Romanos 4

Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jo̱ lana, dseaˋ rúꞌˋnaaꞌ, nisɨɨ˜naaꞌ capíꞌˆ cuaiñ˜ quiáꞌˉ e˜ calɨ́ˉ có̱o̱ꞌ˜ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ quíˉiiꞌ Abraham.
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Co̱faꞌ mɨ˜ caꞌíngꞌˋ Fidiéeˇ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham e lɨiñꞌˊ do jaangˋ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ dsʉꞌ uíiꞌ˜ jaléꞌˋ e guiʉ́ˉ e caꞌéeiñˋ, jo̱baꞌ seabˋ cuǿøngˋ líˋ jmɨjløngꞌˆ ꞌñiaꞌrˊ jóng, dsʉꞌ o̱ꞌ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ faco̱ꞌ lajo̱.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Dsʉco̱ꞌ lalab féꞌˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ: “Jo̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham jábꞌˉ calɨ́iñˉ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ Fidiéeˇ caꞌíñꞌˋ dseaˋ do e lɨiñꞌˊ do jaangˋ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Jo̱ lajo̱b lɨ́ɨˊ, faꞌ jaangˋ dseaˋ jmóorˋ ta˜, jo̱baꞌ e ꞌléeiñꞌ˜ do jaˋ ngɨ́ɨiñˋ lɨ́ꞌˆ ta˜ ngɨ́ɨiñˋ, co̱ꞌ quiáꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ ta˜ e jmóoˋbre quiáꞌˉ e jo̱baꞌ ngɨ́ɨiñˋ.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Jo̱ dsʉꞌ faꞌ jaangˋ dseaˋ jáꞌˉ lɨ́ɨiñˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ Fidiéeˇ ímꞌˋbre dseaˋ do e lɨiñꞌˊ do jaangˋ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ nañiˊ faꞌ jaˋ mɨˊ cajméeiñꞌˋ do jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ e guiʉ́ˉ.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Co̱ꞌ cafébꞌˋ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ Davíꞌˆ ie˜ malɨɨ˜guɨ do quiáꞌˉ jial tíiˊ juguiʉ́ˉ quiáꞌˉ lɨ́ꞌˆ doñiˊ i̱i̱ˋ dseaˋ mɨ˜ joˋ iʉ˜ dsíiˊ Fidiéeˇ có̱o̱ꞌ˜ lajaléꞌˋ e nicajméerˋ lamɨ˜ jéengˊguɨ, jo̱guɨ e nɨcaꞌíngꞌˋneiñꞌ e lɨiñꞌˊ do jaangˋ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Jo̱ lalab cajíngꞌˉ i̱ dseata˜ do ie˜ malɨɨ˜guɨ do:
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Jo̱ eáamˊ juguiʉ́ˉ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Jo̱ e juguiʉ́ˉ na jaˋ catɨ́ɨngˉ jí̱i̱ꞌ˜ dseaˋ Israel i̱ quɨ́ꞌˉ tɨ́ɨngˋ tó̱o̱ˊ li˜ fɨˊ ngúuˊ táangˋ, co̱ꞌ catɨ́ɨmˉ cajo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel dseaˋ i̱ jaˋ quɨ́ꞌˉ tɨ́ɨngˋ lajo̱. Co̱ꞌ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ la nɨcasíiꞌ˜naaꞌ ꞌnʉ́ꞌˋ e Fidiéeˇ caꞌímꞌˋbre ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham e lɨiñꞌˊ do jaangˋ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ dsʉꞌ uíiꞌ˜ e jáꞌˉ calɨ́ngˉ dseaˋ do júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ,
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 jo̱ ¿lɨ˜ caꞌíngꞌˋ Fidiéeˇ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham do e lɨiñꞌˊ do lajo̱? ¿Su nʉ́ꞌˉguɨ e cató̱ˉ li˜ fɨˊ ngúuˊ táaiñˋ o̱si mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱ é? Móꞌˆ nʉ́ꞌˉguɨ e cató̱ˉ li˜ fɨˊ ngúuˊ táamˋbre caꞌíngꞌˋ Fidiéeˇ írˋ e lɨiñꞌˊ do jaangˋ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e caꞌíngꞌˋ Fidiéeˇ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ do, jo̱guɨbaꞌ cató̱ˉ li˜ fɨˊ ngúuˊ táaiñˋ do e laco̱ꞌ cuøˊ li˜ e nɨcaꞌímꞌˋ Fidiéeˇ írˋ e lɨ́ɨiñˊ jaangˋ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ dsʉꞌ uíiꞌ˜ e jáꞌˉ calɨ́iñꞌˉ do júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ. Jo̱ uíiꞌ˜ e jo̱baꞌ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham do caꞌuíiñˉ lafaꞌ tiquiáꞌˆ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jáꞌˉ lɨ́ɨngˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ. Co̱ꞌ Fidiéeˇbingꞌ i̱ íngꞌˋ dseaˋ i̱ jáꞌˉ lɨ́ɨngˋ júuˆ quiáꞌrˉ e laco̱ꞌ nilíiñꞌˉ do dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ, jo̱ jaˋ eeˋ lɨ́ɨˊ faꞌ jaˋ mɨˊ cató̱ˉ li˜ fɨˊ ngúuˊ táaiñꞌˋ do.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Jo̱guɨ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham do lɨ́ɨmˊbre cajo̱ lafaꞌ tiquiáꞌˆ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ nɨcató̱ˉ li˜ fɨˊ ngúuˊ táangˋ. Jo̱ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ do lɨ́ɨiñˊ lafaꞌ tiquiáꞌˆ jaléngꞌˋ íˋ dsʉꞌ o̱ꞌ uíiꞌ˜ e nɨcató̱ˉ li˜ fɨˊ ngúuˊ táaiñꞌˋ do; co̱ꞌ ꞌnéˉ e nijmiti˜biñꞌ do cajo̱ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ cajméeˋ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham do ie˜ lamɨ˜ jáꞌˉ calɨ́iñˉ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ lajeeˇ e nʉ́ꞌˉguɨ e cató̱ˉ li˜ fɨˊ ngúuˊ táaiñˋ.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Jo̱ ie˜ malɨɨ˜guɨ do Fidiéeˇ cacuøꞌrˊ júuˆ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ sɨju̱rˇ e niñíimˋbiñꞌ do lajaléꞌˋ e seaˋ fɨˊ jmɨgüíˋ. Jo̱ e júuˆ la calɨti˜ dsʉꞌ o̱ꞌ uíiꞌ˜ e ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham cajméerˋ nʉ́ʉꞌr˜ e júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ e cajmeꞌˊ Moi˜. Co̱ꞌ calɨ́ˉ lajo̱ laꞌeáangˊ e jábꞌˉ calɨ́ngˉ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ do júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱ uíiꞌ˜ e jo̱baꞌ e caꞌíngꞌˋ dseaˋ do írˋ e lɨ́ɨiñˊ jaangˋ dseaˋ i̱ jaˋ dseeˉ røøngˋ fɨˊ quinirˇ.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Jo̱ song lají̱i̱ꞌ˜ dseaˋ i̱ jmiti˜ e júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ do niꞌíñꞌˋ lajaléꞌˋ e seaˋ fɨˊ jmɨgüíˋ, jo̱baꞌ cuǿøngˋ feˇeeꞌ jóng e jaˋ eeˋ ta˜ íingˆ e jáꞌˉ lɨ́ɨngˋ dseaˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱guɨ e júuˆ e cacuøˊ Fidiéeˇ lamɨ˜ jéengˊguɨ do jaˋ eeˋ quíingˊ cajo̱.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Co̱ꞌ song jaˋ jmiti˜ dseaˋ dseángꞌˉ røøˋ e júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ do, jo̱baꞌ iihuɨ́ɨbˊ íñꞌˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ jóng. Jo̱ dsʉꞌ lɨ˜ jaˋ seaˋ e júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ do, jo̱baꞌ jaˋ eeˋ cuǿøngˋ líˋ ꞌléˉ dseaˋ có̱o̱ꞌ˜ e jo̱.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Jo̱ Fidiéeˇ cacuøꞌrˊ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham júuˆ quiáꞌrˉ uíiꞌ˜ e jáꞌˉ calɨ́ngˉ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ do júuˆ quiáꞌˉ dseaˋ do. Jo̱ cajméeˋ Fidiéeˇ lajo̱ e laco̱ꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ sɨju̱ˇ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham nɨta˜ dsíirˊ e dseángꞌˉ nijmitib˜ Fidiéeˇ e júuˆ jo̱ laꞌeáangˊ e eáangˊ ꞌneáaiñˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ e jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ catɨ́ɨiñꞌˉ do lajo̱. Jo̱ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ cuǿøngˋ feˇeeꞌ e júuˆ na, e jaléꞌˋ e jíngꞌˉ Fidiéeˇ e nicuǿꞌrˉ jaléngꞌˋ dseaˋ, dsʉꞌ o̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ dseaˋ i̱ catɨ́ɨngˉ e júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ do i̱ nicuǿꞌrˉ jaléꞌˋ e jo̱, co̱ꞌ nicuǿꞌˉbre cajo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ jáꞌˉ lɨ́ɨngˋ júuˆ quiáꞌrˉ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ cajméeˋ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham do. Jo̱ lajo̱baꞌ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ do caꞌuíiñˉ lafaꞌ tiquiáꞌˆ jaléngꞌˋ jneaa˜aaꞌ, dseaˋ i̱ jáꞌˉ lɨ́ɨˋnaaꞌ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Jo̱ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ la féꞌˋ Fidiéeˇ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌrˉ lɨ˜ féꞌrˋ lala cuaiñ˜ quiáꞌˉ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham: “Nɨcajméˉe e nilínꞌˉ lafaꞌ tiquiáꞌˆ i̱ fɨ́ɨngˊ ꞌléꞌˋ dseaˋ jmɨgüíˋ.” Jo̱ lanab féꞌˋ Fidiéeˇ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌrˉ. Jo̱ e júuˆ la calɨtib˜, co̱ꞌ ꞌñiabꞌˊ Fidiéeˇ dseaˋ cacuørˊ. Jo̱guɨ jábꞌˉ calɨ́ngˉ Abraham e júuˆ e cangɨ́ɨiñˋ quiáꞌˉ dseaˋ do. Jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ Fidiéeˇbingꞌ i̱ quɨ́ɨꞌ˜ jmɨɨ˜ e nijmijí̱ꞌrˊ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜ jo̱guɨ e nijmérˉ e nilɨseaˋ doñiˊ eeˋ e jaˋ mɨˊ seaˋ fɨˊ jmɨgüíˋ.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Jo̱ lajeeˇ e nɨdseáamˉ eáangˊ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham do, jo̱guɨ joˋ quɨ́ɨꞌr˜ jmɨɨ˜ faꞌ e nilɨseengˋ jó̱o̱rˊ co̱ꞌ eáamˊ nɨyʉ́ʉꞌr˜, jo̱ dsʉꞌ jábꞌˉ calɨ́iñꞌˉ do júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e quiáꞌˉ nilɨseemˋ jó̱o̱rˊ nañiˊ faꞌ jaˋ quɨ́ɨꞌr˜ jmɨɨ˜ lajo̱. Jo̱ dsʉꞌ lajo̱b calɨ́ˉ, jo̱ “caꞌuíiñˉ lafaꞌ tiquiáꞌˆ i̱ fɨ́ɨngˊ ꞌléꞌˋ dseaˋ jmɨgüíˋ” lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ la nɨcasɨ́ꞌˉ Fidiéeˇ írˋ lamɨ˜ jéengˊguɨ ie˜ lamɨ˜ cajíngꞌˉ dseaˋ do lala: “Lanab nilɨseengˋ fɨ́ɨngˊ dseaˋ sɨjú̱ꞌˆ.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Jo̱ dseángꞌˉ jaˋ calɨtúmˉ dsíiˊ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham e jáꞌˉ lɨ́ɨiñˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, nañiˊ faꞌ ie˜ jo̱ nɨngóorˊ jie˜ jaˋ cien ji̱i̱ˋ, jo̱guɨ nɨlíꞌˆbre có̱o̱ꞌ˜ dseamɨ́ˋ quiáꞌrˉ i̱ siiˋ Sara do e tɨˊ lɨ˜ nijúumˉbre. Jo̱ lajɨˋ gámˉbre ie˜ jo̱ eáamˊ nɨdseáaiñˉ, jo̱baꞌ joˋ quɨ́ɨꞌ˜guɨr jmɨɨ˜ faꞌ e nilɨseengˋ jó̱o̱rˊ.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Jo̱ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham do dseángꞌˉ jábꞌˉ calɨ́iñˉ jo̱guɨ dseángꞌˉ calɨtab˜ dsíirˊ e dseángꞌˉ nijmitib˜ Fidiéeˇ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ e cacuøꞌrˊ dseaˋ do, jo̱ eáangˊguɨ jáꞌˉ calɨ́iñˉ jo̱guɨ cajmɨta˜guɨ dsíirˊ e dseángꞌˉ nijmitib˜ Fidiéeˇ lají̱i̱ꞌ˜ e nɨcajíñꞌˉ lamɨ˜ jéengˊguɨ do. Jo̱ uíiꞌ˜ jo̱baꞌ eáamˊ cajmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ,
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 co̱ꞌ dseángꞌˉ nɨtab˜ dsíirˊ e dseángꞌˉ quɨ́ɨbꞌ˜ dseaˋ do jmɨɨ˜ e nijmitir˜ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ e nɨcacuørˊ lamɨ˜ jéengˊguɨ.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Jo̱ uíiꞌ˜ e jáꞌˉ calɨ́iñꞌˉ do e júuˆ jo̱, jo̱baꞌ caꞌíngꞌˋ Fidiéeˇ írˋ e lɨiñꞌˊ do jaangˋ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Jo̱ e caꞌíngꞌˋ Fidiéeˇ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham do e lɨiñꞌˊ do jaangˋ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ o̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ quiáꞌˉ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ íˋ dseángꞌˉ féꞌˋ e júuˆ na,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 dsʉco̱ꞌ catɨ́ɨmˉ jneaa˜aaꞌ e júuˆ na cajo̱. Co̱ꞌ ímꞌˋ Fidiéeˇ jneaa˜aaꞌ e lɨ́ɨˊnaaꞌ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ dsʉꞌ uíiꞌ˜ e jáꞌˉ lɨ́ɨˋnaaꞌ júuˆ quiáꞌrˉ. Jo̱ jábꞌˉ lɨ́ɨˋnaaꞌ cajo̱ e Fidiéeˇbingꞌ i̱ cajmijí̱ꞌˊtu̱ Fíiˋnaaꞌ Dseaˋ Jmáangˉ
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 mɨ˜ cangɨ́ˋ e cacuǿøiñˋ dseaˋ do e cajúiñꞌˉ fɨˊ dseꞌˋ crúuˆ uíiꞌ˜ jaléꞌˋ dseeˉ quíˉiiꞌ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cajmijí̱ꞌˊtu̱r Dseaˋ Jmáangˉ e laco̱ꞌ laꞌeáangˊ íˋ cajméerˋ có̱o̱ꞌ˜ jneaa˜aaꞌ e nɨlɨ́ɨˊnaaꞌ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.