Mateus 22
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NAA
1 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱ có̱o̱ꞌ˜ júuˆ lanab canaangˋtu̱ Jesús sɨ́ꞌrˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 —Jo̱ lalab lɨ́ɨˊ mɨ˜ Fidiéeˇ quie̱rˊ nifɨˊ quiáꞌˉ dseaˋ. Co̱ꞌ e jo̱ lɨ́ɨˊ laco̱ꞌ mɨ˜ jaangˋ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ cajméerˋ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ feꞌˋ quiáꞌˉ e nicúngꞌˋ guóˋ jó̱o̱rˊ.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ nɨnéeˊ guiʉ́ˉ e jmɨɨ˜ do, jo̱baꞌ i̱ dseata˜ do casíiñˋ jaléngꞌˋ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ i̱ cangotéꞌˆ jaléngꞌˋ dseaˋ sɨmɨ́ɨngˇ e laco̱ꞌ nidǿꞌrˉ co̱lɨɨng˜. Dsʉꞌ i̱ dseaˋ sɨmɨ́ɨngˇ do jaˋ calɨꞌiiñ˜ faꞌ cangolíiñˆ.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, i̱ jiéngꞌˋguɨ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌˉ i̱ dseata˜ do casíiñˋ i̱ cangotéꞌˆ i̱ dseaˋ nɨsɨmɨ́ɨngˇ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do jial júuˆ nicá̱iñꞌˋ do jo̱ cajíñꞌˉ lala: “Güɨjméeꞌ˜naꞌ júuˆ i̱ dseaˋ nɨsɨmɨ́ɨngˇ do e nɨnéebˊ guiʉ́ˉ lajalébꞌˋ e niquiee˜naaꞌ, co̱ꞌ nɨcaquiʉ́ꞌˉʉ ta˜ e nɨcajngamꞌˊ dseaˋ güɨtሠquiéˉe có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ jóꞌˋ caguiaangˉguɨ i̱ jloꞌˆ úungꞌ˜, jo̱ lajɨbˋ nɨnéeˊ guiʉ́ˉ lana. Síiꞌ˜go̱r güɨjalíiñˉ, co̱ꞌ lana nidsitóoꞌ˜ jmɨɨ˜ quiáꞌˉ e nicúngꞌˋ guóˋ jó̱o̱ˋbaa.”
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Dsʉꞌ dseángꞌˉ jaˋ cajmijíibˉ i̱ dseaˋ sɨmɨ́ɨngˇ do lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ quie̱ˊ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ do. Jo̱ jaaiñꞌˋ do cajíñꞌˉ: “Síiꞌ˜go̱ fíiꞌˋ e jaˋ líˋ nii˜i lana, co̱ꞌ nabɨ ꞌnéˉ nii˜i niꞌéeˇe uǿˉ quiéˉe.” Jo̱ jaangˋguɨ do cajíñꞌˉ: “Síiꞌ˜go̱ fíiꞌˋ e jaˋ líˋ nii˜i lana, co̱ꞌ nabɨ ꞌnéˉ nijǿøˆø lají̱i̱ꞌ˜ e ꞌnɨ́ɨˋbaa.”
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Jo̱guɨ i̱ dseaˋ sɨmɨ́ɨngˇ caguiaangˉguɨ do caquiémꞌˊbre i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌˉ i̱ dseata˜ do cartɨˊ cajngamꞌˊbreiñꞌ do.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Jo̱b mɨ˜ calɨguíingˉ i̱ dseata˜ do e eáangˊ jo̱ caquiʉꞌrˊ ta˜ ꞌléeˉ quiáꞌrˉ e cangojngáamꞌˇbiñꞌ do jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ caꞌléeˊ do jo̱guɨ cajɨ̱́ˋbre fɨɨˋ góoiñꞌˋ do cajo̱.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ caguiaangˉguɨ do jo̱ cajíñꞌˉ: “Lana nɨnéeˊ guiʉ́ˉ lají̱i̱ꞌ˜ jmiñiˇ e niquiee˜naaꞌ, dsʉꞌ i̱ dseaˋ i̱ lamɨ˜ sɨꞌíˆ sɨmɨ́ɨngˇ do jaˋ catɨ́ɨiñˉ faꞌ e nijalíiñˉ e niquiee˜naaꞌ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌr˜.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Jo̱ lanaguɨ fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ e güɨlíingˉnaꞌ lacaangˋ jee˜ ꞌnʉ́ʉˊ fɨˊ jaléꞌˋ fɨˊ e laniingˉ jo̱ güɨteꞌˊnaꞌ lɨ́ꞌˆ doñiˊ i̱i̱ˋ dseaˋ i̱ nijíngꞌˊnaꞌ jee˜ ꞌnʉ́ʉˊ do jo̱ síiꞌ˜naꞌr e niquiee˜naaꞌ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌr˜, co̱ꞌ i̱ dseaˋ i̱ lamɨ˜ sɨꞌíˆ sɨmɨ́ɨngˇ do jaˋ calɨꞌiiñ˜ faꞌ cajalíiñˉ.”
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Jo̱baꞌ caꞌuøømˋ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌˉ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do e cajmitir˜ laco̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ ta˜ caquiʉꞌˊ fiir˜, jo̱ i̱ fɨ́ɨmˊ i̱ dseaˋ do catǿrˉ, do i̱ guiúngˉ jo̱guɨ doguɨ i̱ sooˋ dsíiˊ; lɨfaꞌ dseángꞌˉ carǿmˉ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌˉ i̱ dseata˜ do e catangꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 ’Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caꞌíˉ i̱ dseata˜ do fɨˊ lɨ˜ nɨteáangꞌ˜ i̱ dseaˋ fɨ́ɨngˊ do, jo̱b cangáiñˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ niquíingꞌ˜ jee˜ do i̱ jaˋ quiꞌˊ sɨ̱ꞌˆ laco̱ꞌ catɨ́ɨngˉ quiáꞌˉ mɨ˜ tɨˊ jmɨɨ˜ e cungꞌˊ guóˋ dseaˋ.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Jo̱baꞌ i̱ dseata˜ do casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ íˋ: “Ruuꞌˇ, ¿jial caꞌíˋ oꞌˊ caꞌuꞌˊ fɨˊ la jaˋguɨ sɨ̱́ꞌˋ quíiꞌ˜ quiáꞌˉ lɨ˜ cungꞌˊ guóˋ dseaˋ?” Jo̱ tiibˉ caje̱ˊ i̱ dseaˋ i̱ jaˋ quie̱ˊ sɨ̱ꞌˆ laco̱ꞌ sɨꞌíˆ do.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Jo̱baꞌ i̱ dseata˜ do casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ i̱ guiaˊ guiʉ́ˉ mes˜ do: “ꞌÑʉꞌˊnaꞌ guotɨɨˉ i̱ dseañʉꞌˋ na jo̱ güɨbíingˊnaꞌr cartɨˊ lɨ˜ nʉʉˋ sǿꞌˋ fɨˊ caluuˇ, jo̱ fɨˊ jo̱b lɨ˜ nijmérˉ ta˜ quɨꞌˊ jo̱guɨ ta˜ tʉˊ maja̱˜.”
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Dsʉco̱ꞌ tǿꞌˋ Fidiéeˇ i̱ fɨ́ɨmˊ dseaˋ e nijángꞌˋ yaaiñ˜ fɨˊ jaguórˋ, lɨfaꞌ jí̱i̱ꞌ˜ tú̱ˉ ꞌnɨˊ mɨ́ɨngꞌ˜bingꞌ i̱ guíñꞌˋ.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e la, caseángꞌˊ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo jo̱ casɨ́ɨngˉtu̱r røøˋ jial laco̱ꞌ nicuǿꞌrˉ Jesús dseeˉ fɨˊ quiniˇ dseata˜.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Jo̱ casíimˋbiñꞌ do fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ i̱ laꞌóꞌˋ írˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ dseaˋ quiáꞌˉ dseata˜ Herodes, jo̱ lalab júuˆ quie̱iñꞌˊ do quiáꞌˉ Jesús jo̱ casɨ́ꞌrˉ:
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Jo̱baꞌ ii˜naaꞌ nijmɨngɨ́ɨꞌˇɨɨꞌ ꞌnʉˋ e˜ nifoꞌˆ cuaiñ˜ quiáꞌˉ e júuˆ la: ¿Su ꞌnéˉ niquíˆnaaꞌ cuuˉ e catɨ́ɨngˉ dseata˜ i̱ guiing˜ fɨˊ Roma o̱si jaˋ ꞌnéˉ quíˆnaaꞌ é?
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Jo̱ dsʉꞌ Jesús calɨlíꞌˆbre lají̱i̱ꞌ˜ e gaˋ e ɨˊ dsíiˊ i̱ dseaˋ do, jo̱baꞌ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Éeꞌ˜naꞌ jnea˜ e cuuˉ e ꞌnéˉ niquíˋ quiáꞌˉ i̱ dseata˜ do.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Jo̱guɨ Jesús casɨ́ꞌˉreiñꞌ do lala:
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseaˋ fariseo do quiáꞌˉ Jesús:
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Jo̱baꞌ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ canúuiñꞌˉ do lajo̱, eáamˊ cangogáˋ dsíirˊ e jí̱i̱ꞌ˜ o̱ꞌ ñirˊ e˜ niñíˉguɨr. Jo̱ cangolíimˋbre mɨ˜ cangɨ́ˋ lajo̱, jo̱ ꞌñiabꞌˊ Jesús caje̱ˊguɨr.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Jo̱ ꞌñiaꞌˊ ie˜ jmɨɨ˜ jo̱ caguilíingˉ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ saduceo fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús. Jo̱ co̱ꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ saduceo do jaˋ jáꞌˉ lɨ́ɨiñˋ e jí̱ꞌˊtu̱ ꞌlɨɨ˜, jo̱baꞌ caꞌɨ́ˋ dsíirˊ e cangojmɨngɨ́ɨꞌrˇ Jesús jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 —Tɨfaꞌˊ, lalab cajíngꞌˉ Moi˜ malɨɨ˜guɨ eáangˊ e song cajúngˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ e jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ jó̱o̱rˊ calɨséngˋ, jo̱baꞌ i̱ rúngꞌˋ dseaˋ ngáangꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜ i̱ ꞌlɨɨ˜ dob ꞌnéˉ nicúiñꞌˋ guóorˋ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ quiáꞌˉ i̱ ꞌlɨɨ˜ do e laco̱ꞌ nilɨseengˋ jó̱o̱rˊ có̱o̱ꞌ˜ írˋ. Jo̱baꞌ lafaꞌ jó̱o̱bˊ i̱ dseañʉꞌˋ laꞌuii˜ do niꞌuíingˉ i̱ jiuung˜ i̱ nilɨseengˋ do.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Jo̱ lalab calɨ́ˉ jee˜ jneaꞌˆ; co̱o̱ˋ néeꞌ˜ calɨséngˋ guiángˉ dseañʉꞌˋ i̱ laꞌóꞌˋ rúngꞌˋ. Jo̱ i̱ dseañʉꞌˋ laꞌuii˜ do cacúmꞌˋ guóorˋ, jo̱ jaˋ huǿøˉ ngóˉ cajúmˉbre, lɨfaꞌ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ jó̱o̱rˊ jaˋ calɨséngˋ có̱o̱ꞌ˜ dseamɨ́ˋ quiáꞌrˉ. Jo̱baꞌ i̱ dseañʉꞌˋ rúiñꞌˋ i̱ catɨ́ˋ tú̱ˉ do cacúmꞌˋbre guóorˋ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ íˋ,
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 jo̱ dsʉꞌ lajo̱b calɨ́ˉtu̱, cajúmˉbiñꞌ do jo̱ jaˋ jó̱o̱rˊ calɨséngˋ cajo̱. Jo̱ lajo̱b i̱ rúiñꞌˋ i̱ catɨ́ˋ ꞌnɨˊ do cajo̱, cacúmꞌˋbre guóorˋ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ íˋ, dsʉꞌ lajo̱btu̱ caꞌuíingˉ quiáꞌrˉ, cajúmˉbre e jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ jó̱o̱rˊ calɨséngˋ. Jo̱ lajo̱b calɨ́ngˉ lajɨˋ guiángˉ i̱ dseañʉꞌˋ do, cajúmˉbre e jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ jó̱o̱rˊ calɨséngˋ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ do.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Jo̱ jaˋ huǿøˉ ngóˉ jo̱ cajúmˉ i̱ dseamɨ́ˋ do cajo̱.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Jo̱baꞌ jmɨngɨ́ɨꞌˇ jneaꞌˆ ꞌnʉˋ lana e mɨ˜ nitɨ́ˉ íꞌˋ e nijí̱ꞌˊtu̱ dseaˋ, ¿i̱˜ dseángꞌˉ i̱ dseañʉꞌˋ do lajeeˇ lajɨˋ guiáiñˉ nicúngꞌˋ guórˋ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ do? Co̱ꞌ lajalémꞌˋbre cacúiñꞌˋ guóorˋ lajeeˇ seeiñˋ fɨˊ jmɨgüíˋ la.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáiñꞌˉ do:
29 Jesus respondeu:
30 Co̱ꞌ ie˜ jo̱, mɨ˜ nitɨ́ˉ íꞌˋ e nijí̱ꞌˊtu̱ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜, jaléngꞌˋ dseañʉꞌˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseamɨ́ˋ joˋ tó̱o̱ˋ jmɨɨ˜ faꞌ e nicúngꞌˉguɨ guórˋ, dsʉco̱ꞌ lafaꞌ ángeles quiáꞌˉ Fidiéeˇ i̱ neáangˊ fɨˊ ñifɨ́bˉ nilíiñˉ ie˜ jo̱.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Jo̱guɨ ꞌnʉ́ꞌˋ jmɨngɨɨˇnaꞌ su jí̱ꞌˊtu̱ jaléngꞌˋ dseaˋ mɨ˜ ningɨ́ˋ e júuiñˉ, jo̱ ¿su jaˋ mɨˊ caꞌíˋ ꞌnʉ́ꞌˋ lɨ˜ tó̱o̱ˋ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e cajíñꞌˉ malɨɨ˜guɨ mɨ˜ caféꞌrˋ lala?:
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 “Jneab˜ lɨ́ɨnˊn Fidiéeˇ quiáꞌˉ Abraham có̱o̱ꞌ˜guɨ quiáꞌˉ Isáaˊ jo̱guɨ quiáꞌˉ Jacóoˆ.” Jo̱baꞌ fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ lana e Fidiéeˇ jaˋ lɨ́ɨiñˊ Fidiéeˇ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜, co̱ꞌ Fidiéeˇ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ jí̱bꞌˋ lɨ́ɨiñˊ.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ canúuˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ e cajíngꞌˉ Jesús, jo̱baꞌ dsíngꞌˉ cangoꞌgáˋ dsíirˊ jo̱ cangolíimˋbre jóng.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cangɨ́ˋ e casɨ́ɨngˉ Jesús có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ saduceo, jo̱ caseámꞌˊ rúngꞌˋ dseaˋ fariseo mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ calɨñirˊ e cateáˋ lanab cañíiˋ Jesús lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ e cajmɨngɨ́ɨˋ i̱ dseaˋ saduceo do. Jo̱ i̱ dseaˋ íˋ cangolíimˉbre fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Jo̱ jaangˋ lajeeˇ laꞌóꞌˋ írˋ i̱ lɨ́ɨngˊ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel e lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ iiñ˜ e niténgꞌˋ Jesús fɨˊ ni˜ dseeˉ, jo̱baꞌ cajmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 —Tɨfaꞌˊ, ¿e˜ e júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e niingˉguɨ?
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do:
37 Jesus respondeu:
38 Jo̱ e lab e júuˆ e laniingˉguɨ jo̱guɨ e laꞌuii˜ do cajo̱ jee˜ lajaléꞌˋ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Jo̱guɨ e júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ e catɨˊ tú̱ˉ do røøbˋjiʉ lɨ́ɨˊ có̱o̱ꞌ˜ e la, jo̱ lalab féꞌˋ: “Jmiꞌneáangˋ jaléngꞌˋ dseaˋ rúnꞌˋ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ jmiꞌneáanꞌˋ uøꞌˊ.”
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Jo̱ có̱o̱ꞌ˜ e tú̱ˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ nab lɨ́ɨˊ júuˆ tɨɨˉ fɨɨˋ quiáꞌˉ lajaléꞌˋ e caguieeˉguɨ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ jo̱guɨ lajaléꞌˋ júuˆ e caꞌeˊ i̱ dseaˋ i̱ caféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ malɨɨ˜guɨ eáangˊ.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Jo̱ lajeeˇ e teáamˉbɨ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ fariseo fɨˊ do,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 mɨ˜ cajmɨngɨ́ꞌˉ Jesús írˋ lala:
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáiñꞌˉ do:
43 E Jesus perguntou:
44 Lalab cajíngꞌˉ Fidiéeˇ casɨ́ꞌrˉ Fíiˋi:
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Jo̱ cajíngꞌˉguɨ Jesús e júuˆ la:
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ teáangˉ do ie˜ jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ camɨ́ꞌˆ júuˆ jaˋ cadséꞌrˋ faꞌ cañíirˋ quiáꞌˉ Jesús, jo̱ latɨˊ ie˜ jo̱b jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ dseaˋ faꞌ cateáˉguɨ dsíirˊ eeˋ nijmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.