Marcos 6
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NTLH
1 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cangámꞌˉtu̱ Jesús fɨˊ góorˋ fɨˊ lɨ˜ cacuáiñˉ fɨˊ lɨ˜ siiˋ Nazaret, jo̱ có̱o̱ꞌ˜bre jaléngꞌˋ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Jo̱ mɨ˜ catɨ́ˋ jmɨɨ˜ e jmiꞌíngꞌˊ dseaˋ góoˋ Jesús dseaˋ Israel, jo̱ canaaiñˋ eꞌrˊ jaléngꞌˋ dseaˋ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e fɨˊ dsíiˊ guáꞌˉ e siꞌˊ fɨˊ jo̱. Jo̱ dseángꞌˉ i̱ ꞌleáamˉbɨ dseaˋ i̱ núuˋ júuˆ e guiarˊ do, jo̱ eáamˊ dsigáˋ dsíiˊ dseaˋ, jo̱baꞌ lalab naaiñˋ sɨ́ɨiñˋ lajeeˇ yaaiñ˜:
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 ¿Su o̱ꞌ i̱ nabɨ i̱ lɨ́ɨngˊ tɨꞌmaˋ do, jó̱o̱ˊ Yሠjo̱guɨ rúiñꞌˋ Tiáa˜ có̱o̱ꞌ˜guɨ Séˆ jo̱guɨ Judas có̱o̱ꞌ˜ Simón? Jo̱guɨ ¿su o̱ꞌ labɨ neáangˊ jaléngꞌˋ rúiñꞌˋ dseamɨ́ˋ cajo̱ jee˜ jneaa˜aaꞌ la?
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Jo̱baꞌ lalab casɨ́ꞌˉ Jesús jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
4 Mas Jesus disse:
5 Jo̱baꞌ jaˋ ꞌgaꞌˊ lɨˊ cajméeˋ Jesús jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ e ꞌgøngꞌˊ e dsigáˋ dsíiˊ i̱ dseaˋ góorˋ do, co̱ꞌ lɨco̱ꞌ caquidsirˊ guóorˋ fɨˊ mogui˜ tú̱ˉ ꞌnɨˊ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ dséeꞌ˜ jo̱ lají̱i̱ꞌ˜ íˋbingꞌ i̱ cajmiꞌleáaiñˉ.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Jo̱ eáamˊ cangogáˋ dsíiˊ Jesús quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ góorˋ do, co̱ꞌ dseángꞌˉ jaˋ jáꞌˉ lɨ́ɨmˉbiñꞌ do lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ quiáꞌrˉ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, dséebˊ Jesús lacaangˋ jaléꞌˋ fɨɨˋ píꞌˆ e néeˊ có̱ˉ quiá̱ꞌˉ do e dsiꞌeꞌrˊ dseaˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Jo̱ lajeeˇ jo̱b catǿꞌrˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do jo̱ canaaiñˋ sɨ́ɨngˋneiñꞌ do táꞌˉ la gáiñꞌˉ e nidsiꞌéeiñꞌ˜ do dseaˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱guɨ cacuøꞌˊbɨreiñꞌ e quɨ́ɨꞌr˜ jmɨɨ˜ cajo̱ e quiʉꞌrˊ ta˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 Jo̱ caquiʉꞌˊ Jesús ta˜ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do e jaˋ nicá̱iñꞌˋ do jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ fɨˊ lɨ˜ nidsilíiñˉ; jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ ꞌmaꞌuˇbaꞌ ꞌnéˉ só̱ꞌrˋ, jo̱ jaˋ ꞌnéˉ faꞌ nicá̱rˋ nosʉ́ʉˊ quiáꞌrˉ o̱ꞌguɨ ir˜ e nidǿꞌrˉ o̱ꞌguɨ cuuˉ cajo̱.
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 Jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ lomɨɨˋ e ǿꞌˋbre ꞌnéˉ cá̱rˋ, co̱ꞌ jaˋ ꞌnéˉ faꞌ e nicá̱ˋguɨr e jiéꞌˋ o̱ꞌguɨ sɨ̱ꞌrˆ e co̱ꞌˋ quie̱ˊguɨr.
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Jo̱ lalab casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do:
10 Disse ainda:
11 Jo̱ song caguilíingˉnaꞌ co̱o̱ˋ quiáꞌˉ dseaˋ lɨ˜ jaˋ íñꞌˋ ꞌnʉ́ꞌˋ o̱ꞌguɨ iiñ˜ ninúrˉ júuˆ e quié̱ˆnaꞌ, jo̱baꞌ uøømˋbaꞌ ladsifɨˊ lado quiáꞌˉ i̱ dseaˋ íˋ, jo̱ bóꞌˋnaꞌ ꞌleeˋ to̱o̱˜ tɨɨ˜naꞌ e laco̱ꞌ cuøˊ li˜ e Fidiéeˇ nicuøꞌrˊ dseaˋ do iihuɨ́ɨˊ uíiꞌ˜ e jo̱.
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Jo̱ lajo̱b cajméeˋ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do, cangoguia˜bre júuˆ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ e quiáꞌˉ e niquɨ́ꞌˉ nijíngꞌˋ yaaiñ˜ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Jo̱guɨ caꞌuǿømˋbɨr jaléngꞌˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ i̱ teáangꞌ˜ dsíiˊ dseaˋ lacaangˋ lɨ˜ guilíiñˉ, jo̱guɨ cajmiꞌleáamˉbɨr i̱ fɨ́ɨngˊ dseaˋ dséeꞌ˜ e lɨco̱ꞌ éerˉ capíꞌˆ aceite fɨˊ moguiñꞌ˜ do.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Jo̱ eáamˊ caniꞌˉ júuˆ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e eáangˊ ꞌgøngꞌˊ e dsigáˋ dsíiˊ dseaˋ e jmóoˋ Jesús. Jo̱ mɨ˜ calɨñiˊ dseata˜ Herodes jaléꞌˋ e guiʉ́ˉ e jmóoˋ dseaˋ do, jo̱baꞌ lalab cajíñꞌˉ:
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Jo̱ i̱ lɨɨng˜guɨ dseaˋ féꞌrˋ lala:
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Dsʉꞌ mɨ˜ canúuˉ dseata˜ Herodes e júuˆ la, jo̱baꞌ lalab cajíñꞌˉ:
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 Co̱ꞌ lamɨ˜ jéengˊguɨ do i̱ dseata˜ Herodes do caquiʉꞌrˊ ta˜ e catángꞌˆ i̱ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do jo̱ caꞌñúngꞌˋneiñꞌ có̱o̱ꞌ˜ ñíˆ cadena fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉñíˆ uíiꞌ˜ jaangˋ dseamɨ́ˋ i̱ siiˋ Herodías; jo̱ i̱ dseamɨ́ˋ la lɨ́ɨiñˊ dseamɨ́ˋ quiáꞌˉ Lii˜, i̱ rúngꞌˋ dseaˋ ngáangꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜ dseata˜ Herodes do. Jo̱ dseata˜ Herodes nicajméerˋ lafaꞌ dseamɨ́ˋ quiáꞌˉbre i̱ dseamɨ́ˋ quiáꞌˉ i̱ Lii˜ do.
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 Jo̱baꞌ lamɨ˜ jéengˊguɨ nɨnicajíngꞌˉ i̱ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do e casɨ́ꞌrˉ i̱ dseata˜ Herodes do lala:
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseamɨ́ˋ i̱ siiˋ Herodías do lado, jo̱baꞌ ꞌníbꞌˋ cangáiñˉ i̱ Juan do jóng, jo̱ dseángꞌˉ iiñ˜ nijngámꞌˉbreiñꞌ do, dsʉꞌ huɨ́ɨmˊjiʉ e nilíꞌrˋ lajo̱,
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 co̱ꞌ ñibˊ dseata˜ Herodes guiʉ́ˉ e jaangˋ dseaˋ güeangꞌˆ lɨ́ɨngˊ i̱ Juan do jo̱guɨ dseángꞌˉ røøˋ ɨ́ɨrˋ íꞌˋ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ cajo̱. Jo̱ uíiꞌ˜ jo̱baꞌ jaˋ fɨˊ cuøˊ i̱ dseata˜ Herodes do faꞌ eeˋ nijmeángꞌˋ dseaˋ i̱ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do. Jo̱ nañiˊ faꞌ jaˋ ꞌgaꞌˊ lɨˊ ngángꞌˋ dseata˜ Herodes lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ quiáiñꞌˉ do, dsʉꞌ tɨbˊ dsíirˊ e núurˋ jaléꞌˋ e júuˆ jo̱ e iáangˋ dsíirˊ.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Dsʉꞌ co̱o̱bˋ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ calɨ́ꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ i̱ siiˋ Herodías do mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ catɨ́ˋ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ e quiáꞌˉ cadsíꞌˉ dseata˜ Herodes ji̱i̱ˋ, jo̱ cajméerˋ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ féꞌˋ jo̱ catǿꞌrˉ i̱ fɨ́ɨngˊ dseaˋ laniingˉ i̱ seengˋ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Galilea co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ fii˜ ꞌléeˉ.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Jo̱ lajeeˇ e teáaiñꞌ˜ e jmɨɨ˜ do, caꞌíˉ i̱ sɨmɨ́ˆ quiáꞌˉ i̱ Herodías do fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ e lɨ˜ teáangꞌ˜ jaléngꞌˋ i̱ dseañʉꞌˋ do e gøꞌrˊ jo̱ cadséeiñˋ, jo̱ dseángꞌˉ eáamˊ catɨ́ˋ dsíiˊ i̱ dseata˜ Herodes do co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseañʉꞌˋ i̱ caguiaangˉguɨ do e cadséengˋ i̱ sɨmɨ́ˆ do. Jo̱baꞌ cajíngꞌˉ dseata˜ Herodes casɨ́ꞌrˉ i̱ sɨmɨ́ˆ do lala:
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Jo̱ dseángꞌˉ cacuøꞌˊbre júuˆ quiáꞌrˉ i̱ sɨmɨ́ˆ do e nicuǿꞌˉbreiñꞌ do lɨ́ꞌˆ doñiˊ eeˋ iiñꞌ˜ do nañiˊ faꞌ condseáꞌˉ uǿˉ lɨ˜ quiʉꞌrˊ ta˜.
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Jo̱baꞌ mɨ˜ canúuˉ i̱ sɨmɨ́ˆ do lado, jo̱ cagüɨꞌɨ́ɨˊbre jo̱ cangámꞌˉbre fɨˊ lɨ˜ guiing˜ niquiáꞌrˆ jo̱ lalab cajmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do:
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Jo̱ i̱ sɨmɨ́ˆ do dsifɨˊ ladob ngóˉtu̱r güɨꞌíiˊ fɨˊ lɨ˜ guiing˜ dseata˜ Herodes, jo̱ mɨ˜ caguiérˉ fɨˊ jo̱ lalab casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ dseata˜ Herodes lado, eáamˊ fɨꞌíˆ calɨ́iñˉ, jo̱ dsʉco̱ꞌ jéemˊ nɨcacuøˊguɨr júuˆ quiáꞌrˉ fɨˊ quiniˇ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ niingˉ i̱ cagǿꞌˋ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌr˜ do e nicuǿꞌˉbre i̱ sɨmɨ́ˆ do lɨ́ꞌˆ doñiˊ eeˋ iiñ˜, jo̱baꞌ lajo̱b ꞌnéˉ jmérˉ.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Jo̱baꞌ dsifɨˊ ladob casíiñˋ jaangˋ ꞌléeˉ fɨˊ lɨ˜ iuungˉ i̱ Juan do fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉñíˆ, jo̱ caquiʉꞌrˊ ta˜ i̱ ꞌléeˉ do e niquiʉ́iñꞌˉ mogui˜ i̱ Juan do.
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 Jo̱baꞌ cangóbˉ i̱ ꞌléeˉ do fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉñíˆ, jo̱ cangoquiʉ́ʉꞌˇbre mogui˜ i̱ Juan do, jo̱ cacó̱rˉ e iʉ˜ fɨˊ co̱o̱ˋ dsíiˊ huɨ̱́ɨ̱ˊ, jo̱ cajá̱ꞌˋbre i̱ sɨmɨ́ˆ do, jo̱ i̱ sɨmɨ́ˆ doguɨ cajá̱ꞌrˋ niquiáꞌrˆ.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Jo̱ mɨ˜ calɨñiˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ ngɨˊ có̱o̱ꞌ˜ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do e nɨcalɨ́ˉ lado, jo̱baꞌ dsifɨˊ lajo̱b camɨrˊ fɨˊ e nitǿøˋbre i̱ ꞌlɨɨ˜ do e quiáꞌˉ e niꞌáangˉneiñꞌ.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jaléꞌˋ e jo̱, caquɨmꞌˉtu̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ guitúungˋ do fɨˊ lɨ˜ cangolíiñˉ e cangoguiar˜ e júuˆ do, jo̱ caseámꞌˊtu̱r có̱o̱ꞌ˜ Jesús jo̱ caja̱ꞌrˊ júuˆ fɨˊ quiniˇ dseaˋ do cuaiñ˜ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e nɨcajméerˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléꞌˋ e nɨcaꞌerˊ do.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Jo̱ co̱ꞌ dseángꞌˉ eáamˊ seengˋ dseaˋ fɨˊ jo̱ e jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ jøøngˉ Jesús có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do e co̱ꞌ dǿꞌrˉ ir˜, jo̱baꞌ lalab casɨ́ꞌˉ Jesús i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do:
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Jo̱baꞌ caꞌíbˉ Jesús co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do fɨˊ co̱o̱ˋ dsíiˊ móoˊ jo̱ cangolíiñˆ fɨˊ co̱o̱ˋ lɨ˜ jaˋ ꞌgaꞌˊ lɨˊ dseaˋ ngɨˊ.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Jo̱ dsʉꞌ fɨ́ɨmˊ dseaˋ cangángˉ írˋ e cangolíiñˉ, jo̱ calɨcuíimˋbre dseaˋ do, jo̱baꞌ lajɨɨmˋ dseaˋ i̱ seengˋ có̱ˉ quiá̱ꞌˉ do cangolíiñˆ fɨˊ jo̱, jo̱ jéengˊguɨb i̱ dseaˋ íˋ caguilíiñˉ laco̱ꞌguɨ Jesús.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cagüɨꞌɨ́ɨˊ Jesús e fɨˊ dsíiˊ e móoˊ do, jo̱ cangáiñˉ dseángꞌˉ i̱ ꞌleáamˉ dseaˋ i̱ caseángꞌˊ fɨˊ jo̱, jo̱baꞌ calɨ́ˉ fɨ́ɨˉ lɨ́ɨmˉbreiñꞌ do dsʉco̱ꞌ teáaiñꞌˉ do la teáangˉ joꞌseꞌˋ i̱ jaˋ seengˋ i̱ to̱ꞌˋ fɨ́ɨngˋ íˋreꞌ. Jo̱baꞌ canaamˋbre eꞌrˊ i̱ dseaˋ do jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌrˉ.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caꞌlóoˉ e jmɨɨ˜ jo̱ cangoquiéengˊ i̱ dseaˋ guitúungˋ do fɨˊ lɨ˜ singꞌˊ Jesús jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 Iꞌˊ júuˆ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ na, jo̱ güɨdsilíiñˉ lacaangˋ fɨɨˋjiʉ e néeˊ có̱ˉ quiá̱ꞌˉ na e laco̱ꞌ nidsileáaˊjiʉr e nidǿꞌrˉ.
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Jo̱ lalab cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do:
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Jo̱ cañíiˋtu̱ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ lala:
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ Jesús e jo̱, caquiʉꞌrˊ ta˜ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do e niguiéiñꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do táꞌˉ có̱ˋ nibøøˇ fɨˊ ni˜ ñiiˋ.
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Jo̱ lajo̱b cajméeiñꞌˋ do, caguáˋbre táꞌˉ cien có̱o̱ꞌ˜guɨ táꞌˉ cincuenta.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Jo̱ mɨ˜ nɨneáangˊ i̱ dseaˋ do røøˋ táꞌˉ có̱ˋ nibøøˇ, jo̱baꞌ Jesús catɨ́ɨiñˉ lajɨˋ ꞌñiáˋ e iñíꞌˆ do có̱o̱ꞌ˜guɨ lajɨˋ gángˉ i̱ ꞌñʉˋ do jo̱ cajǿørˉ fɨˊ yʉ́ꞌˆ jmɨgüíˋ, jo̱ lajo̱baꞌ cacuøꞌrˊ guiꞌmáangꞌˇ Fidiéeˇ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e jo̱. Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ jo̱, cafíimˋbre e iñíꞌˆ do jo̱ cacuøꞌrˊ i̱ dseaˋ guitúungˋ do quiáꞌrˉ e laco̱ꞌ íˋguɨ nijméˉ guiéeˆ jee˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do. Jo̱guɨ lajo̱bɨ i̱ ꞌñʉˋ do cajo̱, cacuøꞌˊbre e laco̱ꞌ nijméiñꞌˉ do guiéeˆ cajo̱.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Jo̱ lajɨɨmˋ i̱ dseaˋ do cagǿꞌrˋ ie˜ jo̱ carˋ calɨtaaiñ˜ guiʉ́ˉ.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ gǿꞌrˋ, lajɨɨiñˋ do caseáamˉbɨ guitu̱ˊguɨ ꞌmatሠe røøngˋ téeꞌ˜ ꞌnáꞌˆ iñíꞌˆ có̱o̱ꞌ˜guɨ ꞌnángꞌˆ i̱ ꞌñʉˋ do.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Jo̱ lajeeˇ lajɨɨngˋ i̱ dseaˋ i̱ cagǿꞌˋ do ie˜ jo̱, tíiˊbre la ꞌñiáˋ mil dseañʉꞌˋ.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ lajo̱, caquiʉꞌˊ Jesús ta˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do e nidsitáangꞌ˜tu̱iñꞌ do fɨˊ dsíiˊ móoˊ e quiáꞌˉ nicuóiñꞌˉ do e guiéeˊ do jéengˊguɨjiʉr laco̱ꞌ írˋ jo̱ niguilíiñˉ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Betsaida lajeeˇ e ɨ́ɨˋ Jesús júuˆ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ caguiaangˉguɨ do.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Jo̱ mɨ˜ nɨcaꞌɨ́ɨrˉ júuˆ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do, cajgóoˉbre fɨˊ co̱o̱ˋ yʉ́ꞌˆ móꞌˋ ꞌñiaꞌrˊ e quiáꞌˉ nidsiféiñꞌˊ Fidiéeˇ.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ canʉʉˋ e jmɨɨ˜ jo̱, catɨˊ guiáꞌˆ jóobˋ e guiéeˊ do nɨngóoˊ e móoˊ lɨ˜ teáangꞌ˜ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do. Jo̱ fɨˊ ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ quiʉ̱́ˋbɨ singꞌˊ Jesús ꞌñiaꞌrˊ.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Jo̱ jo̱b mɨ˜ cangárˉ e joˋ nidsijengꞌˊ fɨˊ røøˋ e móoˊ do, dsʉco̱ꞌ lɨ́ꞌˆ lɨˊ cøømˋ ꞌleaꞌˊ guíˋ. Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ nɨngóoˊ nijneáˋ cangoquiéemˊ Jesús fɨˊ lɨ˜ ngóoˊ e móoˊ do lɨ˜ teáangꞌ˜ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do, jo̱ cangɨ́ɨiñˊ e ngɨˊbre fɨˊ ni˜ jmɨɨˋ. Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ catáaiñꞌ˜ e móoˊ do, cajméerˋ lafaꞌ e cangɨ́ɨmˊbre.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cangáˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ do quiáꞌˉ e ngóorˊ ngɨrˊ fɨˊ ni˜ jmɨɨˋ, jo̱baꞌ caꞌɨ́ˋ dsíiñꞌˊ do e jaangˋ dseaˋ guíbˋ do, jo̱baꞌ caꞌóorˋ teáˋ,
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 co̱ꞌ lajɨɨmˋbre cangáiñˉ dseaˋ do, jo̱baꞌ eáamˊ cafǿiñꞌˊ. Dsʉꞌ ladsifɨbˊ cañíiˋ Jesús jo̱ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ do lala:
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Jo̱baꞌ ladsifɨˊ lajo̱b cajgóorˉ dsíiˊ e móoˊ do, jo̱ ladsifɨˊ ladob caꞌuáangˉ e íiˊ guíˋ cajo̱. Jo̱ dseángꞌˉ eáamˊ cangogáˋ dsíiˊ i̱ dseaˋ guitúungˋ do,
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 co̱ꞌ jaˋ mɨˊ cangámꞌˋbɨiñꞌ do e˜ guǿngꞌˋ e li˜ e quɨ́ɨꞌ˜ jmɨɨ˜ e cajméeˋ dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜ e iñíꞌˆ do, dsʉco̱ꞌ dseángꞌˉ sɨjnɨbˊ moguiñꞌ˜ do, jo̱ uíiꞌ˜ jo̱baꞌ e jaˋ ngáiñꞌˋ.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Jo̱ cacuoꞌˊbre có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ caléꞌˋ catú̱ˉ e guiéeˊ do, jo̱ caguilíiñˉ fɨˊ guóoꞌ˜ uǿˉ lɨ˜ se̱ꞌˊ Genesaret, jo̱ fɨˊ jo̱ lɨ˜ caꞌñʉ́ꞌrˋ e móoˊ do fɨˊ ꞌnɨꞌˋ e guiéeˊ do.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Jo̱ ladsifɨˊ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cajgáiñˉ e móoˊ do, dsifɨˊ calɨcuíingˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ seengˋ do Jesús.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Jo̱baꞌ cangɨˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do fɨˊ laꞌúngˉ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Genesaret, jo̱ canaaiñˋ jéeiñˋ jaléngꞌˋ dseaˋ dséeꞌ˜ quiáꞌrˉ i̱ dsiing˜ ni˜ ꞌmaˋ fɨˊ lɨ˜ ñirˊ e táangˋ Jesús.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Jo̱ doñiˊ jiéꞌˋ lɨ˜ dséeˊ Jesús, si lacaangˋ fɨɨˋ píꞌˆ o̱si lacaangˋ fɨɨˋ cóoꞌ˜ o̱si lacaangˋ jenuuˋ é, jo̱ dsijéengˋ dseaˋ jaléngꞌˋ dseaˋ dséeꞌ˜ quiáꞌrˉ fɨˊ jee˜ ꞌnʉ́ʉˊ, jo̱ mɨꞌˊ dseaˋ do jmɨꞌeeˇ Jesús e faꞌ capíbꞌˆ sɨ̱ꞌˆbre nigüɨ́ꞌˉ i̱ dseaˋ dséeꞌ˜ do. Jo̱ lajɨɨngˋ i̱ dseaˋ dséeꞌ˜ i̱ güɨꞌˊ capíꞌˆ ꞌnɨꞌˋ sɨ̱ꞌˆ dseaˋ do, ladsifɨˊ ladob ꞌláaiñˆ.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.