Atos 22
Lataiquiʼ loyaʼapa iƚe al cʼa lixpicʼepa L̵anDios (CHDNT) vs NTLH
1 ―Cunc'ixanuc', cunc'aipimaye, jouc'a cunc'aitatá, aƚquimf'eƚa'. Cacuanajco'moxi, catalai'e'ma iƚe laƚcufcompa.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Licuej'me Pablo mipalaic'ola' liƚtaiqui' lan xanuc' xonca i‑ch'ixco'mola', xonca iquimf'e'me. Timila':
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 ―Iya' ninxans judío. Aipajnyota liƚya' Tarso, ƚamats' Cilicia. Jifa'a liƚya' Jerusalén aƚtojyopa. Gamaliel aipomxi, aƚmuc'ipa licuxepa Moisés, iƚe lataiqui' laihuejpá laƚtatahueló. Iya' ai'e'mola' laic' iƚne petsi naihuejpá ituca', ma to imanc' tonƚ'ela' laic' itsiya.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Aiteƚ'mi'mola' iƚne ts'ilihuequi lipene Jesús. Iƚniya ƚitiné cahuay te caif'eya mima'anyacola'. Ja'ni axanuc', ja'ni acaƚ'no', ai'noƚ'mola', aitats'e'mola'.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Cal cuecaj ca'ailli' jouc'a lan tsilaj xanuc' noxpijpá lataiqui' iƚsina' aƚinca iƚta'a laifmipolhuo'. Iƚniya aƚni'ipa caije'e loya'apa alimetsaicocoƚa' laƚpimaye judío nomana' liƚya' Damasco. Ti'iƚa' quiƚsina' joupa alapi'ipa laimane ca'noƚtsola' naihuejpá lipene Jesús, iƚne nomana' jiƚpe liƚya'. Cafi'etsola', ca'hua'ancola' titeƚ'mintsola' fa'a Jerusalén. Toƚta'a nipamma Jerusalén, ai'huapa lane Damasco.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 ’Ma ca'hua lane to menac'o joupa cacuaita liƚya' Damasco, aixim'ma acueca' lepalc'o' qui'huayomma lema'a. Unts'if'ma jahuay jiƚpe laifnecaxu.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Laixim'ma iƚe lepalc'o' necangenni, aixc'uat'ƚhuaitsi ƚamats', aicuej'ma aƚpalaic'o, aƚmi: “Ima' cunSaulo, ¿te caƚteƚ'micopa?”
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Aitalai'e'ma, cami: “Maipoujna, ¿naitsi ima?” Aƚmi: “Iya' ninJesús nas Nazaret. Ima' aƚteƚ'mi.”
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Laƚejmale lixim'me jouc'a lepalc'o' ixpailij'mola', aiquiƚcueca iƚque ƚaƚpalaic'opa.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Nicuis'e'ma, cami: “Maipoujna, lu'iƚa', ¿te caif'eya?” ȽaƚPoujna aƚmi: “Totsahuenni, totsufaiƚa' liƚya' Damasco. Joupa ixpic'empa lof'eya. Jiƚpe liƚya' tu'inno' jahuay iƚta'a.”
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Iƚe laxpaiqui' quepalc'o' aƚ'e'epa ninfo'. Laƚejmale alaxaƚpa. Aƚtsufai'e'ma liƚya' Damasco.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 ’Jiƚpe liƚya' tipa'a anuli cal xans cuftine Ananías. Iƚque tihuequi al c'a ȽanDios, tenant'ƚi licuxepa Moisés. Jahuay lan xanuc' judío nomana' jiƚpiya ticuayi ac'a xans.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Iƚque Ananías icuaiyunni jiƚpe laifpa'a, aƚmi: “Maipima Saulo, tahuetsalenƚa'”. Aiquicoƚ'ma, nehuetsalena'ma. Aixim'ma iƚque.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Aƚmi: “ȽanDios, ilenDios laƚtatahueló, i'huijf'epo' ti'iƚa' coxina' te ts'i'ic' lixpic'epa ȽanDios. Toƚiya oximpa iƚque ƚacui'impa cal Ƚijca, ocuejpa lipalaic'opo'.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Ima' topalaic'otola' lan xanuc' nomana' fa'a li'a ƚamats', cua naitsi liƚnación topalaicota iƚque, to'itola' iƚe loximpa locuejpa.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Itsiya aimicoƚcona'mo'. ¡Totsahuenni! Tojoc'iƚa' ƚaƚPoujna Jesús. Tepo'intso'. Toƚta'a ti'itso' limpio. Tetufqueno lojunac'.”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 ’Aicuaicona'ma fa'a Jerusalén. Capa'a al cuecaj xoute', ma cajoc'i' ȽanDios i'huapa laipicuejma',
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 aiximpa ƚaƚPoujna, aƚpalaic'o, aƚmi: “Aimicoƚ'mo'. Taipanni fa'a liƚya' Jerusalén. Jifa'a aimepenufinyaco'. Aimiquimf'eyaco' laƚnescoya.”
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Aitalai'e'ma, cami: “MaiPoujna, ¿te calatets'icoya? Lan xanuc' nomana' fa'a alimetsaijma. Iƚsina' iya' aitsehuo'ma ƚajut'ƚi pe lafoƚyomma laƚpimaye judío. Ai'noƚ'mola' iƚne ts'ihuejhuo', aitats'e'mola', nuntafej'mola'.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Jiƚpe litine mima'anni Esteban, iƚque ƚoya'apa lotaiqui', iya' cacaxu jiƚpe, cahuelonge, ca'ay cuenna ƚiƚpijahuaƚi iƚne noma'apá. Ma' anuli laƚpicuejma' iya' y laif'as xanuc', iƚne noma'apá Esteban.”
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Iƚque ƚaƚpalaic'opa aƚmi: “Taipanni fa'a. Cummehuo' to'huaƚa' aculi'. To'hua'ma pe lomana' locuenaye lan xanuc', iƚne a'ij judío.”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Lan xanuc' liquimf'e'me Pablo linespa: “Aƚmi: To'hua'ma pe lomana' locuenaye xanuc', iƚne a'ij judío”, ixtulenca nulemma. Ipango'me ija'a'me ujfxi, ticuayi:
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Ti'hua tija'ayi, teca'niyi liƚpuquiya, tejuaf'yi ƚepi' camats', teca'naf'iyi al toncay.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Ƚincuxepa icuxe'e'mola' lisoldado titsuflai'eƚe Pablo jiƚpe lajut'ƚ al fortín. Icuxe'ma titsimafquinƚe, ticuis'eƚe, timiƚe: “¿Te co'epa?” Ja'ni aimitalai'e' titsimafconƚe. Ticua: “¿Te qui'epa iƚque cal xans? Lan xanuc', ¿te caixtuc'ocopa?”
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Ifi'e'me titsimafquinƚe. Pablo ipalaic'o'ma anuli cal capitán tecaxijnya jiƚpe liju', timi:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Licuej'ma iƚta'a linespa Pablo cal capitán i'hua'ma u'itsi ƚincuxepa, timi:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Ƚincuxepa icuaitsi pe lopa'a Pablo, timi:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Timi:
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Iƚne notsimafyacu Pablo iƚolijm'me pe lopa'a. Ƚincuxepa ixpaijma, ticua: “Iƚque cal xans aciudadano romano. Iya' aifi'ecopa acadena catejma'. ¿Te aƚcufta o aimaƚcufya?”
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Lihuequi litine umme'mola' lapaluc' tipalaic'ontsola' lixanuc' cal cuecaj ca'ailli', jouc'a lan tsilaj xanuc' noxpijpá lataiqui', timintsola' tefoƚunca. Uhuaƚc'e'ena'ma Pablo licadena catejma'. Ileco'ma pe lefoƚya iƚne lan xanuc'. Ticua: “Pablo tu'itola' iƚniya te ts'i'ic' li'epa. Toƚta'a ti'i'ma caixina' nulemma te caixtuc'ocopa lif'as xanuc' judío, te cocufcopa.”
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.