2 Coríntios 12
Lataiquiʼ loyaʼapa iƚe al cʼa lixpicʼepa L̵anDios (CHDNT) vs ARIB
1 Tama latets'i'ma ti'hua capalaico'moxi laƚ'ipa iya'. Capalaico'ma iƚe laifximpa jiƚpe laipicuejma', iƚe laƚmuc'ipa ƚaƚPoujna.
1 É necessário gloriar-me, embora não convenha; mas passarei a visões e revelações do Senhor.
2 Ma capalaicoyoxi cacua: Toƚta'a liximpa anuli cal xans ƚepenufpa Cristo. Ixhuaita imbamaj malpu' camats' iƚque cal xans if'ajpa lema'a xonca al toncay. (Ja'ni if'ajpa jouc'a licuerpo, o ja'ni ipanemma licuerpo fa'a li'a ƚamats', ma le'a lipicuejma' if'ajpa al toncay, aicaixina'. ȽanDios ixina'.)
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos {se no corpo não sei, se fora do corpo não sei; Deus o sabe} foi arrebatado até o terceiro céu.
3 — ausente —
3 Sim, conheço o tal homem {se no corpo, se fora do corpo, não sei: Deus o sabe},
4 — ausente —
4 que foi arrebatado ao paraíso, e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Ƚinca capalaico'ma al cueca' li'ipa iƚque cal xans. Aicuya'e': Acueca' lai'epa iya'. Cuya'a'ma laiteƚcopa, aƚ'onƚcota to ninaitsi xans.
5 Desse tal me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Ja'ni aipic'a capalaicoxoxi, ma ti'i'ma, a'i mi'iya camac'ta cataiqui'. Aicafel'miyale'ma. Ƚinca aicapalaicoyacoxi. Aicaipic'a. Cacua: Limetsaicoƚa' ma to maƚsina'. Lahuelojnla' te ts'i'ic' laif'epa, aƚquimf'eƚa' laitaiqui'.
6 Pois, se quiser gloriar-me, não serei insensato, porque direi a verdade;
7 Ƚinca, tama aƚmuc'ipa iƚe al cueca' juaiconapa, ȽanDios ipic'a aicaƚof'e'moxi. Toƚta'a lapi'ipa laifteƚcopa. Jifa'a laicuerpo ixingufcopa to lanaispa litac. Epi'ipa Satanás limane, iƚque lume'epa anuli ƚiponta'a luntafla', ti'hua luntafqui.
7 E, para que me não exaltasse demais pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte demais;
8 Afanemma caxa'hue ƚaƚPoujna, cami: “Ti'huanƚa' iƚque, aimaluntafcona'ma”.
8 acerca do qual três vezes roguei ao Senhor que o afastasse de mim;
9 ȽaƚPoujna aƚmipa nulemma: “A'i. Ma toƚe tipajnla'. Iya' catoc'i'mo' to'ommaitsi, ƚinca to'ommaita. Iƚne pe ailopa'a co'eyacu, xonca timujyi acueca' laimane, acueca' laif'epa.”
9 e ele me disse: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. Por isso, de boa vontade antes me gloriarei nas minhas fraquezas, a fim de que repouse sobre mim o poder de Cristo.
10 Cacua: Tetenƚcocoƚa' Cristo lai'ejma'. Toƚta'a tixoqui neta capenufi jahuay. Ja'ni aƚtafquemma, ja'ni aƚmiloqui cataiqui', ja'ni lahue'e', ja'ni lihuetsoquinno, ja'ni tocomma atansca laipene, laifnuyaicopa, jahuay capenufi, aicahuos'miyacoxi. Ja'ni ailopa'a caipujfxi, ja'ni aimi'iya ca'eya, Cristo aƚtoc'i, ca'e'ma acueca'.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco, então é que sou forte.
11 Toƚta'a laipalaicopoxi. Tocomma nintonno. Imanc' toƚtaiyi lajunac'. Nipajnya aƚpalaico'ma ac'a, aicoƚcuac'. Iƚne no'e'epoƚtsi to lan tsila' apóstole, licuaita pe loƚmana', ¿te xonca canic' qui'epa iƚniya? Ƚinca aicaluliqui tama iya' ninaitsi xans.
11 Tornei-me insensato; vós a isso me obrigastes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos demais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Maƚmana' anuli jiƚpe aimaƚsospa, itine itine ca'enghua lanic' lalapi'ipa ȽanDios. Iƚque imuc'ipolhuo' aƚinca iya' nin'apóstol. Iƚniya ƚitiné maƚque ȽanDios imuj'moxi, i'e'ma al cueca' juaiconapa. Acueca' juaiconapa ipaxnepolhuo'.
12 Os sinais do meu apostolado foram, de fato, operados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e milagres.
13 Laitsehuo'ma locuenaye quiƚeloƚya', ¿te xonca ac'a lai'ejma' petsi lafoƚyomma locuenaye lapimaye? Ƚinca ituca' lai'ejma' pu'huanni, capenufi al tomí lalapi'ipa iƚne. Maƚmana' anuli imanc' ailopa'a cainepenufpa. Caxa'huelhuo': ¡Limenc'e'ecoƚa' iƚe lalimenajpa!
13 Pois, em que fostes feitos inferiores às outras igrejas, a não ser nisto, que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Joupa aixpic'epa cahuejnconatolhuo'. Cacuaicontsi jiƚpe ti'i'ma afanemma. Aƚmajnta anuli aicaxa'hueyacolhuo', aicamiyacolhuo': “Aƚtoc'iƚa'”. ¿Te aipic'a ƚoƚ'huexi? A'i. Imanc' ƚinca ca'elhuo' capic'a. ¿Te la'uhuay ti'huej'me ƚiƚ'huexi titoc'iƚe quiƚ'ailli'? A'i. Quiƚ'ailli' ƚinca ti'huej'ma ƚi'huexi titoc'itsola' linaxque'.
14 Eis que pela terceira vez estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei pesado, porque não busco o que é vosso, mas sim a vós; pois não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Iya' to coƚ'ailli' tixoquij neta cacu'ma jahuay lai'hueca catoc'icotsolhuo'. Cacu'moxi jouc'a. Cacua: Tijoutsi laipujfxi, tunƚul―le laipimaye.
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas. Se mais abundantemente vos amo, serei menos amado?
16 Ne', toƚe tipajnla'. Jiƚpe timana' naƚnescopa, ticuayi: “Acueca' lipicuejma' Pablo. Mipa'a fa'a tama aiquepenufi tomí ixina' tifel'miyale. Lijou'ma ƚinca epenuf'ma.”
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 A'ij ƚinca iƚe liƚtaiqui' iƚne nonespá toƚta'a. Lainummepola' pu'huanni, ¿te anuli iƚniya ifel'mipolhuo'? A'i.
17 Porventura vos explorei por algum daqueles que vos enviei?
18 Aixa'huepa Tito ti'huaƚa' tehuejntsolhuo'. Jouc'a nummepa ƚapima tiyejmaleƚe Tito. ¿Ja'ni Tito ifel'mipolhuo'? A'i. Imanc' joupa aƚsimponga' ma' anuli laƚpicuejma', laƚ'epa.
18 Exortei a Tito, e enviei com ele o irmão. Porventura Tito vos explorou? Não andamos porventura no mesmo espírito? Não seguimos as mesmas pegadas?
19 Aga toƚcuayi: “Toƚta'a aƚtalai'e'enga' Pablo y liƚejmale, ticuanajcoyoƚtsi”. A'i. Aimaƚcuanajcoyoƚtsi. Aƚsinyi ȽanDios aƚJuez. Maƚpalaiyi aƚ'nujuaisyi Cristo joupa lapenufponga'. Aƚpic'a aƚtoc'itsolhuo' imanc' laicaƚpimaye. Aƚpic'a aƚfa'etsolhuo' xonca loƚpicuejma', toƚta'a liniƚ'elhuo'.
19 Há muito, de certo, pensais que nos estamos desculpando convosco. Perante Deus, falamos em Cristo, e tudo isto, amados, é para vossa edificação.
20 Cacuaitsi jiƚpiya aipic'a latenƚcocotsi loƚ'ejma', jouc'a imanc' tetenƚcocotsolhuo' iya' lai'ejma', aimalixtuc'otoƚtsi.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos ache quais eu vos quero, e que eu seja achado por vós qual não me quereis; que de algum modo haja contendas, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 O cacuaitsi aga tiƚmana' iƚne petsi ti'econayi al xujc'a, tixhuicoyi lacaƚ'no', ti'econayi loxahue'epola' liƚcuerpo. Ja'ni toƚta'a miƚmana', ƚinca ȽanDios aƚ'oc'eta, ti'i'ma acueca' laipihuotsoqueya. Cajojcumletola' iƚne lanxpela' no'econapa al xujc'a. Aiquiƚsuej'meya nulemma li'epa lixcay.
21 e que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe perante vós, e chore eu sobre muitos daqueles que dantes pecaram, e ainda não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.