Atos 20
Lataiquiʼ loyaʼapa iƚe al cʼa lixpicʼepa L̵anDios (CHDNT) vs NVT
1 Lijoupa i‑ch'ixcopola' lan xanuc' Pablo ijoc'i'mola' ts'ilihuequi ticuaiyunca. Ixc'ai'i'mola' tihuejle litaiqui' Jesús. Ipanni, i'hua'ma ƚamats' Macedonia.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Jiƚpe licuaitsi ehuejntsola' lapimaye ni petsi lomana'. Acueca' ixc'ai'i'mola'. Lijou'ma i'huana'ma, icuaitsi ƚamats' Grecia.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Jiƚpe ipanenni afane' mut'ƚa. Lijou'ma ticua: “Ai'huapa ƚamats' Siria”. Coƚa' titsufaiƚa' anuli al barco. Icuej'ma jiƚpe temiyoƚtsi lan xanuc' judío, tima'a'me. Ixhuej'meconanni, ticua: “Aica'huacoya abarco. Capaino, ca'huacona'ma ƚamats' Macedonia.”
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Tiyeyi jouc'a liƚejmale, iƚne liƚpuftine: Sopater ƚas Berea, Aristarco jouc'a Segundo lun Tesalónica, Gayo jouc'a Timoteo lun Derbe, Tíquico jouc'a Trófimo lun Asia.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Iƚniya iyej'me'me. Icuaitsa liƚya' Troas. Jiƚpiya aƚ'huaicotonga' aƚcuaitsa.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Illanc' joupa aƚcuaitsa ƚamats' Macedonia, liƚya' Filipos. Jiƚpe aƚmanemma tuyaiƚa' al juic Pascua. Lijou'ma aƚtsulfoƚai'me anuli al barco lotsepa liƚya' Troas. Aƚecopá amaque' quitine aƚcuaitsa Troas. Lahuepola' laƚejmalepá, iƚne liyej'me'me. Jiƚpe liƚya' aƚcoƚponga' acaitsi quitine.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Al te'a quitine al xamano lafot'ƚepoƚtsi anuli lapimaye. Aƚsquenuf'me ƚa'i, aƚte'me to licuxepa ƚaƚPoujna Jesús. Pablo imuc'i'mola' lapimaye. Joupa ixpic'epa lo'eya, lihuequi litine ti'huana'ma, toƚiya ticoƚi mimuc'iyale. Icuaicotsi nolojmay quipuqui' ti'hua tipalay.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Jiƚpiya lajut'ƚ petsi lefot'ƚeyoƚtsi tipa'a axpe' candil tepalc'o'ila'.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Maƚpe al ventana ticutsafya anuli ƚamijcano cuftine Eutico. Pablo ticoƚi mipalay, ƚamijcano ticui quehuí, aiquixnet'ƚqui, i'noƚ'ma acueca' cahuí, tixmay. Pe locutsafya al fane' quixpef'a ƚajut'ƚi, imefcaiyonni al toncay, icuaitsi ƚamats'. Ipulaf'me, ticuayi: “Joupa imanapa”.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Pablo aiquicoƚ'ma, imunni, ixpatsaf'caipa ƚamijcano, ipulaf'ma, timila' lipimaye:
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 If'ajcona'ma lajut'ƚ. Itetso'me, ixquenuf'me ƚa'i jouc'a lapimaye. Pablo ti'hua timuc'ila' jahuay lipuqui'. Li'i'ma quitine i'huana'ma.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Lapimaye ilecona'me ƚamijcano, imaf'i'. Acueca' ixoc'i'mola' quileta jahuay iƚniya.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Pablo i'huapa li'mis cocuaiya liƚya' Asón. Illanc' aƚej'mepá, aƚecopá abarco aƚcuaitsa liƚya' Asón. Jiƚpe aƚ'huaicota ticuaitsi Pablo.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Iƚque icuaitsi. Aƚtsulfoƚaipá anuli al barco, aƚepá aƚcuaitsa liƚya' Mitilene.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 — ausente —
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 — ausente —
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Mipa'a Mileto Pablo umme'mola' lixanuc' tiyeƚe Efeso tipalaic'ontsola' lapimaye noxpijpá lataiqui', tiyouyunca.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Icuaitsa. Pablo ipalaic'o'mola', timila':
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 ’Iya' aicai'e'e'moxi to cal cuecaj xans. Camna aixhueƚco'ma juaiconapa, cajoqui, camna aiteƚco'ma. Lan xanuc' judío ehue'me te laƚ'e'eya. Toƚta'a lainuyaicopa ma ca'ay lipenic' ƚaƚPoujna Jesús.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Imanc' oƚsina' aicainemi'elhuo' ni aicaicuanac'elhuo' Lataiqui' loya'apa iƚe al c'a lixpic'epa ȽanDios. Nuhuaƚc'e'e'molhuo' Lataiqui', nu'i'molhuo' jahuay lotoc'iyacolhuo'. Aimuc'i'molhuo' jiƚpiya pe lafoƚyomma loƚpimaye, jouc'a aimuc'i'molhuo' ƚolajut'ƚi.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Iya' aipalaic'o'mola' jahuay lan xanuc' nomana' loƚpiƚya', lan xanuc' judío jouc'a lan xanuc' griego. Nu'i'mola': “Toƚsuej'menanca, tolihuejcoƚe ȽanDios, toƚ'huaiyijnle ƚaƚPoujna Jesús”.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 ’Itsiya ca'huana'ma Jerusalén. Ƚinca aimixoqui neta. Caxhueƚma. Aicaixina' laƚ'iya pu'hua.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Ni petsi laiftseya, iƚya' iƚya' cal Espíritu Santo aƚmi: “Jipu'hua Jerusalén titats'enno'. Toteƚcota.”
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Itsiya, ¿te caif'eya? ȽaƚPoujna Jesús alapi'ipa laipenic'. Aƚmipa: “Toya'aƚa' Lataiqui' loya'apa iƚe al c'a lixpic'epa ȽanDios. To'itsola' lan xanuc' ȽanDios titoc'i'mola', ipic'a.” Aicaxhueƚcocojma laipitine, aicaxinyoxi cuanuc'. Xonca aipic'a caxhuai'niƚa' lanic' lalapi'ipa ƚaiPoujna.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 ’Maƚmana' anuli nuya'a'ma te co'iya moƚtsulfoƚaiyacu pe locuxeyopa ȽanDios, iƚque cal Rey. Itsiya camilhuo': Joupa aixina' aimaƚsingonayacoƚtsi. Aicaxingonayacolhuo' ni anuli imanc'.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 — ausente —
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 — ausente —
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 ’Imanc' toƚsinƚe loƚ'eyacu. Cal Espíritu Santo joupa ifajpolhuo', epi'ipolhuo' loƚpenic'. Imanc' ti'onƚcospolhuo' to liƚpoujnalá lam mot'ƚ, iƚne lam mot'ƚ maƚniya loƚpimaye lefot'ƚepola' ȽanDios. Toƚ'etsola' cuenna, iƚne i'huexi ȽanDios. Iƚque joupa i'najcufpola' liƚjunac', ixcuajaipa lijuats', toƚta'a i'napola'.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Iya' ca'huana'ma. Imanc' jouc'a loƚpimaye toƚmanecu coƚtuca'. Aixina' lo'iyacolhuo' jiƚpe. Ticuaicu lan xanuc' ti'onƚcospola' to lan lobo. Iƚne oyac'la quinneja aimixinnila' acuanuc'la lam mot'ƚ. Tixcai'ennila', tijou'nem'mola'. Toƚta'a liƚ'ejma' iƚne lan xanuc'.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Jouc'a hualca loƚpimaye tipai'i'me Lataiqui' loya'apa iƚe al c'a lixpic'epa ȽanDios. Tifel'miyale'me. Lapimaye tihuejcona'me.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 ¡Toƚpo'noƚe cuenna! Aƚcoƚpa afane' camats' jiƚpiya loƚpiƚya'. Ma capa'a itine ipuqui' cajoqui, anuli anuli aixc'ai'i'molhuo'. Afane' camats' toƚta'a lai'ejma'. Aimolimenc'eco'me.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 ’Cunc'aipimaye, itsiya capo'no'i'molhuo' limane ȽanDios. Caxa'hue ti'etsolhuo' cuenna. Joupa nu'ipolhuo' te ts'i'ic' lipicuejma' ȽanDios. Iƚque titoc'ilhuo', tipaxnelhuo'. Aimolimenc'eco'me iƚe lainu'ipolhuo'. Iƚque tepi'i'molhuo' coƚpujfxi tolihuejle, toƚta'a tolapenufta lapi'iyacolhuo' ȽanDios. Ma' anuli laƚ'iyaconga' jahuay illanc' i'huexi iƚque.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 ’Iya' ma capa'a jiƚpe loƚpiƚya' ailopa'a cai'epa. Aicaijanaca nij naitsi li'oro ni liplata ni lipijahua'.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Imanc' joupa oƚsina' ai'ecopa canic' iƚna'a laimane'. Toƚta'a nulijcopa laƚpepajnya, iya' y laipimaye laƚejmalepa.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Aimuc'i'molhuo' imanc' tonƚ'eƚe canic' jouc'a. Toƚtoc'itsola' loƚpimaye petsi aimi'iya mulijyacu ƚotejacu. Aimuc'i'molhuo' toƚ'nujuaisle litaiqui' ƚaƚPoujna Jesús, ticua: “Ja'ni tepi'intso', ƚinca tixoc'i'mo' meta. Xonca tixoj'ma meta ja'ni tocuƚa'.”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Toƚta'a lipalaic'opola' Pablo. Lijou'ma exc'onƚhuoƚai'me anuli lapimaye. Ijoc'i'ma ȽanDios.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Lapimaye ijolij'me juaiconapa. Ipulc'o'me Pablo, ituc'o'me.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Ixhueƚco'me juaiconapa iƚe limipola': “Aimaƚsingonayacoƚtsi”. Ecanumf'etsa cane quicuaitsa al barco.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.