2 Coríntios 12
Lataiquiʼ loyaʼapa iƚe al cʼa lixpicʼepa L̵anDios (CHDNT) vs VC
1 Tama latets'i'ma ti'hua capalaico'moxi laƚ'ipa iya'. Capalaico'ma iƚe laifximpa jiƚpe laipicuejma', iƚe laƚmuc'ipa ƚaƚPoujna.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Ma capalaicoyoxi cacua: Toƚta'a liximpa anuli cal xans ƚepenufpa Cristo. Ixhuaita imbamaj malpu' camats' iƚque cal xans if'ajpa lema'a xonca al toncay. (Ja'ni if'ajpa jouc'a licuerpo, o ja'ni ipanemma licuerpo fa'a li'a ƚamats', ma le'a lipicuejma' if'ajpa al toncay, aicaixina'. ȽanDios ixina'.)
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 — ausente —
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Ƚinca capalaico'ma al cueca' li'ipa iƚque cal xans. Aicuya'e': Acueca' lai'epa iya'. Cuya'a'ma laiteƚcopa, aƚ'onƚcota to ninaitsi xans.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Ja'ni aipic'a capalaicoxoxi, ma ti'i'ma, a'i mi'iya camac'ta cataiqui'. Aicafel'miyale'ma. Ƚinca aicapalaicoyacoxi. Aicaipic'a. Cacua: Limetsaicoƚa' ma to maƚsina'. Lahuelojnla' te ts'i'ic' laif'epa, aƚquimf'eƚa' laitaiqui'.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Ƚinca, tama aƚmuc'ipa iƚe al cueca' juaiconapa, ȽanDios ipic'a aicaƚof'e'moxi. Toƚta'a lapi'ipa laifteƚcopa. Jifa'a laicuerpo ixingufcopa to lanaispa litac. Epi'ipa Satanás limane, iƚque lume'epa anuli ƚiponta'a luntafla', ti'hua luntafqui.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Afanemma caxa'hue ƚaƚPoujna, cami: “Ti'huanƚa' iƚque, aimaluntafcona'ma”.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 ȽaƚPoujna aƚmipa nulemma: “A'i. Ma toƚe tipajnla'. Iya' catoc'i'mo' to'ommaitsi, ƚinca to'ommaita. Iƚne pe ailopa'a co'eyacu, xonca timujyi acueca' laimane, acueca' laif'epa.”
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Cacua: Tetenƚcocoƚa' Cristo lai'ejma'. Toƚta'a tixoqui neta capenufi jahuay. Ja'ni aƚtafquemma, ja'ni aƚmiloqui cataiqui', ja'ni lahue'e', ja'ni lihuetsoquinno, ja'ni tocomma atansca laipene, laifnuyaicopa, jahuay capenufi, aicahuos'miyacoxi. Ja'ni ailopa'a caipujfxi, ja'ni aimi'iya ca'eya, Cristo aƚtoc'i, ca'e'ma acueca'.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Toƚta'a laipalaicopoxi. Tocomma nintonno. Imanc' toƚtaiyi lajunac'. Nipajnya aƚpalaico'ma ac'a, aicoƚcuac'. Iƚne no'e'epoƚtsi to lan tsila' apóstole, licuaita pe loƚmana', ¿te xonca canic' qui'epa iƚniya? Ƚinca aicaluliqui tama iya' ninaitsi xans.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Maƚmana' anuli jiƚpe aimaƚsospa, itine itine ca'enghua lanic' lalapi'ipa ȽanDios. Iƚque imuc'ipolhuo' aƚinca iya' nin'apóstol. Iƚniya ƚitiné maƚque ȽanDios imuj'moxi, i'e'ma al cueca' juaiconapa. Acueca' juaiconapa ipaxnepolhuo'.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Laitsehuo'ma locuenaye quiƚeloƚya', ¿te xonca ac'a lai'ejma' petsi lafoƚyomma locuenaye lapimaye? Ƚinca ituca' lai'ejma' pu'huanni, capenufi al tomí lalapi'ipa iƚne. Maƚmana' anuli imanc' ailopa'a cainepenufpa. Caxa'huelhuo': ¡Limenc'e'ecoƚa' iƚe lalimenajpa!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Joupa aixpic'epa cahuejnconatolhuo'. Cacuaicontsi jiƚpe ti'i'ma afanemma. Aƚmajnta anuli aicaxa'hueyacolhuo', aicamiyacolhuo': “Aƚtoc'iƚa'”. ¿Te aipic'a ƚoƚ'huexi? A'i. Imanc' ƚinca ca'elhuo' capic'a. ¿Te la'uhuay ti'huej'me ƚiƚ'huexi titoc'iƚe quiƚ'ailli'? A'i. Quiƚ'ailli' ƚinca ti'huej'ma ƚi'huexi titoc'itsola' linaxque'.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Iya' to coƚ'ailli' tixoquij neta cacu'ma jahuay lai'hueca catoc'icotsolhuo'. Cacu'moxi jouc'a. Cacua: Tijoutsi laipujfxi, tunƚul―le laipimaye.
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Ne', toƚe tipajnla'. Jiƚpe timana' naƚnescopa, ticuayi: “Acueca' lipicuejma' Pablo. Mipa'a fa'a tama aiquepenufi tomí ixina' tifel'miyale. Lijou'ma ƚinca epenuf'ma.”
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 A'ij ƚinca iƚe liƚtaiqui' iƚne nonespá toƚta'a. Lainummepola' pu'huanni, ¿te anuli iƚniya ifel'mipolhuo'? A'i.
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Aixa'huepa Tito ti'huaƚa' tehuejntsolhuo'. Jouc'a nummepa ƚapima tiyejmaleƚe Tito. ¿Ja'ni Tito ifel'mipolhuo'? A'i. Imanc' joupa aƚsimponga' ma' anuli laƚpicuejma', laƚ'epa.
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Aga toƚcuayi: “Toƚta'a aƚtalai'e'enga' Pablo y liƚejmale, ticuanajcoyoƚtsi”. A'i. Aimaƚcuanajcoyoƚtsi. Aƚsinyi ȽanDios aƚJuez. Maƚpalaiyi aƚ'nujuaisyi Cristo joupa lapenufponga'. Aƚpic'a aƚtoc'itsolhuo' imanc' laicaƚpimaye. Aƚpic'a aƚfa'etsolhuo' xonca loƚpicuejma', toƚta'a liniƚ'elhuo'.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Cacuaitsi jiƚpiya aipic'a latenƚcocotsi loƚ'ejma', jouc'a imanc' tetenƚcocotsolhuo' iya' lai'ejma', aimalixtuc'otoƚtsi.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 O cacuaitsi aga tiƚmana' iƚne petsi ti'econayi al xujc'a, tixhuicoyi lacaƚ'no', ti'econayi loxahue'epola' liƚcuerpo. Ja'ni toƚta'a miƚmana', ƚinca ȽanDios aƚ'oc'eta, ti'i'ma acueca' laipihuotsoqueya. Cajojcumletola' iƚne lanxpela' no'econapa al xujc'a. Aiquiƚsuej'meya nulemma li'epa lixcay.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.