Marcos 14
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs VC
1 Jo̱ tú̱ˉ jmɨɨ˜baꞌ jmóoˋguɨ e nitɨ́ˉ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel e siiˋ Pascua e gøꞌrˊ iñíꞌˆ e jaˋ quie̱ꞌˆ quiéengˋ. Jo̱ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel canaaiñˋ ꞌnóꞌrˊ jial niguiéꞌrˊ e nisáiñꞌˊ Jesús e nijmɨgǿøiñˋ dseaˋ do e laco̱ꞌ nilíꞌrˋ nijngángꞌˉneiñꞌ.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Jo̱ lalab sɨ́ɨngˋ i̱ lɨɨng˜:
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, Jesús cangórˉ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ quiáꞌrˉ fɨˊ Betania fɨˊ quiáꞌˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Simón, jaangˋ dseaˋ i̱ lamɨ˜ lɨ́ɨngˊ jmohuɨ́ɨˊ ꞌlɨꞌˆ fɨˊ ngúuˊ táangˋ. Jo̱ mɨ˜ caguiéˉ Jesús fɨˊ jo̱, lajeeˇ e guiiñ˜ fɨˊ ꞌnɨꞌˋ mes˜ e gøꞌrˊ ir˜, caguiéˉ jaangˋ dseamɨ́ˋ i̱ quie̱ˊ co̱o̱ˋ sɨ́ɨˊ e lɨ́ɨˊ có̱o̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ cu̱u̱˜ niguoꞌˆ e siiˋ alabastro e a˜ jmɨɨˋ jmeafɨɨˋ e lɨ́ɨˊ có̱o̱ꞌ˜ layaang˜ nardo e ꞌmoꞌˆ eáangˊ. Jo̱ i̱ dseamɨ́ˋ do cafíimˋbre e sɨ́ɨˊ do jo̱ caꞌéerˉ e jmɨɨˋ jmeafɨɨˋ do fɨˊ mogui˜ Jesús.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Jo̱ i̱ lɨɨng˜ dseaˋ i̱ cangáˉ e cajméeˋ i̱ dseamɨ́ˋ do lajo̱ calɨguíimˉbre eáangˊ, jo̱ canaaiñˋ sɨ́ɨiñˋ lajeeˇ laꞌóꞌˋ yaaiñ˜:
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Co̱ꞌ jmáangˋguɨ faꞌ mɨ˜ i̱i̱ˋ caꞌnɨ́ɨˋ, jo̱ jmiguiʉˊguɨ laco̱ꞌ trescientos cuuˉ denario nilíꞌrˋ jóng e laco̱ꞌ seaˋjiʉ e nilɨcó̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ tiñíingˉ.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Jo̱ dsʉꞌ lalab cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do:
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ tiñíingˉ nab ñíˆ ꞌnʉ́ꞌˋ eeˋ cajmeeˉnaꞌ có̱o̱ꞌr˜, co̱ꞌ cuǿømˋ líˋ jméeˆnaꞌ e guiʉ́ˉ có̱o̱ꞌr˜ lɨꞌˋ iing˜naꞌ, dsʉꞌ jnea˜guɨ jaˋ contøøngˉ seenˉ jee˜ ꞌnʉ́ꞌˋ.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Co̱ꞌ i̱ dseamɨ́ˋ na nɨcajméeˋbre lají̱i̱ꞌ˜ e tɨɨiñˋ: jo̱ nɨcasú̱u̱ˉbre jmɨɨˋ jmeafɨɨˋ ngúuˊ táanˋn nʉ́ꞌˉguɨ e niꞌáangˉ dseaˋ jnea˜.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Co̱ꞌ jnea˜ jmɨtaaˉ óoˊnaꞌ e doñiˊ jiéꞌˋ fɨɨˋ lɨ˜ niguiáˉ dseaˋ júuˆ quiáꞌˉ jial nileángˋ dseaˋ jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quiáꞌrˉ, nilɨseabˋ júuˆ cajo̱ lají̱i̱ꞌ˜ e cajméeˋ i̱ dseamɨ́ˋ na, jo̱ lajo̱baꞌ niguiéngꞌˊ dsíiˊ dseaˋ i̱ dseamɨ́ˋ na.
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, Judas Iscariote, jaangˋ dseaˋ i̱ quíingꞌ˜ jee˜ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, cangórˉ cangosiiñ˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ Israel e laco̱ꞌ nisɨ́iñˉ røøˋ jial nijáiñꞌˋ Jesús fɨˊ jaguóˋ dseaˋ do.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Jo̱baꞌ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ íˋ, eáamˊ calɨꞌiáangˋ dsíirˊ, jo̱ casɨ́ꞌrˉ Judas e nicuǿꞌˉreiñꞌ cuuˉ. Jo̱b mɨ˜ canaangˋ Judas ꞌnóꞌrˊ jialco̱ꞌ cuǿøngˋ nijáiñꞌˋ Jesús fɨˊ jaguóˋ i̱ dseaˋ do.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, canaangˋ laꞌuii˜ jmɨɨ˜ e quiáꞌˉ gøꞌˊ dseaˋ Israel iñíꞌˆ e jaˋ quie̱ꞌˆ quiéengˋ, jo̱guɨ e jngangꞌˊ dseaˋ Israel jaléngꞌˋ joꞌseꞌˋ jiuung˜ quiáꞌˉ e jmɨɨ˜ jo̱. Jo̱baꞌ lalab cajmɨngɨ́ɨˋ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌˉ Jesús cajmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Jo̱baꞌ casíingˋ Jesús gángˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do lala:
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Jo̱ mɨ˜ niguilíingˋnaꞌ fɨˊ lɨ˜ niꞌírˋ, síiꞌ˜naꞌ i̱ fii˜ ꞌnʉ́ʉˊ jo̱: “Lalab jíngꞌˉ Tɨfaꞌˊ quíˉnaaꞌ: ¿Jie˜ fɨˊ lɨ˜ siꞌˊ ꞌnʉ́ʉˊ lɨ˜ nidǿøꞌ˜ø íiˊ canʉʉˋ quiáꞌˉ jmɨɨ˜ Pascua co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ quiéˉe?”
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Jo̱ jo̱guɨb niꞌéˉ i̱ dseaˋ do co̱o̱ˋ ꞌnʉ́ʉˊ yʉ́ꞌˆ e nɨsɨlɨɨngˇ guiʉ́ˉ, jo̱ fɨˊ jo̱b niguiáˆnaꞌ guiʉ́ˉ e niquiee˜naaꞌ do.
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caꞌuøømˋ i̱ dseaˋ gángˉ do cangolíiñˆ fɨˊ fɨɨˋ jo̱, jo̱ cadsémꞌˋbre i̱ dseañʉꞌˋ do dseángꞌˉ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ nɨcajíngꞌˉ Jesús e nɨcasɨ́ꞌˉreiñꞌ do; jo̱baꞌ fɨˊ jo̱b caguiaˊ i̱ dseaˋ gángˉ do guiʉ́ˉ quiáꞌˉ e nidǿꞌrˉ lajaléiñꞌˋ do íiˊ canʉʉˋ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ Jesús ie˜ jmɨɨ˜ Pascua do.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Jo̱baꞌ mɨ˜ canʉʉˋ e jmɨɨ˜ jo̱, caguiébˉ Jesús co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ fɨˊ jo̱.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Jo̱ lajeeˇ mɨ˜ nɨneáaiñˊ fɨˊ ꞌnɨꞌˋ mes˜ e nɨnaaiñˋ gøꞌrˊ, lalab cajíngꞌˉ Jesús casɨ́ꞌˉreiñꞌ do:
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ do lado, eáamˊ fɨꞌíˆ calɨ́iñˉ, jo̱ canaaiñˋ jmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lajaangˋ lajaaiñˋ:
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús:
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Co̱ꞌ jábꞌˉ e jnea˜, dseaˋ lɨ́ɨnˊn jaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ i̱ cajáˉ fɨˊ ñifɨ́ˉ, dseángꞌˉ ꞌnéˉ e nidsingɨ́ɨmˉbaa lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ la féꞌˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ; dsʉꞌ jnea˜ fáꞌˋa, ¡e ngɨ˜ fɨ́ɨbˆ i̱ dseaˋ i̱ niꞌléˉ do! Co̱ꞌ guiʉ́ˉguɨb quiáꞌˉ i̱ dseañʉꞌˋ íˋ faꞌ mɨˊ jaˋ calɨséiñˋ.
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Jo̱ lajeeˇ e neáaiñˊ gøꞌˊbre, catɨ́ɨngˉ Jesús co̱o̱ˋ iñíꞌˆ jo̱ cacuøꞌrˊ guiꞌmáangꞌˇ Fidiéeˇ, jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e jo̱, cafíimˋbre jo̱ cajméerˋ guiéeˆ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do, jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do lala:
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, catɨ́ɨiñˉ co̱o̱ˋ cóoˆ e a˜ jmɨ́ꞌˆ mɨ́ꞌˆ huɨɨngˋ jǿꞌˆ, jo̱ cacuøꞌrˊ guiꞌmáangꞌˇ Fidiéeˇ cajo̱ mɨfɨ́ɨngˋ cajméerˋ guiéeˆ, jo̱baꞌ lajɨɨmˋbre caꞌɨ̱́ꞌrˉ e a˜ dsíiˊ e cóoˆ do.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Jo̱ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do lala:
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Co̱ꞌ dseángꞌˉ jáꞌˉbaꞌ e fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ e joˋ nidúuꞌ˜guɨ́ɨ e jmɨ́ꞌˆ mɨ́ꞌˆ huɨɨngˋ jǿꞌˆ la cartɨˊ mɨ˜ nitɨ́ˉ jmɨɨ˜ e nidúuꞌ˜u jmɨ́ꞌˆ mɨ́ꞌˆ huɨɨngˋ jǿꞌˆ e ꞌmɨ́ɨˉ mɨ˜ nitɨ́ˉ íꞌˋ e niquiʉ́ꞌˉ Fidiéeˇ ta˜ fɨˊ laꞌúngˉ fɨˊ jmɨgüíˋ.
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e caꞌørˊ e jmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ, jo̱ cangolíimˆtu̱r fɨˊ móꞌˋ Olivos.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Jo̱ fɨˊ jo̱b casɨ́ꞌˉ Jesús i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do lala:
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Dsʉꞌ mɨ˜ ningɨ́ˋ e nijí̱ꞌˊtú̱u̱, fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Galileab ninii˜i caléꞌˋ catú̱ˉ jéengˊguɨ laco̱ꞌ ꞌnʉ́ꞌˋ.
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Jo̱baꞌ cañíiˋ Tʉ́ˆ Simón quiáꞌˉ dseaˋ do lala:
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ Tʉ́ˆ Simón:
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Jo̱ cuøꞌˊbɨ Tʉ́ˆ Simón ꞌgooˋ dseaˋ do jo̱ sɨ́ꞌˋreiñꞌ lala:
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱ cangóˉ Jesús co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ quiáꞌrˉ fɨˊ co̱o̱ˋ lɨ˜ siiˋ Getsemaní e néeˊ fɨˊ móꞌˋ Olivos, jo̱ fɨˊ jo̱ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do lala:
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ Tʉ́ˆ Simón có̱o̱ꞌ˜guɨ Tiáa˜ jo̱guɨ Juan, jí̱i̱ꞌ˜ íˋbingꞌ cajéeiñˋ, jo̱ Jesús mɨfɨ́ɨngˋ e nɨnaangˋ e lɨ́ɨiñˊ fɨꞌíˆ e eáangˊ jo̱guɨ e jiuung˜ dsíirˊ cajo̱.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Jo̱ lalab cajíñꞌˉ:
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Jo̱baꞌ Jesús cangórˉ catɨˊ doguɨjiʉ, jo̱ catúuiñˊ cartɨˊ cajnúuˉ dsequíirˊ fɨˊ ni˜ uǿˆ, jo̱ camɨꞌrˊ Fidiéeˇ faꞌ jaˋ niꞌíñꞌˋ iihuɨ́ɨˊ lají̱i̱ꞌ˜ e nɨsɨjéeˇ quiáꞌrˉ mɨ˜ nitɨ́ˉ íꞌˋ lajo̱.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Jo̱ lalab caféiñꞌˊ Fidiéeˇ ie˜ jo̱:
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Jo̱ mɨ˜ caquɨngꞌˉtu̱ Jesús fɨˊ lɨ˜ caseáaiñˊ i̱ dseaˋ gaangˋ do, jo̱ cadséngꞌˋneiñꞌ do e teiñꞌˊ güɨɨmˋbre, jo̱baꞌ casɨ́ꞌrˉ Tʉ́ˆ Simón lala:
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Jmijnéeˋ óoˊnaꞌ, jo̱guɨ mɨ́ɨꞌ˜naꞌ Fidiéeˇ e laco̱ꞌ jaˋ nijiúngꞌˋnaꞌ fɨˊ ni˜ dseeˉ. Dseángꞌˉ e jábꞌˉ iáamˋ óoˊnaꞌ e jméeˆnaꞌ jaléꞌˋ e guiʉ́ˉ, dsʉꞌ ngúuˊ táangˋnaꞌ jaˋ cuøˊ fɨˊ e nijméeˆnaꞌ lajo̱.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Jo̱guɨ cangóbˉtu̱ Jesús caléꞌˋ catú̱ˉ cangoféeiñꞌˇ Fidiéeˇ laco̱ꞌguɨ nɨcangoféeiñꞌˇ lamɨ˜ jéengˊguɨ do.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caquɨngꞌˉtu̱r fɨˊ lɨ˜ neáangˊ i̱ dseaˋ gaangˋ quiáꞌrˉ do, jo̱ calébꞌˋ catú̱ˉ cadséngꞌˋtu̱reiñꞌ do e güɨɨmˋbiñꞌ, co̱ꞌ dseángꞌˉ eáamˊ joˋ téiñꞌˋ do e jaligüɨ́iñˋ. Jo̱baꞌ jaˋ ñirˊ e˜ niñírˉ quiáꞌˉ dseaˋ do.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Jo̱ caquɨmꞌˆtu̱ Jesús e catɨ́ˋ ꞌnɨˊ ya̱ꞌˊ jo̱ lalab casɨ́ꞌˉreiñꞌ do:
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Jmɨnáˉ ráangˉnaꞌ na, jo̱ máˆaaꞌ, co̱ꞌ nab nɨjáaˊ i̱ dseaˋ i̱ nijángꞌˋ jnea˜ fɨˊ jaguóˋ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ ꞌníꞌˋ níiˉ quiéˉe.
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Jo̱ lajeeˇ e féꞌˋbɨ Jesús, mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caguiéˉ Judas Iscariote i̱ quíingꞌ˜ jee˜ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ, jo̱ i̱ fɨ́ɨmˊ dseaˋ có̱o̱ꞌr˜ i̱ quie̱ˊ ñisʉ̱ꞌˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléꞌˋ ꞌmaˋ, co̱ꞌ ta˜ quiʉꞌˊ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋbaꞌ e ngolíingˉ i̱ dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌrˉ cajo̱.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Jo̱ Judas Iscariote lamɨ˜ jéengˊguɨ, lalab casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ jéeiñˋ do e nijmérˉ co̱o̱ˋ li˜, jo̱ nijíñꞌˉ jnang˜ i̱ siiˋ Jesús, co̱ꞌ cajíñꞌˉ ie˜ jo̱:
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cangáiñˉ Jesús, jo̱ cangoquiéeiñˊ fɨˊ quiniˇ dseaˋ do jo̱ casɨ́ꞌrˉ lala:
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Jo̱ casamꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do Jesús ladsifɨˊ lado jo̱ e ꞌñúungꞌ˜biñꞌ do catǿrˉ.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Dsʉꞌ jaangˋ lajeeˇ laꞌóꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Jesús caguirˊ ñisʉ̱ꞌˋ quiáꞌrˉ, jo̱ caquiʉꞌrˊ dseángꞌˉ logua˜ jaangˋ dseaˋ i̱ jmóoˋ ta˜ quiáꞌˉ i̱ jmidseaˋ i̱ laniingˉ.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Jo̱ Jesús cajmɨngɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do lala:
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Co̱ꞌ laco̱o̱ˋ jmɨɨb˜ nɨcangɨ́ˋ jnea˜ jee˜ ꞌnʉ́ꞌˋ e éeˉe ꞌnʉ́ꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ guáꞌˉ féꞌˋ quíˉiiꞌ, dsʉꞌ jaˋ caꞌíˋ óoˊnaꞌ faꞌ lají̱i̱ꞌ˜ ie˜ jo̱ caséngꞌˊnaꞌ jnea˜. Dsʉꞌ lanaguɨ nɨlɨtib˜ náng laco̱ꞌguɨ la féꞌˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Jo̱baꞌ lajɨɨmˋ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ Jesús do catiúumˉbre dseaˋ do jo̱ cacuí̱i̱ˋbre.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Jo̱ dsʉꞌ jaangˋ sɨmingꞌˋ cangóˉbre tɨꞌleáaiñˊ laco̱ꞌ cangángꞌˉ Jesús, jo̱ lɨco̱ꞌ iáiñꞌˋ co̱o̱ˋ jmóoꞌ˜ ꞌmɨꞌˊ lajo̱b. Jo̱ casamꞌˉbre i̱ sɨmingꞌˋ do cajo̱;
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 dsʉꞌ i̱ sɨmingꞌˋ do catʉ́ˋbre e jmóoꞌ˜ ꞌmɨꞌˊ do jo̱ cacuí̱i̱ˋbre la rɨngúuiñˊ lado.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Jo̱ catǿˉbre Jesús fɨˊ quiniˇ fii˜ laniingˉ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel; jo̱ fɨˊ jo̱b caseángꞌˊ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌrˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌrˉ jo̱guɨ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel cajo̱.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Jo̱ dsʉꞌ cangóbˉ Tʉ́ˆ Simón jiʉb˜ cøøiñˋ laco̱ꞌ cangóˉ Jesús cartɨˊ caguilíiñˉ e fɨˊ siguiˊ fɨˊ lɨ˜ guiing˜ i̱ jmidseaˋ laniingˉ do, dsʉꞌ fɨˊ caluubˇ caje̱ˊ Tʉ́ˆ Simón co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ i̱ néeˊ ni˜ e guáꞌˉ féꞌˋ quiáꞌˉ dseaˋ Israel i̱ neáangˊ jmiguiángꞌˊ fɨˊ caꞌˊ lɨ˜ cooˋ jɨˋ.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Jo̱ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜guɨ lajaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ i̱ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌrˉ canaaiñˋ ꞌnóꞌrˊ e˜ jaléꞌˋ dseeˉ seaˋ quiáꞌˉ Jesús e laco̱ꞌ nilíꞌrˋ e nijngáiñꞌˉ dseaˋ do, jo̱ dsʉꞌ jaˋ cadséꞌˋ i̱ dseaˋ do jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Jo̱ fɨ́ɨmˊ dseaˋ ꞌnɨ́ɨiñˋ Jesús có̱o̱ꞌ˜ júuˆ e o̱ꞌ jáꞌˉ, dsʉꞌ jmaquíimˊ júuˆ féꞌrˋ lajaangˋ lajaaiñˋ jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaaiñˋ jaˋ cuǿꞌˉ júuˆ rúiñꞌˋ.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Jo̱ caró̱o̱ˉbɨ jaangˋ gángˉ dseaˋ e ꞌnɨ́ɨiñˋ Jesús có̱o̱ꞌ˜ júuˆ e o̱ꞌ jáꞌˉ jo̱ cajíñꞌˉ lala:
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 —Jneaꞌˆ canʉ́ˆnaaꞌ e cajíngꞌˉ dseaˋ na lala: “Jo̱ niꞌíim˜baa guáꞌˉ féꞌˋ quíˉiiꞌ e siꞌˊ fɨˊ Jerusalén e cajmeꞌˊ jaléngꞌˋ dseaˋ, jo̱guɨ lajeeˇ ꞌnɨˊ jmɨɨ˜ lajo̱b nijméeꞌ˜tú̱u̱ co̱o̱ˋguɨ e jaˋ nitaan˜n jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ e jmeꞌrˉ.”
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Jo̱ dsʉꞌ dseángꞌˉ jaˋ cuøbꞌˊ júuˆ rúngꞌˋ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ i̱ dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜ lají̱i̱ꞌ˜ e sɨ́ɨiñˋ do.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Jo̱baꞌ caró̱o̱ˉ i̱ jmidseaˋ laniingˉ do jee˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do, jo̱ lalab cajmɨngɨ́ꞌrˉ Jesús:
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Dsʉꞌ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ jaˋ eeˋ cañíiˋ Jesús quiáiñꞌˉ do, jo̱ lɨ́ꞌˆ caje̱rˊ tiibˉ. Jo̱baꞌ caleábˋtu̱ cajmɨngɨ́ɨˋ i̱ jmidseaˋ laniingˉ do jo̱ cajmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáiñꞌˉ do lala:
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Jo̱b mɨ˜ i̱ jmidseaˋ laniingˉ do canaaiñˋ síiñˋ sɨ̱ꞌrˆ dsʉꞌ e guíiñˉ jo̱ cajíñꞌˉ lala:
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Nab nɨcanʉ́ʉˉnaꞌ jial nɨcaféꞌrˋ júuˆ gaˋ uíiꞌ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ. ¿Jial ɨˊ óoˊ ꞌnʉ́ꞌˋ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e nɨcaféꞌrˋ na?
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Jo̱ i̱ lɨɨng˜ i̱ dseaˋ do canaaiñˋ ꞌñíimˊbre Jesús, jo̱guɨ quɨ̱ꞌrˊ ni˜ dseaˋ do jo̱guɨ naaiñˋ jnóorˊ moniñꞌ˜ jo̱ jmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Jo̱ co̱ꞌ dobɨ guiing˜ Tʉ́ˆ Simón e fɨˊ siguiˊ do ie˜ jo̱, jo̱ lajeeˇ jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caguiéˉ jaangˋ dseamɨ́ˋ i̱ jmóoˋ ta˜ quiáꞌˉ i̱ jmidseaˋ laniingˉ do.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Jo̱ mɨ˜ cangáiñˉ Tʉ́ˆ Simón e dob guiiñ˜ do ꞌnɨꞌˋ jɨˋ jmiguiáiñꞌˊ, lɨ́ꞌˆ caje̱rˊ jǿømˉbre dseaˋ do jo̱ casɨ́ꞌrˉ lala:
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Dsʉꞌ Tʉ́ˆ Simón cañíirˋ quiáꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ do lala:
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Jo̱baꞌ cajǿøngˉtu̱ i̱ dseamɨ́ˋ do írˋ, jo̱ mɨfɨ́ɨngˋ canaaiñˋ sɨ́ꞌrˋ i̱ dseaˋ teáangˉ do ie˜ jo̱:
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Dsʉꞌ Tʉ́ˆ Simón cajíñꞌˉ caléꞌˋ catú̱ˉ e jaˋ cuíiñˋ dseaˋ do. Jo̱ mɨꞌmɨ́ɨngˉguɨjiʉ lajo̱ cajíngꞌˉ i̱ teáangˉ do cajo̱ casɨ́ꞌrˉ Tʉ́ˆ Simón lala:
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Jo̱baꞌ Tʉ́ˆ Simón canaaiñˋ jmɨꞌlɨmꞌˆ ꞌñiaꞌrˊ e jíñꞌˉ e dseángꞌˉ jaˋ ñirˊ, jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do:
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Jo̱b mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caquiꞌˊ tuidséeˆ e catɨ́ˋ tú̱ˉ ya̱ꞌˊ, jo̱ jo̱guɨb cadsengꞌˉ dsíiˊ Tʉ́ˆ Simón cajo̱ e cajímꞌˉ Jesús la nʉ́ꞌˉguɨ do lala: “Nʉ́ꞌˉguɨ e niquíꞌˉ tuidséeˆ e nitɨ́ˉ tú̱ˉ ya̱ꞌˊ, ꞌnʉˋ nifoꞌˆ ꞌnɨˊ ya̱ꞌˊ e jaˋ cuíinꞌˋ jnea˜.”
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.