Lucas 8

Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cangóˉ Jesús laco̱o̱ˋ fɨɨˋ e cóoꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ fɨɨˋ e píꞌˆ quiáꞌˉ e guiarˊ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e quiáꞌˉ jial quie̱ˊ dseaˋ do nifɨˊ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ.
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 — ausente —
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 — ausente —
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Jo̱ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ ie˜ jo̱, mɨ˜ calɨñiˊ jaléngꞌˋ dseaˋ jie˜ fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús, jo̱ caꞌuøøiñˋ cangoꞌnéeiñꞌˇ dseaˋ do; jo̱ dsíngꞌˉ fɨ́ɨngˊ dseaˋ caseáiñꞌˊ ie˜ jo̱, jo̱baꞌ caꞌeꞌˊ Jesús jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do co̱o̱ˋ júuˆ jáꞌˉ e lafaꞌ júuˆ cuento jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 —Jaangˋ dseañʉꞌˋ cangórˉ cangobíirˇ mɨjú̱ˋ quiáꞌrˉ fɨˊ lɨ˜ nɨcajɨ́ɨrˉ. Jo̱ mɨ˜ cabírˋ e mɨjú̱ˋ do, seaˋ e cajiʉ́ꞌˋ lɨ˜ ngɨ́ɨngˊ fɨˊ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ɨngˊ jaléngꞌˋ dseaˋ, casoꞌømꞌˊbre jaléꞌˋ e mɨjú̱ˋ do, jo̱ e lɨɨng˜guɨ cagǿꞌˋ ta̱ˊ cajo̱.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Dsʉꞌ seaˋbɨ e cajiʉ́ꞌˋ ni˜ cu̱u̱˜ lɨ˜ jaˋ ꞌleáangˉ guóoꞌ˜ néeˊ; jo̱baꞌ mɨ˜ caꞌiáangˋ, dsifɨbˊ calɨquiʉ̱́ˋ co̱ꞌ jaˋ seaˋ lɨ˜ nisó̱ꞌˋ jmóˆ quiáꞌˉ lɨ˜ güíꞌˋ, jo̱baꞌ caꞌímˉ cajo̱.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Jo̱guɨ seaˋbɨ e mɨjú̱ˋ do e cajiʉ́ꞌˋ jee˜ mɨjú̱ˋ ꞌmató̱o̱ˊ; jo̱ mɨ˜ caꞌiáangˋ e mɨjú̱ˋ do, jéengˊguɨ e mɨjú̱ˋ ꞌmató̱o̱ˊ do cacuángˉ jo̱ caꞌímˉ e mɨjú̱ˋ e cabíˋ i̱ dseaˋ do jee˜ e mɨjú̱ˋ ꞌmató̱o̱ˊ do.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Dsʉꞌ seabˋ e mɨjú̱ˋ do e cajiʉ́ꞌˋ lɨ˜ jloꞌˆ uǿˉ; jo̱ mɨ˜ cacuángˉ jo̱ jlobꞌˆ cacuøˊ; seaˋ e cacuøˊ lajɨˋ cien mɨ́ꞌˆ lacamɨ́ꞌˆ mɨjú̱ˋ.
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱ cajmɨngɨ́ɨˋ i̱ dseaˋ guitúungˋ do cajmɨngɨꞌrˊ Jesús e˜ guǿngꞌˋ e júuˆ e caꞌerˊ do.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Jo̱baꞌ cajíngꞌˉ Jesús casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ do:
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Jo̱baꞌ cajíngꞌˉ Jesús casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ do:
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Jo̱ e cajiʉ́ꞌˋ lɨ˜ ngɨ́ɨngˊ fɨˊ do lɨ́ɨˊ lafaꞌ i̱ dseaˋ i̱ núuˋ e júuˆ do, jo̱ dsʉꞌ lajmɨnábˉ güéengˉ fii˜ i̱ ꞌlɨngꞌˆ, jo̱ dsifɨˊ lajo̱b jmóorˋ e jaˋ jáꞌˉ lɨ́ɨngˋ i̱ dseaˋ do e júuˆ jo̱, jo̱ lajo̱baꞌ jaˋ nileáiñꞌˋ do jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quiáꞌrˉ.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Jo̱guɨ e mɨjú̱ˋ e cajiʉ́ꞌˋ fɨˊ ni˜ cu̱u̱˜ do lɨ́ɨˊ lafaꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ iáangˋ dsíiˊ íngꞌˋ jaléꞌˋ e júuˆ jo̱, jo̱ dsʉꞌ jaˋ huǿøˉ ee˜ e jáꞌˉ lɨ́ɨiñˋ, co̱ꞌ mɨ˜ huɨ́ɨngˊ dsijéeˊ quiáꞌrˉ uíiꞌ˜ e jáꞌˉ lɨ́ɨiñˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ dsifɨˊ lajo̱b tʉ́ˋtu̱r e júuˆ jo̱, jo̱ i̱ dseaˋ íˋbingꞌ i̱ lɨ́ɨngˊ la lɨ́ɨˊ e mɨjú̱ˋ e jaˋ ꞌleáangˉ jmóˆ seaˋ do.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Jo̱ e mɨjú̱ˋ e cajiʉ́ꞌˋ jee˜ mɨjú̱ˋ ꞌmató̱o̱ˊ do lɨ́ɨˊ lafaꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ núuˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ jo̱ caꞌímꞌˋbre e júuˆ jo̱, jo̱ dsʉꞌ laco̱ꞌ ngóoˊ jmɨɨng˜, eáangˊguɨ guiing˜ dsíirˊ jaléꞌˋ fɨꞌíˆ dsíiˊ seaˋ quiáꞌrˉ jo̱guɨ quiáꞌˉ jaléꞌˋ ta˜ lɨꞌˋ cuuˉ jo̱guɨ cajo̱ e quiáꞌˉ jial nijmiꞌiáangˋ dsíirˊ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e seaˋ fɨˊ jmɨgüíˋ. Jo̱ co̱ꞌ lajo̱b lɨ́ɨiñˊ, jo̱baꞌ jaˋ cuøˊ fɨˊ quiáꞌrˉ faꞌ e nidsicuángˋguɨ e júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e jáꞌˉ lɨ́ɨiñˋ do.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Jo̱guɨ e mɨjú̱ˋ e cajiʉ́ꞌˋ lɨ˜ jloꞌˆ uǿˉ do lɨ́ɨˊ lafaꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ dsíngꞌˉ iáangˋ dsíiˊ íñꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱guɨ eáamˊ jmóorˋ nʉ́ʉꞌr˜ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ dseaˋ do, co̱ꞌ jaˋ lɨtúngˉ dsíirˊ jaléꞌˋ e jo̱. Jo̱ i̱ dseaˋ íˋbingꞌ i̱ teáangˉ teáˋ có̱o̱ꞌ˜ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱guɨ eáamˊ dsicuángˋ e júuˆ jo̱ quiáꞌrˉ.
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ e féꞌˋ Jesús júuˆ quiáꞌˉ mɨ˜ bíˋ dseaˋ mɨjú̱ˋ, jo̱ cajíngꞌˉguɨr casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do:
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Jo̱ lajo̱b lɨ́ɨˊ có̱o̱ꞌ˜ júuˆ quiéˉe: Jaˋ seaˋ jaléꞌˋ júuˆ quiéˉe faꞌ e sɨꞌmaˇ e jaˋ niníˋ dseaˋ, o̱ꞌguɨ seaˋ jaléꞌˋ júuˆ quiéˉe faꞌ e jaˋ tó̱o̱ˋ jmɨɨ˜ nilɨñiˊ dseaˋ jaléiñꞌˋ.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Jo̱baꞌ fɨ́ɨˉ jnea˜ ꞌnʉ́ꞌˋ, nʉ́ʉˉnaꞌ júuˆ quiéˉe; co̱ꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ nɨnʉ́ʉꞌ˜ júuˆ quiéˉe, jmiguiʉˊguɨ niñíiñˋ e ngáiñꞌˋ, jo̱ dsʉꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ nʉ́ʉꞌ˜ júuˆ quiéˉe, jo̱baꞌ niꞌíimˉ lají̱i̱ꞌ˜ e nɨꞌɨˊ dsíirˊ e ngáiñꞌˋ do.
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Jo̱ lajeeˇ táangˋ Jesús e eꞌrˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do, caguiéˉ niquiáꞌrˆ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ rúiñꞌˋ e ꞌnáiñꞌˊ dseaˋ do. Jo̱ co̱ꞌ jaˋ cuǿøngˋguɨ faꞌ e nidsiquiéeiñꞌˊ do tɨˊ quiá̱ꞌˉ lɨ˜ singꞌˊ dseaˋ do, co̱ꞌ dsíngꞌˉ fɨ́ɨngˊ dseaˋ,
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 jo̱baꞌ jaangˋ i̱ dseaˋ do cajmeaꞌrˊ Jesús júuˆ jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ lala:
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Dsʉꞌ Jesús cañíirˋ jo̱ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, lajeeˇ e táangˋ Jesús fɨˊ Galilea, jo̱ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ caꞌírˉ fɨˊ dsíiˊ co̱o̱ˋ móoˊ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Jo̱ lajeeˇ ngolíiñˉ ni˜ jmɨɨˋ jo̱ caquiamꞌˉ Jesús. Jo̱ lajeeˇ güɨɨngˋ dseaˋ do, jo̱ dsíngꞌˉ canaangˋ ɨ́ɨˋ guíˋ, jo̱ mɨfɨ́ɨngˋ canaangˋ dsiꞌa˜ jmɨɨˋ dsíiˊ e móoˊ do, jo̱ cafǿmꞌˊ i̱ dseaˋ guitúungˋ do, co̱ꞌ føꞌˊ nidsiꞌamꞌˊ e móoˊ lɨ˜ teáaiñꞌ˜ do.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Jo̱baꞌ cangoñiiñˆ Jesús jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do:
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Jo̱ casɨ́ꞌˉ Jesús i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ lala:
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Jo̱ mɨ˜ caguiéˉ Jesús có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ quiáꞌrˉ fɨˊ lɨ́ꞌˉ ꞌngóoꞌ˜ cataangˋ e guiéeˊ do, jo̱ caguilíiñˉ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Gadara.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Jo̱ mɨ˜ cajgáiñˉ e móoˊ do, jo̱ cangoquiéengˊ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ niseengˋ e fɨɨˋ do i̱ nijéeˊ i̱ fɨ́ɨngˊ i̱ ꞌlɨngꞌˆ quiáꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ malɨɨb˜jiʉ eáangˊ. Jo̱ jaˋ eeˋ sɨ̱ꞌrˆ quiꞌrˊ, o̱ꞌguɨ guiiñ˜ fɨˊ quiáꞌrˉ, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ fɨˊ lɨ˜ áangˋ ꞌlɨɨb˜ güɨɨiñˋ.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Jo̱ mɨ˜ cangángˉ i̱ dseaˋ do Jesús, jo̱ cangoquiéeiñˊ fɨˊ quiniˇ dseaˋ do jo̱ casíꞌrˋ uǿˉ jnir˜, jo̱ canaaiñˋ féꞌrˋ teáˋ jo̱ sɨ́ꞌrˋ dseaˋ do lala:
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Jo̱ i̱ ꞌlɨngꞌˆ i̱ jéeˊ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do caféꞌrˋ lado, co̱ꞌ Jesús nɨcanaaiñˋ quiʉꞌrˊ ta˜ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do e nitiúuiñꞌˉ do i̱ dseaˋ do. Co̱ꞌ lamɨ˜ jéengˊguɨ, eáangˊ jmiguiʉˊ néeꞌ˜ nɨcajméeˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ i̱ jéeˊ quiáꞌˉ i̱ dseañʉꞌˋ do e gaˋ eáangˊ; jo̱ nañiˊ faꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ nɨcasaiñꞌˉ i̱ dseañʉꞌˉ do, jo̱ nɨcaꞌñʉ́ꞌrˋ guooˋ tɨɨiñꞌˉ có̱o̱ꞌ˜ ñíˆ cadena e laco̱ꞌ joˋ nijméiñꞌˉ gaˋ, dsʉꞌ dsifɨˊ ladob fíiñꞌˋ do jaléꞌˋ ñíˆ cadena, jo̱ jmóoˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do e dséeˊ i̱ dseañʉꞌˋ do fɨˊ lɨ˜ jaˋ i̱i̱ˋ dseaˋ seengˋ.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Jo̱ lalab cajíngꞌˉ Jesús cajmɨngɨ́ꞌˉreiñꞌ:
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do camɨꞌrˊ Jesús e jaˋ niquiʉ́ꞌˉ dseaˋ do ta˜ e nidsilíiñꞌˋ do fɨˊ lɨ˜ ꞌlɨꞌˆ.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Jo̱ co̱ꞌ dsíngꞌˉ fɨ́ɨngˊ cúˆ nitaang˜neꞌ gøꞌˊreꞌ nuuˋ fɨˊ dseꞌˋ co̱o̱ˋ móꞌˋ quiá̱ꞌˉ lɨ˜ táangˋ Jesús, jo̱baꞌ camɨˊ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do jmɨꞌeeˇ camɨꞌrˊ dseaˋ do e nicuǿrˉ fɨˊ e nidsitáaiñꞌ˜ do dsíiˊ jaléngꞌˋ i̱ cúˆ do. Jo̱baꞌ cacuøꞌˊ Jesús jaléngꞌˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do fɨˊ lajo̱.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Jo̱ dsifɨˊ ladob catiúungˉ jaléngꞌˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do i̱ dseaˋ do, jo̱ cangotáaiñꞌ˜ dsíiˊ jaléngꞌˋ i̱ cúˆ do. Jo̱ mɨ˜ cangotáangꞌ˜ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do fɨˊ dsíiˊ jaléngꞌˋ i̱ jóꞌˋ do, jo̱ dsifɨˊ ladob cacuí̱i̱ˋreꞌ, jo̱ cabíingˉ yaang˜neꞌ fɨˊ ꞌnɨꞌˋ jiáaˊ, jo̱ cajiúngꞌˋneꞌ fɨˊ dsíiˊ jmɨ́ˋ, jo̱ cajgóꞌˋbreꞌ jmɨɨˋ jóng.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Jo̱ mɨ˜ cangáˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ íˆ i̱ cúˆ do lají̱i̱ꞌ˜ e calɨ́ˉ do, dsifɨˊ ladob cacuí̱i̱rˋ cangolíiñˋ fɨˊ fɨɨˋ, jo̱ caguiarˊ júuˆ lají̱i̱ꞌ˜ e calɨ́ˉ có̱o̱ꞌ˜ i̱ cúˆ do, jo̱guɨ cajmeaꞌrˊ júuˆ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ cajíñꞌˊ guiáꞌˆ fɨˊ có̱o̱ꞌ˜ fɨˊ jee˜ móꞌˋ laco̱ꞌ ngolíiñˋ.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Jo̱ mɨ˜ calɨñiˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ seengˋ fɨˊ jo̱ jaléꞌˋ e calɨ́ˉ e jmɨɨ˜ jo̱, jo̱ dsifɨˊ ladob cangolíiñˆ fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús. Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˉ fɨˊ lɨ˜ táangˋ dseaˋ do, jo̱ cangárˉ e dob nɨguiing˜ i̱ dseaˋ i̱ lamɨ˜ jéeˊ i̱ ꞌlɨngꞌˆ quiáꞌˉ do co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ Jesús, jo̱ nɨquiꞌˊbre sɨ̱ꞌrˆ, jo̱ joˋ eeˋ lɨ́ɨiñˊ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ. Jo̱ dsíngꞌˉ cafǿngꞌˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ caguilíingˉ do.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ cangáˉ jial caꞌláangˉ i̱ dseañʉꞌˋ i̱ lamɨ˜ jéeˊ i̱ ꞌlɨngꞌˆ quiáꞌˉ do, dsifɨˊ ladob caguiarˊ júuˆ jial calɨ́ˉ.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ lado, jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ Gadara do camɨꞌrˊ jmɨꞌeeˇ Jesús e nigüɨꞌɨ́ɨbˊ dseaˋ do e fɨˊ lɨ˜ táaiñꞌˋ do, co̱ꞌ dsíngꞌˉ ꞌgóꞌˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do. Jo̱ mɨ˜ cajíngꞌˉ i̱ dseaˋ do lado, jo̱ dsifɨˊ ladob caꞌíˉtu̱ Jesús dsíiˊ e móoˊ do, jo̱ caꞌírˉ fɨˊ e nidsémꞌˉtu̱r fɨˊ Galilea.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Jo̱ i̱ dseañʉꞌˋ i̱ lamɨ˜ jéeˊ i̱ ꞌlɨngꞌˆ quiáꞌˉ do camɨꞌrˊ Jesús jmɨꞌeeˇ e nidsérˉ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ do, dsʉꞌ jaˋ cacuøˊ Jesús fɨˊ lajo̱. Jo̱ caquiʉꞌrˊ ta˜ i̱ dseañʉꞌˋ do e cangáiñꞌˉ do fɨˊ quiáꞌrˉ, jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ jo̱ cajíñꞌˉ:
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 —Guǿngꞌˊ fɨˊ quíiꞌˉ, jo̱ güɨguia˜ júuˆ jaléꞌˋ e guiʉ́ˉ e nɨcajméeˋ Fidiéeˇ có̱o̱ꞌ˜ ꞌnʉˋ.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Jo̱ mɨ˜ caguiéngꞌˉtu̱ Jesús fɨˊ Galilea, jo̱ dsíngꞌˉ fɨ́ɨngˊ dseaˋ i̱ nɨteáangˉ güɨjé̱e̱ˇ quiáꞌrˉ. Jo̱ dsíngꞌˉ iáangˋ dsíiˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do dsʉꞌ caguiéngꞌˉtu̱ Jesús fɨˊ do.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Jo̱ lajeeˇ jo̱, caguiéˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Jairo i̱ lɨ́ɨngˊ fii˜ féngꞌˊ quiáꞌˉ guáꞌˉ quiáꞌˉ dseaˋ Israel. Jo̱ mɨ˜ caguiérˉ fɨˊ quiniˇ Jesús, jo̱ casíꞌrˋ uǿˉ jnir˜ fɨˊ quiniˇ dseaˋ do jo̱ camɨrˊ jmɨꞌeeˇ faꞌ e nidséˉ dseaˋ do fɨˊ quiáꞌrˉ, co̱ꞌ seengˋ camɨ́ɨngꞌ˜ sɨmɨ́ˆ jiuung˜ quiáꞌrˉ i̱ nɨngóoˊ guitu̱ˊ ji̱i̱ˋ jo̱ niráaiñꞌˋ do dséeꞌr˜ eáangˊ e dseángꞌˉ tɨˊ lɨ˜ nijúumˉbre.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 Jo̱ lajeeˇ ngóoˊ Jesús fɨˊ quiáꞌˉ Jairo, dsíngꞌˉ fɨ́ɨngˊ dseaˋ ngolíiñˉ, jo̱ dsíngꞌˉ sɨcúungꞌˇ Jesús jee˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Jo̱ jee˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ jéeˊ quiáꞌˉ Jesús ningóoˊ jaangˋ dseamɨ́ˋ i̱ nilɨ́ɨngˊ jmohuɨ́ɨˊ e tuuiñˋ lají̱i̱ꞌ˜ nɨngóoˊ mɨ˜ guitu̱ˊ ji̱i̱ˋ. Jo̱ lamɨ˜ jéengˊ dsíngꞌˉ nɨcaꞌíiñˉ cuuˉ quiáꞌrˉ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ tɨmɨ́ɨˊ, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ jaˋ i̱i̱ˋ mɨˊ calɨꞌˊ faꞌ i̱ nɨcajmiꞌleáangˉ írˋ.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Jo̱ guidseaamˆ calɨ́ꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ do cangɨ́ɨiñˊ jee˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do, jo̱ cangoquiéeiñˊ fɨˊ lɨ́ꞌˉ caluuˇ Jesús jo̱ catɨ́ɨiñˉ capíꞌˆ ꞌnɨꞌˋ sɨ̱ꞌˆ dseaˋ do, jo̱ dsifɨˊ ladob caꞌláaiñˉ, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ capíꞌˆ jmɨˊ joˋ e tuuiñˋ jóng.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Jo̱ Jesús dsifɨˊ ladob cajmɨngɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ có̱o̱ꞌr˜ do jo̱ cajíñꞌˉ:
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Jo̱baꞌ cañíiˋtu̱ Jesús jo̱ cajíñꞌˉ:
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Jo̱ i̱ dseamɨ́ˋ do, mɨ˜ canúurˉ e calɨlíbꞌˆ Jesús e lɨɨng˜ i̱i̱ˋ catɨ́ɨngˉ sɨ̱ꞌrˆ, jo̱baꞌ dsíngꞌˉ cafǿiñꞌˊ jo̱ dsíngꞌˉ jléeiñˋ cangórˉ fɨˊ quiniˇ Jesús, jo̱ casíꞌrˋ uǿˉ jnir˜ fɨˊ quiniˇ dseaˋ do. Jo̱baꞌ cajméerˋ júuˆ fɨˊ quiniˇ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jialɨꞌˊ cagüɨꞌrˊ sɨ̱ꞌˆ Jesús, jo̱ jial caꞌláaiñˉ ladsifɨˊ lado e jmohuɨ́ɨˊ e lamɨ˜ lɨ́ɨiñˊ.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Jo̱baꞌ cajíngꞌˉ Jesús casɨ́ꞌrˉ i̱ dseamɨ́ˋ do:
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Jo̱ laco̱ꞌ guiꞌnamꞌˇbɨ sɨ́ɨngˋ Jesús có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ do, mɨ˜ caguiéˉ jaangˋ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌˉ Jairo e quie̱rˊ júuˆ cuaiñ˜ quiáꞌˉ i̱ sɨmɨ́ˆ do, jo̱ lalab casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do:
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Dsʉꞌ mɨ˜ canúuˉ Jesús lado, dsifɨˊ ladob casɨ́ꞌrˉ Jairo:
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Jo̱ mɨ˜ caguiéˉ Jesús fɨˊ quiáꞌˉ dseaˋ do, jo̱ jaˋ cacuørˊ fɨˊ faꞌ e cangotáangꞌ˜ dseaˋ jiéngꞌˋguɨ, jí̱i̱ꞌ˜ Tʉ́ˆ Simón có̱o̱ꞌ˜ Tiáa˜ có̱o̱ꞌ˜ Juan có̱o̱ꞌ˜ sejmiiˋ i̱ sɨmɨ́ˆ jiuung˜ do, jí̱i̱ꞌ˜ íˋbingꞌ i̱ cangɨ́ɨngˋ fɨˊ e cangotáangꞌ˜ fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ e lɨ˜ ráangˋ i̱ ꞌlɨɨ˜ do.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌˉ Jairo dsíngꞌˉ quɨꞌrˊ jo̱guɨ dsíngꞌˉ jiuung˜ dsíirˊ dsʉꞌ e nɨcajúngˉ i̱ jiuung˜ sɨmɨ́ˆ do. Jo̱baꞌ cajíngꞌˉ Jesús casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do:
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Dsʉꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do lɨ́ꞌˆ cangɨ́ɨmˉbre Jesús mɨ˜ cajíngꞌˉ dseaˋ do lado, co̱ꞌ ñiˊbre e nɨcajúmˉ i̱ jiuung˜ do.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Jo̱ lajeeˇ e jmóoˋ i̱ dseaˋ do lajo̱, jo̱ Jesús catɨ́ɨiñˉ guooˋ i̱ jiuung˜ do, jo̱ catǿꞌˉreiñꞌ laꞌúungˋ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ lala:
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Jo̱ mɨ˜ cajíngꞌˉ Jesús lado, dsifɨˊ ladob cají̱ꞌˊtu̱ i̱ sɨmɨ́ˆ do jo̱ caró̱o̱ˉbre. Jo̱ dsifɨbˊ caquiʉꞌˊ Jesús ta˜ e cangɨ́ɨiñꞌˋ do e cagǿꞌrˋ.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Jo̱ mɨ˜ cangáˉ sejmiiˋ i̱ jiuung˜ do e cají̱bꞌˊtu̱iñꞌ do, jo̱baꞌ dsíngꞌˉ cangogáˋ dsíiñꞌˊ; dsʉꞌ Jesús caquiʉꞌrˊ ta˜ sejmiiˋ i̱ sɨmɨ́ˆ do e jaˋ i̱i̱ˋ nisɨ́iñꞌˋ do jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ lají̱i̱ꞌ˜ e cajméerˋ e sɨnʉ́ʉˆ do ie˜ jmɨɨ˜ jo̱.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.