Marcos 5

Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caguiéˉ Jesús có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do fɨˊ lɨ́ꞌˆ lɨˊ ꞌngóoꞌ˜ cataangˋ e guiéeˊ do e fɨˊ ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ lɨ˜ se̱ꞌˊ Gerasa.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Jo̱ mɨfɨ́ɨngˋ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cajgángˉ Jesús e fɨˊ yʉ́ꞌˆ e móoˊ do, cangoquiéengˊ fɨˊ lɨ˜ siñꞌˊ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ teáangꞌ˜ i̱ ꞌlɨngꞌˆ dsíiˊ. Jo̱ i̱ dseañʉꞌˋ do lɨ́ꞌˆ nija̱rˊ fɨˊ codsiibˇ,
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 co̱ꞌ fɨˊ jo̱b fɨˊ lɨ˜ guiiñ˜. Jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ dseaˋ jaˋ i̱i̱ˋ mɨˊ calɨꞌˊ faꞌ e nɨcasangꞌˉneiñꞌ o̱ꞌguɨ i̱i̱ˋ mɨˊ calɨꞌˊ faꞌ nɨꞌñúngꞌˊneiñꞌ có̱o̱ꞌ˜ ñíˆ cadena cajo̱.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Jo̱ jmiguiʉbˊ ya̱ꞌˊ nɨnicajméeˋ dseaˋ quijí̱ˉ e niꞌñʉ́ꞌrˋ guotɨɨiñꞌˉ do có̱o̱ꞌ˜ e ñíˆ jo̱, dsʉꞌ dsifɨˊ lado fíiñꞌˋ do jo̱ dseángꞌˉ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ jaˋ i̱i̱ˋ mɨˊ catéeˊ quiáꞌrˉ.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Jo̱ i̱ dseañʉꞌˋ do uǿøˋ jmɨ́ɨbˋ ngɨrˊ fɨˊ lacaangˋ jee˜ móꞌˋ jo̱guɨ lacaangˋ fɨˊ lɨ˜ sɨꞌaangˇ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜ e óorˋ jo̱guɨ e jmɨhuɨ́ɨngˋ ꞌñiaꞌrˊ có̱o̱ꞌ˜ cu̱u̱˜.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Dsʉꞌ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cangáiñˉ Jesús e huíimˉbɨ, dsifɨˊ lajo̱b cacuí̱i̱rˋ, jo̱ cangoquiéeiñˊ fɨˊ lɨ˜ singꞌˊ dseaˋ do jo̱ casíꞌrˋ uǿˉ jnir˜ e jmiféiñꞌˊ dseaˋ do,
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 jo̱ lalab casɨ́ꞌˉreiñꞌ e dsíngꞌˉ teáˋ óorˋ:
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Jo̱ cajíngꞌˉ i̱ dseañʉꞌˋ i̱ iuungˉ i̱ ꞌlɨngꞌˆ dsíiˊ do lado, co̱ꞌ Jesús nɨcanaaiñˋ quiʉꞌrˊ ta˜ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do jo̱ cajíñꞌˉ lala:
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Jo̱ casɨ́ꞌˉguɨ Jesús i̱ ꞌlɨngꞌˆ do:
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Jo̱ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do, eáamˊ mɨꞌrˊ Jesús jmɨꞌeeˇ e laco̱ꞌ jaˋ nisíngˉ dseaˋ do jaléngꞌˋ íˋ fɨˊ lɨ˜ huí̱i̱ˉ.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Jo̱ co̱ꞌ quiá̱ꞌˉ do nisiꞌˊ co̱o̱ˋ móꞌˋ, jo̱ e fɨˊ jo̱ nitaang˜ i̱ fɨ́ɨngˊ cúˆ e ꞌnóꞌˊreꞌ e gøꞌˊreꞌ,
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 jo̱baꞌ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do camɨꞌrˊ Jesús fɨˊ e nidsitáaiñꞌ˜ fɨˊ dsíiˊ i̱ cúˆ do, jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Jo̱ cacuøbꞌˊ Jesús fɨˊ jaléngꞌˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do e nijméiñꞌˉ do lajo̱, jo̱baꞌ caꞌuøømˋbiñꞌ do fɨˊ dsíiˊ i̱ dseañʉꞌˋ do, jo̱ fɨˊ dsíiˊ i̱ cúˆ i̱ taang˜ dob cangotáaiñꞌ˜. Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b canaangˋ i̱ cúˆ do cuí̱i̱ˋreꞌ fɨˊ lɨ˜ quia̱˜, jo̱ cajiúngꞌˋneꞌ jiáaˊ carˋ catɨsɨ́ɨngꞌˇneꞌ fɨˊ é̱ꞌˋ co̱o̱ˋ guiéeˊ, jo̱ fɨˊ jo̱b cajgóꞌˋreꞌ jmɨɨˋ jo̱ cajúmˉbreꞌ jaléngꞌˋneꞌ. Jo̱ tíibˊ i̱ cúˆ i̱ taang˜ do la tú̱ˉ mil.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ táangˋ jmóoˋ íˆ i̱ cúˆ do cacuí̱i̱ˋbre cajo̱, jo̱ cangolíiñˋ fɨˊ lɨ˜ neáaiñˊ e ngoguiar˜ júuˆ quiáꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ e calɨ́ˉ do, jo̱guɨ sɨ́ꞌˋbɨr cajo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ táangˋ jmóoˋ ta˜ lacaangˋ lɨ˜ cangɨ́ɨiñˊ. Jo̱ lajɨɨmˋ dseaˋ cangolíiñˆ cangojǿørˆ fɨˊ lɨ˜ cangojéeˊ jaléꞌˋ e jo̱.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caguilíingˉ i̱ dseaˋ do fɨˊ lɨ˜ singꞌˊ Jesús, dob nɨguiing˜ i̱ dseañʉꞌˋ i̱ lamɨ˜ teáangꞌ˜ jaléngꞌˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ dsíiˊ do e joˋ e lɨ́ɨiñˊ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ, jo̱ nɨlíꞌˆbre co̱ꞌ nɨnicaꞌuøømˋ lajaléngꞌˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ i̱ lamɨ˜ teáangꞌ˜ dsíirˊ do; jo̱baꞌ eáamˊ cafǿngꞌˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ cangáˉ jaléꞌˋ e calɨ́ˉ do quiáꞌˉ e caꞌuøøngˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do dsíiˊ i̱ dseañʉꞌˋ do jo̱ cangotáaiñꞌ˜ dsíiˊ i̱ cúˆ do, lajɨbˋ e jo̱ cajmeaꞌrˊ júuˆ jaléngꞌˋ dseaˋ caguiaangˉguɨ.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Jo̱baꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do canaaiñˋ mɨꞌrˊ jmɨꞌeeˇ Jesús e nijmihuíimˉ ꞌñiaꞌrˊ e fɨˊ lɨ˜ táaiñˋ do.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caquɨngꞌˉ Jesús e niꞌíˋtu̱r fɨˊ dsíiˊ móoˊ e nidséiñꞌˉ, i̱ dseañʉꞌˋ i̱ lamɨ˜ teáangꞌ˜ i̱ ꞌlɨngꞌˆ dsíiˊ do camɨꞌrˊ Jesús fɨˊ e nidsérˉ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ do.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Jo̱ dsʉꞌ Jesús jaˋ cacuøꞌˊreiñꞌ do fɨˊ lajo̱, jo̱ lɨ́ꞌˆ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do e nidséiñꞌˉ fɨˊ quiáꞌˉbre jo̱guɨ e nisɨ́ꞌrˋ jaléngꞌˋ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌrˉ lajaléꞌˋ e nɨcajméeˋ Fíiˋnaaꞌ có̱o̱ꞌ˜ írˋ, jo̱guɨ jial calɨ́ˉ fɨꞌˋ lɨ́ɨiñˉ dseaˋ do cajo̱.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Jo̱ cangámꞌˉ i̱ dseañʉꞌˋ do i̱ lamɨ˜ teáangꞌ˜ i̱ ꞌlɨngꞌˆ dsíiˊ, jo̱ canaaiñˋ guiarˊ júuˆ jo̱ sɨ́ꞌrˋ jaléngꞌˋ dseaˋ seengˋ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Decápolis jaléꞌˋ e guiʉ́ˉ e cajméeˋ Jesús có̱o̱ꞌr˜. Jo̱baꞌ lajɨɨmˋ i̱ dseaˋ i̱ núuˋ jaléꞌˋ e jo̱, eáamˊ dsigáˋ dsíirˊ.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Jo̱ mɨ˜ caquɨngꞌˉtu̱ Jesús fɨˊ lɨ́ꞌˉ ꞌngóoꞌ˜ cataangˋ e guiéeˊ do e iuuiñˉ dsíiˊ móoˊ, jo̱ i̱ ꞌleáamˉ dseaˋ i̱ caguilíingˉtu̱ fɨˊ lɨ˜ siñꞌˊ, jo̱ dob caje̱ˊ Jesús e fɨˊ ꞌnɨꞌˋ e guiéeˊ do.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Jo̱ lajeeˇ jo̱b caguiéˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Jairo i̱ néeˊ ni˜ e guáꞌˉ quiáꞌˉ dseaˋ Israel. Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cangáiñˉ Jesús, catúuiñˊ cartɨˊ uii˜ tɨɨˉ dseaˋ do,
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 jo̱ lalab casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do e mɨꞌrˊ jmɨꞌeeˇ:
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Jo̱baꞌ cangóbˉ Jesús có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ do, dsʉꞌ eáamˊ fɨ́ɨngˊ dseaˋ i̱ tɨꞌleáangˊ laco̱ꞌ ngóorˊ dseángꞌˉ e ꞌlengꞌˊ rúmꞌˋ dseaˋ.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Jo̱ jee˜ i̱ dseaˋ i̱ ningolíingˉ do, niquiéengˋ jaangˋ dseamɨ́ˋ i̱ nidséeꞌ˜ nɨngóoˊ mɨˊ guitu̱ˊ ji̱i̱ˋ e nilɨ́ɨiñˊ jmohuɨ́ɨˊ e tuuiñˋ jmɨˊ.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Jo̱ eáamˊ nɨnicajméerˋ quijí̱ˉ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ tɨmɨ́ɨˊ faꞌ e niꞌleáaiñˉ, jo̱ eáamˊ nɨcaꞌíiñˉ cuuˉ lɨ́ꞌˆ lajɨˋ jí̱i̱ꞌ˜ e niseaˋ capíꞌˆ quiáꞌrˉ, dsʉꞌ jaˋ e ta˜ íingˆ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ, co̱ꞌ lɨ́ꞌˆ lɨˊ ngóoˊ fɨ́ꞌˋguɨb e lɨ́ɨiñꞌˊ do.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Jo̱ mɨ˜ canúurˉ jial tíiˊ ꞌgøngꞌˊ Jesús, jo̱baꞌ cangoquiéeiñˊ fɨˊ lɨ́ꞌˉ caluuˇ dseaˋ do lɨ˜ ngolíingˉ dseaˋ i̱ ꞌleáangˉ do, jo̱ catɨ́ɨiñˉ capíꞌˆ sɨ̱ꞌˆ dseaˋ do,
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 co̱ꞌ ɨˊ dsíirˊ e faꞌ capíbꞌˆ sɨ̱ꞌˆ dseaˋ do catɨ́ɨiñˉ, jo̱baꞌ niꞌleáamˉbre lají̱i̱ꞌ˜ e jmohuɨ́ɨˊ e lɨ́ɨiñˊ.
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Jo̱ dseángꞌˉ lajeeˇ e guiangꞌˆ e catɨ́ɨiñˉ sɨ̱ꞌˆ dseaˋ do, jo̱baꞌ caquiumꞌˊ e tuuiñˋ jmɨˊ do, jo̱ dsifɨˊ lajo̱b calɨlíꞌrˆ e caꞌláamˉbre lají̱i̱ꞌ˜ e jmohuɨ́ɨˊ e lamɨ˜ lɨ́ɨiñˊ do.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b calɨlíꞌˆ Jesús e cajmeáiñꞌˋ ta˜ capíꞌˆ e ꞌgøngꞌˊ quiáꞌrˉ, co̱ꞌ lɨɨm˜ i̱i̱ˋ cajmiꞌleáaiñˉ; jo̱baꞌ caji̱ꞌrˊ nir˜ lɨ́ꞌˉ lacaangˋ lɨ˜ jalíingˉ jaléngꞌˋ dseaˋ do, jo̱ lalab cajíñꞌˉ cajmɨngɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do:
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Jo̱ cañíiˋ i̱ dseaˋ guitúungˋ do quiáꞌrˉ lala:
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Jo̱ dsʉꞌ Jesús ji̱ꞌrˊ nir˜ jí̱i̱ˉ ngóˉ cato̱o̱ˋ e jǿørˉ i̱˜ i̱ cagüɨꞌˊ capíꞌˆ sɨ̱ꞌrˆ.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Jo̱ i̱ dseamɨ́ˋ i̱ catɨ́ɨngˉ sɨ̱ꞌrˆ do ñiˊbre guiʉ́ˉ jaléꞌˋ e calɨ́ˉ do, jo̱baꞌ dseángꞌˉ e jléeiñˋ eáamˊ e ꞌgóꞌrˋ, jo̱ cangosíꞌrˋ uǿˉ jnir˜ fɨˊ quiniˇ dseaˋ do, jo̱ jo̱b casɨ́ꞌˉreiñꞌ e˜ dseángꞌˉ e calɨ́ˉ có̱o̱ꞌr˜.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jo̱baꞌ casɨ́ꞌˉ Jesús i̱ dseamɨ́ˋ do lala:
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Jo̱ lajeeˇ féꞌˋbɨ Jesús e jo̱ mɨ˜ caguilíingˉ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ i̱ jalíingˉ fɨˊ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ i̱ néeˊ ni˜ guáꞌˉ quiáꞌˉ dseaˋ Israel do e ngojméeꞌrˇ júuˆ tiquiáꞌˆ i̱ sɨmɨ́ˆ jiuung˜ i̱ nɨdséeꞌ˜ do lala:
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Jo̱ dsʉꞌ Jesús jaˋ cajmɨꞌgórˋ lají̱i̱ꞌ˜ e cajíngꞌˉ i̱ dseaˋ do, jo̱ lalab casɨ́ꞌrˉ i̱ fii˜ i̱ néeˊ ni˜ e guáꞌˉ do:
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Jo̱ joˋ cacuøꞌˊguɨr fɨˊ i̱ fɨ́ɨngˊ dseaˋ i̱ jiéngꞌˋ i̱ cangolíingˉ có̱o̱ꞌr˜, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ Tʉ́ˆ Simón có̱o̱ꞌ˜guɨ Tiáa˜ jo̱guɨ Juan, rúngꞌˋ i̱ Tiáa˜ do, jí̱i̱ꞌ˜ íˋbingꞌ i̱ cangolíingˆ có̱o̱ꞌr˜.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˉ fɨˊ quiáꞌˉ i̱ Jairo do, jo̱ canúurˆ e nɨnéeˊ mɨ́ɨꞌ˜ e teáangꞌ˜ dseaˋ ta˜ quɨꞌˊ óoˋ dsʉꞌ e nɨnicajúngˉ i̱ jiuung˜ sɨmɨ́ˆ do.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Jo̱baꞌ casɨ́ꞌˉ Jesús i̱ dseaˋ do lala:
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Jo̱ dsʉꞌ mɨ˜ canúuˉ dseaˋ e cajíngꞌˉ Jesús lajo̱, lɨco̱ꞌ cangɨ́ɨmˉbre dseaˋ do, co̱ꞌ ñiˊbre guiʉ́ˉ e nɨcajúmˉbiñꞌ do. Jo̱baꞌ Jesús lɨco̱ꞌ cajéeiñˋ jí̱i̱ꞌ˜ tiquiábꞌˆ i̱ jiuung˜ sɨmɨ́ˆ do có̱o̱ꞌ˜guɨ niquiáiñꞌˆ có̱o̱ꞌ˜guɨ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ i̱ có̱o̱ꞌr˜ do, jo̱ cangotáamꞌ˜bre e fɨˊ dsíiˊ lɨ˜ ráangˋ i̱ jiuung˜ sɨmɨ́ˆ i̱ ꞌlɨɨ˜ do.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Jo̱ catɨ́ɨngˉ Jesús guooˋ i̱ sɨmɨ́ˆ jiuung˜ i̱ ꞌlɨɨ˜ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ lala:
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Jo̱ dsifɨˊ mɨ˜ cajíngꞌˉ Jesús lado, caró̱o̱bˉ i̱ jiuung˜ sɨmɨ́ˆ do, jo̱ canaaiñˋ ngɨˊbre co̱ꞌ nɨcají̱ꞌˊbre. Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ cangáˉ jaléꞌˋ e jo̱, dseángꞌˉ eáamˊ cangoꞌgóˋ dsíirˊ.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Jo̱ Jesús caquiʉꞌrˊ ta˜ lahuɨ́ɨngˊ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do e jaˋ i̱i̱ˋ nisɨ́iñꞌˋ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caquiʉꞌrˊ ta˜ e cangɨ́ɨngˋ i̱ jiuung˜ sɨmɨ́ˆ do e cagǿꞌrˋ. Jo̱ i̱ jiuung˜ sɨmɨ́ˆ do nɨningóorˊ guitu̱ˊ ji̱i̱ˋ.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.