Marcos 6

Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cangámꞌˉtu̱ Jesús fɨˊ góorˋ fɨˊ lɨ˜ cacuáiñˉ fɨˊ lɨ˜ siiˋ Nazaret, jo̱ có̱o̱ꞌ˜bre jaléngꞌˋ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Jo̱ mɨ˜ catɨ́ˋ jmɨɨ˜ e jmiꞌíngꞌˊ dseaˋ góoˋ Jesús dseaˋ Israel, jo̱ canaaiñˋ eꞌrˊ jaléngꞌˋ dseaˋ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e fɨˊ dsíiˊ guáꞌˉ e siꞌˊ fɨˊ jo̱. Jo̱ dseángꞌˉ i̱ ꞌleáamˉbɨ dseaˋ i̱ núuˋ júuˆ e guiarˊ do, jo̱ eáamˊ dsigáˋ dsíiˊ dseaˋ, jo̱baꞌ lalab naaiñˋ sɨ́ɨiñˋ lajeeˇ yaaiñ˜:
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 ¿Su o̱ꞌ i̱ nabɨ i̱ lɨ́ɨngˊ tɨꞌmaˋ do, jó̱o̱ˊ Yሠjo̱guɨ rúiñꞌˋ Tiáa˜ có̱o̱ꞌ˜guɨ Séˆ jo̱guɨ Judas có̱o̱ꞌ˜ Simón? Jo̱guɨ ¿su o̱ꞌ labɨ neáangˊ jaléngꞌˋ rúiñꞌˋ dseamɨ́ˋ cajo̱ jee˜ jneaa˜aaꞌ la?
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Jo̱baꞌ lalab casɨ́ꞌˉ Jesús jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Jo̱baꞌ jaˋ ꞌgaꞌˊ lɨˊ cajméeˋ Jesús jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ e ꞌgøngꞌˊ e dsigáˋ dsíiˊ i̱ dseaˋ góorˋ do, co̱ꞌ lɨco̱ꞌ caquidsirˊ guóorˋ fɨˊ mogui˜ tú̱ˉ ꞌnɨˊ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ dséeꞌ˜ jo̱ lají̱i̱ꞌ˜ íˋbingꞌ i̱ cajmiꞌleáaiñˉ.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Jo̱ eáamˊ cangogáˋ dsíiˊ Jesús quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ góorˋ do, co̱ꞌ dseángꞌˉ jaˋ jáꞌˉ lɨ́ɨmˉbiñꞌ do lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ quiáꞌrˉ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, dséebˊ Jesús lacaangˋ jaléꞌˋ fɨɨˋ píꞌˆ e néeˊ có̱ˉ quiá̱ꞌˉ do e dsiꞌeꞌrˊ dseaˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Jo̱ lajeeˇ jo̱b catǿꞌrˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do jo̱ canaaiñˋ sɨ́ɨngˋneiñꞌ do táꞌˉ la gáiñꞌˉ e nidsiꞌéeiñꞌ˜ do dseaˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱guɨ cacuøꞌˊbɨreiñꞌ e quɨ́ɨꞌr˜ jmɨɨ˜ cajo̱ e quiʉꞌrˊ ta˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Jo̱ caquiʉꞌˊ Jesús ta˜ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do e jaˋ nicá̱iñꞌˋ do jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ fɨˊ lɨ˜ nidsilíiñˉ; jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ ꞌmaꞌuˇbaꞌ ꞌnéˉ só̱ꞌrˋ, jo̱ jaˋ ꞌnéˉ faꞌ nicá̱rˋ nosʉ́ʉˊ quiáꞌrˉ o̱ꞌguɨ ir˜ e nidǿꞌrˉ o̱ꞌguɨ cuuˉ cajo̱.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ lomɨɨˋ e ǿꞌˋbre ꞌnéˉ cá̱rˋ, co̱ꞌ jaˋ ꞌnéˉ faꞌ e nicá̱ˋguɨr e jiéꞌˋ o̱ꞌguɨ sɨ̱ꞌrˆ e co̱ꞌˋ quie̱ˊguɨr.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Jo̱ lalab casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do:
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Jo̱ song caguilíingˉnaꞌ co̱o̱ˋ quiáꞌˉ dseaˋ lɨ˜ jaˋ íñꞌˋ ꞌnʉ́ꞌˋ o̱ꞌguɨ iiñ˜ ninúrˉ júuˆ e quié̱ˆnaꞌ, jo̱baꞌ uøømˋbaꞌ ladsifɨˊ lado quiáꞌˉ i̱ dseaˋ íˋ, jo̱ bóꞌˋnaꞌ ꞌleeˋ to̱o̱˜ tɨɨ˜naꞌ e laco̱ꞌ cuøˊ li˜ e Fidiéeˇ nicuøꞌrˊ dseaˋ do iihuɨ́ɨˊ uíiꞌ˜ e jo̱.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Jo̱ lajo̱b cajméeˋ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do, cangoguia˜bre júuˆ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ e quiáꞌˉ e niquɨ́ꞌˉ nijíngꞌˋ yaaiñ˜ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Jo̱guɨ caꞌuǿømˋbɨr jaléngꞌˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ i̱ teáangꞌ˜ dsíiˊ dseaˋ lacaangˋ lɨ˜ guilíiñˉ, jo̱guɨ cajmiꞌleáamˉbɨr i̱ fɨ́ɨngˊ dseaˋ dséeꞌ˜ e lɨco̱ꞌ éerˉ capíꞌˆ aceite fɨˊ moguiñꞌ˜ do.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Jo̱ eáamˊ caniꞌˉ júuˆ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e eáangˊ ꞌgøngꞌˊ e dsigáˋ dsíiˊ dseaˋ e jmóoˋ Jesús. Jo̱ mɨ˜ calɨñiˊ dseata˜ Herodes jaléꞌˋ e guiʉ́ˉ e jmóoˋ dseaˋ do, jo̱baꞌ lalab cajíñꞌˉ:
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Jo̱ i̱ lɨɨng˜guɨ dseaˋ féꞌrˋ lala:
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Dsʉꞌ mɨ˜ canúuˉ dseata˜ Herodes e júuˆ la, jo̱baꞌ lalab cajíñꞌˉ:
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Co̱ꞌ lamɨ˜ jéengˊguɨ do i̱ dseata˜ Herodes do caquiʉꞌrˊ ta˜ e catángꞌˆ i̱ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do jo̱ caꞌñúngꞌˋneiñꞌ có̱o̱ꞌ˜ ñíˆ cadena fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉñíˆ uíiꞌ˜ jaangˋ dseamɨ́ˋ i̱ siiˋ Herodías; jo̱ i̱ dseamɨ́ˋ la lɨ́ɨiñˊ dseamɨ́ˋ quiáꞌˉ Lii˜, i̱ rúngꞌˋ dseaˋ ngáangꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜ dseata˜ Herodes do. Jo̱ dseata˜ Herodes nicajméerˋ lafaꞌ dseamɨ́ˋ quiáꞌˉbre i̱ dseamɨ́ˋ quiáꞌˉ i̱ Lii˜ do.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Jo̱baꞌ lamɨ˜ jéengˊguɨ nɨnicajíngꞌˉ i̱ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do e casɨ́ꞌrˉ i̱ dseata˜ Herodes do lala:
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseamɨ́ˋ i̱ siiˋ Herodías do lado, jo̱baꞌ ꞌníbꞌˋ cangáiñˉ i̱ Juan do jóng, jo̱ dseángꞌˉ iiñ˜ nijngámꞌˉbreiñꞌ do, dsʉꞌ huɨ́ɨmˊjiʉ e nilíꞌrˋ lajo̱,
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 co̱ꞌ ñibˊ dseata˜ Herodes guiʉ́ˉ e jaangˋ dseaˋ güeangꞌˆ lɨ́ɨngˊ i̱ Juan do jo̱guɨ dseángꞌˉ røøˋ ɨ́ɨrˋ íꞌˋ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ cajo̱. Jo̱ uíiꞌ˜ jo̱baꞌ jaˋ fɨˊ cuøˊ i̱ dseata˜ Herodes do faꞌ eeˋ nijmeángꞌˋ dseaˋ i̱ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do. Jo̱ nañiˊ faꞌ jaˋ ꞌgaꞌˊ lɨˊ ngángꞌˋ dseata˜ Herodes lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ quiáiñꞌˉ do, dsʉꞌ tɨbˊ dsíirˊ e núurˋ jaléꞌˋ e júuˆ jo̱ e iáangˋ dsíirˊ.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Dsʉꞌ co̱o̱bˋ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ calɨ́ꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ i̱ siiˋ Herodías do mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ catɨ́ˋ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ e quiáꞌˉ cadsíꞌˉ dseata˜ Herodes ji̱i̱ˋ, jo̱ cajméerˋ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ féꞌˋ jo̱ catǿꞌrˉ i̱ fɨ́ɨngˊ dseaˋ laniingˉ i̱ seengˋ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Galilea co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ fii˜ ꞌléeˉ.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Jo̱ lajeeˇ e teáaiñꞌ˜ e jmɨɨ˜ do, caꞌíˉ i̱ sɨmɨ́ˆ quiáꞌˉ i̱ Herodías do fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ e lɨ˜ teáangꞌ˜ jaléngꞌˋ i̱ dseañʉꞌˋ do e gøꞌrˊ jo̱ cadséeiñˋ, jo̱ dseángꞌˉ eáamˊ catɨ́ˋ dsíiˊ i̱ dseata˜ Herodes do co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseañʉꞌˋ i̱ caguiaangˉguɨ do e cadséengˋ i̱ sɨmɨ́ˆ do. Jo̱baꞌ cajíngꞌˉ dseata˜ Herodes casɨ́ꞌrˉ i̱ sɨmɨ́ˆ do lala:
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Jo̱ dseángꞌˉ cacuøꞌˊbre júuˆ quiáꞌrˉ i̱ sɨmɨ́ˆ do e nicuǿꞌˉbreiñꞌ do lɨ́ꞌˆ doñiˊ eeˋ iiñꞌ˜ do nañiˊ faꞌ condseáꞌˉ uǿˉ lɨ˜ quiʉꞌrˊ ta˜.
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Jo̱baꞌ mɨ˜ canúuˉ i̱ sɨmɨ́ˆ do lado, jo̱ cagüɨꞌɨ́ɨˊbre jo̱ cangámꞌˉbre fɨˊ lɨ˜ guiing˜ niquiáꞌrˆ jo̱ lalab cajmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do:
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Jo̱ i̱ sɨmɨ́ˆ do dsifɨˊ ladob ngóˉtu̱r güɨꞌíiˊ fɨˊ lɨ˜ guiing˜ dseata˜ Herodes, jo̱ mɨ˜ caguiérˉ fɨˊ jo̱ lalab casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ dseata˜ Herodes lado, eáamˊ fɨꞌíˆ calɨ́iñˉ, jo̱ dsʉco̱ꞌ jéemˊ nɨcacuøˊguɨr júuˆ quiáꞌrˉ fɨˊ quiniˇ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ niingˉ i̱ cagǿꞌˋ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌr˜ do e nicuǿꞌˉbre i̱ sɨmɨ́ˆ do lɨ́ꞌˆ doñiˊ eeˋ iiñ˜, jo̱baꞌ lajo̱b ꞌnéˉ jmérˉ.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Jo̱baꞌ dsifɨˊ ladob casíiñˋ jaangˋ ꞌléeˉ fɨˊ lɨ˜ iuungˉ i̱ Juan do fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉñíˆ, jo̱ caquiʉꞌrˊ ta˜ i̱ ꞌléeˉ do e niquiʉ́iñꞌˉ mogui˜ i̱ Juan do.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Jo̱baꞌ cangóbˉ i̱ ꞌléeˉ do fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉñíˆ, jo̱ cangoquiʉ́ʉꞌˇbre mogui˜ i̱ Juan do, jo̱ cacó̱rˉ e iʉ˜ fɨˊ co̱o̱ˋ dsíiˊ huɨ̱́ɨ̱ˊ, jo̱ cajá̱ꞌˋbre i̱ sɨmɨ́ˆ do, jo̱ i̱ sɨmɨ́ˆ doguɨ cajá̱ꞌrˋ niquiáꞌrˆ.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Jo̱ mɨ˜ calɨñiˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ ngɨˊ có̱o̱ꞌ˜ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do e nɨcalɨ́ˉ lado, jo̱baꞌ dsifɨˊ lajo̱b camɨrˊ fɨˊ e nitǿøˋbre i̱ ꞌlɨɨ˜ do e quiáꞌˉ e niꞌáangˉneiñꞌ.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jaléꞌˋ e jo̱, caquɨmꞌˉtu̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ guitúungˋ do fɨˊ lɨ˜ cangolíiñˉ e cangoguiar˜ e júuˆ do, jo̱ caseámꞌˊtu̱r có̱o̱ꞌ˜ Jesús jo̱ caja̱ꞌrˊ júuˆ fɨˊ quiniˇ dseaˋ do cuaiñ˜ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e nɨcajméerˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléꞌˋ e nɨcaꞌerˊ do.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Jo̱ co̱ꞌ dseángꞌˉ eáamˊ seengˋ dseaˋ fɨˊ jo̱ e jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ jøøngˉ Jesús có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do e co̱ꞌ dǿꞌrˉ ir˜, jo̱baꞌ lalab casɨ́ꞌˉ Jesús i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do:
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Jo̱baꞌ caꞌíbˉ Jesús co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do fɨˊ co̱o̱ˋ dsíiˊ móoˊ jo̱ cangolíiñˆ fɨˊ co̱o̱ˋ lɨ˜ jaˋ ꞌgaꞌˊ lɨˊ dseaˋ ngɨˊ.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Jo̱ dsʉꞌ fɨ́ɨmˊ dseaˋ cangángˉ írˋ e cangolíiñˉ, jo̱ calɨcuíimˋbre dseaˋ do, jo̱baꞌ lajɨɨmˋ dseaˋ i̱ seengˋ có̱ˉ quiá̱ꞌˉ do cangolíiñˆ fɨˊ jo̱, jo̱ jéengˊguɨb i̱ dseaˋ íˋ caguilíiñˉ laco̱ꞌguɨ Jesús.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cagüɨꞌɨ́ɨˊ Jesús e fɨˊ dsíiˊ e móoˊ do, jo̱ cangáiñˉ dseángꞌˉ i̱ ꞌleáamˉ dseaˋ i̱ caseángꞌˊ fɨˊ jo̱, jo̱baꞌ calɨ́ˉ fɨ́ɨˉ lɨ́ɨmˉbreiñꞌ do dsʉco̱ꞌ teáaiñꞌˉ do la teáangˉ joꞌseꞌˋ i̱ jaˋ seengˋ i̱ to̱ꞌˋ fɨ́ɨngˋ íˋreꞌ. Jo̱baꞌ canaamˋbre eꞌrˊ i̱ dseaˋ do jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌrˉ.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caꞌlóoˉ e jmɨɨ˜ jo̱ cangoquiéengˊ i̱ dseaˋ guitúungˋ do fɨˊ lɨ˜ singꞌˊ Jesús jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Iꞌˊ júuˆ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ na, jo̱ güɨdsilíiñˉ lacaangˋ fɨɨˋjiʉ e néeˊ có̱ˉ quiá̱ꞌˉ na e laco̱ꞌ nidsileáaˊjiʉr e nidǿꞌrˉ.
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Jo̱ lalab cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do:
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Jo̱ cañíiˋtu̱ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ lala:
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ Jesús e jo̱, caquiʉꞌrˊ ta˜ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do e niguiéiñꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do táꞌˉ có̱ˋ nibøøˇ fɨˊ ni˜ ñiiˋ.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Jo̱ lajo̱b cajméeiñꞌˋ do, caguáˋbre táꞌˉ cien có̱o̱ꞌ˜guɨ táꞌˉ cincuenta.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Jo̱ mɨ˜ nɨneáangˊ i̱ dseaˋ do røøˋ táꞌˉ có̱ˋ nibøøˇ, jo̱baꞌ Jesús catɨ́ɨiñˉ lajɨˋ ꞌñiáˋ e iñíꞌˆ do có̱o̱ꞌ˜guɨ lajɨˋ gángˉ i̱ ꞌñʉˋ do jo̱ cajǿørˉ fɨˊ yʉ́ꞌˆ jmɨgüíˋ, jo̱ lajo̱baꞌ cacuøꞌrˊ guiꞌmáangꞌˇ Fidiéeˇ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e jo̱. Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ jo̱, cafíimˋbre e iñíꞌˆ do jo̱ cacuøꞌrˊ i̱ dseaˋ guitúungˋ do quiáꞌrˉ e laco̱ꞌ íˋguɨ nijméˉ guiéeˆ jee˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do. Jo̱guɨ lajo̱bɨ i̱ ꞌñʉˋ do cajo̱, cacuøꞌˊbre e laco̱ꞌ nijméiñꞌˉ do guiéeˆ cajo̱.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Jo̱ lajɨɨmˋ i̱ dseaˋ do cagǿꞌrˋ ie˜ jo̱ carˋ calɨtaaiñ˜ guiʉ́ˉ.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ gǿꞌrˋ, lajɨɨiñˋ do caseáamˉbɨ guitu̱ˊguɨ ꞌmatሠe røøngˋ téeꞌ˜ ꞌnáꞌˆ iñíꞌˆ có̱o̱ꞌ˜guɨ ꞌnángꞌˆ i̱ ꞌñʉˋ do.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Jo̱ lajeeˇ lajɨɨngˋ i̱ dseaˋ i̱ cagǿꞌˋ do ie˜ jo̱, tíiˊbre la ꞌñiáˋ mil dseañʉꞌˋ.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ lajo̱, caquiʉꞌˊ Jesús ta˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do e nidsitáangꞌ˜tu̱iñꞌ do fɨˊ dsíiˊ móoˊ e quiáꞌˉ nicuóiñꞌˉ do e guiéeˊ do jéengˊguɨjiʉr laco̱ꞌ írˋ jo̱ niguilíiñˉ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Betsaida lajeeˇ e ɨ́ɨˋ Jesús júuˆ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ caguiaangˉguɨ do.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Jo̱ mɨ˜ nɨcaꞌɨ́ɨrˉ júuˆ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do, cajgóoˉbre fɨˊ co̱o̱ˋ yʉ́ꞌˆ móꞌˋ ꞌñiaꞌrˊ e quiáꞌˉ nidsiféiñꞌˊ Fidiéeˇ.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ canʉʉˋ e jmɨɨ˜ jo̱, catɨˊ guiáꞌˆ jóobˋ e guiéeˊ do nɨngóoˊ e móoˊ lɨ˜ teáangꞌ˜ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do. Jo̱ fɨˊ ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ quiʉ̱́ˋbɨ singꞌˊ Jesús ꞌñiaꞌrˊ.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Jo̱ jo̱b mɨ˜ cangárˉ e joˋ nidsijengꞌˊ fɨˊ røøˋ e móoˊ do, dsʉco̱ꞌ lɨ́ꞌˆ lɨˊ cøømˋ ꞌleaꞌˊ guíˋ. Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ nɨngóoˊ nijneáˋ cangoquiéemˊ Jesús fɨˊ lɨ˜ ngóoˊ e móoˊ do lɨ˜ teáangꞌ˜ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do, jo̱ cangɨ́ɨiñˊ e ngɨˊbre fɨˊ ni˜ jmɨɨˋ. Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ catáaiñꞌ˜ e móoˊ do, cajméerˋ lafaꞌ e cangɨ́ɨmˊbre.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cangáˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ do quiáꞌˉ e ngóorˊ ngɨrˊ fɨˊ ni˜ jmɨɨˋ, jo̱baꞌ caꞌɨ́ˋ dsíiñꞌˊ do e jaangˋ dseaˋ guíbˋ do, jo̱baꞌ caꞌóorˋ teáˋ,
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 co̱ꞌ lajɨɨmˋbre cangáiñˉ dseaˋ do, jo̱baꞌ eáamˊ cafǿiñꞌˊ. Dsʉꞌ ladsifɨbˊ cañíiˋ Jesús jo̱ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ do lala:
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Jo̱baꞌ ladsifɨˊ lajo̱b cajgóorˉ dsíiˊ e móoˊ do, jo̱ ladsifɨˊ ladob caꞌuáangˉ e íiˊ guíˋ cajo̱. Jo̱ dseángꞌˉ eáamˊ cangogáˋ dsíiˊ i̱ dseaˋ guitúungˋ do,
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 co̱ꞌ jaˋ mɨˊ cangámꞌˋbɨiñꞌ do e˜ guǿngꞌˋ e li˜ e quɨ́ɨꞌ˜ jmɨɨ˜ e cajméeˋ dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜ e iñíꞌˆ do, dsʉco̱ꞌ dseángꞌˉ sɨjnɨbˊ moguiñꞌ˜ do, jo̱ uíiꞌ˜ jo̱baꞌ e jaˋ ngáiñꞌˋ.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Jo̱ cacuoꞌˊbre có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ caléꞌˋ catú̱ˉ e guiéeˊ do, jo̱ caguilíiñˉ fɨˊ guóoꞌ˜ uǿˉ lɨ˜ se̱ꞌˊ Genesaret, jo̱ fɨˊ jo̱ lɨ˜ caꞌñʉ́ꞌrˋ e móoˊ do fɨˊ ꞌnɨꞌˋ e guiéeˊ do.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Jo̱ ladsifɨˊ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cajgáiñˉ e móoˊ do, dsifɨˊ calɨcuíingˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ seengˋ do Jesús.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Jo̱baꞌ cangɨˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do fɨˊ laꞌúngˉ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Genesaret, jo̱ canaaiñˋ jéeiñˋ jaléngꞌˋ dseaˋ dséeꞌ˜ quiáꞌrˉ i̱ dsiing˜ ni˜ ꞌmaˋ fɨˊ lɨ˜ ñirˊ e táangˋ Jesús.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Jo̱ doñiˊ jiéꞌˋ lɨ˜ dséeˊ Jesús, si lacaangˋ fɨɨˋ píꞌˆ o̱si lacaangˋ fɨɨˋ cóoꞌ˜ o̱si lacaangˋ jenuuˋ é, jo̱ dsijéengˋ dseaˋ jaléngꞌˋ dseaˋ dséeꞌ˜ quiáꞌrˉ fɨˊ jee˜ ꞌnʉ́ʉˊ, jo̱ mɨꞌˊ dseaˋ do jmɨꞌeeˇ Jesús e faꞌ capíbꞌˆ sɨ̱ꞌˆbre nigüɨ́ꞌˉ i̱ dseaˋ dséeꞌ˜ do. Jo̱ lajɨɨngˋ i̱ dseaˋ dséeꞌ˜ i̱ güɨꞌˊ capíꞌˆ ꞌnɨꞌˋ sɨ̱ꞌˆ dseaˋ do, ladsifɨˊ ladob ꞌláaiñˆ.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.