Mateus 22
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NTLH
1 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱ có̱o̱ꞌ˜ júuˆ lanab canaangˋtu̱ Jesús sɨ́ꞌrˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 —Jo̱ lalab lɨ́ɨˊ mɨ˜ Fidiéeˇ quie̱rˊ nifɨˊ quiáꞌˉ dseaˋ. Co̱ꞌ e jo̱ lɨ́ɨˊ laco̱ꞌ mɨ˜ jaangˋ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ cajméerˋ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ feꞌˋ quiáꞌˉ e nicúngꞌˋ guóˋ jó̱o̱rˊ.
2 — O
3 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ nɨnéeˊ guiʉ́ˉ e jmɨɨ˜ do, jo̱baꞌ i̱ dseata˜ do casíiñˋ jaléngꞌˋ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ i̱ cangotéꞌˆ jaléngꞌˋ dseaˋ sɨmɨ́ɨngˇ e laco̱ꞌ nidǿꞌrˉ co̱lɨɨng˜. Dsʉꞌ i̱ dseaˋ sɨmɨ́ɨngˇ do jaˋ calɨꞌiiñ˜ faꞌ cangolíiñˆ.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, i̱ jiéngꞌˋguɨ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌˉ i̱ dseata˜ do casíiñˋ i̱ cangotéꞌˆ i̱ dseaˋ nɨsɨmɨ́ɨngˇ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do jial júuˆ nicá̱iñꞌˋ do jo̱ cajíñꞌˉ lala: “Güɨjméeꞌ˜naꞌ júuˆ i̱ dseaˋ nɨsɨmɨ́ɨngˇ do e nɨnéebˊ guiʉ́ˉ lajalébꞌˋ e niquiee˜naaꞌ, co̱ꞌ nɨcaquiʉ́ꞌˉʉ ta˜ e nɨcajngamꞌˊ dseaˋ güɨtሠquiéˉe có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ jóꞌˋ caguiaangˉguɨ i̱ jloꞌˆ úungꞌ˜, jo̱ lajɨbˋ nɨnéeˊ guiʉ́ˉ lana. Síiꞌ˜go̱r güɨjalíiñˉ, co̱ꞌ lana nidsitóoꞌ˜ jmɨɨ˜ quiáꞌˉ e nicúngꞌˋ guóˋ jó̱o̱ˋbaa.”
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Dsʉꞌ dseángꞌˉ jaˋ cajmijíibˉ i̱ dseaˋ sɨmɨ́ɨngˇ do lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ quie̱ˊ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ do. Jo̱ jaaiñꞌˋ do cajíñꞌˉ: “Síiꞌ˜go̱ fíiꞌˋ e jaˋ líˋ nii˜i lana, co̱ꞌ nabɨ ꞌnéˉ nii˜i niꞌéeˇe uǿˉ quiéˉe.” Jo̱ jaangˋguɨ do cajíñꞌˉ: “Síiꞌ˜go̱ fíiꞌˋ e jaˋ líˋ nii˜i lana, co̱ꞌ nabɨ ꞌnéˉ nijǿøˆø lají̱i̱ꞌ˜ e ꞌnɨ́ɨˋbaa.”
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Jo̱guɨ i̱ dseaˋ sɨmɨ́ɨngˇ caguiaangˉguɨ do caquiémꞌˊbre i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌˉ i̱ dseata˜ do cartɨˊ cajngamꞌˊbreiñꞌ do.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Jo̱b mɨ˜ calɨguíingˉ i̱ dseata˜ do e eáangˊ jo̱ caquiʉꞌrˊ ta˜ ꞌléeˉ quiáꞌrˉ e cangojngáamꞌˇbiñꞌ do jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ caꞌléeˊ do jo̱guɨ cajɨ̱́ˋbre fɨɨˋ góoiñꞌˋ do cajo̱.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ caguiaangˉguɨ do jo̱ cajíñꞌˉ: “Lana nɨnéeˊ guiʉ́ˉ lají̱i̱ꞌ˜ jmiñiˇ e niquiee˜naaꞌ, dsʉꞌ i̱ dseaˋ i̱ lamɨ˜ sɨꞌíˆ sɨmɨ́ɨngˇ do jaˋ catɨ́ɨiñˉ faꞌ e nijalíiñˉ e niquiee˜naaꞌ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌr˜.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Jo̱ lanaguɨ fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ e güɨlíingˉnaꞌ lacaangˋ jee˜ ꞌnʉ́ʉˊ fɨˊ jaléꞌˋ fɨˊ e laniingˉ jo̱ güɨteꞌˊnaꞌ lɨ́ꞌˆ doñiˊ i̱i̱ˋ dseaˋ i̱ nijíngꞌˊnaꞌ jee˜ ꞌnʉ́ʉˊ do jo̱ síiꞌ˜naꞌr e niquiee˜naaꞌ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌr˜, co̱ꞌ i̱ dseaˋ i̱ lamɨ˜ sɨꞌíˆ sɨmɨ́ɨngˇ do jaˋ calɨꞌiiñ˜ faꞌ cajalíiñˉ.”
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Jo̱baꞌ caꞌuøømˋ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌˉ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do e cajmitir˜ laco̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ ta˜ caquiʉꞌˊ fiir˜, jo̱ i̱ fɨ́ɨmˊ i̱ dseaˋ do catǿrˉ, do i̱ guiúngˉ jo̱guɨ doguɨ i̱ sooˋ dsíiˊ; lɨfaꞌ dseángꞌˉ carǿmˉ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌˉ i̱ dseata˜ do e catangꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 ’Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caꞌíˉ i̱ dseata˜ do fɨˊ lɨ˜ nɨteáangꞌ˜ i̱ dseaˋ fɨ́ɨngˊ do, jo̱b cangáiñˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ niquíingꞌ˜ jee˜ do i̱ jaˋ quiꞌˊ sɨ̱ꞌˆ laco̱ꞌ catɨ́ɨngˉ quiáꞌˉ mɨ˜ tɨˊ jmɨɨ˜ e cungꞌˊ guóˋ dseaˋ.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Jo̱baꞌ i̱ dseata˜ do casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ íˋ: “Ruuꞌˇ, ¿jial caꞌíˋ oꞌˊ caꞌuꞌˊ fɨˊ la jaˋguɨ sɨ̱́ꞌˋ quíiꞌ˜ quiáꞌˉ lɨ˜ cungꞌˊ guóˋ dseaˋ?” Jo̱ tiibˉ caje̱ˊ i̱ dseaˋ i̱ jaˋ quie̱ˊ sɨ̱ꞌˆ laco̱ꞌ sɨꞌíˆ do.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Jo̱baꞌ i̱ dseata˜ do casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ i̱ guiaˊ guiʉ́ˉ mes˜ do: “ꞌÑʉꞌˊnaꞌ guotɨɨˉ i̱ dseañʉꞌˋ na jo̱ güɨbíingˊnaꞌr cartɨˊ lɨ˜ nʉʉˋ sǿꞌˋ fɨˊ caluuˇ, jo̱ fɨˊ jo̱b lɨ˜ nijmérˉ ta˜ quɨꞌˊ jo̱guɨ ta˜ tʉˊ maja̱˜.”
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Dsʉco̱ꞌ tǿꞌˋ Fidiéeˇ i̱ fɨ́ɨmˊ dseaˋ e nijángꞌˋ yaaiñ˜ fɨˊ jaguórˋ, lɨfaꞌ jí̱i̱ꞌ˜ tú̱ˉ ꞌnɨˊ mɨ́ɨngꞌ˜bingꞌ i̱ guíñꞌˋ.
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e la, caseángꞌˊ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo jo̱ casɨ́ɨngˉtu̱r røøˋ jial laco̱ꞌ nicuǿꞌrˉ Jesús dseeˉ fɨˊ quiniˇ dseata˜.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Jo̱ casíimˋbiñꞌ do fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ i̱ laꞌóꞌˋ írˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ dseaˋ quiáꞌˉ dseata˜ Herodes, jo̱ lalab júuˆ quie̱iñꞌˊ do quiáꞌˉ Jesús jo̱ casɨ́ꞌrˉ:
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Jo̱baꞌ ii˜naaꞌ nijmɨngɨ́ɨꞌˇɨɨꞌ ꞌnʉˋ e˜ nifoꞌˆ cuaiñ˜ quiáꞌˉ e júuˆ la: ¿Su ꞌnéˉ niquíˆnaaꞌ cuuˉ e catɨ́ɨngˉ dseata˜ i̱ guiing˜ fɨˊ Roma o̱si jaˋ ꞌnéˉ quíˆnaaꞌ é?
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Jo̱ dsʉꞌ Jesús calɨlíꞌˆbre lají̱i̱ꞌ˜ e gaˋ e ɨˊ dsíiˊ i̱ dseaˋ do, jo̱baꞌ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Éeꞌ˜naꞌ jnea˜ e cuuˉ e ꞌnéˉ niquíˋ quiáꞌˉ i̱ dseata˜ do.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Jo̱guɨ Jesús casɨ́ꞌˉreiñꞌ do lala:
20 e ele perguntou:
21 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseaˋ fariseo do quiáꞌˉ Jesús:
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Jo̱baꞌ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ canúuiñꞌˉ do lajo̱, eáamˊ cangogáˋ dsíirˊ e jí̱i̱ꞌ˜ o̱ꞌ ñirˊ e˜ niñíˉguɨr. Jo̱ cangolíimˋbre mɨ˜ cangɨ́ˋ lajo̱, jo̱ ꞌñiabꞌˊ Jesús caje̱ˊguɨr.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Jo̱ ꞌñiaꞌˊ ie˜ jmɨɨ˜ jo̱ caguilíingˉ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ saduceo fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús. Jo̱ co̱ꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ saduceo do jaˋ jáꞌˉ lɨ́ɨiñˋ e jí̱ꞌˊtu̱ ꞌlɨɨ˜, jo̱baꞌ caꞌɨ́ˋ dsíirˊ e cangojmɨngɨ́ɨꞌrˇ Jesús jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 —Tɨfaꞌˊ, lalab cajíngꞌˉ Moi˜ malɨɨ˜guɨ eáangˊ e song cajúngˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ e jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ jó̱o̱rˊ calɨséngˋ, jo̱baꞌ i̱ rúngꞌˋ dseaˋ ngáangꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜ i̱ ꞌlɨɨ˜ dob ꞌnéˉ nicúiñꞌˋ guóorˋ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ quiáꞌˉ i̱ ꞌlɨɨ˜ do e laco̱ꞌ nilɨseengˋ jó̱o̱rˊ có̱o̱ꞌ˜ írˋ. Jo̱baꞌ lafaꞌ jó̱o̱bˊ i̱ dseañʉꞌˋ laꞌuii˜ do niꞌuíingˉ i̱ jiuung˜ i̱ nilɨseengˋ do.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Jo̱ lalab calɨ́ˉ jee˜ jneaꞌˆ; co̱o̱ˋ néeꞌ˜ calɨséngˋ guiángˉ dseañʉꞌˋ i̱ laꞌóꞌˋ rúngꞌˋ. Jo̱ i̱ dseañʉꞌˋ laꞌuii˜ do cacúmꞌˋ guóorˋ, jo̱ jaˋ huǿøˉ ngóˉ cajúmˉbre, lɨfaꞌ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ jó̱o̱rˊ jaˋ calɨséngˋ có̱o̱ꞌ˜ dseamɨ́ˋ quiáꞌrˉ. Jo̱baꞌ i̱ dseañʉꞌˋ rúiñꞌˋ i̱ catɨ́ˋ tú̱ˉ do cacúmꞌˋbre guóorˋ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ íˋ,
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 jo̱ dsʉꞌ lajo̱b calɨ́ˉtu̱, cajúmˉbiñꞌ do jo̱ jaˋ jó̱o̱rˊ calɨséngˋ cajo̱. Jo̱ lajo̱b i̱ rúiñꞌˋ i̱ catɨ́ˋ ꞌnɨˊ do cajo̱, cacúmꞌˋbre guóorˋ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ íˋ, dsʉꞌ lajo̱btu̱ caꞌuíingˉ quiáꞌrˉ, cajúmˉbre e jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ jó̱o̱rˊ calɨséngˋ. Jo̱ lajo̱b calɨ́ngˉ lajɨˋ guiángˉ i̱ dseañʉꞌˋ do, cajúmˉbre e jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ jó̱o̱rˊ calɨséngˋ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ do.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Jo̱ jaˋ huǿøˉ ngóˉ jo̱ cajúmˉ i̱ dseamɨ́ˋ do cajo̱.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Jo̱baꞌ jmɨngɨ́ɨꞌˇ jneaꞌˆ ꞌnʉˋ lana e mɨ˜ nitɨ́ˉ íꞌˋ e nijí̱ꞌˊtu̱ dseaˋ, ¿i̱˜ dseángꞌˉ i̱ dseañʉꞌˋ do lajeeˇ lajɨˋ guiáiñˉ nicúngꞌˋ guórˋ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ do? Co̱ꞌ lajalémꞌˋbre cacúiñꞌˋ guóorˋ lajeeˇ seeiñˋ fɨˊ jmɨgüíˋ la.
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáiñꞌˉ do:
29 Jesus respondeu:
30 Co̱ꞌ ie˜ jo̱, mɨ˜ nitɨ́ˉ íꞌˋ e nijí̱ꞌˊtu̱ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜, jaléngꞌˋ dseañʉꞌˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseamɨ́ˋ joˋ tó̱o̱ˋ jmɨɨ˜ faꞌ e nicúngꞌˉguɨ guórˋ, dsʉco̱ꞌ lafaꞌ ángeles quiáꞌˉ Fidiéeˇ i̱ neáangˊ fɨˊ ñifɨ́bˉ nilíiñˉ ie˜ jo̱.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Jo̱guɨ ꞌnʉ́ꞌˋ jmɨngɨɨˇnaꞌ su jí̱ꞌˊtu̱ jaléngꞌˋ dseaˋ mɨ˜ ningɨ́ˋ e júuiñˉ, jo̱ ¿su jaˋ mɨˊ caꞌíˋ ꞌnʉ́ꞌˋ lɨ˜ tó̱o̱ˋ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e cajíñꞌˉ malɨɨ˜guɨ mɨ˜ caféꞌrˋ lala?:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 “Jneab˜ lɨ́ɨnˊn Fidiéeˇ quiáꞌˉ Abraham có̱o̱ꞌ˜guɨ quiáꞌˉ Isáaˊ jo̱guɨ quiáꞌˉ Jacóoˆ.” Jo̱baꞌ fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ lana e Fidiéeˇ jaˋ lɨ́ɨiñˊ Fidiéeˇ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜, co̱ꞌ Fidiéeˇ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ jí̱bꞌˋ lɨ́ɨiñˊ.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ canúuˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ e cajíngꞌˉ Jesús, jo̱baꞌ dsíngꞌˉ cangoꞌgáˋ dsíirˊ jo̱ cangolíimˋbre jóng.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cangɨ́ˋ e casɨ́ɨngˉ Jesús có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ saduceo, jo̱ caseámꞌˊ rúngꞌˋ dseaˋ fariseo mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ calɨñirˊ e cateáˋ lanab cañíiˋ Jesús lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ e cajmɨngɨ́ɨˋ i̱ dseaˋ saduceo do. Jo̱ i̱ dseaˋ íˋ cangolíimˉbre fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Jo̱ jaangˋ lajeeˇ laꞌóꞌˋ írˋ i̱ lɨ́ɨngˊ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel e lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ iiñ˜ e niténgꞌˋ Jesús fɨˊ ni˜ dseeˉ, jo̱baꞌ cajmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 —Tɨfaꞌˊ, ¿e˜ e júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e niingˉguɨ?
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do:
37 Jesus respondeu:
38 Jo̱ e lab e júuˆ e laniingˉguɨ jo̱guɨ e laꞌuii˜ do cajo̱ jee˜ lajaléꞌˋ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Jo̱guɨ e júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ e catɨˊ tú̱ˉ do røøbˋjiʉ lɨ́ɨˊ có̱o̱ꞌ˜ e la, jo̱ lalab féꞌˋ: “Jmiꞌneáangˋ jaléngꞌˋ dseaˋ rúnꞌˋ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ jmiꞌneáanꞌˋ uøꞌˊ.”
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Jo̱ có̱o̱ꞌ˜ e tú̱ˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ nab lɨ́ɨˊ júuˆ tɨɨˉ fɨɨˋ quiáꞌˉ lajaléꞌˋ e caguieeˉguɨ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ jo̱guɨ lajaléꞌˋ júuˆ e caꞌeˊ i̱ dseaˋ i̱ caféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ malɨɨ˜guɨ eáangˊ.
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Jo̱ lajeeˇ e teáamˉbɨ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ fariseo fɨˊ do,
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 mɨ˜ cajmɨngɨ́ꞌˉ Jesús írˋ lala:
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáiñꞌˉ do:
43 Jesus tornou a perguntar:
44 Lalab cajíngꞌˉ Fidiéeˇ casɨ́ꞌrˉ Fíiˋi:
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 Jo̱ cajíngꞌˉguɨ Jesús e júuˆ la:
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ teáangˉ do ie˜ jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ camɨ́ꞌˆ júuˆ jaˋ cadséꞌrˋ faꞌ cañíirˋ quiáꞌˉ Jesús, jo̱ latɨˊ ie˜ jo̱b jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ dseaˋ faꞌ cateáˉguɨ dsíirˊ eeˋ nijmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.