Marcos 14
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs ARIB
1 Jo̱ tú̱ˉ jmɨɨ˜baꞌ jmóoˋguɨ e nitɨ́ˉ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel e siiˋ Pascua e gøꞌrˊ iñíꞌˆ e jaˋ quie̱ꞌˆ quiéengˋ. Jo̱ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel canaaiñˋ ꞌnóꞌrˊ jial niguiéꞌrˊ e nisáiñꞌˊ Jesús e nijmɨgǿøiñˋ dseaˋ do e laco̱ꞌ nilíꞌrˋ nijngángꞌˉneiñꞌ.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Jo̱ lalab sɨ́ɨngˋ i̱ lɨɨng˜:
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, Jesús cangórˉ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ quiáꞌrˉ fɨˊ Betania fɨˊ quiáꞌˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Simón, jaangˋ dseaˋ i̱ lamɨ˜ lɨ́ɨngˊ jmohuɨ́ɨˊ ꞌlɨꞌˆ fɨˊ ngúuˊ táangˋ. Jo̱ mɨ˜ caguiéˉ Jesús fɨˊ jo̱, lajeeˇ e guiiñ˜ fɨˊ ꞌnɨꞌˋ mes˜ e gøꞌrˊ ir˜, caguiéˉ jaangˋ dseamɨ́ˋ i̱ quie̱ˊ co̱o̱ˋ sɨ́ɨˊ e lɨ́ɨˊ có̱o̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ cu̱u̱˜ niguoꞌˆ e siiˋ alabastro e a˜ jmɨɨˋ jmeafɨɨˋ e lɨ́ɨˊ có̱o̱ꞌ˜ layaang˜ nardo e ꞌmoꞌˆ eáangˊ. Jo̱ i̱ dseamɨ́ˋ do cafíimˋbre e sɨ́ɨˊ do jo̱ caꞌéerˉ e jmɨɨˋ jmeafɨɨˋ do fɨˊ mogui˜ Jesús.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Jo̱ i̱ lɨɨng˜ dseaˋ i̱ cangáˉ e cajméeˋ i̱ dseamɨ́ˋ do lajo̱ calɨguíimˉbre eáangˊ, jo̱ canaaiñˋ sɨ́ɨiñˋ lajeeˇ laꞌóꞌˋ yaaiñ˜:
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Co̱ꞌ jmáangˋguɨ faꞌ mɨ˜ i̱i̱ˋ caꞌnɨ́ɨˋ, jo̱ jmiguiʉˊguɨ laco̱ꞌ trescientos cuuˉ denario nilíꞌrˋ jóng e laco̱ꞌ seaˋjiʉ e nilɨcó̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ tiñíingˉ.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Jo̱ dsʉꞌ lalab cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do:
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ tiñíingˉ nab ñíˆ ꞌnʉ́ꞌˋ eeˋ cajmeeˉnaꞌ có̱o̱ꞌr˜, co̱ꞌ cuǿømˋ líˋ jméeˆnaꞌ e guiʉ́ˉ có̱o̱ꞌr˜ lɨꞌˋ iing˜naꞌ, dsʉꞌ jnea˜guɨ jaˋ contøøngˉ seenˉ jee˜ ꞌnʉ́ꞌˋ.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Co̱ꞌ i̱ dseamɨ́ˋ na nɨcajméeˋbre lají̱i̱ꞌ˜ e tɨɨiñˋ: jo̱ nɨcasú̱u̱ˉbre jmɨɨˋ jmeafɨɨˋ ngúuˊ táanˋn nʉ́ꞌˉguɨ e niꞌáangˉ dseaˋ jnea˜.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Co̱ꞌ jnea˜ jmɨtaaˉ óoˊnaꞌ e doñiˊ jiéꞌˋ fɨɨˋ lɨ˜ niguiáˉ dseaˋ júuˆ quiáꞌˉ jial nileángˋ dseaˋ jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quiáꞌrˉ, nilɨseabˋ júuˆ cajo̱ lají̱i̱ꞌ˜ e cajméeˋ i̱ dseamɨ́ˋ na, jo̱ lajo̱baꞌ niguiéngꞌˊ dsíiˊ dseaˋ i̱ dseamɨ́ˋ na.
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, Judas Iscariote, jaangˋ dseaˋ i̱ quíingꞌ˜ jee˜ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, cangórˉ cangosiiñ˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ Israel e laco̱ꞌ nisɨ́iñˉ røøˋ jial nijáiñꞌˋ Jesús fɨˊ jaguóˋ dseaˋ do.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Jo̱baꞌ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ íˋ, eáamˊ calɨꞌiáangˋ dsíirˊ, jo̱ casɨ́ꞌrˉ Judas e nicuǿꞌˉreiñꞌ cuuˉ. Jo̱b mɨ˜ canaangˋ Judas ꞌnóꞌrˊ jialco̱ꞌ cuǿøngˋ nijáiñꞌˋ Jesús fɨˊ jaguóˋ i̱ dseaˋ do.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, canaangˋ laꞌuii˜ jmɨɨ˜ e quiáꞌˉ gøꞌˊ dseaˋ Israel iñíꞌˆ e jaˋ quie̱ꞌˆ quiéengˋ, jo̱guɨ e jngangꞌˊ dseaˋ Israel jaléngꞌˋ joꞌseꞌˋ jiuung˜ quiáꞌˉ e jmɨɨ˜ jo̱. Jo̱baꞌ lalab cajmɨngɨ́ɨˋ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌˉ Jesús cajmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Jo̱baꞌ casíingˋ Jesús gángˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do lala:
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 Jo̱ mɨ˜ niguilíingˋnaꞌ fɨˊ lɨ˜ niꞌírˋ, síiꞌ˜naꞌ i̱ fii˜ ꞌnʉ́ʉˊ jo̱: “Lalab jíngꞌˉ Tɨfaꞌˊ quíˉnaaꞌ: ¿Jie˜ fɨˊ lɨ˜ siꞌˊ ꞌnʉ́ʉˊ lɨ˜ nidǿøꞌ˜ø íiˊ canʉʉˋ quiáꞌˉ jmɨɨ˜ Pascua co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ quiéˉe?”
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Jo̱ jo̱guɨb niꞌéˉ i̱ dseaˋ do co̱o̱ˋ ꞌnʉ́ʉˊ yʉ́ꞌˆ e nɨsɨlɨɨngˇ guiʉ́ˉ, jo̱ fɨˊ jo̱b niguiáˆnaꞌ guiʉ́ˉ e niquiee˜naaꞌ do.
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caꞌuøømˋ i̱ dseaˋ gángˉ do cangolíiñˆ fɨˊ fɨɨˋ jo̱, jo̱ cadsémꞌˋbre i̱ dseañʉꞌˋ do dseángꞌˉ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ nɨcajíngꞌˉ Jesús e nɨcasɨ́ꞌˉreiñꞌ do; jo̱baꞌ fɨˊ jo̱b caguiaˊ i̱ dseaˋ gángˉ do guiʉ́ˉ quiáꞌˉ e nidǿꞌrˉ lajaléiñꞌˋ do íiˊ canʉʉˋ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ Jesús ie˜ jmɨɨ˜ Pascua do.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Jo̱baꞌ mɨ˜ canʉʉˋ e jmɨɨ˜ jo̱, caguiébˉ Jesús co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ fɨˊ jo̱.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Jo̱ lajeeˇ mɨ˜ nɨneáaiñˊ fɨˊ ꞌnɨꞌˋ mes˜ e nɨnaaiñˋ gøꞌrˊ, lalab cajíngꞌˉ Jesús casɨ́ꞌˉreiñꞌ do:
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ do lado, eáamˊ fɨꞌíˆ calɨ́iñˉ, jo̱ canaaiñˋ jmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lajaangˋ lajaaiñˋ:
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús:
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Co̱ꞌ jábꞌˉ e jnea˜, dseaˋ lɨ́ɨnˊn jaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ i̱ cajáˉ fɨˊ ñifɨ́ˉ, dseángꞌˉ ꞌnéˉ e nidsingɨ́ɨmˉbaa lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ la féꞌˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ; dsʉꞌ jnea˜ fáꞌˋa, ¡e ngɨ˜ fɨ́ɨbˆ i̱ dseaˋ i̱ niꞌléˉ do! Co̱ꞌ guiʉ́ˉguɨb quiáꞌˉ i̱ dseañʉꞌˋ íˋ faꞌ mɨˊ jaˋ calɨséiñˋ.
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Jo̱ lajeeˇ e neáaiñˊ gøꞌˊbre, catɨ́ɨngˉ Jesús co̱o̱ˋ iñíꞌˆ jo̱ cacuøꞌrˊ guiꞌmáangꞌˇ Fidiéeˇ, jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e jo̱, cafíimˋbre jo̱ cajméerˋ guiéeˆ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do, jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do lala:
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, catɨ́ɨiñˉ co̱o̱ˋ cóoˆ e a˜ jmɨ́ꞌˆ mɨ́ꞌˆ huɨɨngˋ jǿꞌˆ, jo̱ cacuøꞌrˊ guiꞌmáangꞌˇ Fidiéeˇ cajo̱ mɨfɨ́ɨngˋ cajméerˋ guiéeˆ, jo̱baꞌ lajɨɨmˋbre caꞌɨ̱́ꞌrˉ e a˜ dsíiˊ e cóoˆ do.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 Jo̱ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do lala:
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Co̱ꞌ dseángꞌˉ jáꞌˉbaꞌ e fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ e joˋ nidúuꞌ˜guɨ́ɨ e jmɨ́ꞌˆ mɨ́ꞌˆ huɨɨngˋ jǿꞌˆ la cartɨˊ mɨ˜ nitɨ́ˉ jmɨɨ˜ e nidúuꞌ˜u jmɨ́ꞌˆ mɨ́ꞌˆ huɨɨngˋ jǿꞌˆ e ꞌmɨ́ɨˉ mɨ˜ nitɨ́ˉ íꞌˋ e niquiʉ́ꞌˉ Fidiéeˇ ta˜ fɨˊ laꞌúngˉ fɨˊ jmɨgüíˋ.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e caꞌørˊ e jmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ, jo̱ cangolíimˆtu̱r fɨˊ móꞌˋ Olivos.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Jo̱ fɨˊ jo̱b casɨ́ꞌˉ Jesús i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do lala:
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Dsʉꞌ mɨ˜ ningɨ́ˋ e nijí̱ꞌˊtú̱u̱, fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Galileab ninii˜i caléꞌˋ catú̱ˉ jéengˊguɨ laco̱ꞌ ꞌnʉ́ꞌˋ.
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Jo̱baꞌ cañíiˋ Tʉ́ˆ Simón quiáꞌˉ dseaˋ do lala:
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ Tʉ́ˆ Simón:
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Jo̱ cuøꞌˊbɨ Tʉ́ˆ Simón ꞌgooˋ dseaˋ do jo̱ sɨ́ꞌˋreiñꞌ lala:
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱ cangóˉ Jesús co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ quiáꞌrˉ fɨˊ co̱o̱ˋ lɨ˜ siiˋ Getsemaní e néeˊ fɨˊ móꞌˋ Olivos, jo̱ fɨˊ jo̱ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do lala:
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ Tʉ́ˆ Simón có̱o̱ꞌ˜guɨ Tiáa˜ jo̱guɨ Juan, jí̱i̱ꞌ˜ íˋbingꞌ cajéeiñˋ, jo̱ Jesús mɨfɨ́ɨngˋ e nɨnaangˋ e lɨ́ɨiñˊ fɨꞌíˆ e eáangˊ jo̱guɨ e jiuung˜ dsíirˊ cajo̱.
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 Jo̱ lalab cajíñꞌˉ:
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Jo̱baꞌ Jesús cangórˉ catɨˊ doguɨjiʉ, jo̱ catúuiñˊ cartɨˊ cajnúuˉ dsequíirˊ fɨˊ ni˜ uǿˆ, jo̱ camɨꞌrˊ Fidiéeˇ faꞌ jaˋ niꞌíñꞌˋ iihuɨ́ɨˊ lají̱i̱ꞌ˜ e nɨsɨjéeˇ quiáꞌrˉ mɨ˜ nitɨ́ˉ íꞌˋ lajo̱.
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Jo̱ lalab caféiñꞌˊ Fidiéeˇ ie˜ jo̱:
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Jo̱ mɨ˜ caquɨngꞌˉtu̱ Jesús fɨˊ lɨ˜ caseáaiñˊ i̱ dseaˋ gaangˋ do, jo̱ cadséngꞌˋneiñꞌ do e teiñꞌˊ güɨɨmˋbre, jo̱baꞌ casɨ́ꞌrˉ Tʉ́ˆ Simón lala:
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Jmijnéeˋ óoˊnaꞌ, jo̱guɨ mɨ́ɨꞌ˜naꞌ Fidiéeˇ e laco̱ꞌ jaˋ nijiúngꞌˋnaꞌ fɨˊ ni˜ dseeˉ. Dseángꞌˉ e jábꞌˉ iáamˋ óoˊnaꞌ e jméeˆnaꞌ jaléꞌˋ e guiʉ́ˉ, dsʉꞌ ngúuˊ táangˋnaꞌ jaˋ cuøˊ fɨˊ e nijméeˆnaꞌ lajo̱.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Jo̱guɨ cangóbˉtu̱ Jesús caléꞌˋ catú̱ˉ cangoféeiñꞌˇ Fidiéeˇ laco̱ꞌguɨ nɨcangoféeiñꞌˇ lamɨ˜ jéengˊguɨ do.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caquɨngꞌˉtu̱r fɨˊ lɨ˜ neáangˊ i̱ dseaˋ gaangˋ quiáꞌrˉ do, jo̱ calébꞌˋ catú̱ˉ cadséngꞌˋtu̱reiñꞌ do e güɨɨmˋbiñꞌ, co̱ꞌ dseángꞌˉ eáamˊ joˋ téiñꞌˋ do e jaligüɨ́iñˋ. Jo̱baꞌ jaˋ ñirˊ e˜ niñírˉ quiáꞌˉ dseaˋ do.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Jo̱ caquɨmꞌˆtu̱ Jesús e catɨ́ˋ ꞌnɨˊ ya̱ꞌˊ jo̱ lalab casɨ́ꞌˉreiñꞌ do:
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Jmɨnáˉ ráangˉnaꞌ na, jo̱ máˆaaꞌ, co̱ꞌ nab nɨjáaˊ i̱ dseaˋ i̱ nijángꞌˋ jnea˜ fɨˊ jaguóˋ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ ꞌníꞌˋ níiˉ quiéˉe.
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Jo̱ lajeeˇ e féꞌˋbɨ Jesús, mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caguiéˉ Judas Iscariote i̱ quíingꞌ˜ jee˜ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ, jo̱ i̱ fɨ́ɨmˊ dseaˋ có̱o̱ꞌr˜ i̱ quie̱ˊ ñisʉ̱ꞌˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléꞌˋ ꞌmaˋ, co̱ꞌ ta˜ quiʉꞌˊ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋbaꞌ e ngolíingˉ i̱ dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌrˉ cajo̱.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Jo̱ Judas Iscariote lamɨ˜ jéengˊguɨ, lalab casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ jéeiñˋ do e nijmérˉ co̱o̱ˋ li˜, jo̱ nijíñꞌˉ jnang˜ i̱ siiˋ Jesús, co̱ꞌ cajíñꞌˉ ie˜ jo̱:
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cangáiñˉ Jesús, jo̱ cangoquiéeiñˊ fɨˊ quiniˇ dseaˋ do jo̱ casɨ́ꞌrˉ lala:
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Jo̱ casamꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do Jesús ladsifɨˊ lado jo̱ e ꞌñúungꞌ˜biñꞌ do catǿrˉ.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Dsʉꞌ jaangˋ lajeeˇ laꞌóꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Jesús caguirˊ ñisʉ̱ꞌˋ quiáꞌrˉ, jo̱ caquiʉꞌrˊ dseángꞌˉ logua˜ jaangˋ dseaˋ i̱ jmóoˋ ta˜ quiáꞌˉ i̱ jmidseaˋ i̱ laniingˉ.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Jo̱ Jesús cajmɨngɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do lala:
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Co̱ꞌ laco̱o̱ˋ jmɨɨb˜ nɨcangɨ́ˋ jnea˜ jee˜ ꞌnʉ́ꞌˋ e éeˉe ꞌnʉ́ꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ guáꞌˉ féꞌˋ quíˉiiꞌ, dsʉꞌ jaˋ caꞌíˋ óoˊnaꞌ faꞌ lají̱i̱ꞌ˜ ie˜ jo̱ caséngꞌˊnaꞌ jnea˜. Dsʉꞌ lanaguɨ nɨlɨtib˜ náng laco̱ꞌguɨ la féꞌˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Jo̱baꞌ lajɨɨmˋ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ Jesús do catiúumˉbre dseaˋ do jo̱ cacuí̱i̱ˋbre.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Jo̱ dsʉꞌ jaangˋ sɨmingꞌˋ cangóˉbre tɨꞌleáaiñˊ laco̱ꞌ cangángꞌˉ Jesús, jo̱ lɨco̱ꞌ iáiñꞌˋ co̱o̱ˋ jmóoꞌ˜ ꞌmɨꞌˊ lajo̱b. Jo̱ casamꞌˉbre i̱ sɨmingꞌˋ do cajo̱;
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 dsʉꞌ i̱ sɨmingꞌˋ do catʉ́ˋbre e jmóoꞌ˜ ꞌmɨꞌˊ do jo̱ cacuí̱i̱ˋbre la rɨngúuiñˊ lado.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Jo̱ catǿˉbre Jesús fɨˊ quiniˇ fii˜ laniingˉ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel; jo̱ fɨˊ jo̱b caseángꞌˊ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌrˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌrˉ jo̱guɨ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel cajo̱.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Jo̱ dsʉꞌ cangóbˉ Tʉ́ˆ Simón jiʉb˜ cøøiñˋ laco̱ꞌ cangóˉ Jesús cartɨˊ caguilíiñˉ e fɨˊ siguiˊ fɨˊ lɨ˜ guiing˜ i̱ jmidseaˋ laniingˉ do, dsʉꞌ fɨˊ caluubˇ caje̱ˊ Tʉ́ˆ Simón co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ i̱ néeˊ ni˜ e guáꞌˉ féꞌˋ quiáꞌˉ dseaˋ Israel i̱ neáangˊ jmiguiángꞌˊ fɨˊ caꞌˊ lɨ˜ cooˋ jɨˋ.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Jo̱ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜guɨ lajaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ i̱ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌrˉ canaaiñˋ ꞌnóꞌrˊ e˜ jaléꞌˋ dseeˉ seaˋ quiáꞌˉ Jesús e laco̱ꞌ nilíꞌrˋ e nijngáiñꞌˉ dseaˋ do, jo̱ dsʉꞌ jaˋ cadséꞌˋ i̱ dseaˋ do jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Jo̱ fɨ́ɨmˊ dseaˋ ꞌnɨ́ɨiñˋ Jesús có̱o̱ꞌ˜ júuˆ e o̱ꞌ jáꞌˉ, dsʉꞌ jmaquíimˊ júuˆ féꞌrˋ lajaangˋ lajaaiñˋ jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaaiñˋ jaˋ cuǿꞌˉ júuˆ rúiñꞌˋ.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Jo̱ caró̱o̱ˉbɨ jaangˋ gángˉ dseaˋ e ꞌnɨ́ɨiñˋ Jesús có̱o̱ꞌ˜ júuˆ e o̱ꞌ jáꞌˉ jo̱ cajíñꞌˉ lala:
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 —Jneaꞌˆ canʉ́ˆnaaꞌ e cajíngꞌˉ dseaˋ na lala: “Jo̱ niꞌíim˜baa guáꞌˉ féꞌˋ quíˉiiꞌ e siꞌˊ fɨˊ Jerusalén e cajmeꞌˊ jaléngꞌˋ dseaˋ, jo̱guɨ lajeeˇ ꞌnɨˊ jmɨɨ˜ lajo̱b nijméeꞌ˜tú̱u̱ co̱o̱ˋguɨ e jaˋ nitaan˜n jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ e jmeꞌrˉ.”
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Jo̱ dsʉꞌ dseángꞌˉ jaˋ cuøbꞌˊ júuˆ rúngꞌˋ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ i̱ dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜ lají̱i̱ꞌ˜ e sɨ́ɨiñˋ do.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Jo̱baꞌ caró̱o̱ˉ i̱ jmidseaˋ laniingˉ do jee˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do, jo̱ lalab cajmɨngɨ́ꞌrˉ Jesús:
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Dsʉꞌ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ jaˋ eeˋ cañíiˋ Jesús quiáiñꞌˉ do, jo̱ lɨ́ꞌˆ caje̱rˊ tiibˉ. Jo̱baꞌ caleábˋtu̱ cajmɨngɨ́ɨˋ i̱ jmidseaˋ laniingˉ do jo̱ cajmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáiñꞌˉ do lala:
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Jo̱b mɨ˜ i̱ jmidseaˋ laniingˉ do canaaiñˋ síiñˋ sɨ̱ꞌrˆ dsʉꞌ e guíiñˉ jo̱ cajíñꞌˉ lala:
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 Nab nɨcanʉ́ʉˉnaꞌ jial nɨcaféꞌrˋ júuˆ gaˋ uíiꞌ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ. ¿Jial ɨˊ óoˊ ꞌnʉ́ꞌˋ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e nɨcaféꞌrˋ na?
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Jo̱ i̱ lɨɨng˜ i̱ dseaˋ do canaaiñˋ ꞌñíimˊbre Jesús, jo̱guɨ quɨ̱ꞌrˊ ni˜ dseaˋ do jo̱guɨ naaiñˋ jnóorˊ moniñꞌ˜ jo̱ jmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Jo̱ co̱ꞌ dobɨ guiing˜ Tʉ́ˆ Simón e fɨˊ siguiˊ do ie˜ jo̱, jo̱ lajeeˇ jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caguiéˉ jaangˋ dseamɨ́ˋ i̱ jmóoˋ ta˜ quiáꞌˉ i̱ jmidseaˋ laniingˉ do.
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 Jo̱ mɨ˜ cangáiñˉ Tʉ́ˆ Simón e dob guiiñ˜ do ꞌnɨꞌˋ jɨˋ jmiguiáiñꞌˊ, lɨ́ꞌˆ caje̱rˊ jǿømˉbre dseaˋ do jo̱ casɨ́ꞌrˉ lala:
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Dsʉꞌ Tʉ́ˆ Simón cañíirˋ quiáꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ do lala:
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Jo̱baꞌ cajǿøngˉtu̱ i̱ dseamɨ́ˋ do írˋ, jo̱ mɨfɨ́ɨngˋ canaaiñˋ sɨ́ꞌrˋ i̱ dseaˋ teáangˉ do ie˜ jo̱:
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Dsʉꞌ Tʉ́ˆ Simón cajíñꞌˉ caléꞌˋ catú̱ˉ e jaˋ cuíiñˋ dseaˋ do. Jo̱ mɨꞌmɨ́ɨngˉguɨjiʉ lajo̱ cajíngꞌˉ i̱ teáangˉ do cajo̱ casɨ́ꞌrˉ Tʉ́ˆ Simón lala:
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Jo̱baꞌ Tʉ́ˆ Simón canaaiñˋ jmɨꞌlɨmꞌˆ ꞌñiaꞌrˊ e jíñꞌˉ e dseángꞌˉ jaˋ ñirˊ, jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do:
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Jo̱b mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caquiꞌˊ tuidséeˆ e catɨ́ˋ tú̱ˉ ya̱ꞌˊ, jo̱ jo̱guɨb cadsengꞌˉ dsíiˊ Tʉ́ˆ Simón cajo̱ e cajímꞌˉ Jesús la nʉ́ꞌˉguɨ do lala: “Nʉ́ꞌˉguɨ e niquíꞌˉ tuidséeˆ e nitɨ́ˉ tú̱ˉ ya̱ꞌˊ, ꞌnʉˋ nifoꞌˆ ꞌnɨˊ ya̱ꞌˊ e jaˋ cuíinꞌˋ jnea˜.”
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.