1 Coríntios 4

Lataiquiʼ loyaʼapa iƚe al cʼa lixpicʼepa L̵anDios (CHDNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ma Cristo lummeponga' aƚtoc'itsolhuo' imanc'. Iƚe laƚpenic'. Camilhuo': Limetsaicotsonga'. ȽanDios lapi'iponga' laƚmane lu'itsola' lan xanuc' litaiqui', iƚe xonca lemiya, luhuaƚc'e'e'mola'.
1 Que os homens nos considerem, pois, como simples operários de Cristo e administradores dos mistérios de Deus.
2 Ja'ni tepi'inƚe cal xans lipenic' ticuicomma tenant'ƚiƚa' iƚe lanic' lapi'impa.
2 Ora, o que se exige dos administradores é que sejam fiéis.
3 Itsiya, ¿te co'iya? ¿Te ja'ni imanc' ti'i'ma aƚmi'ma te ts'i'ic' laif'epa iƚe laipenic', ja'ni ac'a o a'ij c'a? O ¿tipa'a anuli cal juez fa'a li'a ƚamats' ti'i'ma aƚmi'ma toƚta'a? A'i, aimi'iya. Ni iya' caituca' canescoyacoxi ac'a laif'epa.
3 A mim pouco se me dá ser julgado por vós ou por tribunal humano, pois nem eu me julgo a mim mesmo.
4 Tama iya' caituca' caxina ac'a laif'epa laipenic', aicaixina'. Le'a ȽanDios ixina' iƚta'a. Ma' iƚque lu'i'ma.
4 De nada me acusa a consciência; contudo, nem por isso sou justificado. Meu juiz é o Senhor.
5 Aimoƚnescona'mola' loƚpimaye, ja'ni ac'a o a'ijc'a lo'epa. Toƚ'huaicoƚe ticuaicoconno ƚaƚPoujna. Fa'a li'a ƚamats' ti'onƚcospa to lipuqui'. Axpe' aiqui'huáqui. Iƚque ƚaƚPoujna tepalc'o'i'ma jahuay. Aimi'iya memiconaya, jahuay tixinim'me. Jahuay lixpic'epa lan xanuc' jiƚpe ƚilunxajma' tixinim'me. Ja'ni ac'a aƚ'epá laƚpenic' ma ȽanDios lu'i'monga'. Anuli anuli aƚmi'monga'.
5 Por isso, não julgueis antes do tempo; esperai que venha o Senhor. Ele porá às claras o que se acha escondido nas trevas. Ele manifestará as intenções dos corações. Então cada um receberá de Deus o louvor que merece.
6 Unc'aipimaye, ja'ni iya' camilhuo': “Toƚe toƚe laƚ'ejma' iya' y Apolos”, ma le'a aipic'a toƚta'a camuc'itsolhuo' aimoƚcuxecona'moƚtsi coƚtuca', aimoƚmicona'moƚtsi: “Nij naitsi naƚcuxeyaconga' illanc'”, aimoƚfuli'icona'moƚtsi. Aimolahuecona'me te co'iya molulijcoyacoƚtsi.
6 Se apliquei tudo isso a mim e a Apolo foi por vossa causa, para que, por meio de nós, aprendais a não ultrapassar o que está escrito e para que vos não ensoberbeçais tomando partido a favor de um e com prejuízo de outrem.
7 Ima', ¿te aimi'onƚcospo' lopimaye? ¿Te xonca ts'o'hueca? Ja'ni o'hueca, ¿naitsi lepi'ipo'? Ja'ni ȽanDios Nepi'ipo', ¿te coƚof'ecopoxi? Tocomma cotuca' ima' mepi'ipoxi.
7 O que há de superior em ti? Que é que possuis que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se o não tivesses recebido?
8 Imanc' tocomma ixhuaita loƚpicuejma'. Ailopa'a cahue'epolhuo'. Ti'i'ma toƚcuxe'moƚtsi coƚtuca' imanc', latets'inga' illanc'. ¿Te toƚcuayi: “Joupa lulijpá. Aimaƚtoc'icona'monga'”? Iya' cacua: ¡Coƚa' olulij'me! Toƚta'a illanc' jouc'a lunxaj'me.
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós, sois reis! Praza a Deus que reineis, de fato, para que também nós reinemos convosco!
9 Illanc' ninc'apóstole tocomma ȽanDios aƚpo'noponga' fa'a li'a ƚamats' to ninaitsi xanuc'. Fa'a latets'ininga' to latets'impola' lan xanuc' no'epá acueca' lixcay, iƚne ma le'a iƚ'huaijma titeƚ'mintsola', tima'am'mola'. Ma le'a lixoconga' illanc'. Lapaluc' nomana' lema'a jouc'a lan xanuc' nomana' fa'a li'a lamats' lahuelonginga' laƚ'iyaconga'.
9 Porque, ao que parece, Deus nos tem posto a nós, apóstolos, na última classe dos homens, por assim dizer sentenciados à morte, visto que fomos entregues em espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Imanc' moƚ'huaiyijnyi Cristo toƚsinyoƚtsi acueca', ac'a loƚpicuejma'. Illanc' aimaƚnescoyacoƚtsi toƚta'a. Maƚ'eyi lanic' lalapi'iponga' Cristo, lan xanuc' aƚnescoponga', ticuayi: “Iƚne amacta”. Imanc' nipajnya toƚ'e'me al cueca', illanc' a'i. Nij tintsi mi'iya maƚ'eyacu. Imanc' timetsaicolhuo' lan xanuc', tixpaic'elhuo'. Illanc' a'i. Latets'ininga'.
10 Nós, estultos por causa de Cristo; e vós, sábios em Cristo! Nós, fracos; e vós, fortes! Vós, honrados; e nós, desprezados!
11 Illanc' ti'hua aƚteƚcoyi, lunle'eyi, lahue'enga' caƚsnayacu, lahue'enga' caƚpijahua', luntafquinga', ailopa'a calajut'ƚ, ma le'a aƚelocoyi.
11 Até esta hora padecemos fome, sede e nudez. Somos esbofeteados, somos errantes,
12 Aƚ'ecoyi canic' laƚmane', acueca' quixoqui.
12 fatigamo-nos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Insultados, abençoamos; perseguidos, suportamos; caluniados, consolamos!
13 Ja'ni aƚnesconga' quixcay, aƚtalai'e'mola' al c'a. Illanc' aƚ'onƚicoponga' to cal cueca' ƚifuc, iƚpic'a ma liƚonc'etsonga' nulemma. Toƚta'a aƚ'e'enga'.
13 Chegamos a ser como que o lixo do mundo, a escória de todos até agora...
14 Laifpalaic'opolhuo' toƚta'a aicatalelhuo'. Caxinnilhuo' to cainaxque', ma le'a caxc'ai'ilhuo'.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas admoesto-vos como meus filhos muitos amados.
15 Imanc' tama ti'iƚa' axpela' loƚpomxiye, tixhuaispola' to imbamaj mil, a'ijxpela' loƚ'aillí. Ma le'a iya' coƚ'ailli'. Iya' ma' ca'ay lanic' lalapi'ipa Cristo, nu'ipolhuo' Lataiqui' loya'apa iƚe al c'a lixpic'epa ȽanDios. Imanc' olapenufpá, i'ipolhuo' ainaxque'.
15 Com efeito, ainda que tivésseis dez mil mestres em Cristo, não tendes muitos pais; ora, fui eu que vos gerei em Cristo Jesus pelo Evangelho.
16 Iya' to oƚ'ailli' caxa'huelhuo', camilhuo': Lihuejla' iya' lai'ejma'.
16 Por isso, vos conjuro a que sejais meus imitadores.
17 Toƚta'a tu'itolhuo' Timoteo. Iƚque ai'hua, aipic'a. Ƚinca tihuequi ƚaƚPoujna. Cumme'ma ti'huaƚa' pu'huanni tixintsolhuo', ti'nujuaitsi'itsolhuo' te ts'i'ic' cainihuequi Cristo, te ts'i'ic' lataiqui' laifmuc'ipola' lapimaye ni petsi lafoƚyomma.
17 Para isso é que vos enviei Timóteo, meu filho muito amado e fiel no Senhor. Ele vos recordará as minhas normas de conduta, tais como as ensino por toda parte, em todas as igrejas.
18 Jiƚpe hualca ti'e'eyoƚtsi, ticuayi: “Iƚque Pablo aimicuaiya fa'a. Illanc' aƚsina' laƚ'epa.”
18 Alguns, presumindo que eu não mais iria ter convosco, encheram-se de orgulho.
19 Iya' ja'ni ipic'a ƚaiPoujna Jesucristo aimaƚcoƚya, ca'hua'ma jiƚpiya. Cacuaitsi caxinnola' te ts'i'ic' lo'epa iƚniya no'e'epoƚtsi. Iƚne ƚinca acueca' locuapa. Caxinnola' ja'ni acueca' ac'a lo'epa.
19 Mas brevemente irei ter convosco, se Deus quiser, e tomarei conhecimento não do que esses orgulhosos falam, mas do que são capazes.
20 Petsi ȽanDios ticuxe a'i ma le'a mipaloƚaiyi, jouc'a ti'i'ma acueca' ac'a lo'epa.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em atos.
21 Itsiya, ¿te ts'oƚpic'a? ¿Cacuaitsi quixtu'hua cataletolhuo'? O ¿cacuaitsi tixoqui neta, cahuejntolhuo', capalaic'otolhuo' al c'a? Imanc' coƚtuca' toƚsim'me.
21 Que preferis? Que eu vá visitar-vos com a vara, ou com caridade e espírito de mansidão?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.