Lucas 8

Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cangóˉ Jesús laco̱o̱ˋ fɨɨˋ e cóoꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ fɨɨˋ e píꞌˆ quiáꞌˉ e guiarˊ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e quiáꞌˉ jial quie̱ˊ dseaˋ do nifɨˊ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ.
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 — ausente —
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 — ausente —
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Jo̱ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ ie˜ jo̱, mɨ˜ calɨñiˊ jaléngꞌˋ dseaˋ jie˜ fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús, jo̱ caꞌuøøiñˋ cangoꞌnéeiñꞌˇ dseaˋ do; jo̱ dsíngꞌˉ fɨ́ɨngˊ dseaˋ caseáiñꞌˊ ie˜ jo̱, jo̱baꞌ caꞌeꞌˊ Jesús jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do co̱o̱ˋ júuˆ jáꞌˉ e lafaꞌ júuˆ cuento jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 —Jaangˋ dseañʉꞌˋ cangórˉ cangobíirˇ mɨjú̱ˋ quiáꞌrˉ fɨˊ lɨ˜ nɨcajɨ́ɨrˉ. Jo̱ mɨ˜ cabírˋ e mɨjú̱ˋ do, seaˋ e cajiʉ́ꞌˋ lɨ˜ ngɨ́ɨngˊ fɨˊ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ɨngˊ jaléngꞌˋ dseaˋ, casoꞌømꞌˊbre jaléꞌˋ e mɨjú̱ˋ do, jo̱ e lɨɨng˜guɨ cagǿꞌˋ ta̱ˊ cajo̱.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Dsʉꞌ seaˋbɨ e cajiʉ́ꞌˋ ni˜ cu̱u̱˜ lɨ˜ jaˋ ꞌleáangˉ guóoꞌ˜ néeˊ; jo̱baꞌ mɨ˜ caꞌiáangˋ, dsifɨbˊ calɨquiʉ̱́ˋ co̱ꞌ jaˋ seaˋ lɨ˜ nisó̱ꞌˋ jmóˆ quiáꞌˉ lɨ˜ güíꞌˋ, jo̱baꞌ caꞌímˉ cajo̱.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Jo̱guɨ seaˋbɨ e mɨjú̱ˋ do e cajiʉ́ꞌˋ jee˜ mɨjú̱ˋ ꞌmató̱o̱ˊ; jo̱ mɨ˜ caꞌiáangˋ e mɨjú̱ˋ do, jéengˊguɨ e mɨjú̱ˋ ꞌmató̱o̱ˊ do cacuángˉ jo̱ caꞌímˉ e mɨjú̱ˋ e cabíˋ i̱ dseaˋ do jee˜ e mɨjú̱ˋ ꞌmató̱o̱ˊ do.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Dsʉꞌ seabˋ e mɨjú̱ˋ do e cajiʉ́ꞌˋ lɨ˜ jloꞌˆ uǿˉ; jo̱ mɨ˜ cacuángˉ jo̱ jlobꞌˆ cacuøˊ; seaˋ e cacuøˊ lajɨˋ cien mɨ́ꞌˆ lacamɨ́ꞌˆ mɨjú̱ˋ.
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱ cajmɨngɨ́ɨˋ i̱ dseaˋ guitúungˋ do cajmɨngɨꞌrˊ Jesús e˜ guǿngꞌˋ e júuˆ e caꞌerˊ do.
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Jo̱baꞌ cajíngꞌˉ Jesús casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ do:
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 Jo̱baꞌ cajíngꞌˉ Jesús casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ do:
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Jo̱ e cajiʉ́ꞌˋ lɨ˜ ngɨ́ɨngˊ fɨˊ do lɨ́ɨˊ lafaꞌ i̱ dseaˋ i̱ núuˋ e júuˆ do, jo̱ dsʉꞌ lajmɨnábˉ güéengˉ fii˜ i̱ ꞌlɨngꞌˆ, jo̱ dsifɨˊ lajo̱b jmóorˋ e jaˋ jáꞌˉ lɨ́ɨngˋ i̱ dseaˋ do e júuˆ jo̱, jo̱ lajo̱baꞌ jaˋ nileáiñꞌˋ do jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quiáꞌrˉ.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 Jo̱guɨ e mɨjú̱ˋ e cajiʉ́ꞌˋ fɨˊ ni˜ cu̱u̱˜ do lɨ́ɨˊ lafaꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ iáangˋ dsíiˊ íngꞌˋ jaléꞌˋ e júuˆ jo̱, jo̱ dsʉꞌ jaˋ huǿøˉ ee˜ e jáꞌˉ lɨ́ɨiñˋ, co̱ꞌ mɨ˜ huɨ́ɨngˊ dsijéeˊ quiáꞌrˉ uíiꞌ˜ e jáꞌˉ lɨ́ɨiñˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ dsifɨˊ lajo̱b tʉ́ˋtu̱r e júuˆ jo̱, jo̱ i̱ dseaˋ íˋbingꞌ i̱ lɨ́ɨngˊ la lɨ́ɨˊ e mɨjú̱ˋ e jaˋ ꞌleáangˉ jmóˆ seaˋ do.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 Jo̱ e mɨjú̱ˋ e cajiʉ́ꞌˋ jee˜ mɨjú̱ˋ ꞌmató̱o̱ˊ do lɨ́ɨˊ lafaꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ núuˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ jo̱ caꞌímꞌˋbre e júuˆ jo̱, jo̱ dsʉꞌ laco̱ꞌ ngóoˊ jmɨɨng˜, eáangˊguɨ guiing˜ dsíirˊ jaléꞌˋ fɨꞌíˆ dsíiˊ seaˋ quiáꞌrˉ jo̱guɨ quiáꞌˉ jaléꞌˋ ta˜ lɨꞌˋ cuuˉ jo̱guɨ cajo̱ e quiáꞌˉ jial nijmiꞌiáangˋ dsíirˊ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e seaˋ fɨˊ jmɨgüíˋ. Jo̱ co̱ꞌ lajo̱b lɨ́ɨiñˊ, jo̱baꞌ jaˋ cuøˊ fɨˊ quiáꞌrˉ faꞌ e nidsicuángˋguɨ e júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e jáꞌˉ lɨ́ɨiñˋ do.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 Jo̱guɨ e mɨjú̱ˋ e cajiʉ́ꞌˋ lɨ˜ jloꞌˆ uǿˉ do lɨ́ɨˊ lafaꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ dsíngꞌˉ iáangˋ dsíiˊ íñꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱guɨ eáamˊ jmóorˋ nʉ́ʉꞌr˜ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ dseaˋ do, co̱ꞌ jaˋ lɨtúngˉ dsíirˊ jaléꞌˋ e jo̱. Jo̱ i̱ dseaˋ íˋbingꞌ i̱ teáangˉ teáˋ có̱o̱ꞌ˜ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱guɨ eáamˊ dsicuángˋ e júuˆ jo̱ quiáꞌrˉ.
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ e féꞌˋ Jesús júuˆ quiáꞌˉ mɨ˜ bíˋ dseaˋ mɨjú̱ˋ, jo̱ cajíngꞌˉguɨr casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do:
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 Jo̱ lajo̱b lɨ́ɨˊ có̱o̱ꞌ˜ júuˆ quiéˉe: Jaˋ seaˋ jaléꞌˋ júuˆ quiéˉe faꞌ e sɨꞌmaˇ e jaˋ niníˋ dseaˋ, o̱ꞌguɨ seaˋ jaléꞌˋ júuˆ quiéˉe faꞌ e jaˋ tó̱o̱ˋ jmɨɨ˜ nilɨñiˊ dseaˋ jaléiñꞌˋ.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 Jo̱baꞌ fɨ́ɨˉ jnea˜ ꞌnʉ́ꞌˋ, nʉ́ʉˉnaꞌ júuˆ quiéˉe; co̱ꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ nɨnʉ́ʉꞌ˜ júuˆ quiéˉe, jmiguiʉˊguɨ niñíiñˋ e ngáiñꞌˋ, jo̱ dsʉꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ nʉ́ʉꞌ˜ júuˆ quiéˉe, jo̱baꞌ niꞌíimˉ lají̱i̱ꞌ˜ e nɨꞌɨˊ dsíirˊ e ngáiñꞌˋ do.
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 Jo̱ lajeeˇ táangˋ Jesús e eꞌrˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do, caguiéˉ niquiáꞌrˆ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ rúiñꞌˋ e ꞌnáiñꞌˊ dseaˋ do. Jo̱ co̱ꞌ jaˋ cuǿøngˋguɨ faꞌ e nidsiquiéeiñꞌˊ do tɨˊ quiá̱ꞌˉ lɨ˜ singꞌˊ dseaˋ do, co̱ꞌ dsíngꞌˉ fɨ́ɨngˊ dseaˋ,
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 jo̱baꞌ jaangˋ i̱ dseaˋ do cajmeaꞌrˊ Jesús júuˆ jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ lala:
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Dsʉꞌ Jesús cañíirˋ jo̱ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, lajeeˇ e táangˋ Jesús fɨˊ Galilea, jo̱ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ caꞌírˉ fɨˊ dsíiˊ co̱o̱ˋ móoˊ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Jo̱ lajeeˇ ngolíiñˉ ni˜ jmɨɨˋ jo̱ caquiamꞌˉ Jesús. Jo̱ lajeeˇ güɨɨngˋ dseaˋ do, jo̱ dsíngꞌˉ canaangˋ ɨ́ɨˋ guíˋ, jo̱ mɨfɨ́ɨngˋ canaangˋ dsiꞌa˜ jmɨɨˋ dsíiˊ e móoˊ do, jo̱ cafǿmꞌˊ i̱ dseaˋ guitúungˋ do, co̱ꞌ føꞌˊ nidsiꞌamꞌˊ e móoˊ lɨ˜ teáaiñꞌ˜ do.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Jo̱baꞌ cangoñiiñˆ Jesús jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do:
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Jo̱ casɨ́ꞌˉ Jesús i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ lala:
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Jo̱ mɨ˜ caguiéˉ Jesús có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ quiáꞌrˉ fɨˊ lɨ́ꞌˉ ꞌngóoꞌ˜ cataangˋ e guiéeˊ do, jo̱ caguilíiñˉ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Gadara.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 Jo̱ mɨ˜ cajgáiñˉ e móoˊ do, jo̱ cangoquiéengˊ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ niseengˋ e fɨɨˋ do i̱ nijéeˊ i̱ fɨ́ɨngˊ i̱ ꞌlɨngꞌˆ quiáꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ malɨɨb˜jiʉ eáangˊ. Jo̱ jaˋ eeˋ sɨ̱ꞌrˆ quiꞌrˊ, o̱ꞌguɨ guiiñ˜ fɨˊ quiáꞌrˉ, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ fɨˊ lɨ˜ áangˋ ꞌlɨɨb˜ güɨɨiñˋ.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 Jo̱ mɨ˜ cangángˉ i̱ dseaˋ do Jesús, jo̱ cangoquiéeiñˊ fɨˊ quiniˇ dseaˋ do jo̱ casíꞌrˋ uǿˉ jnir˜, jo̱ canaaiñˋ féꞌrˋ teáˋ jo̱ sɨ́ꞌrˋ dseaˋ do lala:
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 Jo̱ i̱ ꞌlɨngꞌˆ i̱ jéeˊ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do caféꞌrˋ lado, co̱ꞌ Jesús nɨcanaaiñˋ quiʉꞌrˊ ta˜ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do e nitiúuiñꞌˉ do i̱ dseaˋ do. Co̱ꞌ lamɨ˜ jéengˊguɨ, eáangˊ jmiguiʉˊ néeꞌ˜ nɨcajméeˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ i̱ jéeˊ quiáꞌˉ i̱ dseañʉꞌˋ do e gaˋ eáangˊ; jo̱ nañiˊ faꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ nɨcasaiñꞌˉ i̱ dseañʉꞌˉ do, jo̱ nɨcaꞌñʉ́ꞌrˋ guooˋ tɨɨiñꞌˉ có̱o̱ꞌ˜ ñíˆ cadena e laco̱ꞌ joˋ nijméiñꞌˉ gaˋ, dsʉꞌ dsifɨˊ ladob fíiñꞌˋ do jaléꞌˋ ñíˆ cadena, jo̱ jmóoˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do e dséeˊ i̱ dseañʉꞌˋ do fɨˊ lɨ˜ jaˋ i̱i̱ˋ dseaˋ seengˋ.
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Jo̱ lalab cajíngꞌˉ Jesús cajmɨngɨ́ꞌˉreiñꞌ:
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do camɨꞌrˊ Jesús e jaˋ niquiʉ́ꞌˉ dseaˋ do ta˜ e nidsilíiñꞌˋ do fɨˊ lɨ˜ ꞌlɨꞌˆ.
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Jo̱ co̱ꞌ dsíngꞌˉ fɨ́ɨngˊ cúˆ nitaang˜neꞌ gøꞌˊreꞌ nuuˋ fɨˊ dseꞌˋ co̱o̱ˋ móꞌˋ quiá̱ꞌˉ lɨ˜ táangˋ Jesús, jo̱baꞌ camɨˊ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do jmɨꞌeeˇ camɨꞌrˊ dseaˋ do e nicuǿrˉ fɨˊ e nidsitáaiñꞌ˜ do dsíiˊ jaléngꞌˋ i̱ cúˆ do. Jo̱baꞌ cacuøꞌˊ Jesús jaléngꞌˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do fɨˊ lajo̱.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 Jo̱ dsifɨˊ ladob catiúungˉ jaléngꞌˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do i̱ dseaˋ do, jo̱ cangotáaiñꞌ˜ dsíiˊ jaléngꞌˋ i̱ cúˆ do. Jo̱ mɨ˜ cangotáangꞌ˜ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do fɨˊ dsíiˊ jaléngꞌˋ i̱ jóꞌˋ do, jo̱ dsifɨˊ ladob cacuí̱i̱ˋreꞌ, jo̱ cabíingˉ yaang˜neꞌ fɨˊ ꞌnɨꞌˋ jiáaˊ, jo̱ cajiúngꞌˋneꞌ fɨˊ dsíiˊ jmɨ́ˋ, jo̱ cajgóꞌˋbreꞌ jmɨɨˋ jóng.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Jo̱ mɨ˜ cangáˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ íˆ i̱ cúˆ do lají̱i̱ꞌ˜ e calɨ́ˉ do, dsifɨˊ ladob cacuí̱i̱rˋ cangolíiñˋ fɨˊ fɨɨˋ, jo̱ caguiarˊ júuˆ lají̱i̱ꞌ˜ e calɨ́ˉ có̱o̱ꞌ˜ i̱ cúˆ do, jo̱guɨ cajmeaꞌrˊ júuˆ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ cajíñꞌˊ guiáꞌˆ fɨˊ có̱o̱ꞌ˜ fɨˊ jee˜ móꞌˋ laco̱ꞌ ngolíiñˋ.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Jo̱ mɨ˜ calɨñiˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ seengˋ fɨˊ jo̱ jaléꞌˋ e calɨ́ˉ e jmɨɨ˜ jo̱, jo̱ dsifɨˊ ladob cangolíiñˆ fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús. Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˉ fɨˊ lɨ˜ táangˋ dseaˋ do, jo̱ cangárˉ e dob nɨguiing˜ i̱ dseaˋ i̱ lamɨ˜ jéeˊ i̱ ꞌlɨngꞌˆ quiáꞌˉ do co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ Jesús, jo̱ nɨquiꞌˊbre sɨ̱ꞌrˆ, jo̱ joˋ eeˋ lɨ́ɨiñˊ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ. Jo̱ dsíngꞌˉ cafǿngꞌˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ caguilíingˉ do.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ cangáˉ jial caꞌláangˉ i̱ dseañʉꞌˋ i̱ lamɨ˜ jéeˊ i̱ ꞌlɨngꞌˆ quiáꞌˉ do, dsifɨˊ ladob caguiarˊ júuˆ jial calɨ́ˉ.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ lado, jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ Gadara do camɨꞌrˊ jmɨꞌeeˇ Jesús e nigüɨꞌɨ́ɨbˊ dseaˋ do e fɨˊ lɨ˜ táaiñꞌˋ do, co̱ꞌ dsíngꞌˉ ꞌgóꞌˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do. Jo̱ mɨ˜ cajíngꞌˉ i̱ dseaˋ do lado, jo̱ dsifɨˊ ladob caꞌíˉtu̱ Jesús dsíiˊ e móoˊ do, jo̱ caꞌírˉ fɨˊ e nidsémꞌˉtu̱r fɨˊ Galilea.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 Jo̱ i̱ dseañʉꞌˋ i̱ lamɨ˜ jéeˊ i̱ ꞌlɨngꞌˆ quiáꞌˉ do camɨꞌrˊ Jesús jmɨꞌeeˇ e nidsérˉ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ do, dsʉꞌ jaˋ cacuøˊ Jesús fɨˊ lajo̱. Jo̱ caquiʉꞌrˊ ta˜ i̱ dseañʉꞌˋ do e cangáiñꞌˉ do fɨˊ quiáꞌrˉ, jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ jo̱ cajíñꞌˉ:
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 —Guǿngꞌˊ fɨˊ quíiꞌˉ, jo̱ güɨguia˜ júuˆ jaléꞌˋ e guiʉ́ˉ e nɨcajméeˋ Fidiéeˇ có̱o̱ꞌ˜ ꞌnʉˋ.
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Jo̱ mɨ˜ caguiéngꞌˉtu̱ Jesús fɨˊ Galilea, jo̱ dsíngꞌˉ fɨ́ɨngˊ dseaˋ i̱ nɨteáangˉ güɨjé̱e̱ˇ quiáꞌrˉ. Jo̱ dsíngꞌˉ iáangˋ dsíiˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do dsʉꞌ caguiéngꞌˉtu̱ Jesús fɨˊ do.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 Jo̱ lajeeˇ jo̱, caguiéˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Jairo i̱ lɨ́ɨngˊ fii˜ féngꞌˊ quiáꞌˉ guáꞌˉ quiáꞌˉ dseaˋ Israel. Jo̱ mɨ˜ caguiérˉ fɨˊ quiniˇ Jesús, jo̱ casíꞌrˋ uǿˉ jnir˜ fɨˊ quiniˇ dseaˋ do jo̱ camɨrˊ jmɨꞌeeˇ faꞌ e nidséˉ dseaˋ do fɨˊ quiáꞌrˉ, co̱ꞌ seengˋ camɨ́ɨngꞌ˜ sɨmɨ́ˆ jiuung˜ quiáꞌrˉ i̱ nɨngóoˊ guitu̱ˊ ji̱i̱ˋ jo̱ niráaiñꞌˋ do dséeꞌr˜ eáangˊ e dseángꞌˉ tɨˊ lɨ˜ nijúumˉbre.
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 Jo̱ lajeeˇ ngóoˊ Jesús fɨˊ quiáꞌˉ Jairo, dsíngꞌˉ fɨ́ɨngˊ dseaˋ ngolíiñˉ, jo̱ dsíngꞌˉ sɨcúungꞌˇ Jesús jee˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Jo̱ jee˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ jéeˊ quiáꞌˉ Jesús ningóoˊ jaangˋ dseamɨ́ˋ i̱ nilɨ́ɨngˊ jmohuɨ́ɨˊ e tuuiñˋ lají̱i̱ꞌ˜ nɨngóoˊ mɨ˜ guitu̱ˊ ji̱i̱ˋ. Jo̱ lamɨ˜ jéengˊ dsíngꞌˉ nɨcaꞌíiñˉ cuuˉ quiáꞌrˉ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ tɨmɨ́ɨˊ, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ jaˋ i̱i̱ˋ mɨˊ calɨꞌˊ faꞌ i̱ nɨcajmiꞌleáangˉ írˋ.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Jo̱ guidseaamˆ calɨ́ꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ do cangɨ́ɨiñˊ jee˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do, jo̱ cangoquiéeiñˊ fɨˊ lɨ́ꞌˉ caluuˇ Jesús jo̱ catɨ́ɨiñˉ capíꞌˆ ꞌnɨꞌˋ sɨ̱ꞌˆ dseaˋ do, jo̱ dsifɨˊ ladob caꞌláaiñˉ, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ capíꞌˆ jmɨˊ joˋ e tuuiñˋ jóng.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Jo̱ Jesús dsifɨˊ ladob cajmɨngɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ có̱o̱ꞌr˜ do jo̱ cajíñꞌˉ:
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Jo̱baꞌ cañíiˋtu̱ Jesús jo̱ cajíñꞌˉ:
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Jo̱ i̱ dseamɨ́ˋ do, mɨ˜ canúurˉ e calɨlíbꞌˆ Jesús e lɨɨng˜ i̱i̱ˋ catɨ́ɨngˉ sɨ̱ꞌrˆ, jo̱baꞌ dsíngꞌˉ cafǿiñꞌˊ jo̱ dsíngꞌˉ jléeiñˋ cangórˉ fɨˊ quiniˇ Jesús, jo̱ casíꞌrˋ uǿˉ jnir˜ fɨˊ quiniˇ dseaˋ do. Jo̱baꞌ cajméerˋ júuˆ fɨˊ quiniˇ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jialɨꞌˊ cagüɨꞌrˊ sɨ̱ꞌˆ Jesús, jo̱ jial caꞌláaiñˉ ladsifɨˊ lado e jmohuɨ́ɨˊ e lamɨ˜ lɨ́ɨiñˊ.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Jo̱baꞌ cajíngꞌˉ Jesús casɨ́ꞌrˉ i̱ dseamɨ́ˋ do:
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Jo̱ laco̱ꞌ guiꞌnamꞌˇbɨ sɨ́ɨngˋ Jesús có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ do, mɨ˜ caguiéˉ jaangˋ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌˉ Jairo e quie̱rˊ júuˆ cuaiñ˜ quiáꞌˉ i̱ sɨmɨ́ˆ do, jo̱ lalab casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do:
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Dsʉꞌ mɨ˜ canúuˉ Jesús lado, dsifɨˊ ladob casɨ́ꞌrˉ Jairo:
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 Jo̱ mɨ˜ caguiéˉ Jesús fɨˊ quiáꞌˉ dseaˋ do, jo̱ jaˋ cacuørˊ fɨˊ faꞌ e cangotáangꞌ˜ dseaˋ jiéngꞌˋguɨ, jí̱i̱ꞌ˜ Tʉ́ˆ Simón có̱o̱ꞌ˜ Tiáa˜ có̱o̱ꞌ˜ Juan có̱o̱ꞌ˜ sejmiiˋ i̱ sɨmɨ́ˆ jiuung˜ do, jí̱i̱ꞌ˜ íˋbingꞌ i̱ cangɨ́ɨngˋ fɨˊ e cangotáangꞌ˜ fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ e lɨ˜ ráangˋ i̱ ꞌlɨɨ˜ do.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌˉ Jairo dsíngꞌˉ quɨꞌrˊ jo̱guɨ dsíngꞌˉ jiuung˜ dsíirˊ dsʉꞌ e nɨcajúngˉ i̱ jiuung˜ sɨmɨ́ˆ do. Jo̱baꞌ cajíngꞌˉ Jesús casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do:
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Dsʉꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do lɨ́ꞌˆ cangɨ́ɨmˉbre Jesús mɨ˜ cajíngꞌˉ dseaˋ do lado, co̱ꞌ ñiˊbre e nɨcajúmˉ i̱ jiuung˜ do.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Jo̱ lajeeˇ e jmóoˋ i̱ dseaˋ do lajo̱, jo̱ Jesús catɨ́ɨiñˉ guooˋ i̱ jiuung˜ do, jo̱ catǿꞌˉreiñꞌ laꞌúungˋ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ lala:
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Jo̱ mɨ˜ cajíngꞌˉ Jesús lado, dsifɨˊ ladob cají̱ꞌˊtu̱ i̱ sɨmɨ́ˆ do jo̱ caró̱o̱ˉbre. Jo̱ dsifɨbˊ caquiʉꞌˊ Jesús ta˜ e cangɨ́ɨiñꞌˋ do e cagǿꞌrˋ.
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 Jo̱ mɨ˜ cangáˉ sejmiiˋ i̱ jiuung˜ do e cají̱bꞌˊtu̱iñꞌ do, jo̱baꞌ dsíngꞌˉ cangogáˋ dsíiñꞌˊ; dsʉꞌ Jesús caquiʉꞌrˊ ta˜ sejmiiˋ i̱ sɨmɨ́ˆ do e jaˋ i̱i̱ˋ nisɨ́iñꞌˋ do jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ lají̱i̱ꞌ˜ e cajméerˋ e sɨnʉ́ʉˆ do ie˜ jmɨɨ˜ jo̱.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.