1 Coríntios 4
Lataiquiʼ loyaʼapa iƚe al cʼa lixpicʼepa L̵anDios (CHDNT) vs ACF
1 Ma Cristo lummeponga' aƚtoc'itsolhuo' imanc'. Iƚe laƚpenic'. Camilhuo': Limetsaicotsonga'. ȽanDios lapi'iponga' laƚmane lu'itsola' lan xanuc' litaiqui', iƚe xonca lemiya, luhuaƚc'e'e'mola'.
1 Que os homens nos considerem como ministros de Cristo, e despenseiros dos mistérios de Deus.
2 Ja'ni tepi'inƚe cal xans lipenic' ticuicomma tenant'ƚiƚa' iƚe lanic' lapi'impa.
2 Além disso requer-se dos despenseiros que cada um se ache fiel.
3 Itsiya, ¿te co'iya? ¿Te ja'ni imanc' ti'i'ma aƚmi'ma te ts'i'ic' laif'epa iƚe laipenic', ja'ni ac'a o a'ij c'a? O ¿tipa'a anuli cal juez fa'a li'a ƚamats' ti'i'ma aƚmi'ma toƚta'a? A'i, aimi'iya. Ni iya' caituca' canescoyacoxi ac'a laif'epa.
3 Todavia, a mim mui pouco se me dá de ser julgado por vós, ou por algum juízo humano; nem eu tampouco a mim mesmo me julgo.
4 Tama iya' caituca' caxina ac'a laif'epa laipenic', aicaixina'. Le'a ȽanDios ixina' iƚta'a. Ma' iƚque lu'i'ma.
4 Porque em nada me sinto culpado; mas nem por isso me considero justificado, pois quem me julga é o Senhor.
5 Aimoƚnescona'mola' loƚpimaye, ja'ni ac'a o a'ijc'a lo'epa. Toƚ'huaicoƚe ticuaicoconno ƚaƚPoujna. Fa'a li'a ƚamats' ti'onƚcospa to lipuqui'. Axpe' aiqui'huáqui. Iƚque ƚaƚPoujna tepalc'o'i'ma jahuay. Aimi'iya memiconaya, jahuay tixinim'me. Jahuay lixpic'epa lan xanuc' jiƚpe ƚilunxajma' tixinim'me. Ja'ni ac'a aƚ'epá laƚpenic' ma ȽanDios lu'i'monga'. Anuli anuli aƚmi'monga'.
5 Portanto, nada julgueis antes de tempo, até que o Senhor venha, o qual também trará à luz as coisas ocultas das trevas, e manifestará os desígnios dos corações; e então cada um receberá de Deus o louvor.
6 Unc'aipimaye, ja'ni iya' camilhuo': “Toƚe toƚe laƚ'ejma' iya' y Apolos”, ma le'a aipic'a toƚta'a camuc'itsolhuo' aimoƚcuxecona'moƚtsi coƚtuca', aimoƚmicona'moƚtsi: “Nij naitsi naƚcuxeyaconga' illanc'”, aimoƚfuli'icona'moƚtsi. Aimolahuecona'me te co'iya molulijcoyacoƚtsi.
6 E eu, irmãos, apliquei estas coisas, por semelhança, a mim e a Apolo, por amor de vós; para que em nós aprendais a não ir além do que está escrito, não vos ensoberbecendo a favor de um contra outro.
7 Ima', ¿te aimi'onƚcospo' lopimaye? ¿Te xonca ts'o'hueca? Ja'ni o'hueca, ¿naitsi lepi'ipo'? Ja'ni ȽanDios Nepi'ipo', ¿te coƚof'ecopoxi? Tocomma cotuca' ima' mepi'ipoxi.
7 Porque, quem te faz diferente? E que tens tu que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se não o houveras recebido?
8 Imanc' tocomma ixhuaita loƚpicuejma'. Ailopa'a cahue'epolhuo'. Ti'i'ma toƚcuxe'moƚtsi coƚtuca' imanc', latets'inga' illanc'. ¿Te toƚcuayi: “Joupa lulijpá. Aimaƚtoc'icona'monga'”? Iya' cacua: ¡Coƚa' olulij'me! Toƚta'a illanc' jouc'a lunxaj'me.
8 Já estais fartos! já estais ricos! sem nós reinais! e quisera reinásseis para que também nós viéssemos a reinar convosco!
9 Illanc' ninc'apóstole tocomma ȽanDios aƚpo'noponga' fa'a li'a ƚamats' to ninaitsi xanuc'. Fa'a latets'ininga' to latets'impola' lan xanuc' no'epá acueca' lixcay, iƚne ma le'a iƚ'huaijma titeƚ'mintsola', tima'am'mola'. Ma le'a lixoconga' illanc'. Lapaluc' nomana' lema'a jouc'a lan xanuc' nomana' fa'a li'a lamats' lahuelonginga' laƚ'iyaconga'.
9 Porque tenho para mim, que Deus a nós, apóstolos, nos pôs por últimos, como condenados à morte; pois somos feitos espetáculo ao mundo, aos anjos, e aos homens.
10 Imanc' moƚ'huaiyijnyi Cristo toƚsinyoƚtsi acueca', ac'a loƚpicuejma'. Illanc' aimaƚnescoyacoƚtsi toƚta'a. Maƚ'eyi lanic' lalapi'iponga' Cristo, lan xanuc' aƚnescoponga', ticuayi: “Iƚne amacta”. Imanc' nipajnya toƚ'e'me al cueca', illanc' a'i. Nij tintsi mi'iya maƚ'eyacu. Imanc' timetsaicolhuo' lan xanuc', tixpaic'elhuo'. Illanc' a'i. Latets'ininga'.
10 Nós somos loucos por amor de Cristo, e vós sábios em Cristo; nós fracos, e vós fortes; vós ilustres, e nós vis.
11 Illanc' ti'hua aƚteƚcoyi, lunle'eyi, lahue'enga' caƚsnayacu, lahue'enga' caƚpijahua', luntafquinga', ailopa'a calajut'ƚ, ma le'a aƚelocoyi.
11 Até esta presente hora sofremos fome, e sede, e estamos nus, e recebemos bofetadas, e não temos pousada certa,
12 Aƚ'ecoyi canic' laƚmane', acueca' quixoqui.
12 E nos afadigamos, trabalhando com nossas próprias mãos. Somos injuriados, e bendizemos; somos perseguidos, e sofremos;
13 Ja'ni aƚnesconga' quixcay, aƚtalai'e'mola' al c'a. Illanc' aƚ'onƚicoponga' to cal cueca' ƚifuc, iƚpic'a ma liƚonc'etsonga' nulemma. Toƚta'a aƚ'e'enga'.
13 Somos blasfemados, e rogamos; até ao presente temos chegado a ser como o lixo deste mundo, e como a escória de todos.
14 Laifpalaic'opolhuo' toƚta'a aicatalelhuo'. Caxinnilhuo' to cainaxque', ma le'a caxc'ai'ilhuo'.
14 Não escrevo estas coisas para vos envergonhar; mas admoesto-vos como meus filhos amados.
15 Imanc' tama ti'iƚa' axpela' loƚpomxiye, tixhuaispola' to imbamaj mil, a'ijxpela' loƚ'aillí. Ma le'a iya' coƚ'ailli'. Iya' ma' ca'ay lanic' lalapi'ipa Cristo, nu'ipolhuo' Lataiqui' loya'apa iƚe al c'a lixpic'epa ȽanDios. Imanc' olapenufpá, i'ipolhuo' ainaxque'.
15 Porque ainda que tivésseis dez mil aios em Cristo, não teríeis, contudo, muitos pais; porque eu pelo evangelho vos gerei em Jesus Cristo.
16 Iya' to oƚ'ailli' caxa'huelhuo', camilhuo': Lihuejla' iya' lai'ejma'.
16 Admoesto-vos, portanto, a que sejais meus imitadores.
17 Toƚta'a tu'itolhuo' Timoteo. Iƚque ai'hua, aipic'a. Ƚinca tihuequi ƚaƚPoujna. Cumme'ma ti'huaƚa' pu'huanni tixintsolhuo', ti'nujuaitsi'itsolhuo' te ts'i'ic' cainihuequi Cristo, te ts'i'ic' lataiqui' laifmuc'ipola' lapimaye ni petsi lafoƚyomma.
17 Por esta causa vos mandei Timóteo, que é meu filho amado, e fiel no Senhor, o qual vos lembrará os meus caminhos em Cristo, como por toda a parte ensino em cada igreja.
18 Jiƚpe hualca ti'e'eyoƚtsi, ticuayi: “Iƚque Pablo aimicuaiya fa'a. Illanc' aƚsina' laƚ'epa.”
18 Mas alguns andam ensoberbecidos, como se eu não houvesse de ir ter convosco.
19 Iya' ja'ni ipic'a ƚaiPoujna Jesucristo aimaƚcoƚya, ca'hua'ma jiƚpiya. Cacuaitsi caxinnola' te ts'i'ic' lo'epa iƚniya no'e'epoƚtsi. Iƚne ƚinca acueca' locuapa. Caxinnola' ja'ni acueca' ac'a lo'epa.
19 Mas em breve irei ter convosco, se o Senhor quiser, e então conhecerei, não as palavras dos que andam ensoberbecidos, mas o poder.
20 Petsi ȽanDios ticuxe a'i ma le'a mipaloƚaiyi, jouc'a ti'i'ma acueca' ac'a lo'epa.
20 Porque o reino de Deus não consiste em palavras, mas em poder.
21 Itsiya, ¿te ts'oƚpic'a? ¿Cacuaitsi quixtu'hua cataletolhuo'? O ¿cacuaitsi tixoqui neta, cahuejntolhuo', capalaic'otolhuo' al c'a? Imanc' coƚtuca' toƚsim'me.
21 Que quereis? Irei ter convosco com vara ou com amor e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.