Romanos 4
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NVT
1 Jo̱ lana, dseaˋ rúꞌˋnaaꞌ, nisɨɨ˜naaꞌ capíꞌˆ cuaiñ˜ quiáꞌˉ e˜ calɨ́ˉ có̱o̱ꞌ˜ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ quíˉiiꞌ Abraham.
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Co̱faꞌ mɨ˜ caꞌíngꞌˋ Fidiéeˇ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham e lɨiñꞌˊ do jaangˋ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ dsʉꞌ uíiꞌ˜ jaléꞌˋ e guiʉ́ˉ e caꞌéeiñˋ, jo̱baꞌ seabˋ cuǿøngˋ líˋ jmɨjløngꞌˆ ꞌñiaꞌrˊ jóng, dsʉꞌ o̱ꞌ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ faco̱ꞌ lajo̱.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Dsʉco̱ꞌ lalab féꞌˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ: “Jo̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham jábꞌˉ calɨ́iñˉ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ Fidiéeˇ caꞌíñꞌˋ dseaˋ do e lɨiñꞌˊ do jaangˋ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Jo̱ lajo̱b lɨ́ɨˊ, faꞌ jaangˋ dseaˋ jmóorˋ ta˜, jo̱baꞌ e ꞌléeiñꞌ˜ do jaˋ ngɨ́ɨiñˋ lɨ́ꞌˆ ta˜ ngɨ́ɨiñˋ, co̱ꞌ quiáꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ ta˜ e jmóoˋbre quiáꞌˉ e jo̱baꞌ ngɨ́ɨiñˋ.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Jo̱ dsʉꞌ faꞌ jaangˋ dseaˋ jáꞌˉ lɨ́ɨiñˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ Fidiéeˇ ímꞌˋbre dseaˋ do e lɨiñꞌˊ do jaangˋ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ nañiˊ faꞌ jaˋ mɨˊ cajméeiñꞌˋ do jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ e guiʉ́ˉ.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Co̱ꞌ cafébꞌˋ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ Davíꞌˆ ie˜ malɨɨ˜guɨ do quiáꞌˉ jial tíiˊ juguiʉ́ˉ quiáꞌˉ lɨ́ꞌˆ doñiˊ i̱i̱ˋ dseaˋ mɨ˜ joˋ iʉ˜ dsíiˊ Fidiéeˇ có̱o̱ꞌ˜ lajaléꞌˋ e nicajméerˋ lamɨ˜ jéengˊguɨ, jo̱guɨ e nɨcaꞌíngꞌˋneiñꞌ e lɨiñꞌˊ do jaangˋ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Jo̱ lalab cajíngꞌˉ i̱ dseata˜ do ie˜ malɨɨ˜guɨ do:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Jo̱ eáamˊ juguiʉ́ˉ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Jo̱ e juguiʉ́ˉ na jaˋ catɨ́ɨngˉ jí̱i̱ꞌ˜ dseaˋ Israel i̱ quɨ́ꞌˉ tɨ́ɨngˋ tó̱o̱ˊ li˜ fɨˊ ngúuˊ táangˋ, co̱ꞌ catɨ́ɨmˉ cajo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel dseaˋ i̱ jaˋ quɨ́ꞌˉ tɨ́ɨngˋ lajo̱. Co̱ꞌ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ la nɨcasíiꞌ˜naaꞌ ꞌnʉ́ꞌˋ e Fidiéeˇ caꞌímꞌˋbre ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham e lɨiñꞌˊ do jaangˋ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ dsʉꞌ uíiꞌ˜ e jáꞌˉ calɨ́ngˉ dseaˋ do júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ,
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 jo̱ ¿lɨ˜ caꞌíngꞌˋ Fidiéeˇ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham do e lɨiñꞌˊ do lajo̱? ¿Su nʉ́ꞌˉguɨ e cató̱ˉ li˜ fɨˊ ngúuˊ táaiñˋ o̱si mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱ é? Móꞌˆ nʉ́ꞌˉguɨ e cató̱ˉ li˜ fɨˊ ngúuˊ táamˋbre caꞌíngꞌˋ Fidiéeˇ írˋ e lɨiñꞌˊ do jaangˋ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e caꞌíngꞌˋ Fidiéeˇ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ do, jo̱guɨbaꞌ cató̱ˉ li˜ fɨˊ ngúuˊ táaiñˋ do e laco̱ꞌ cuøˊ li˜ e nɨcaꞌímꞌˋ Fidiéeˇ írˋ e lɨ́ɨiñˊ jaangˋ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ dsʉꞌ uíiꞌ˜ e jáꞌˉ calɨ́iñꞌˉ do júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ. Jo̱ uíiꞌ˜ e jo̱baꞌ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham do caꞌuíiñˉ lafaꞌ tiquiáꞌˆ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jáꞌˉ lɨ́ɨngˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ. Co̱ꞌ Fidiéeˇbingꞌ i̱ íngꞌˋ dseaˋ i̱ jáꞌˉ lɨ́ɨngˋ júuˆ quiáꞌrˉ e laco̱ꞌ nilíiñꞌˉ do dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ, jo̱ jaˋ eeˋ lɨ́ɨˊ faꞌ jaˋ mɨˊ cató̱ˉ li˜ fɨˊ ngúuˊ táaiñꞌˋ do.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Jo̱guɨ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham do lɨ́ɨmˊbre cajo̱ lafaꞌ tiquiáꞌˆ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ nɨcató̱ˉ li˜ fɨˊ ngúuˊ táangˋ. Jo̱ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ do lɨ́ɨiñˊ lafaꞌ tiquiáꞌˆ jaléngꞌˋ íˋ dsʉꞌ o̱ꞌ uíiꞌ˜ e nɨcató̱ˉ li˜ fɨˊ ngúuˊ táaiñꞌˋ do; co̱ꞌ ꞌnéˉ e nijmiti˜biñꞌ do cajo̱ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ cajméeˋ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham do ie˜ lamɨ˜ jáꞌˉ calɨ́iñˉ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ lajeeˇ e nʉ́ꞌˉguɨ e cató̱ˉ li˜ fɨˊ ngúuˊ táaiñˋ.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Jo̱ ie˜ malɨɨ˜guɨ do Fidiéeˇ cacuøꞌrˊ júuˆ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ sɨju̱rˇ e niñíimˋbiñꞌ do lajaléꞌˋ e seaˋ fɨˊ jmɨgüíˋ. Jo̱ e júuˆ la calɨti˜ dsʉꞌ o̱ꞌ uíiꞌ˜ e ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham cajméerˋ nʉ́ʉꞌr˜ e júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ e cajmeꞌˊ Moi˜. Co̱ꞌ calɨ́ˉ lajo̱ laꞌeáangˊ e jábꞌˉ calɨ́ngˉ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ do júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱ uíiꞌ˜ e jo̱baꞌ e caꞌíngꞌˋ dseaˋ do írˋ e lɨ́ɨiñˊ jaangˋ dseaˋ i̱ jaˋ dseeˉ røøngˋ fɨˊ quinirˇ.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Jo̱ song lají̱i̱ꞌ˜ dseaˋ i̱ jmiti˜ e júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ do niꞌíñꞌˋ lajaléꞌˋ e seaˋ fɨˊ jmɨgüíˋ, jo̱baꞌ cuǿøngˋ feˇeeꞌ jóng e jaˋ eeˋ ta˜ íingˆ e jáꞌˉ lɨ́ɨngˋ dseaˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱guɨ e júuˆ e cacuøˊ Fidiéeˇ lamɨ˜ jéengˊguɨ do jaˋ eeˋ quíingˊ cajo̱.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Co̱ꞌ song jaˋ jmiti˜ dseaˋ dseángꞌˉ røøˋ e júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ do, jo̱baꞌ iihuɨ́ɨbˊ íñꞌˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ jóng. Jo̱ dsʉꞌ lɨ˜ jaˋ seaˋ e júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ do, jo̱baꞌ jaˋ eeˋ cuǿøngˋ líˋ ꞌléˉ dseaˋ có̱o̱ꞌ˜ e jo̱.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Jo̱ Fidiéeˇ cacuøꞌrˊ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham júuˆ quiáꞌrˉ uíiꞌ˜ e jáꞌˉ calɨ́ngˉ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ do júuˆ quiáꞌˉ dseaˋ do. Jo̱ cajméeˋ Fidiéeˇ lajo̱ e laco̱ꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ sɨju̱ˇ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham nɨta˜ dsíirˊ e dseángꞌˉ nijmitib˜ Fidiéeˇ e júuˆ jo̱ laꞌeáangˊ e eáangˊ ꞌneáaiñˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ e jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ catɨ́ɨiñꞌˉ do lajo̱. Jo̱ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ cuǿøngˋ feˇeeꞌ e júuˆ na, e jaléꞌˋ e jíngꞌˉ Fidiéeˇ e nicuǿꞌrˉ jaléngꞌˋ dseaˋ, dsʉꞌ o̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ dseaˋ i̱ catɨ́ɨngˉ e júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ do i̱ nicuǿꞌrˉ jaléꞌˋ e jo̱, co̱ꞌ nicuǿꞌˉbre cajo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ jáꞌˉ lɨ́ɨngˋ júuˆ quiáꞌrˉ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ cajméeˋ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham do. Jo̱ lajo̱baꞌ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ do caꞌuíiñˉ lafaꞌ tiquiáꞌˆ jaléngꞌˋ jneaa˜aaꞌ, dseaˋ i̱ jáꞌˉ lɨ́ɨˋnaaꞌ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Jo̱ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ la féꞌˋ Fidiéeˇ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌrˉ lɨ˜ féꞌrˋ lala cuaiñ˜ quiáꞌˉ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham: “Nɨcajméˉe e nilínꞌˉ lafaꞌ tiquiáꞌˆ i̱ fɨ́ɨngˊ ꞌléꞌˋ dseaˋ jmɨgüíˋ.” Jo̱ lanab féꞌˋ Fidiéeˇ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌrˉ. Jo̱ e júuˆ la calɨtib˜, co̱ꞌ ꞌñiabꞌˊ Fidiéeˇ dseaˋ cacuørˊ. Jo̱guɨ jábꞌˉ calɨ́ngˉ Abraham e júuˆ e cangɨ́ɨiñˋ quiáꞌˉ dseaˋ do. Jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ Fidiéeˇbingꞌ i̱ quɨ́ɨꞌ˜ jmɨɨ˜ e nijmijí̱ꞌrˊ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜ jo̱guɨ e nijmérˉ e nilɨseaˋ doñiˊ eeˋ e jaˋ mɨˊ seaˋ fɨˊ jmɨgüíˋ.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Jo̱ lajeeˇ e nɨdseáamˉ eáangˊ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham do, jo̱guɨ joˋ quɨ́ɨꞌr˜ jmɨɨ˜ faꞌ e nilɨseengˋ jó̱o̱rˊ co̱ꞌ eáamˊ nɨyʉ́ʉꞌr˜, jo̱ dsʉꞌ jábꞌˉ calɨ́iñꞌˉ do júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e quiáꞌˉ nilɨseemˋ jó̱o̱rˊ nañiˊ faꞌ jaˋ quɨ́ɨꞌr˜ jmɨɨ˜ lajo̱. Jo̱ dsʉꞌ lajo̱b calɨ́ˉ, jo̱ “caꞌuíiñˉ lafaꞌ tiquiáꞌˆ i̱ fɨ́ɨngˊ ꞌléꞌˋ dseaˋ jmɨgüíˋ” lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ la nɨcasɨ́ꞌˉ Fidiéeˇ írˋ lamɨ˜ jéengˊguɨ ie˜ lamɨ˜ cajíngꞌˉ dseaˋ do lala: “Lanab nilɨseengˋ fɨ́ɨngˊ dseaˋ sɨjú̱ꞌˆ.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Jo̱ dseángꞌˉ jaˋ calɨtúmˉ dsíiˊ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham e jáꞌˉ lɨ́ɨiñˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, nañiˊ faꞌ ie˜ jo̱ nɨngóorˊ jie˜ jaˋ cien ji̱i̱ˋ, jo̱guɨ nɨlíꞌˆbre có̱o̱ꞌ˜ dseamɨ́ˋ quiáꞌrˉ i̱ siiˋ Sara do e tɨˊ lɨ˜ nijúumˉbre. Jo̱ lajɨˋ gámˉbre ie˜ jo̱ eáamˊ nɨdseáaiñˉ, jo̱baꞌ joˋ quɨ́ɨꞌ˜guɨr jmɨɨ˜ faꞌ e nilɨseengˋ jó̱o̱rˊ.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Jo̱ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham do dseángꞌˉ jábꞌˉ calɨ́iñˉ jo̱guɨ dseángꞌˉ calɨtab˜ dsíirˊ e dseángꞌˉ nijmitib˜ Fidiéeˇ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ e cacuøꞌrˊ dseaˋ do, jo̱ eáangˊguɨ jáꞌˉ calɨ́iñˉ jo̱guɨ cajmɨta˜guɨ dsíirˊ e dseángꞌˉ nijmitib˜ Fidiéeˇ lají̱i̱ꞌ˜ e nɨcajíñꞌˉ lamɨ˜ jéengˊguɨ do. Jo̱ uíiꞌ˜ jo̱baꞌ eáamˊ cajmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ,
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 co̱ꞌ dseángꞌˉ nɨtab˜ dsíirˊ e dseángꞌˉ quɨ́ɨbꞌ˜ dseaˋ do jmɨɨ˜ e nijmitir˜ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ e nɨcacuørˊ lamɨ˜ jéengˊguɨ.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Jo̱ uíiꞌ˜ e jáꞌˉ calɨ́iñꞌˉ do e júuˆ jo̱, jo̱baꞌ caꞌíngꞌˋ Fidiéeˇ írˋ e lɨiñꞌˊ do jaangˋ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Jo̱ e caꞌíngꞌˋ Fidiéeˇ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham do e lɨiñꞌˊ do jaangˋ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ o̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ quiáꞌˉ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ íˋ dseángꞌˉ féꞌˋ e júuˆ na,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 dsʉco̱ꞌ catɨ́ɨmˉ jneaa˜aaꞌ e júuˆ na cajo̱. Co̱ꞌ ímꞌˋ Fidiéeˇ jneaa˜aaꞌ e lɨ́ɨˊnaaꞌ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ dsʉꞌ uíiꞌ˜ e jáꞌˉ lɨ́ɨˋnaaꞌ júuˆ quiáꞌrˉ. Jo̱ jábꞌˉ lɨ́ɨˋnaaꞌ cajo̱ e Fidiéeˇbingꞌ i̱ cajmijí̱ꞌˊtu̱ Fíiˋnaaꞌ Dseaˋ Jmáangˉ
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 mɨ˜ cangɨ́ˋ e cacuǿøiñˋ dseaˋ do e cajúiñꞌˉ fɨˊ dseꞌˋ crúuˆ uíiꞌ˜ jaléꞌˋ dseeˉ quíˉiiꞌ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cajmijí̱ꞌˊtu̱r Dseaˋ Jmáangˉ e laco̱ꞌ laꞌeáangˊ íˋ cajméerˋ có̱o̱ꞌ˜ jneaa˜aaꞌ e nɨlɨ́ɨˊnaaꞌ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.