Marcos 7

cfm (CFM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Cun Jerusalem in a tiangmi Farasi pawl le daanthiam hrekkhat pawl cu Jesuh ih hram ah an hmuakkhawmfa.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Cule Jesuh ih dungthluntu hrekkhat pawl cu an kut hnawm pi in caw an ei khi an hmu — cucu an kut an ṭawlfa lo, tinak a i.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Zangahtihle Farasi pawl le Judah mi hmahhmah nih, an pupa pawl ih dun le daan khoh ngai in an thlun ruangah, kut ṭawlfa loʼn caw an ei lo.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Cun dawr in an tlun tik khawah kholhfa hmasak loʼn zangkhaw an ei lo. Cule an pupa pawl ih dun le daan pawl: khuat ṭawl dan, khukheng ṭawl dan le ihkhun pawl thianfaih dan tivek pawl khaw an thlun.)
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Cun Farasi pawl le daanthiam pawl nih Jesuh cu, “Zangruangah na dungthluntu pawl hi kan pupa pawl ih dun le daan thlun loʼn, kut hnawm pi thawn caw an ei?” tiah an sut.
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Cun Jesuh nih an sinah, “Profet Isaiah nih, nan mitifater pawl ih thuhla a sip mi cu a dik taktak. Hitin a ngan:
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Kei ka na biaknak cu a lakmen a i,
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 “Pathian ih thupek cu nan ram ih minung ih dun le daan sawn nan thlun.”
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Cun Jesuh nih an sinah, “Nan zirhsinmi dun le daan hngetkhoh dingah Pathian ih thupek sawn cu nan hnong.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Zangahtihle Moses nih, ‘Nan nu le nan pa cu upat uh,’ cule, ‘A nu le pa ṭonsia ih a be tu cu thah tengteng thok a i,’ tiah a ti.
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Asinain nan nih cu, ‘Mi pakhat khat nih a nu le a pa hrangah thil ṭha pakhat khat nei na kau in “Korban a tih” a sih ahcun (Korban tihmi cu Pathian sinih pekhlanmi tinak a i),
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 cuvai pa cu a nu le pa zohkhentu sihnak in a luat,’ tiah nan ti.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Nan zirhsinmi nan dun le daan hmangin, Pathian ih thu cu zanghmanlo ah nan tuah. Cule cuvai mang thil tamngai khaw nan tuah,” tiah a ti.
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Cun Jesuh nih mipi pawl cu a ko hnei sal ih an sinah, “Nan zaten ka ngai uhla cing uh.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Lengla in sungla ih a lutmi thil pawl nih minung hi a hnawmter lo; Asinain sungla in a suakmi thil pawl nih a hnawmter sawn,” tiah a ti hnei.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 — ausente —
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Jesuh cu mipi pawl ramta hnei pit in inn song a luh tikah, a dungthluntu pawl nih cuvai tahṭhipnak thu cu an sut.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Jesuh nih an sinah, “Zangtin nan khaw nan cing ve cuang lo maw? Lengla in a lut mi zangtu thil khaw nih minung a hnawmter lo,
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 zangahtihle cuvai thil cu a thinlung sungah a lut lo ih, a pumpi sungah a lut sawn. Cule ekinn ah a suak colh sal, tih nan fiah lo maw?” tiah a ti hnei. (Aitin a tihnak cu caw hmahhmah hi ei thiang a i, tiah a tih duhnak a i.)
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Cun Jesuh nih, “Minung sungih a suakmi thil nih minung a hnawmter.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Zangahtihle minung sungla ih a suakmi ruahnak ṭha lo, nupa sual tuahnak, lolak hlah, lainawng,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 ṭangṭawm sualnak, duhhamnak, sualralnak, mideu, taksa hiarnak, nahsuah iksiknak, midang thangsiatnak, puarthaunak, atthlakza thil tuahnak —
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 aivai thil ṭha lo hmahhmah cu minung sungin a suak ih, minung a hnawmter,” tiah a ti.
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Cun Jesuh cu cuvai hmun in a pok ih, Tai-ar khuapi hram la ah a feh. Cule inn pakhat sungah a lut ih hutukhaw ih an fiah ding a duh lo, asinain a thupfa thei cuang lo.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Zangahtihle a fanu khawsia ih luhhnawh mi ih nu, nucang pakhat nih Jesuh a um tih a fiah ih a sinah a feh, cule hmakhatte ah a ke hram ah a bok.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Nucang nu cu Zentail mi Fonisia rammi a i. Cuvai nu nih a fanu sungih khawsia dawisuak dingah Jesuh cu a hler.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Jesuh nih a sinah, “Fale nih khop ngai in ei hmasak seu. Zangahtihle fale ih caw laksak pit in uico pek cu a ṭha thok lo,” tiah a ti.
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Asinain cuvai nucang nu nih, “A i hrim, Bawipa, fale ih caw tlawktlau cu cabuai tangih uico pawl nih ei ve kau hmah uh ee,” tiah a sawn.
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Cun Jesuh nih cuvai nu sinah, “Hivai na ṭonkam ruangah, na feh thei i, na fanu sung in khawsia cu a suak cem,” tiah a ti.
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Cun cuvai nu cu inn a bat tikah, a fanu cu ihkhun tlunah it in a hmu. Khawsia cu a suak cem taktak.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Cun Jesuh cu Tai-ar peng a ramta ih Sidon peng pal pah pit in Dekhapolis ram Galilee Tili ah a feh.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Cun naset le fiangngai ih ṭonthiamlo pa pakhat cu Jesuh sinah an tianpit. Cule cuvai pa ih tlunah a kut suang dingin Jesuh cu an hler.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Cun Jesuh nih cuvai pa cu mipi pawl lak in hmun dang deuh ah a ṭhita ih, cuvai pa ih naa sungah a zung in a von tok, a cihrit a kha, cule a lei a tham sak.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Cun van la zoh in a thawpi a suah ih, “Ephphatha!” tiah a ti. A sullam cu, “Hong fa seh!” tihnak a i.
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Cun cuvai pa ih naa cu a theng ih a lei talh dawntu cu a poih, cule fiangngai in a ṭon suak thei.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Cun Jesuh nih mipi pawl cu hukhaw sim lo dingin thu a pe. Asinain a kham hnei tam deuhdeuh le tam sinsin in an sim.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Cun mipi pawl cu an khuaruah a har ngai ih, “Thil zangkim hi ṭha tuk in a tuah. Naset pawl cu an naa a theng ter ih ṭonthiamlo pawl khaw a ṭon ter,” tiah an ti.
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.