Marcos 5
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs VC
1 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caguiéˉ Jesús có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do fɨˊ lɨ́ꞌˆ lɨˊ ꞌngóoꞌ˜ cataangˋ e guiéeˊ do e fɨˊ ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ lɨ˜ se̱ꞌˊ Gerasa.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Jo̱ mɨfɨ́ɨngˋ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cajgángˉ Jesús e fɨˊ yʉ́ꞌˆ e móoˊ do, cangoquiéengˊ fɨˊ lɨ˜ siñꞌˊ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ teáangꞌ˜ i̱ ꞌlɨngꞌˆ dsíiˊ. Jo̱ i̱ dseañʉꞌˋ do lɨ́ꞌˆ nija̱rˊ fɨˊ codsiibˇ,
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 co̱ꞌ fɨˊ jo̱b fɨˊ lɨ˜ guiiñ˜. Jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ dseaˋ jaˋ i̱i̱ˋ mɨˊ calɨꞌˊ faꞌ e nɨcasangꞌˉneiñꞌ o̱ꞌguɨ i̱i̱ˋ mɨˊ calɨꞌˊ faꞌ nɨꞌñúngꞌˊneiñꞌ có̱o̱ꞌ˜ ñíˆ cadena cajo̱.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Jo̱ jmiguiʉbˊ ya̱ꞌˊ nɨnicajméeˋ dseaˋ quijí̱ˉ e niꞌñʉ́ꞌrˋ guotɨɨiñꞌˉ do có̱o̱ꞌ˜ e ñíˆ jo̱, dsʉꞌ dsifɨˊ lado fíiñꞌˋ do jo̱ dseángꞌˉ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ jaˋ i̱i̱ˋ mɨˊ catéeˊ quiáꞌrˉ.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Jo̱ i̱ dseañʉꞌˋ do uǿøˋ jmɨ́ɨbˋ ngɨrˊ fɨˊ lacaangˋ jee˜ móꞌˋ jo̱guɨ lacaangˋ fɨˊ lɨ˜ sɨꞌaangˇ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜ e óorˋ jo̱guɨ e jmɨhuɨ́ɨngˋ ꞌñiaꞌrˊ có̱o̱ꞌ˜ cu̱u̱˜.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Dsʉꞌ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cangáiñˉ Jesús e huíimˉbɨ, dsifɨˊ lajo̱b cacuí̱i̱rˋ, jo̱ cangoquiéeiñˊ fɨˊ lɨ˜ singꞌˊ dseaˋ do jo̱ casíꞌrˋ uǿˉ jnir˜ e jmiféiñꞌˊ dseaˋ do,
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 jo̱ lalab casɨ́ꞌˉreiñꞌ e dsíngꞌˉ teáˋ óorˋ:
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Jo̱ cajíngꞌˉ i̱ dseañʉꞌˋ i̱ iuungˉ i̱ ꞌlɨngꞌˆ dsíiˊ do lado, co̱ꞌ Jesús nɨcanaaiñˋ quiʉꞌrˊ ta˜ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do jo̱ cajíñꞌˉ lala:
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Jo̱ casɨ́ꞌˉguɨ Jesús i̱ ꞌlɨngꞌˆ do:
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Jo̱ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do, eáamˊ mɨꞌrˊ Jesús jmɨꞌeeˇ e laco̱ꞌ jaˋ nisíngˉ dseaˋ do jaléngꞌˋ íˋ fɨˊ lɨ˜ huí̱i̱ˉ.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Jo̱ co̱ꞌ quiá̱ꞌˉ do nisiꞌˊ co̱o̱ˋ móꞌˋ, jo̱ e fɨˊ jo̱ nitaang˜ i̱ fɨ́ɨngˊ cúˆ e ꞌnóꞌˊreꞌ e gøꞌˊreꞌ,
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 jo̱baꞌ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do camɨꞌrˊ Jesús fɨˊ e nidsitáaiñꞌ˜ fɨˊ dsíiˊ i̱ cúˆ do, jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Jo̱ cacuøbꞌˊ Jesús fɨˊ jaléngꞌˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do e nijméiñꞌˉ do lajo̱, jo̱baꞌ caꞌuøømˋbiñꞌ do fɨˊ dsíiˊ i̱ dseañʉꞌˋ do, jo̱ fɨˊ dsíiˊ i̱ cúˆ i̱ taang˜ dob cangotáaiñꞌ˜. Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b canaangˋ i̱ cúˆ do cuí̱i̱ˋreꞌ fɨˊ lɨ˜ quia̱˜, jo̱ cajiúngꞌˋneꞌ jiáaˊ carˋ catɨsɨ́ɨngꞌˇneꞌ fɨˊ é̱ꞌˋ co̱o̱ˋ guiéeˊ, jo̱ fɨˊ jo̱b cajgóꞌˋreꞌ jmɨɨˋ jo̱ cajúmˉbreꞌ jaléngꞌˋneꞌ. Jo̱ tíibˊ i̱ cúˆ i̱ taang˜ do la tú̱ˉ mil.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ táangˋ jmóoˋ íˆ i̱ cúˆ do cacuí̱i̱ˋbre cajo̱, jo̱ cangolíiñˋ fɨˊ lɨ˜ neáaiñˊ e ngoguiar˜ júuˆ quiáꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ e calɨ́ˉ do, jo̱guɨ sɨ́ꞌˋbɨr cajo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ táangˋ jmóoˋ ta˜ lacaangˋ lɨ˜ cangɨ́ɨiñˊ. Jo̱ lajɨɨmˋ dseaˋ cangolíiñˆ cangojǿørˆ fɨˊ lɨ˜ cangojéeˊ jaléꞌˋ e jo̱.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caguilíingˉ i̱ dseaˋ do fɨˊ lɨ˜ singꞌˊ Jesús, dob nɨguiing˜ i̱ dseañʉꞌˋ i̱ lamɨ˜ teáangꞌ˜ jaléngꞌˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ dsíiˊ do e joˋ e lɨ́ɨiñˊ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ, jo̱ nɨlíꞌˆbre co̱ꞌ nɨnicaꞌuøømˋ lajaléngꞌˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ i̱ lamɨ˜ teáangꞌ˜ dsíirˊ do; jo̱baꞌ eáamˊ cafǿngꞌˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ cangáˉ jaléꞌˋ e calɨ́ˉ do quiáꞌˉ e caꞌuøøngˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do dsíiˊ i̱ dseañʉꞌˋ do jo̱ cangotáaiñꞌ˜ dsíiˊ i̱ cúˆ do, lajɨbˋ e jo̱ cajmeaꞌrˊ júuˆ jaléngꞌˋ dseaˋ caguiaangˉguɨ.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Jo̱baꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do canaaiñˋ mɨꞌrˊ jmɨꞌeeˇ Jesús e nijmihuíimˉ ꞌñiaꞌrˊ e fɨˊ lɨ˜ táaiñˋ do.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caquɨngꞌˉ Jesús e niꞌíˋtu̱r fɨˊ dsíiˊ móoˊ e nidséiñꞌˉ, i̱ dseañʉꞌˋ i̱ lamɨ˜ teáangꞌ˜ i̱ ꞌlɨngꞌˆ dsíiˊ do camɨꞌrˊ Jesús fɨˊ e nidsérˉ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ do.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Jo̱ dsʉꞌ Jesús jaˋ cacuøꞌˊreiñꞌ do fɨˊ lajo̱, jo̱ lɨ́ꞌˆ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do e nidséiñꞌˉ fɨˊ quiáꞌˉbre jo̱guɨ e nisɨ́ꞌrˋ jaléngꞌˋ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌrˉ lajaléꞌˋ e nɨcajméeˋ Fíiˋnaaꞌ có̱o̱ꞌ˜ írˋ, jo̱guɨ jial calɨ́ˉ fɨꞌˋ lɨ́ɨiñˉ dseaˋ do cajo̱.
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Jo̱ cangámꞌˉ i̱ dseañʉꞌˋ do i̱ lamɨ˜ teáangꞌ˜ i̱ ꞌlɨngꞌˆ dsíiˊ, jo̱ canaaiñˋ guiarˊ júuˆ jo̱ sɨ́ꞌrˋ jaléngꞌˋ dseaˋ seengˋ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Decápolis jaléꞌˋ e guiʉ́ˉ e cajméeˋ Jesús có̱o̱ꞌr˜. Jo̱baꞌ lajɨɨmˋ i̱ dseaˋ i̱ núuˋ jaléꞌˋ e jo̱, eáamˊ dsigáˋ dsíirˊ.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Jo̱ mɨ˜ caquɨngꞌˉtu̱ Jesús fɨˊ lɨ́ꞌˉ ꞌngóoꞌ˜ cataangˋ e guiéeˊ do e iuuiñˉ dsíiˊ móoˊ, jo̱ i̱ ꞌleáamˉ dseaˋ i̱ caguilíingˉtu̱ fɨˊ lɨ˜ siñꞌˊ, jo̱ dob caje̱ˊ Jesús e fɨˊ ꞌnɨꞌˋ e guiéeˊ do.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Jo̱ lajeeˇ jo̱b caguiéˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Jairo i̱ néeˊ ni˜ e guáꞌˉ quiáꞌˉ dseaˋ Israel. Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cangáiñˉ Jesús, catúuiñˊ cartɨˊ uii˜ tɨɨˉ dseaˋ do,
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 jo̱ lalab casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do e mɨꞌrˊ jmɨꞌeeˇ:
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Jo̱baꞌ cangóbˉ Jesús có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ do, dsʉꞌ eáamˊ fɨ́ɨngˊ dseaˋ i̱ tɨꞌleáangˊ laco̱ꞌ ngóorˊ dseángꞌˉ e ꞌlengꞌˊ rúmꞌˋ dseaˋ.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Jo̱ jee˜ i̱ dseaˋ i̱ ningolíingˉ do, niquiéengˋ jaangˋ dseamɨ́ˋ i̱ nidséeꞌ˜ nɨngóoˊ mɨˊ guitu̱ˊ ji̱i̱ˋ e nilɨ́ɨiñˊ jmohuɨ́ɨˊ e tuuiñˋ jmɨˊ.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Jo̱ eáamˊ nɨnicajméerˋ quijí̱ˉ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ tɨmɨ́ɨˊ faꞌ e niꞌleáaiñˉ, jo̱ eáamˊ nɨcaꞌíiñˉ cuuˉ lɨ́ꞌˆ lajɨˋ jí̱i̱ꞌ˜ e niseaˋ capíꞌˆ quiáꞌrˉ, dsʉꞌ jaˋ e ta˜ íingˆ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ, co̱ꞌ lɨ́ꞌˆ lɨˊ ngóoˊ fɨ́ꞌˋguɨb e lɨ́ɨiñꞌˊ do.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Jo̱ mɨ˜ canúurˉ jial tíiˊ ꞌgøngꞌˊ Jesús, jo̱baꞌ cangoquiéeiñˊ fɨˊ lɨ́ꞌˉ caluuˇ dseaˋ do lɨ˜ ngolíingˉ dseaˋ i̱ ꞌleáangˉ do, jo̱ catɨ́ɨiñˉ capíꞌˆ sɨ̱ꞌˆ dseaˋ do,
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 co̱ꞌ ɨˊ dsíirˊ e faꞌ capíbꞌˆ sɨ̱ꞌˆ dseaˋ do catɨ́ɨiñˉ, jo̱baꞌ niꞌleáamˉbre lají̱i̱ꞌ˜ e jmohuɨ́ɨˊ e lɨ́ɨiñˊ.
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Jo̱ dseángꞌˉ lajeeˇ e guiangꞌˆ e catɨ́ɨiñˉ sɨ̱ꞌˆ dseaˋ do, jo̱baꞌ caquiumꞌˊ e tuuiñˋ jmɨˊ do, jo̱ dsifɨˊ lajo̱b calɨlíꞌrˆ e caꞌláamˉbre lají̱i̱ꞌ˜ e jmohuɨ́ɨˊ e lamɨ˜ lɨ́ɨiñˊ do.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b calɨlíꞌˆ Jesús e cajmeáiñꞌˋ ta˜ capíꞌˆ e ꞌgøngꞌˊ quiáꞌrˉ, co̱ꞌ lɨɨm˜ i̱i̱ˋ cajmiꞌleáaiñˉ; jo̱baꞌ caji̱ꞌrˊ nir˜ lɨ́ꞌˉ lacaangˋ lɨ˜ jalíingˉ jaléngꞌˋ dseaˋ do, jo̱ lalab cajíñꞌˉ cajmɨngɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do:
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Jo̱ cañíiˋ i̱ dseaˋ guitúungˋ do quiáꞌrˉ lala:
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Jo̱ dsʉꞌ Jesús ji̱ꞌrˊ nir˜ jí̱i̱ˉ ngóˉ cato̱o̱ˋ e jǿørˉ i̱˜ i̱ cagüɨꞌˊ capíꞌˆ sɨ̱ꞌrˆ.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Jo̱ i̱ dseamɨ́ˋ i̱ catɨ́ɨngˉ sɨ̱ꞌrˆ do ñiˊbre guiʉ́ˉ jaléꞌˋ e calɨ́ˉ do, jo̱baꞌ dseángꞌˉ e jléeiñˋ eáamˊ e ꞌgóꞌrˋ, jo̱ cangosíꞌrˋ uǿˉ jnir˜ fɨˊ quiniˇ dseaˋ do, jo̱ jo̱b casɨ́ꞌˉreiñꞌ e˜ dseángꞌˉ e calɨ́ˉ có̱o̱ꞌr˜.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Jo̱baꞌ casɨ́ꞌˉ Jesús i̱ dseamɨ́ˋ do lala:
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Jo̱ lajeeˇ féꞌˋbɨ Jesús e jo̱ mɨ˜ caguilíingˉ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ i̱ jalíingˉ fɨˊ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ i̱ néeˊ ni˜ guáꞌˉ quiáꞌˉ dseaˋ Israel do e ngojméeꞌrˇ júuˆ tiquiáꞌˆ i̱ sɨmɨ́ˆ jiuung˜ i̱ nɨdséeꞌ˜ do lala:
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Jo̱ dsʉꞌ Jesús jaˋ cajmɨꞌgórˋ lají̱i̱ꞌ˜ e cajíngꞌˉ i̱ dseaˋ do, jo̱ lalab casɨ́ꞌrˉ i̱ fii˜ i̱ néeˊ ni˜ e guáꞌˉ do:
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Jo̱ joˋ cacuøꞌˊguɨr fɨˊ i̱ fɨ́ɨngˊ dseaˋ i̱ jiéngꞌˋ i̱ cangolíingˉ có̱o̱ꞌr˜, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ Tʉ́ˆ Simón có̱o̱ꞌ˜guɨ Tiáa˜ jo̱guɨ Juan, rúngꞌˋ i̱ Tiáa˜ do, jí̱i̱ꞌ˜ íˋbingꞌ i̱ cangolíingˆ có̱o̱ꞌr˜.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˉ fɨˊ quiáꞌˉ i̱ Jairo do, jo̱ canúurˆ e nɨnéeˊ mɨ́ɨꞌ˜ e teáangꞌ˜ dseaˋ ta˜ quɨꞌˊ óoˋ dsʉꞌ e nɨnicajúngˉ i̱ jiuung˜ sɨmɨ́ˆ do.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Jo̱baꞌ casɨ́ꞌˉ Jesús i̱ dseaˋ do lala:
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Jo̱ dsʉꞌ mɨ˜ canúuˉ dseaˋ e cajíngꞌˉ Jesús lajo̱, lɨco̱ꞌ cangɨ́ɨmˉbre dseaˋ do, co̱ꞌ ñiˊbre guiʉ́ˉ e nɨcajúmˉbiñꞌ do. Jo̱baꞌ Jesús lɨco̱ꞌ cajéeiñˋ jí̱i̱ꞌ˜ tiquiábꞌˆ i̱ jiuung˜ sɨmɨ́ˆ do có̱o̱ꞌ˜guɨ niquiáiñꞌˆ có̱o̱ꞌ˜guɨ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ i̱ có̱o̱ꞌr˜ do, jo̱ cangotáamꞌ˜bre e fɨˊ dsíiˊ lɨ˜ ráangˋ i̱ jiuung˜ sɨmɨ́ˆ i̱ ꞌlɨɨ˜ do.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Jo̱ catɨ́ɨngˉ Jesús guooˋ i̱ sɨmɨ́ˆ jiuung˜ i̱ ꞌlɨɨ˜ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ lala:
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Jo̱ dsifɨˊ mɨ˜ cajíngꞌˉ Jesús lado, caró̱o̱bˉ i̱ jiuung˜ sɨmɨ́ˆ do, jo̱ canaaiñˋ ngɨˊbre co̱ꞌ nɨcají̱ꞌˊbre. Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ cangáˉ jaléꞌˋ e jo̱, dseángꞌˉ eáamˊ cangoꞌgóˋ dsíirˊ.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Jo̱ Jesús caquiʉꞌrˊ ta˜ lahuɨ́ɨngˊ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do e jaˋ i̱i̱ˋ nisɨ́iñꞌˋ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caquiʉꞌrˊ ta˜ e cangɨ́ɨngˋ i̱ jiuung˜ sɨmɨ́ˆ do e cagǿꞌrˋ. Jo̱ i̱ jiuung˜ sɨmɨ́ˆ do nɨningóorˊ guitu̱ˊ ji̱i̱ˋ.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.