Marcos 14
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs ACF
1 Jo̱ tú̱ˉ jmɨɨ˜baꞌ jmóoˋguɨ e nitɨ́ˉ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel e siiˋ Pascua e gøꞌrˊ iñíꞌˆ e jaˋ quie̱ꞌˆ quiéengˋ. Jo̱ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel canaaiñˋ ꞌnóꞌrˊ jial niguiéꞌrˊ e nisáiñꞌˊ Jesús e nijmɨgǿøiñˋ dseaˋ do e laco̱ꞌ nilíꞌrˋ nijngángꞌˉneiñꞌ.
1 E dali a dois dias era a páscoa, e a festa dos pães ázimos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo, e o matariam.
2 Jo̱ lalab sɨ́ɨngˋ i̱ lɨɨng˜:
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que porventura não se faça alvoroço entre o povo.
3 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, Jesús cangórˉ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ quiáꞌrˉ fɨˊ Betania fɨˊ quiáꞌˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Simón, jaangˋ dseaˋ i̱ lamɨ˜ lɨ́ɨngˊ jmohuɨ́ɨˊ ꞌlɨꞌˆ fɨˊ ngúuˊ táangˋ. Jo̱ mɨ˜ caguiéˉ Jesús fɨˊ jo̱, lajeeˇ e guiiñ˜ fɨˊ ꞌnɨꞌˋ mes˜ e gøꞌrˊ ir˜, caguiéˉ jaangˋ dseamɨ́ˋ i̱ quie̱ˊ co̱o̱ˋ sɨ́ɨˊ e lɨ́ɨˊ có̱o̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ cu̱u̱˜ niguoꞌˆ e siiˋ alabastro e a˜ jmɨɨˋ jmeafɨɨˋ e lɨ́ɨˊ có̱o̱ꞌ˜ layaang˜ nardo e ꞌmoꞌˆ eáangˊ. Jo̱ i̱ dseamɨ́ˋ do cafíimˋbre e sɨ́ɨˊ do jo̱ caꞌéerˉ e jmɨɨˋ jmeafɨɨˋ do fɨˊ mogui˜ Jesús.
3 E, estando ele em betânia, assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro, com ungüento de nardo puro, de muito preço, e quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Jo̱ i̱ lɨɨng˜ dseaˋ i̱ cangáˉ e cajméeˋ i̱ dseamɨ́ˋ do lajo̱ calɨguíimˉbre eáangˊ, jo̱ canaaiñˋ sɨ́ɨiñˋ lajeeˇ laꞌóꞌˋ yaaiñ˜:
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício de ungüento?
5 Co̱ꞌ jmáangˋguɨ faꞌ mɨ˜ i̱i̱ˋ caꞌnɨ́ɨˋ, jo̱ jmiguiʉˊguɨ laco̱ꞌ trescientos cuuˉ denario nilíꞌrˋ jóng e laco̱ꞌ seaˋjiʉ e nilɨcó̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ tiñíingˉ.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros, e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Jo̱ dsʉꞌ lalab cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do:
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, por que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ tiñíingˉ nab ñíˆ ꞌnʉ́ꞌˋ eeˋ cajmeeˉnaꞌ có̱o̱ꞌr˜, co̱ꞌ cuǿømˋ líˋ jméeˆnaꞌ e guiʉ́ˉ có̱o̱ꞌr˜ lɨꞌˋ iing˜naꞌ, dsʉꞌ jnea˜guɨ jaˋ contøøngˉ seenˉ jee˜ ꞌnʉ́ꞌˋ.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco, e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Co̱ꞌ i̱ dseamɨ́ˋ na nɨcajméeˋbre lají̱i̱ꞌ˜ e tɨɨiñˋ: jo̱ nɨcasú̱u̱ˉbre jmɨɨˋ jmeafɨɨˋ ngúuˊ táanˋn nʉ́ꞌˉguɨ e niꞌáangˉ dseaˋ jnea˜.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Co̱ꞌ jnea˜ jmɨtaaˉ óoˊnaꞌ e doñiˊ jiéꞌˋ fɨɨˋ lɨ˜ niguiáˉ dseaˋ júuˆ quiáꞌˉ jial nileángˋ dseaˋ jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quiáꞌrˉ, nilɨseabˋ júuˆ cajo̱ lají̱i̱ꞌ˜ e cajméeˋ i̱ dseamɨ́ˋ na, jo̱ lajo̱baꞌ niguiéngꞌˊ dsíiˊ dseaˋ i̱ dseamɨ́ˋ na.
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, Judas Iscariote, jaangˋ dseaˋ i̱ quíingꞌ˜ jee˜ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, cangórˉ cangosiiñ˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ Israel e laco̱ꞌ nisɨ́iñˉ røøˋ jial nijáiñꞌˋ Jesús fɨˊ jaguóˋ dseaˋ do.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Jo̱baꞌ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ íˋ, eáamˊ calɨꞌiáangˋ dsíirˊ, jo̱ casɨ́ꞌrˉ Judas e nicuǿꞌˉreiñꞌ cuuˉ. Jo̱b mɨ˜ canaangˋ Judas ꞌnóꞌrˊ jialco̱ꞌ cuǿøngˋ nijáiñꞌˋ Jesús fɨˊ jaguóˋ i̱ dseaˋ do.
11 E eles, ouvindo-o, folgaram, e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, canaangˋ laꞌuii˜ jmɨɨ˜ e quiáꞌˉ gøꞌˊ dseaˋ Israel iñíꞌˆ e jaˋ quie̱ꞌˆ quiéengˋ, jo̱guɨ e jngangꞌˊ dseaˋ Israel jaléngꞌˋ joꞌseꞌˋ jiuung˜ quiáꞌˉ e jmɨɨ˜ jo̱. Jo̱baꞌ lalab cajmɨngɨ́ɨˋ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌˉ Jesús cajmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando sacrificavam a páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a páscoa?
13 Jo̱baꞌ casíingˋ Jesús gángˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do lala:
13 E enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem, que leva um cântaro de água, vos encontrará; segui-o.
14 Jo̱ mɨ˜ niguilíingˋnaꞌ fɨˊ lɨ˜ niꞌírˋ, síiꞌ˜naꞌ i̱ fii˜ ꞌnʉ́ʉˊ jo̱: “Lalab jíngꞌˉ Tɨfaꞌˊ quíˉnaaꞌ: ¿Jie˜ fɨˊ lɨ˜ siꞌˊ ꞌnʉ́ʉˊ lɨ˜ nidǿøꞌ˜ø íiˊ canʉʉˋ quiáꞌˉ jmɨɨ˜ Pascua co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ quiéˉe?”
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Jo̱ jo̱guɨb niꞌéˉ i̱ dseaˋ do co̱o̱ˋ ꞌnʉ́ʉˊ yʉ́ꞌˆ e nɨsɨlɨɨngˇ guiʉ́ˉ, jo̱ fɨˊ jo̱b niguiáˆnaꞌ guiʉ́ˉ e niquiee˜naaꞌ do.
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado e preparado; preparai-a ali.
16 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caꞌuøømˋ i̱ dseaˋ gángˉ do cangolíiñˆ fɨˊ fɨɨˋ jo̱, jo̱ cadsémꞌˋbre i̱ dseañʉꞌˋ do dseángꞌˉ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ nɨcajíngꞌˉ Jesús e nɨcasɨ́ꞌˉreiñꞌ do; jo̱baꞌ fɨˊ jo̱b caguiaˊ i̱ dseaˋ gángˉ do guiʉ́ˉ quiáꞌˉ e nidǿꞌrˉ lajaléiñꞌˋ do íiˊ canʉʉˋ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ Jesús ie˜ jmɨɨ˜ Pascua do.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a páscoa.
17 Jo̱baꞌ mɨ˜ canʉʉˋ e jmɨɨ˜ jo̱, caguiébˉ Jesús co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ fɨˊ jo̱.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Jo̱ lajeeˇ mɨ˜ nɨneáaiñˊ fɨˊ ꞌnɨꞌˋ mes˜ e nɨnaaiñˋ gøꞌrˊ, lalab cajíngꞌˉ Jesús casɨ́ꞌˉreiñꞌ do:
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ do lado, eáamˊ fɨꞌíˆ calɨ́iñˉ, jo̱ canaaiñˋ jmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lajaangˋ lajaaiñˋ:
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús:
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que põe comigo a mão no prato.
21 Co̱ꞌ jábꞌˉ e jnea˜, dseaˋ lɨ́ɨnˊn jaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ i̱ cajáˉ fɨˊ ñifɨ́ˉ, dseángꞌˉ ꞌnéˉ e nidsingɨ́ɨmˉbaa lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ la féꞌˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ; dsʉꞌ jnea˜ fáꞌˋa, ¡e ngɨ˜ fɨ́ɨbˆ i̱ dseaˋ i̱ niꞌléˉ do! Co̱ꞌ guiʉ́ˉguɨb quiáꞌˉ i̱ dseañʉꞌˋ íˋ faꞌ mɨˊ jaˋ calɨséiñˋ.
21 Na verdade o Filho do homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Jo̱ lajeeˇ e neáaiñˊ gøꞌˊbre, catɨ́ɨngˉ Jesús co̱o̱ˋ iñíꞌˆ jo̱ cacuøꞌrˊ guiꞌmáangꞌˇ Fidiéeˇ, jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e jo̱, cafíimˋbre jo̱ cajméerˋ guiéeˆ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do, jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do lala:
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, catɨ́ɨiñˉ co̱o̱ˋ cóoˆ e a˜ jmɨ́ꞌˆ mɨ́ꞌˆ huɨɨngˋ jǿꞌˆ, jo̱ cacuøꞌrˊ guiꞌmáangꞌˇ Fidiéeˇ cajo̱ mɨfɨ́ɨngˋ cajméerˋ guiéeˆ, jo̱baꞌ lajɨɨmˋbre caꞌɨ̱́ꞌrˉ e a˜ dsíiˊ e cóoˆ do.
23 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho; e todos beberam dele.
24 Jo̱ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do lala:
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Co̱ꞌ dseángꞌˉ jáꞌˉbaꞌ e fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ e joˋ nidúuꞌ˜guɨ́ɨ e jmɨ́ꞌˆ mɨ́ꞌˆ huɨɨngˋ jǿꞌˆ la cartɨˊ mɨ˜ nitɨ́ˉ jmɨɨ˜ e nidúuꞌ˜u jmɨ́ꞌˆ mɨ́ꞌˆ huɨɨngˋ jǿꞌˆ e ꞌmɨ́ɨˉ mɨ˜ nitɨ́ˉ íꞌˋ e niquiʉ́ꞌˉ Fidiéeˇ ta˜ fɨˊ laꞌúngˉ fɨˊ jmɨgüíˋ.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e caꞌørˊ e jmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ, jo̱ cangolíimˆtu̱r fɨˊ móꞌˋ Olivos.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Jo̱ fɨˊ jo̱b casɨ́ꞌˉ Jesús i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do lala:
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Dsʉꞌ mɨ˜ ningɨ́ˋ e nijí̱ꞌˊtú̱u̱, fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Galileab ninii˜i caléꞌˋ catú̱ˉ jéengˊguɨ laco̱ꞌ ꞌnʉ́ꞌˋ.
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Jo̱baꞌ cañíiˋ Tʉ́ˆ Simón quiáꞌˉ dseaˋ do lala:
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ Tʉ́ˆ Simón:
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Jo̱ cuøꞌˊbɨ Tʉ́ˆ Simón ꞌgooˋ dseaˋ do jo̱ sɨ́ꞌˋreiñꞌ lala:
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱ cangóˉ Jesús co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ quiáꞌrˉ fɨˊ co̱o̱ˋ lɨ˜ siiˋ Getsemaní e néeˊ fɨˊ móꞌˋ Olivos, jo̱ fɨˊ jo̱ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do lala:
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ Tʉ́ˆ Simón có̱o̱ꞌ˜guɨ Tiáa˜ jo̱guɨ Juan, jí̱i̱ꞌ˜ íˋbingꞌ cajéeiñˋ, jo̱ Jesús mɨfɨ́ɨngˋ e nɨnaangˋ e lɨ́ɨiñˊ fɨꞌíˆ e eáangˊ jo̱guɨ e jiuung˜ dsíirˊ cajo̱.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, e começou a ter pavor, e a angustiar-se.
34 Jo̱ lalab cajíñꞌˉ:
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui, e vigiai.
35 Jo̱baꞌ Jesús cangórˉ catɨˊ doguɨjiʉ, jo̱ catúuiñˊ cartɨˊ cajnúuˉ dsequíirˊ fɨˊ ni˜ uǿˆ, jo̱ camɨꞌrˊ Fidiéeˇ faꞌ jaˋ niꞌíñꞌˋ iihuɨ́ɨˊ lají̱i̱ꞌ˜ e nɨsɨjéeˇ quiáꞌrˉ mɨ˜ nitɨ́ˉ íꞌˋ lajo̱.
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Jo̱ lalab caféiñꞌˊ Fidiéeˇ ie˜ jo̱:
36 E disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; não seja, porém, o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Jo̱ mɨ˜ caquɨngꞌˉtu̱ Jesús fɨˊ lɨ˜ caseáaiñˊ i̱ dseaˋ gaangˋ do, jo̱ cadséngꞌˋneiñꞌ do e teiñꞌˊ güɨɨmˋbre, jo̱baꞌ casɨ́ꞌrˉ Tʉ́ˆ Simón lala:
37 E, chegando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não podes vigiar uma hora?
38 Jmijnéeˋ óoˊnaꞌ, jo̱guɨ mɨ́ɨꞌ˜naꞌ Fidiéeˇ e laco̱ꞌ jaˋ nijiúngꞌˋnaꞌ fɨˊ ni˜ dseeˉ. Dseángꞌˉ e jábꞌˉ iáamˋ óoˊnaꞌ e jméeˆnaꞌ jaléꞌˋ e guiʉ́ˉ, dsʉꞌ ngúuˊ táangˋnaꞌ jaˋ cuøˊ fɨˊ e nijméeˆnaꞌ lajo̱.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Jo̱guɨ cangóbˉtu̱ Jesús caléꞌˋ catú̱ˉ cangoféeiñꞌˇ Fidiéeˇ laco̱ꞌguɨ nɨcangoféeiñꞌˇ lamɨ˜ jéengˊguɨ do.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caquɨngꞌˉtu̱r fɨˊ lɨ˜ neáangˊ i̱ dseaˋ gaangˋ quiáꞌrˉ do, jo̱ calébꞌˋ catú̱ˉ cadséngꞌˋtu̱reiñꞌ do e güɨɨmˋbiñꞌ, co̱ꞌ dseángꞌˉ eáamˊ joˋ téiñꞌˋ do e jaligüɨ́iñˋ. Jo̱baꞌ jaˋ ñirˊ e˜ niñírˉ quiáꞌˉ dseaˋ do.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Jo̱ caquɨmꞌˆtu̱ Jesús e catɨ́ˋ ꞌnɨˊ ya̱ꞌˊ jo̱ lalab casɨ́ꞌˉreiñꞌ do:
41 E voltou terceira vez, e disse-lhes: Dormi agora, e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Jmɨnáˉ ráangˉnaꞌ na, jo̱ máˆaaꞌ, co̱ꞌ nab nɨjáaˊ i̱ dseaˋ i̱ nijángꞌˋ jnea˜ fɨˊ jaguóˋ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ ꞌníꞌˋ níiˉ quiéˉe.
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Jo̱ lajeeˇ e féꞌˋbɨ Jesús, mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caguiéˉ Judas Iscariote i̱ quíingꞌ˜ jee˜ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ, jo̱ i̱ fɨ́ɨmˊ dseaˋ có̱o̱ꞌr˜ i̱ quie̱ˊ ñisʉ̱ꞌˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléꞌˋ ꞌmaˋ, co̱ꞌ ta˜ quiʉꞌˊ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋbaꞌ e ngolíingˉ i̱ dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌrˉ cajo̱.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas e dos anciãos, e com ele uma grande multidão com espadas e varapaus.
44 Jo̱ Judas Iscariote lamɨ˜ jéengˊguɨ, lalab casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ jéeiñˋ do e nijmérˉ co̱o̱ˋ li˜, jo̱ nijíñꞌˉ jnang˜ i̱ siiˋ Jesús, co̱ꞌ cajíñꞌˉ ie˜ jo̱:
44 Ora, o que o traía, tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cangáiñˉ Jesús, jo̱ cangoquiéeiñˊ fɨˊ quiniˇ dseaˋ do jo̱ casɨ́ꞌrˉ lala:
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele, e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Jo̱ casamꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do Jesús ladsifɨˊ lado jo̱ e ꞌñúungꞌ˜biñꞌ do catǿrˉ.
46 E lançaram-lhe as mãos, e o prenderam.
47 Dsʉꞌ jaangˋ lajeeˇ laꞌóꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Jesús caguirˊ ñisʉ̱ꞌˋ quiáꞌrˉ, jo̱ caquiʉꞌrˊ dseángꞌˉ logua˜ jaangˋ dseaˋ i̱ jmóoˋ ta˜ quiáꞌˉ i̱ jmidseaˋ i̱ laniingˉ.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe uma orelha.
48 Jo̱ Jesús cajmɨngɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do lala:
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e varapaus a prender-me, como a um salteador?
49 Co̱ꞌ laco̱o̱ˋ jmɨɨb˜ nɨcangɨ́ˋ jnea˜ jee˜ ꞌnʉ́ꞌˋ e éeˉe ꞌnʉ́ꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ guáꞌˉ féꞌˋ quíˉiiꞌ, dsʉꞌ jaˋ caꞌíˋ óoˊnaꞌ faꞌ lají̱i̱ꞌ˜ ie˜ jo̱ caséngꞌˊnaꞌ jnea˜. Dsʉꞌ lanaguɨ nɨlɨtib˜ náng laco̱ꞌguɨ la féꞌˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Jo̱baꞌ lajɨɨmˋ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ Jesús do catiúumˉbre dseaˋ do jo̱ cacuí̱i̱ˋbre.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Jo̱ dsʉꞌ jaangˋ sɨmingꞌˋ cangóˉbre tɨꞌleáaiñˊ laco̱ꞌ cangángꞌˉ Jesús, jo̱ lɨco̱ꞌ iáiñꞌˋ co̱o̱ˋ jmóoꞌ˜ ꞌmɨꞌˊ lajo̱b. Jo̱ casamꞌˉbre i̱ sɨmingꞌˋ do cajo̱;
51 E um certo jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe a mão.
52 dsʉꞌ i̱ sɨmingꞌˋ do catʉ́ˋbre e jmóoꞌ˜ ꞌmɨꞌˊ do jo̱ cacuí̱i̱ˋbre la rɨngúuiñˊ lado.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Jo̱ catǿˉbre Jesús fɨˊ quiniˇ fii˜ laniingˉ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel; jo̱ fɨˊ jo̱b caseángꞌˊ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌrˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌrˉ jo̱guɨ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel cajo̱.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos e os escribas.
54 Jo̱ dsʉꞌ cangóbˉ Tʉ́ˆ Simón jiʉb˜ cøøiñˋ laco̱ꞌ cangóˉ Jesús cartɨˊ caguilíiñˉ e fɨˊ siguiˊ fɨˊ lɨ˜ guiing˜ i̱ jmidseaˋ laniingˉ do, dsʉꞌ fɨˊ caluubˇ caje̱ˊ Tʉ́ˆ Simón co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ i̱ néeˊ ni˜ e guáꞌˉ féꞌˋ quiáꞌˉ dseaˋ Israel i̱ neáangˊ jmiguiángꞌˊ fɨˊ caꞌˊ lɨ˜ cooˋ jɨˋ.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Jo̱ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜guɨ lajaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ i̱ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌrˉ canaaiñˋ ꞌnóꞌrˊ e˜ jaléꞌˋ dseeˉ seaˋ quiáꞌˉ Jesús e laco̱ꞌ nilíꞌrˋ e nijngáiñꞌˉ dseaˋ do, jo̱ dsʉꞌ jaˋ cadséꞌˋ i̱ dseaˋ do jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Jo̱ fɨ́ɨmˊ dseaˋ ꞌnɨ́ɨiñˋ Jesús có̱o̱ꞌ˜ júuˆ e o̱ꞌ jáꞌˉ, dsʉꞌ jmaquíimˊ júuˆ féꞌrˋ lajaangˋ lajaaiñˋ jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaaiñˋ jaˋ cuǿꞌˉ júuˆ rúiñꞌˋ.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Jo̱ caró̱o̱ˉbɨ jaangˋ gángˉ dseaˋ e ꞌnɨ́ɨiñˋ Jesús có̱o̱ꞌ˜ júuˆ e o̱ꞌ jáꞌˉ jo̱ cajíñꞌˉ lala:
57 E, levantando-se alguns, testificaram falsamente contra ele, dizendo:
58 —Jneaꞌˆ canʉ́ˆnaaꞌ e cajíngꞌˉ dseaˋ na lala: “Jo̱ niꞌíim˜baa guáꞌˉ féꞌˋ quíˉiiꞌ e siꞌˊ fɨˊ Jerusalén e cajmeꞌˊ jaléngꞌˋ dseaˋ, jo̱guɨ lajeeˇ ꞌnɨˊ jmɨɨ˜ lajo̱b nijméeꞌ˜tú̱u̱ co̱o̱ˋguɨ e jaˋ nitaan˜n jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ e jmeꞌrˉ.”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derrubarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Jo̱ dsʉꞌ dseángꞌˉ jaˋ cuøbꞌˊ júuˆ rúngꞌˋ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ i̱ dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜ lají̱i̱ꞌ˜ e sɨ́ɨiñˋ do.
59 E nem assim o seu testemunho era coerente.
60 Jo̱baꞌ caró̱o̱ˉ i̱ jmidseaˋ laniingˉ do jee˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do, jo̱ lalab cajmɨngɨ́ꞌrˉ Jesús:
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Dsʉꞌ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ jaˋ eeˋ cañíiˋ Jesús quiáiñꞌˉ do, jo̱ lɨ́ꞌˆ caje̱rˊ tiibˉ. Jo̱baꞌ caleábˋtu̱ cajmɨngɨ́ɨˋ i̱ jmidseaˋ laniingˉ do jo̱ cajmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
61 Mas ele calou-se, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáiñꞌˉ do lala:
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder de Deus, e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Jo̱b mɨ˜ i̱ jmidseaˋ laniingˉ do canaaiñˋ síiñˋ sɨ̱ꞌrˆ dsʉꞌ e guíiñˉ jo̱ cajíñꞌˉ lala:
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Nab nɨcanʉ́ʉˉnaꞌ jial nɨcaféꞌrˋ júuˆ gaˋ uíiꞌ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ. ¿Jial ɨˊ óoˊ ꞌnʉ́ꞌˋ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e nɨcaféꞌrˋ na?
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Jo̱ i̱ lɨɨng˜ i̱ dseaˋ do canaaiñˋ ꞌñíimˊbre Jesús, jo̱guɨ quɨ̱ꞌrˊ ni˜ dseaˋ do jo̱guɨ naaiñˋ jnóorˊ moniñꞌ˜ jo̱ jmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Jo̱ co̱ꞌ dobɨ guiing˜ Tʉ́ˆ Simón e fɨˊ siguiˊ do ie˜ jo̱, jo̱ lajeeˇ jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caguiéˉ jaangˋ dseamɨ́ˋ i̱ jmóoˋ ta˜ quiáꞌˉ i̱ jmidseaˋ laniingˉ do.
66 E, estando Pedro embaixo, noátrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Jo̱ mɨ˜ cangáiñˉ Tʉ́ˆ Simón e dob guiiñ˜ do ꞌnɨꞌˋ jɨˋ jmiguiáiñꞌˊ, lɨ́ꞌˆ caje̱rˊ jǿømˉbre dseaˋ do jo̱ casɨ́ꞌrˉ lala:
67 E, vendo a Pedro, que se estava aquentando, olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Dsʉꞌ Tʉ́ˆ Simón cañíirˋ quiáꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ do lala:
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Jo̱baꞌ cajǿøngˉtu̱ i̱ dseamɨ́ˋ do írˋ, jo̱ mɨfɨ́ɨngˋ canaaiñˋ sɨ́ꞌrˋ i̱ dseaˋ teáangˉ do ie˜ jo̱:
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Dsʉꞌ Tʉ́ˆ Simón cajíñꞌˉ caléꞌˋ catú̱ˉ e jaˋ cuíiñˋ dseaˋ do. Jo̱ mɨꞌmɨ́ɨngˉguɨjiʉ lajo̱ cajíngꞌˉ i̱ teáangˉ do cajo̱ casɨ́ꞌrˉ Tʉ́ˆ Simón lala:
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente tu és um deles, porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Jo̱baꞌ Tʉ́ˆ Simón canaaiñˋ jmɨꞌlɨmꞌˆ ꞌñiaꞌrˊ e jíñꞌˉ e dseángꞌˉ jaˋ ñirˊ, jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do:
71 E ele começou a praguejar, e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Jo̱b mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caquiꞌˊ tuidséeˆ e catɨ́ˋ tú̱ˉ ya̱ꞌˊ, jo̱ jo̱guɨb cadsengꞌˉ dsíiˊ Tʉ́ˆ Simón cajo̱ e cajímꞌˉ Jesús la nʉ́ꞌˉguɨ do lala: “Nʉ́ꞌˉguɨ e niquíꞌˉ tuidséeˆ e nitɨ́ˉ tú̱ˉ ya̱ꞌˊ, ꞌnʉˋ nifoꞌˆ ꞌnɨˊ ya̱ꞌˊ e jaˋ cuíinꞌˋ jnea˜.”
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, retirando-se dali, chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.