2 Coríntios 7

Lataiquiʼ loyaʼapa iƚe al cʼa lixpicʼepa L̵anDios (CHDNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Maicunc'aipimaye, ac'a juaiconapa iƚe licuapa ȽanDios, iƚe lalu'iponga'. ¡Lihuejcoƚe! Aƚ'etsoƚtsi limpio. Ja'ni laƚcuerpo, ja'ni laƚpicuejma', aimaƚxisc'econa'moƚtsi. Ti'iƚa' le'a al c'a laƚ'eyacu. Lihuejco'me ȽanDios. Toƚta'a itine itine ti'hua tilajm'ma laƚpicuejma', xonca tetenƚcoco'ma ȽanDios. Laƚ'ejma', jouc'a ti'hua tilajm'ma, tijouƚa' ti'onƚta to li'ejma' ȽanDios.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Unc'aipimaye, aimalatets'i'monga', limetsaicotsonga', illanc' oƚpimaye. Maƚmana' jiƚpe nij naitsi caƚ'najtsecopa a'ijc'a. Aƚ'epá ma le'a al ƚijca. Nij naitsi caƚpo'nopa pangay pangay. Nij naitsi caƚfel'mipa.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Laifnespa toƚta'a aicatalelhuo'. Joupa aimipolhuo': Itine itine aƚ'nujuaitsilhuo'. Ja'ni oƚmaf'i' tixoqui calata. Ja'ni joupa imanapolhuo' tocomma jouc'a aƚmanaponga'.
3 Não digo isto para vossa condenação; pois já antes tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Iya' juaiconapa ca'huaiyingilhuo'. Acueca' ac'a lainescopolhuo'. Tama aƚteƚcoyi tixoqui neta juaiconapa cuyaijma, joupa lixoc'impa neta.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação; transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Aƚcuaitsa fa'a ƚamats' Macedonia ti'hua aƚteƚcoyi, aicalunxaqui. Ni petsi lahuelojnyi timana' laƚ'eponga' laic', jouc'a jiƚpe ƚalunxajma' aƚsueƚcoyi.
5 Porque, mesmo quando chegamos à macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Ƚinca ȽanDios lixoc'iponga' calata, ummepa ƚaƚpima Tito, aƚsimpoƚtsi. Toƚta'a li'ejma' ȽanDios, ja'ni aƚhuotsoyi lixoc'i'monga' calata. Illanc' tixoqui calata aƚsimpoƚtsi Tito.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito.
7 Li'ipa caƚsina' imanc' joupa olixoc'ipa queta Tito, xonca tixoqui calata illanc'. Iƚque lu'iponga': “Lapimaye nomana' liƚya' Corinto juaiconapa tijanajyi tixintso'. Ixhuej'menamma iƚe li'ipa jiƚpe, itsiya ƚinca tihuejco'mo'.”
7 E não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado por vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Iya' lijoupa lainumme'epolhuo' coƚje'e, iƚe laininiƚ'epolhuo', caxhueƚma. Cacua: Iƚe laije'e aga tihuos'mi'mola' juaiconapa lapimaye. Itsiya aicaxhueƚcoconghua. Iƚe laije'e tama ihuos'mipolhuo' a'i nulemma quitafc'ilhuo'.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo.
9 Iya' tixoqui neta. Ƚinca iƚe laipixojma' cata aicalapi'i iƚe laihuos'mipolhuo'. Imanc' joupa oƚsuej'menamma al xujc'a li'ipa jiƚpe, toƚiya tixoqui neta iya'. Iƚe loƚsuej'menamma tetenƚcocojma ȽanDios. Toƚiya aiximpa ailopa'a qui'e'epolhuo' laije'e.
9 Agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Petsi liƚpihuotsoqueya tetenƚcocojma ȽanDios ƚinca ixhuej'menamma li'epa. ȽanDios tunƚu'e'mola'. Aimipai'iyacu liƚpicuejma'. Timana' nohuotsopá petsi ȽanDios aimetenƚcocoya liƚ'ejma'. Iƚne naihuejpá quiƚtuca' liƚpicuejma', tejac'em'mola'.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Ƚinca i'huáqui joupa oƚsuej'menamma. Itsiya toƚpo'noyi cuenna te ts'i'ic' loƚ'epa. Oƚspic'epá oƚtalai'ecopoƚtsi, olixtuc'opá iƚque ni'epa lixcay, oƚsimpá axpaiqui' lo'iyacolhuo', juaiconapa toƚjanajyi aƚsintsoƚtsi, oƚspic'epá nulemma toƚsanutsoƚtsi cataiqui', joupa oƚ'epá ƚijca, oƚteƚ'mipá ni'epa lixcay. Joupa aƚmuc'iponga' aicoƚtaic' lajunac', ma le'a anuli jiƚpe i'epa lixcay.
11 Porque, quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Iya' jiƚpe laininiƚ'epolhuo' tama quixtu'hua iƚque ni'epa lixcay jouc'a aiximpa cuanuc' ƚocuena ƚiteƚcopa, xonca aipic'a tolimetsaicotsoƚtsi te ts'i'ic' loƚpicuejma', aipic'a toƚmuc'iƚe ȽanDios, toƚmujtsoƚtsi aƚinca aƚ'nujuaitsinga' illanc'.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Aƚsimpá toƚta'a lixoc'iponga' calata.
13 Por isso fomos consolados pela vossa consolação, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Iya' joupa aimipa Tito: “Laƚpimaye nomana' Corinto ac'a xanuc'. Lihuejco'ma.” Itsiya aicaxina' calaic'ata iƚe lainescopolhuo'. Maƚmana' jiƚpe aƚpalaic'opolhuo' ma le'a al ƚinca. Jouc'a al ƚinca iƚe laƚnescopolhuo' aƚmipá Tito. Itsiya toƚta'a i'huáqui, lihuejma.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Itsiya Tito xonca ti'elhuo' capic'a, ti'nujuaitsilhuo' imanc' loƚ'ejma'. Ti'nujuaitsi ac'a olapenufpá, aicoƚ―lof'e'moƚtsi. Oƚspic'epá toƚ'oc'etsoƚtsi, tetenƚcocoƚa' loƚ'ejma'.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Itsiya iya' tixoqui neta juaiconapa. Aixina' ti'i'ma ca'huaiyijm'molhuo'.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.