2 Coríntios 1
Lataiquiʼ loyaʼapa iƚe al cʼa lixpicʼepa L̵anDios (CHDNT) vs ARC
1 Iya' ninPablo. Iya' jouc'a ƚaƚpima Timoteo liniƚ'elhuo' imanc' lefot'ƚepolhuo' ȽanDios jiƚpe liƚya' Corinto. Jouc'a tixhueƚe iƚta'a al je'e laƚpimaye nomana' locuenaye quiƚeloƚya' ƚamats' Acaya, iƚne jouc'a i'huexi ȽanDios. Iya' ninPablo, nin'apóstol, alummepa Jesucristo. Toƚta'a lixpic'epa ȽanDios.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 ȽanDios caƚ'Ailli', Jesucristo ƚaƚPoujna titoc'itsolhuo', tipac'e'etsolhuo' loƚpicuejma'.
2 graça a vós e paz, da parte de Deus, nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
3 ¡Aƚs'najtsi'iƚe ȽanDios! Iƚque enDios ƚaƚPoujna Jesucristo, jouc'a i'Ailli'. Aƚ'Ailli' jouc'a. Itine itine aƚ'nujuaitsinga'. Iƚque alanDios, alixoc'inga' calata.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda consolação,
4 Ma maƚteƚcoyi alixoc'inga' calata. Toƚta'a lapi'inga' laƚpicuejma' lixoc'itsola' quileta laƚpimaye miteƚcoyi jouc'a.
4 que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados de Deus.
5 Ma calihuequi Cristo aƚteƚcoyi, aƚteƚcoyi to Cristo liteƚcopa. Ja'ni juaiconapa acueca' iƚe laƚteƚcopa jouc'a juaiconapa acueca' alixoc'inga' calata Cristo.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também a nossa consolação sobeja por meio de Cristo.
6 Jahuay laƚ'iponga' illanc' ma titoc'i'molhuo' imanc'. Ja'ni aƚteƚcoyi ȽanDios alixoc'i'monga' calata. Toƚta'a illanc' lixoc'i'molhuo' imanc', jouc'a tolunƚul'me. Ja'ni ȽanDios joupa lixoc'iponga' calata, imanc' jouc'a tolixoc'i'moƚtsi, tolunƚul'me. Toƚta'a titoc'i'molhuo' ȽanDios ma moƚsnet'ƚyi lateƚcoya, iƚe laƚteƚcopa illanc'.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera, suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos.
7 Illanc' a'i ma le'a aƚcuayi: Jouc'a imanc' toƚsnet'ƚ'me. Aƚsina' toƚsnet'ƚ'me. Ja'ni toƚteƚco'me to illanc' maƚteƚcoyi, ȽanDios tixoc'i'molhuo' cunlata ma to lalixoc'iponga' calata.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Unc'aipimaye, aipic'a ti'iƚa' coƚsina' te ts'i'ic' laluyalaicopa illanc' maƚmana' ƚamats' Asia. Jiƚpe ƚinca aƚteƚcopá. Aƚsimpá juaiconapa ipime laƚpepajnya. Afule maƚ'ommoƚaispá. Aƚcuayi: “Ailopa'a caƚpujfxi. Ma' aƚmana'monga'.”
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
9 Laƚcuerpo ƚinca ailopa'a quipujfxi. Laluyalaicopá toƚta'a ixpic'epa ȽanDios. Aƚmuc'inga' aimaƚ'huaiyijm'moƚtsi illanc' caƚtuca', aƚ'huaiyijnle ȽanDios. Iƚque nipajnya timaf'i'ina'mola' limanapola'.
9 Mas já em nós mesmos tínhamos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 Alunƚu'eponga' iƚe al cueca' laƚteƚcopa, a'i caƚmanga'. Ja'ni aƚteƚcoconaƚe ocuena'ya alunƚu'econa'monga'.
10 o qual nos livrou de tão grande morte e livrará; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
11 Imanc' jouc'a locuenaye lapimaye toƚsa'hueƚe ȽanDios, toƚmiƚe: “Totoc'itsola' Pablo jouc'a lipimaye”. Tijouƚa' aƚtoc'itsonga' ti'i'ma axpela' lapimaye tix'najtsi'i'me ȽanDios. Toƚta'a lo'iya ja'ni imanc' unc'xpela' toƚsa'hue'me.
11 ajudando-nos também vós, com orações por nós, para que, pela mercê que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Illanc' tixoqui calata aƚcuayi: Jiƚpe laƚpicuejma' aƚsina' ac'a laƚ'ejma'. A'i oque' laƚpicuejma', a'i ma le'a maƚ'e'eyoƚtsi ixanuc' ȽanDios, aƚinca lihuejcoyi. Maƚ'eyi lanic' lalapi'iponga' ȽanDios aimalihuejyi caƚtuca' laƚpicuejma'. Toƚta'a laƚ'ejma' ni petsi laƚmana' jouc'a pe loƚmana' imanc'. Jiƚpe loƚmana' xonca aƚ'epá toƚta'a.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que, com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo e maiormente convosco.
13 Illanc' laliniƚ'epolhuo' aimifel'micolhuo'. Jiƚpe lu'ilhuo' al ƚinca, toƚta'a laƚnespa. A'i quipime lataiqui', ti'i'ma tolihuej'me.
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis,
14 Ƚinca hualca imanc' limetsaicoponga'. Cacua: Limetsaicotsonga' jahuay ma' anuli. Toƚta'a, litine ticuaiconanni ƚaƚPoujna Jesucristo tixoj'ma cunlata alimetsaico'monga' illanc' oƚpimaye, jouc'a illanc' alimetsaico'molhuo' imanc' aƚpimaye.
14 como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no Dia do Senhor Jesus.
15 — ausente —
15 E, com essa confiança, quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
16 — ausente —
16 e por vós passar à Macedônia, e da Macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judeia.
17 Iƚe lainespa: “Cahuejntolhuo'”, ¿te ma le'a canesqui? ¿Ja'ni iya' aicaxa'hue ȽanDios? ¿Ja'ni aicainicuis'e: “¿Te caif'eya?”? ¿Ja'ni iya' caituca' cacuxeyoxi laipicuejma'? ¿Te caxpic'e ca'huaƚa' jouc'a caxpic'e aica'huaya?
17 E, deliberando isso, usei, porventura, de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim e não, não?
18 ȽanDios ƚinca tenanƚi. Illanc' jouc'a aimaƚfel'miyaleyi. Litaiqui' laluya'apa iƚe a'i cafelƚaiqueya cataiqui'.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Iƚe litaiqui' ȽanDios tipalaijma Jesucristo, iƚque i'Hua ȽanDios. Ja'ni iya' ninPablo, ja'ni Silvano, ja'ni Timoteo, ma' anuli laluya'apa. ¿Te anuli litine luya'ayi: “Cristo i'Hua ȽanDios”, y ocuena quitine aƚcuayi: “Cristo a'i qui'hua ȽanDios”? A'i. Aimi'iya mipai'iyacoxi Cristo. Maƚque ȽanDios joupa imujpa Cristo ma' i'Hua.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, e Silvano, e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 ȽanDios joupa lu'iponga': “Toƚe, toƚe lapi'iyacolhuo'”, iƚque Cristo aƚmuc'inga' aƚinca iƚe lataiqui'. Maƚ'huaiyijnyi Cristo iƚque lapi'i'monga'. Toƚta'a tolimetsaico'me acueca' ac'a ȽanDios, iƚque ƚaƚpalaicopa illanc' maƚ'eyi lanic' jiƚpiya.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus são nele sim; e por ele o Amém, para glória de Deus, por nós.
21 Illanc' imanc' ma ȽanDios aƚfa'eponga' laƚpicuejma' maƚ'huaiyijnyi Cristo. Toƚta'a aimaƚpai'iyacoƚtsi. Maƚque ȽanDios aƚpaxneponga'.
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo e o que nos ungiu é Deus,
22 Nulemma limetsaicoponga' ixanuc'. Lapi'iponga' cal Espíritu Santo, toƚiya i'ipa caƚsina' illanc' i'huexi ȽanDios.
22 o qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Tama aixpic'epa ca'huaƚa' cahuejntsolhuo', aicai'huac'. Aicaifel'milhuo'. Toƚta'a ixina' ȽanDios, ixina' li'ipa. Iya' aiximpolhuo' cuanuc'. Aines'ma: “Ca'huaico'ma tuyaiƚa' oque' afane' quitine. Ja'ni a'i, cacuaitsi cataletola' iƚne laipimaye.”
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que, para vos poupar, não tenho até agora ido a Corinto;
24 Illanc' a'i coƚpoujnalá. Aimalu'ilhuo': “Toƚe, toƚe, tolihuejle Jesucristo”. Ma le'a aƚtoc'ilhuo' tuluyalaicoƚe tixojla' cunlata. Aƚsina' toƚ'huaiyijnyi Cristo, ma ti'hua tolihuejle.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.