Romanos 9
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NVT
1 Jo̱ fɨ́ɨˉguɨ́ɨ ꞌnʉ́ꞌˋ, dseaˋ rúꞌˋnaaꞌ, e dseángꞌˉ júuˆ jábꞌˉ fáꞌˉ jnea˜ la, co̱ꞌ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáamˉ lɨ́ɨnˊn. Jo̱guɨ e Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e quie̱ˊ nifɨˊ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e ɨˊ dsiiˉ, e jo̱baꞌ tíiˊ ni˜ e dseángꞌˉ jaˋ fáꞌˉbaa júuˆ ta˜ júuˆ.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Jo̱ dseángꞌˉ eáamˊ lɨjiuung˜ dsiiˉ jo̱guɨ dseángꞌˉ contøøngˉ e cuꞌˋ dsiiˉ jaléngꞌˋ dseaˋ góoˊo dseaˋ Israel.
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 Co̱ꞌ jnea˜ jɨˋguɨ cartɨˊ iin˜n e sɨꞌlɨnꞌˆn fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ e laco̱ꞌ sɨꞌnaanˉ có̱o̱ꞌ˜ Dseaˋ Jmáangˉ e faco̱ꞌ lajo̱guɨ e nilíꞌˋi e nijmɨcó̱o̱ꞌˇo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ góoˊo do e laco̱ꞌ jaˋ niꞌíñꞌˋ iihuɨ́ɨˊ uíiꞌ˜ jaléꞌˋ dseeˉ quiáꞌrˉ.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Jo̱ dseaˋ sɨju̱ˇ dseaˋ Israel lɨ́ɨngˊ jaléngꞌˋ íˋ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ la lɨ́ɨngˊ jnea˜ cajo̱. Jo̱ Fidiéeˇbingꞌ i̱ nɨcaguíngꞌˋ jaléngꞌˋ jneaꞌˆ e laco̱ꞌ nɨcaꞌuíingˉnaaꞌ dseángꞌˉ jó̱o̱rˊ. Jo̱ contøøngˉ calɨséngˋ Fidiéeˇ fɨˊ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ áangˊ quíˉiiꞌ e jmijnéeiñˋ jial tíiˊ jloꞌˆ lɨ́ɨiñˊ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e quɨ́ɨꞌr˜ jmɨɨ˜ jmóorˋ. Jo̱guɨ cajmɨrǿrˋ júuˆ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ, jo̱guɨ cacuøꞌˊbɨr cajo̱ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌrˉ. Jo̱guɨ cajímꞌˉbɨr jial ꞌnéˉ e nijmiféiñꞌˊ do írˋ laco̱ꞌ catɨ́ɨngˉ, jo̱guɨ cajímꞌˉbɨr cajo̱ ie˜ jo̱ e nicuǿꞌˉbreiñꞌ do lajeeˇ ngóoˊguɨjiʉ jaléꞌˋ e catɨ́ɨiñˉ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ júuˆ e nɨcacuøꞌˊreiñꞌ lamɨ˜ jéengˊguɨ.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ, dseaˋ sɨju̱ˇ ꞌlɨɨ˜ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiéˉbaa lɨ́ɨiñˊ. Jo̱ Dseaˋ Jmáangˉ fɨˊ jee˜ jo̱b cagüɨꞌɨ́ɨrˊ cajo̱ ie˜ lamɨ˜ cajárˉ fɨˊ jmɨgüíˋ la e lɨ́ɨiñˊ jaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ. Jo̱guɨ Dseaˋ Jmáangˉ Fidiéebˇ lɨ́ɨiñˊ cajo̱ i̱ quie̱ˊ nifɨˊ quiáꞌˉ lajaléꞌˋ e seaˋ fɨˊ laꞌúngˉ fɨˊ jmɨgüíˋ. Jo̱ co̱ꞌ lajo̱b lɨ́ɨiñˊ, jo̱baꞌ contøømˉ ꞌnéˉ e nijmiféngꞌˊnaaꞌre. Jo̱ lajo̱b ꞌnéˉ líˋ.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Dsʉꞌ o̱faꞌ caje̱ˊ e jaˋ cajmiti˜ Fidiéeˇ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ quiáꞌrˉ e cacuøꞌrˊ dseaˋ Israel; co̱ꞌ cajmiti˜bre jaléꞌˋ e júuˆ jo̱, lɨfaꞌ e jaˋ lajɨɨngˋ dseaˋ sɨju̱ˇ dseaˋ Israel dseángꞌˉ jáꞌˉ lɨ́ɨiñˊ dseaˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Jo̱guɨ o̱ꞌ lajɨɨngˋ dseaˋ sɨju̱ˇ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham lɨ́ɨiñˊ dseángꞌˉ jó̱o̱ˊ dseaˋ do, dsʉco̱ꞌ lamɨ˜ jéengˊguɨ lalab casɨ́ꞌˉ Fidiéeˇ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham do: “Jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ dseángꞌˉ jáꞌˉ i̱ nilíingˉ sɨjú̱ꞌˆ nilɨseeiñˋ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ jó̱o̱ꞌˋ i̱ siiˋ Isáaˊ.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Jo̱ uíiꞌ˜ e júuˆ na, jo̱baꞌ lana cuǿøngˋ feˇeeꞌ e o̱ꞌ lajaléngꞌˋ dseaˋ sɨju̱ˇ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham dseángꞌˉ jáꞌˉ lɨ́ɨiñˊ jó̱o̱ˊ Fidiéeˇ, co̱ꞌ dseángꞌˉ o̱ꞌ lajo̱. Dsʉco̱ꞌ lají̱i̱ꞌ˜ dseaˋ i̱ seengˋ i̱ jáꞌˉ lɨ́ɨngˋ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ e cacuøꞌˊ Fidiéeˇ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham do lamɨ˜ jéengˊguɨ, lají̱i̱ꞌ˜ íˋbingꞌ i̱ dseángꞌˉ jáꞌˉ lɨ́ɨngˊ jó̱o̱ˊ Fidiéeˇ.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Dsʉco̱ꞌ e lab júuˆ e cacuøꞌˊ Fidiéeˇ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham do lamɨ˜ casɨ́ꞌrˉ lala: “Co̱o̱ˋ lajeeˇ lana, lajeeˇ ji̱i̱ˋ niꞌíˋ, nigáaˊtú̱u̱, jo̱ i̱ dseamɨ́ˋ quíiꞌˉ i̱ siiˋ Sara nilɨseengˋ jaangˋ yʉ̱ʉ̱ˋ sɨñʉʉˆ quiáꞌrˉ.”
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Dsʉꞌ o̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ e jo̱, co̱ꞌ lajo̱b cajméerˋ cajo̱ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ i̱ siiˋ Rebeca do i̱ calɨséngˋ jiuung˜ suung˜ quiáꞌˉ. Jo̱ i̱ tiquiáꞌˆ i̱ jiuung˜ íˋ, íbˋ i̱ lɨ́ɨngˊ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ quíˉiiꞌ i̱ siiˋ Isáaˊ.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 — ausente —
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Jo̱ uíiꞌ˜ jaléꞌˋ e na jaˋ cuǿøngˋ líˋ feˇeeꞌ faꞌ e Fidiéeˇ jaˋ ɨ́ɨrˋ íꞌˋ røøˋ laco̱ꞌ catɨ́ɨngˉ, ¡co̱ꞌ dseángꞌˉ o̱ꞌ lajo̱!
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Co̱ꞌ lalab cajíngꞌˉ Fidiéeˇ ie˜ malɨɨ˜guɨ do, ie˜ lamɨ˜ casɨ́ꞌrˉ Moi˜ lala: “Guiúmˉbaa nijmee˜e có̱o̱ꞌ˜ lajaléngꞌˋ dseaˋ i̱ iin˜n nijmee˜e có̱o̱ꞌ˜ lajo̱, jo̱guɨ nilíbˋ fɨꞌˋ lɨ́ɨnˉn cajo̱ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ i̱ iin˜n i̱ nijmee˜e có̱o̱ꞌ˜ lajo̱.”
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Jo̱ lajo̱b lɨ́ɨˊ, co̱ꞌ ꞌñiabꞌˊ Fidiéeˇ i̱ fɨꞌˋ lɨ́ɨngˉ dseaˋ lɨ́ꞌˆ jialco̱ꞌ iiñ˜ e nijmérˉ có̱o̱ꞌ˜ lajaangˋ lajaangˋ dseaˋ. Co̱ꞌ jaˋ jmóorˋ jialco̱ꞌ iing˜ dseaˋ o̱ꞌguɨ jialco̱ꞌ bíˋ cuøꞌˊ yaang˜ dseaˋ cajo̱.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Jo̱ lanab lɨ́ɨˊ e júuˆ na lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ la féꞌˋ fɨ˜ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ lɨ˜ sɨ́ꞌrˋ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ quiáꞌˉ Egipto ie˜ malɨɨ˜guɨ do, ie˜ lamɨ˜ cajíñꞌˉ lala: “Cacuǿøˉø ꞌnʉˋ e lɨnꞌˊ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ e laco̱ꞌ nilɨñiˊ dseaˋ fɨˊ laꞌúngˉ fɨˊ jmɨgüíˋ jial tíiˊ e ꞌgøngꞌˊ jnea˜, jo̱guɨ e nilɨñiˊ dseaˋ cajo̱ e jí̱i̱ꞌ˜ jneab˜ lɨ́ɨnˊn Fidiéeˇ quiáꞌˉ lajaléngꞌˋ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ jmɨgüíˋ.”
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Jo̱ lajo̱b lɨ́ɨˊ, co̱ꞌ Fidiéeˇ fɨꞌˋ lɨ́ɨmˉbre jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ iiñ˜ nijmérˉ có̱o̱ꞌ˜ lajo̱, jo̱guɨ jmóoˋbɨr cajo̱ e ueꞌˋ dsíiˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ jaˋ iing˜ ninúˉ júuˆ quiáꞌrˉ.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Jo̱ uíiꞌ˜ e júuˆ na, jo̱baꞌ cuǿømˋ seaˋ líˋ jmɨngɨ́ɨꞌ˜ ꞌnʉˋ jnea˜ lala: “¿Jialɨꞌˊ cuøꞌˊ Fidiéeˇ jneaa˜aaꞌ dseeˉ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ dseeˉ e eeˉnaaꞌ? Co̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ cuǿøngˋ líˋ jníngˉ jaléꞌˋ e iing˜ dseaˋ do e nijmérˉ.”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Jo̱ dsʉꞌ jnea˜ fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉˋ, dseaˋ lɨnꞌˊ jí̱i̱ꞌ˜ dseaˋ jmɨgüíˋ, e jaˋ seaˋ fɨˊ quíiꞌˉ faꞌ e nifɨ́ꞌˆ Fidiéeˇ e˜ uiing˜ seaˋ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e jmóorˋ. Co̱faꞌ co̱o̱ˋ tuꞌˊ jaˋ fɨˊ seaˋ quiáꞌˉ faꞌ e nisɨ́ꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ cajméeˋ do: “¿Jialɨꞌˊ cajmeaanꞌˉ jnea˜ lala?”
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Co̱ꞌ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ tuꞌˊ do seabˋ fɨˊ quiáꞌrˉ e nijmérˉ doñiˊ eeˋ iiñ˜ có̱o̱ꞌ˜ e guóoꞌ˜ e jmáiñꞌˋ ta˜ do. Co̱ꞌ có̱o̱ꞌ˜ e guóoꞌ˜ jo̱b cuǿøngˋ líˋ jmérˉ co̱o̱ˋ tuꞌˊ e nijmeáiñꞌˋ ta˜ jí̱i̱ꞌ˜ mɨ˜ jmɨɨ˜ niingˉ o̱si e nijmérˉ co̱o̱ˋguɨ e nijmeáiñꞌˋ ta˜ laco̱o̱ˋ jmɨɨ˜ laco̱o̱ˋ jmɨɨ˜ é.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Jo̱ Fidiéeˇ calɨꞌiiñ˜ e nijmijnéeiñˋ jial tíiˊ ꞌgøiñꞌˊ jo̱guɨ jial e nicuǿꞌrˉ iihuɨ́ɨˊ jaléngꞌˋ dseaˋ uíiꞌ˜ quiáꞌˉ jaléꞌˋ dseeˉ quiáiñꞌˉ; jo̱ dsʉꞌ jaˋ mɨˊ cajméerˋ lajo̱ uíiꞌ˜ e eáangˊ jmóorˋ téꞌrˋ e féngꞌˊ dsíirˊ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ catɨ́ɨngˉ niꞌíngꞌˋ e iihuɨ́ɨˊ jo̱ jo̱guɨ i̱ catɨ́ɨngˉ niꞌíingˉ conguiaˊ fɨˊ lɨ˜ ꞌlɨꞌˆ.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Jo̱ Fidiéeˇ iiñ˜ e jmili˜bre cajo̱ có̱o̱ꞌ˜ jneaa˜aaꞌ jial tíiˊ jloꞌˆ niingˉ ꞌgøiñꞌˊ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e quɨ́ɨꞌr˜ jmɨɨ˜ jmóorˋ, co̱ꞌ calɨ́ˉ fɨꞌˋ lɨ́ɨiñˉ jneaa˜aaꞌ, jo̱baꞌ latɨˊ mɨ˜ uiim˜ caguiéeiñˋ jneaa˜aaꞌ guiʉ́ˉ e laco̱ꞌ nilɨse̱e̱ˉnaaꞌ có̱o̱ꞌr˜ fɨˊ lɨ˜ niingˉ ꞌgøiñꞌˊ.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Jo̱ nɨcatǿꞌˉ Fidiéeˇ jneaa˜aaꞌ, dseaˋ i̱ eáangˊ ꞌneáaiñˋ, e laco̱ꞌ nɨcaꞌuíingˉnaaꞌ dseaˋ quiáꞌrˉ, jo̱ jaˋ eeˋ lɨ́ɨˊ si lɨ́ɨˊnaaꞌ dseaˋ Israel o̱si jaˋ lɨ́ɨˊnaaꞌ lajo̱ é.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Jo̱ lajo̱b lɨ́ɨˊ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ la féꞌˋ Fidiéeˇ fɨˊ ni˜ jiˋ e cajmeꞌˊ Oseas ie˜ malɨɨ˜guɨ do ie˜ lamɨ˜ caféꞌˋ Fidiéeˇ lala:
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Jo̱ fɨˊ ni˜ e jiˋ jo̱b cajo̱ féꞌˋguɨ Fidiéeˇ lala:
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Jo̱ lalab féꞌˋ Saíiˆ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ cuaiñ˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel:
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 Co̱ꞌ joˋ huǿøˉ nidséˉguɨ e dseángꞌˉ nijmiti˜ Fidiéeˇ laco̱ꞌ sɨꞌíˆ e ꞌgooˋ e nɨcaꞌɨ́ɨrˉ lamɨ˜ jéengˊguɨ quiáꞌˉ lajaangˋ lajaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ.
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Jo̱ lalab caféꞌˋguɨ Saíiˆ ie˜ malɨɨ˜guɨ do cajo̱:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Jo̱ uíiꞌ˜ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e júuˆ na, jo̱baꞌ nɨcuǿøngˋ líˋ feˇeeꞌ lana e nɨcaꞌímꞌˋ Fidiéeˇ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel e nɨlɨiñꞌˊ do dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ dsʉꞌ uíiꞌ˜ e jáꞌˉ calɨ́iñꞌˉ do júuˆ quiáꞌˉ dseaˋ do, nañiˊ faꞌ jaˋ cajméeiñꞌˋ do quijí̱ˉ jial e niꞌíngꞌˋ Fidiéeˇ írˋ.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Jo̱ dsʉꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel i̱ eáangˊ cuøꞌˊ bíˋ yaang˜ e jmitir˜ laꞌuiing˜ jaléꞌˋ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ e laco̱ꞌ niꞌíngꞌˋ Fidiéeˇ írˋ e lɨiñꞌˊ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ, jo̱ dsʉꞌ jaˋ calɨ́ꞌrˉ lajo̱.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Jo̱ dsʉꞌ jaˋ calɨ́ꞌrˉ lajo̱ uíiꞌ˜ e cacuøꞌˊ bíˋ yaaiñ˜ e jmitir˜ laco̱ꞌ catɨ́ɨngˉ e júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ do e laco̱ꞌ lajo̱ niꞌíngꞌˋ Fidiéeˇ írˋ e lɨ́ɨiñˊ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ. Jo̱ co̱ꞌ lajo̱b cajméeˋ dseaˋ Israel, jo̱baꞌ cangongɨ́ɨmˉbre e caquiuiñꞌˆ có̱o̱ꞌ˜ e cu̱u̱˜ e quiungꞌˊ dseaˋ.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Co̱ꞌ lalab féꞌˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ lɨ˜ féꞌˋ dseaˋ do lala cuaiñ˜ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ:
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.