚmi: “Totsahuenni, totsufaiƚa' liƚya' Damasco. Joupa ixpic'empa lof'eya. Jiƚpe liƚya' tu'inno' jahuay iƚta'a.”
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Iƚe laxpaiqui' quepalc'o' aƚ'e'epa ninfo'. Laƚejmale alaxaƚpa. Aƚtsufai'e'ma liƚya' Damasco.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 ’Jiƚpe liƚya' tipa'a anuli cal xans cuftine Ananías. Iƚque tihuequi al c'a ȽanDios, tenant'ƚi licuxepa Moisés. Jahuay lan xanuc' judío nomana' jiƚpiya ticuayi ac'a xans.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Iƚque Ananías icuaiyunni jiƚpe laifpa'a, aƚmi: “Maipima Saulo, tahuetsalenƚa'”. Aiquicoƚ'ma, nehuetsalena'ma. Aixim'ma iƚque.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Aƚmi: “ȽanDios, ilenDios laƚtatahueló, i'huijf'epo' ti'iƚa' coxina' te ts'i'ic' lixpic'epa ȽanDios. Toƚiya oximpa iƚque ƚacui'impa cal Ƚijca, ocuejpa lipalaic'opo'.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Ima' topalaic'otola' lan xanuc' nomana' fa'a li'a ƚamats', cua naitsi liƚnación topalaicota iƚque, to'itola' iƚe loximpa locuejpa.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Itsiya aimicoƚcona'mo'. ¡Totsahuenni! Tojoc'iƚa' ƚaƚPoujna Jesús. Tepo'intso'. Toƚta'a ti'itso' limpio. Tetufqueno lojunac'.”
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 ’Aicuaicona'ma fa'a Jerusalén. Capa'a al cuecaj xoute', ma cajoc'i' ȽanDios i'huapa laipicuejma',
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 aiximpa ƚaƚPoujna, aƚpalaic'o, aƚmi: “Aimicoƚ'mo'. Taipanni fa'a liƚya' Jerusalén. Jifa'a aimepenufinyaco'. Aimiquimf'eyaco' laƚnescoya.”
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Aitalai'e'ma, cami: “MaiPoujna, ¿te calatets'icoya? Lan xanuc' nomana' fa'a alimetsaijma. Iƚsina' iya' aitsehuo'ma ƚajut'ƚi pe lafoƚyomma laƚpimaye judío. Ai'noƚ'mola' iƚne ts'ihuejhuo', aitats'e'mola', nuntafej'mola'.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Jiƚpe litine mima'anni Esteban, iƚque ƚoya'apa lotaiqui', iya' cacaxu jiƚpe, cahuelonge, ca'ay cuenna ƚiƚpijahuaƚi iƚne noma'apá. Ma' anuli laƚpicuejma' iya' y laif'as xanuc', iƚne noma'apá Esteban.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Iƚque ƚaƚpalaic'opa aƚmi: “Taipanni fa'a. Cummehuo' to'huaƚa' aculi'. To'hua'ma pe lomana' locuenaye lan xanuc', iƚne a'ij judío.”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Lan xanuc' liquimf'e'me Pablo linespa: “Aƚmi: To'hua'ma pe lomana' locuenaye xanuc', iƚne a'ij judío”, ixtulenca nulemma. Ipango'me ija'a'me ujfxi, ticuayi:
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Ti'hua tija'ayi, teca'niyi liƚpuquiya, tejuaf'yi ƚepi' camats', teca'naf'iyi al toncay.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Ƚincuxepa icuxe'e'mola' lisoldado titsuflai'eƚe Pablo jiƚpe lajut'ƚ al fortín. Icuxe'ma titsimafquinƚe, ticuis'eƚe, timiƚe: “¿Te co'epa?” Ja'ni aimitalai'e' titsimafconƚe. Ticua: “¿Te qui'epa iƚque cal xans? Lan xanuc', ¿te caixtuc'ocopa?”
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Ifi'e'me titsimafquinƚe. Pablo ipalaic'o'ma anuli cal capitán tecaxijnya jiƚpe liju', timi:
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Licuej'ma iƚta'a linespa Pablo cal capitán i'hua'ma u'itsi ƚincuxepa, timi:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Ƚincuxepa icuaitsi pe lopa'a Pablo, timi:
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Timi:
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Iƚne notsimafyacu Pablo iƚolijm'me pe lopa'a. Ƚincuxepa ixpaijma, ticua: “Iƚque cal xans aciudadano romano. Iya' aifi'ecopa acadena catejma'. ¿Te aƚcufta o aimaƚcufya?”
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Lihuequi litine umme'mola' lapaluc' tipalaic'ontsola' lixanuc' cal cuecaj ca'ailli', jouc'a lan tsilaj xanuc' noxpijpá lataiqui', timintsola' tefoƚunca. Uhuaƚc'e'ena'ma Pablo licadena catejma'. Ileco'ma pe lefoƚya iƚne lan xanuc'. Ticua: “Pablo tu'itola' iƚniya te ts'i'ic' li'epa. Toƚta'a ti'i'ma caixina' nulemma te caixtuc'ocopa lif'as xanuc' judío, te cocufcopa.”
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.