2 Coríntios 12
Lataiquiʼ loyaʼapa iƚe al cʼa lixpicʼepa L̵anDios (CHDNT) vs ARC
1 Tama latets'i'ma ti'hua capalaico'moxi laƚ'ipa iya'. Capalaico'ma iƚe laifximpa jiƚpe laipicuejma', iƚe laƚmuc'ipa ƚaƚPoujna.
1 Em verdade que não convém gloriar-me; mas passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Ma capalaicoyoxi cacua: Toƚta'a liximpa anuli cal xans ƚepenufpa Cristo. Ixhuaita imbamaj malpu' camats' iƚque cal xans if'ajpa lema'a xonca al toncay. (Ja'ni if'ajpa jouc'a licuerpo, o ja'ni ipanemma licuerpo fa'a li'a ƚamats', ma le'a lipicuejma' if'ajpa al toncay, aicaixina'. ȽanDios ixina'.)
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos (se no corpo, não sei; se fora do corpo, não sei; Deus o sabe), foi arrebatado até ao terceiro céu.
3 — ausente —
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe)
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras inefáveis, de que ao homem não é lícito falar.
5 Ƚinca capalaico'ma al cueca' li'ipa iƚque cal xans. Aicuya'e': Acueca' lai'epa iya'. Cuya'a'ma laiteƚcopa, aƚ'onƚcota to ninaitsi xans.
5 De um assim me gloriarei eu, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Ja'ni aipic'a capalaicoxoxi, ma ti'i'ma, a'i mi'iya camac'ta cataiqui'. Aicafel'miyale'ma. Ƚinca aicapalaicoyacoxi. Aicaipic'a. Cacua: Limetsaicoƚa' ma to maƚsina'. Lahuelojnla' te ts'i'ic' laif'epa, aƚquimf'eƚa' laitaiqui'.
6 Porque, se quiser gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas deixo isso, para que ninguém cuide de mim mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Ƚinca, tama aƚmuc'ipa iƚe al cueca' juaiconapa, ȽanDios ipic'a aicaƚof'e'moxi. Toƚta'a lapi'ipa laifteƚcopa. Jifa'a laicuerpo ixingufcopa to lanaispa litac. Epi'ipa Satanás limane, iƚque lume'epa anuli ƚiponta'a luntafla', ti'hua luntafqui.
7 E, para que me não exaltasse pelas excelências das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de não me exaltar.
8 Afanemma caxa'hue ƚaƚPoujna, cami: “Ti'huanƚa' iƚque, aimaluntafcona'ma”.
8 Acerca do qual três vezes orei ao Senhor, para que se desviasse de mim.
9 ȽaƚPoujna aƚmipa nulemma: “A'i. Ma toƚe tipajnla'. Iya' catoc'i'mo' to'ommaitsi, ƚinca to'ommaita. Iƚne pe ailopa'a co'eyacu, xonca timujyi acueca' laimane, acueca' laif'epa.”
9 E disse-me: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que em mim habite o poder de Cristo.
10 Cacua: Tetenƚcocoƚa' Cristo lai'ejma'. Toƚta'a tixoqui neta capenufi jahuay. Ja'ni aƚtafquemma, ja'ni aƚmiloqui cataiqui', ja'ni lahue'e', ja'ni lihuetsoquinno, ja'ni tocomma atansca laipene, laifnuyaicopa, jahuay capenufi, aicahuos'miyacoxi. Ja'ni ailopa'a caipujfxi, ja'ni aimi'iya ca'eya, Cristo aƚtoc'i, ca'e'ma acueca'.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando estou fraco, então, sou forte.
11 Toƚta'a laipalaicopoxi. Tocomma nintonno. Imanc' toƚtaiyi lajunac'. Nipajnya aƚpalaico'ma ac'a, aicoƚcuac'. Iƚne no'e'epoƚtsi to lan tsila' apóstole, licuaita pe loƚmana', ¿te xonca canic' qui'epa iƚniya? Ƚinca aicaluliqui tama iya' ninaitsi xans.
11 Fui néscio em gloriar-me; vós me constrangestes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos mais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Maƚmana' anuli jiƚpe aimaƚsospa, itine itine ca'enghua lanic' lalapi'ipa ȽanDios. Iƚque imuc'ipolhuo' aƚinca iya' nin'apóstol. Iƚniya ƚitiné maƚque ȽanDios imuj'moxi, i'e'ma al cueca' juaiconapa. Acueca' juaiconapa ipaxnepolhuo'.
12 Os sinais do meu apostolado foram manifestados entre vós, com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Laitsehuo'ma locuenaye quiƚeloƚya', ¿te xonca ac'a lai'ejma' petsi lafoƚyomma locuenaye lapimaye? Ƚinca ituca' lai'ejma' pu'huanni, capenufi al tomí lalapi'ipa iƚne. Maƚmana' anuli imanc' ailopa'a cainepenufpa. Caxa'huelhuo': ¡Limenc'e'ecoƚa' iƚe lalimenajpa!
13 Porque, em que tendes vós sido inferiores às outras igrejas, a não ser que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me este agravo.
14 Joupa aixpic'epa cahuejnconatolhuo'. Cacuaicontsi jiƚpe ti'i'ma afanemma. Aƚmajnta anuli aicaxa'hueyacolhuo', aicamiyacolhuo': “Aƚtoc'iƚa'”. ¿Te aipic'a ƚoƚ'huexi? A'i. Imanc' ƚinca ca'elhuo' capic'a. ¿Te la'uhuay ti'huej'me ƚiƚ'huexi titoc'iƚe quiƚ'ailli'? A'i. Quiƚ'ailli' ƚinca ti'huej'ma ƚi'huexi titoc'itsola' linaxque'.
14 Eis aqui estou pronto para, pela terceira vez, ir ter convosco e não vos serei pesado; pois que não busco o que é vosso, mas, sim, a vós; porque não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Iya' to coƚ'ailli' tixoquij neta cacu'ma jahuay lai'hueca catoc'icotsolhuo'. Cacu'moxi jouc'a. Cacua: Tijoutsi laipujfxi, tunƚul―le laipimaye.
15 Eu, de muito boa vontade, gastarei e me deixarei gastar pelas vossas almas, ainda que, amando-vos cada vez mais, seja menos amado.
16 Ne', toƚe tipajnla'. Jiƚpe timana' naƚnescopa, ticuayi: “Acueca' lipicuejma' Pablo. Mipa'a fa'a tama aiquepenufi tomí ixina' tifel'miyale. Lijou'ma ƚinca epenuf'ma.”
16 Mas seja assim, eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 A'ij ƚinca iƚe liƚtaiqui' iƚne nonespá toƚta'a. Lainummepola' pu'huanni, ¿te anuli iƚniya ifel'mipolhuo'? A'i.
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Aixa'huepa Tito ti'huaƚa' tehuejntsolhuo'. Jouc'a nummepa ƚapima tiyejmaleƚe Tito. ¿Ja'ni Tito ifel'mipolhuo'? A'i. Imanc' joupa aƚsimponga' ma' anuli laƚpicuejma', laƚ'epa.
18 Roguei a Tito e enviei com ele um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos, porventura, no mesmo espírito, sobre as mesmas pisadas?
19 Aga toƚcuayi: “Toƚta'a aƚtalai'e'enga' Pablo y liƚejmale, ticuanajcoyoƚtsi”. A'i. Aimaƚcuanajcoyoƚtsi. Aƚsinyi ȽanDios aƚJuez. Maƚpalaiyi aƚ'nujuaisyi Cristo joupa lapenufponga'. Aƚpic'a aƚtoc'itsolhuo' imanc' laicaƚpimaye. Aƚpic'a aƚfa'etsolhuo' xonca loƚpicuejma', toƚta'a liniƚ'elhuo'.
19 Cuidais que ainda nos desculpamos convosco? Falamos em Cristo perante Deus, e tudo isto, ó amados, para vossa edificação.
20 Cacuaitsi jiƚpiya aipic'a latenƚcocotsi loƚ'ejma', jouc'a imanc' tetenƚcocotsolhuo' iya' lai'ejma', aimalixtuc'otoƚtsi.
20 Porque receio que, quando chegar, vos não ache como eu quereria, e eu seja achado de vós como não quereríeis, e que de alguma maneira haja pendências, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 O cacuaitsi aga tiƚmana' iƚne petsi ti'econayi al xujc'a, tixhuicoyi lacaƚ'no', ti'econayi loxahue'epola' liƚcuerpo. Ja'ni toƚta'a miƚmana', ƚinca ȽanDios aƚ'oc'eta, ti'i'ma acueca' laipihuotsoqueya. Cajojcumletola' iƚne lanxpela' no'econapa al xujc'a. Aiquiƚsuej'meya nulemma li'epa lixcay.
21 que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe para convosco, e eu chore por muitos daqueles que dantes pecaram e não se arrependeram da imundícia, e prostituição, e desonestidade que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.