Lucas 23

Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, lajalémꞌˋ i̱ dseaˋ do cangojéeiñˋ Jesús fɨˊ quiniˇ jaangˋ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ siiˋ Pilato.
1 Então todo o conselho levou Jesus a Pilatos.
2 Jo̱ mɨ˜ caguilíiñꞌˉ do fɨˊ do, jo̱ canaaiñˋ jmóorˋ dseeˉ quiáꞌˉ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
2 Começaram a apresentar o caso: “Este homem corrompe o nosso povo, dizendo que não se deve pagar impostos ao governo romano e afirmando ser ele próprio o Cristo, o rei”.
3 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseata˜ Pilato do lado, jo̱ cajmɨngɨꞌrˊ Jesús jo̱ cajíñꞌˉ:
3 Então Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
4 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ Pilato e cajíngꞌˉ Jesús lajo̱, jo̱ casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ fii˜ jmidseaˋ do có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ teáangꞌ˜ do jo̱ cajíñꞌˉ:
4 Pilatos se voltou para os principais sacerdotes e para a multidão e disse: “Não vejo crime algum neste homem!”.
5 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do lado, jo̱ eáangˊguɨ canaaiñˋ jmóorˋ dseeˉ quiáꞌˉ Jesús jo̱ cajíñꞌˉ:
5 Mas eles insistiam: “Ele provoca revoltas em toda a Judeia com seus ensinamentos, começando pela Galileia e agora aqui, em Jerusalém!”.
6 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ Pilato e caféꞌˋ dseaˋ lajo̱, jo̱ cajmɨngɨ́ɨrˋ su fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Galileab seengˋ Jesús.
6 “Então ele é galileu?”, perguntou Pilatos.
7 Jo̱ mɨ˜ cajíngꞌˉ dseaˋ e fɨˊ jo̱b seeiñˋ, jo̱baꞌ casíiñˋ dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜ jaangˋ dseata˜ i̱ siiˋ Herodes i̱ lɨ́ɨngˊ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ quiáꞌˉ Galilea, co̱ꞌ ie˜ jo̱ dob nitáangˋ i̱ dseata˜ do fɨˊ Jerusalén.
7 Quando responderam que sim, Pilatos o enviou a Herodes Antipas, pois a Galileia ficava sob sua jurisdição, e naqueles dias ele estava em Jerusalém.
8 Jo̱ mɨ˜ cangáˉ Herodes e cangáiñˉ Jesús, dsíngꞌˉ calɨꞌiáangˋ dsíirˊ, co̱ꞌ lɨɨb˜ nɨcajáˉ e iiñ˜ e niníiñˉ dseaˋ do, co̱ꞌ fɨ́ɨmˊ dseaˋ dsicó̱o̱rˋ júuˆ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e guiʉ́ˉ e nɨcajméeˋ dseaˋ do, jo̱guɨ güɨje̱rˇ faꞌ eeˋ nijméˉ dseaˋ do e li˜.
8 Herodes se animou com a oportunidade de ver Jesus, pois tinha ouvido falar a seu respeito e esperava, havia tempo, vê-lo realizar algum milagre.
9 Jo̱ jmiguiʉbˊ jaléꞌˋ e cajmɨngɨꞌrˊ dseaˋ do, dsʉꞌ jí̱i̱ꞌ˜ camɨ́ꞌˆ júuˆ jaˋ eeˋ cañíiˋ Jesús quiáiñꞌˉ do.
9 Fez uma série de perguntas a Jesus, mas ele não lhe respondeu.
10 Jo̱ lajeeˇ jo̱, dob teáangˆ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌrˉ, jo̱ dseángꞌˉ eáamˊ teáaiñꞌ˜ do jmóorˋ dseeˉ quiáꞌˉ Jesús.
10 Enquanto isso, os principais sacerdotes e mestres da lei permaneciam ali, gritando acusações.
11 Jo̱ mɨ˜ cangáˉ Herodes e jaˋ eeˋ ngɨ́ɨˋ Jesús, jo̱baꞌ cajmɨcó̱o̱ꞌ˜ rúiñꞌˋ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ ꞌléeˉ quiáꞌrˉ e canaaiñˋ lǿøiñˉ dseaˋ do, jo̱ caquíñꞌˊ dseaˋ do caneáangˊ sɨ̱ꞌˆ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ. Jo̱ lɨ́ˉ jo̱, i̱ dseata˜ do caguiéngꞌˊtu̱r Jesús fɨˊ lɨˊ guiing˜ dseata˜ Pilato caléꞌˋ catú̱ˉ.
11 Então Herodes e seus soldados começaram a zombar de Jesus e ridicularizá-lo. Por fim, vestiram nele um manto real e o mandaram de volta a Pilatos.
12 Jo̱ ie˜ jmɨɨ˜ jo̱ røøbˋ casɨ́ɨngˉtu̱ dseata˜ Herodes có̱o̱ꞌ˜ dseata˜ Pilato, co̱ꞌ lamɨ˜ jéengˊguɨ ꞌníbꞌˋ nɨcangángˉ rúiñꞌˋ.
12 Naquele dia, Herodes e Pilatos, que eram inimigos, tornaram-se amigos.
13 Jo̱ mɨ˜ caguiéngꞌˉtu̱ Jesús fɨˊ lɨ˜ guiing˜ dseata˜ Pilato, jo̱ caquiʉiñꞌˊ do ta˜ e caseángꞌˊ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseata˜ jo̱guɨ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ fɨɨˋ.
13 Então Pilatos reuniu os principais sacerdotes e outros líderes religiosos, juntamente com o povo,
14 Jo̱ mɨ˜ caseángꞌˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ, jo̱ lalab cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
14 e anunciou seu veredicto: “Vocês me trouxeram este homem acusando-o de liderar uma revolta. Eu o interroguei minuciosamente a esse respeito na presença de vocês e vejo que não há nada que o condene.
15 Jo̱guɨ nɨcasɨ́ɨmˉbɨ́ɨr fɨˊ lɨ˜ guiing˜ dseata˜ Herodes, dsʉꞌ o̱ꞌguɨ i̱ dseata˜ íˋ lɨɨng˜ eeˋ dseeˉ cadséꞌrˋ quiáꞌˉ dseaˋ la, jo̱baꞌ fɨˊ lab nɨcaguiéngꞌˊtu̱reiñꞌ. Jo̱ nɨñíˆbaꞌ e jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ jaˋ eeˋ mɨˊ cajméerˋ faꞌ cuǿøngˋ e nijngáangꞌ˜naaꞌr,
15 Herodes chegou à mesma conclusão e o enviou de volta a nós. Nada do que ele fez merece a pena de morte.
16 jo̱ dsʉꞌ nicuǿøˆbaar iihuɨ́ɨˊ, jo̱ lɨ́ˉ jo̱ nilaamˉtu̱r caléꞌˋ catú̱ˉ.
16 Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
17 Jo̱ lajeeˇ e jmɨɨ˜ jo̱ tɨ́ɨngˋ dseata˜ Pilato e jmiꞌiáaiñˋ dsíiˊ jaléngꞌˋ dseaˋ fɨɨˋ jo̱ láaiñˋ camɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ i̱ iuungˉ fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉñíˆ.
17 (Era necessário libertar-lhes um prisioneiro durante a festa da Páscoa.)
18 Jo̱ dsʉꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ fɨɨˋ do canaaiñˋ óorˋ teáˋ jo̱ féꞌrˋ e éeiñˋ Jesús:
18 Um grande clamor se levantou da multidão, e a uma só voz gritavam: “Mate-o! Solte-nos Barrabás!”.
19 Jo̱ i̱ Barrabás do nicaꞌírˉ ꞌnʉñíˆ dsʉꞌ uíiꞌ˜ e ꞌníꞌˋ níiñˉ jaléngꞌˋ dseata˜ jo̱guɨ e nɨnicajngaiñꞌˊ dseaˋ cajo̱.
19 Esse Barrabás estava preso por ter participado de uma revolta em Jerusalém contra o governo e ter cometido assassinato.
20 Jo̱ dsʉꞌ dseata˜ Pilato eáangˊguɨ iiñ˜ e nileáiñˉ Jesús laco̱ꞌguɨ i̱ Barrabás do, jo̱baꞌ casɨ́ꞌˉtu̱r dseaˋ fɨɨˋ caléꞌˋ catú̱ˉ.
20 Pilatos discutiu com eles, pois desejava soltar Jesus.
21 Jo̱ dsʉꞌ jéengˊguɨ i̱ dseaˋ fɨɨˋ do canaaiñˋ féꞌrˋ có̱o̱ꞌ˜ júuˆ teáˋguɨ jo̱ cajíñꞌˉ e éeiñˋ Jesús:
21 Eles, porém, continuaram gritando: “Crucifique-o! Crucifique-o!”.
22 Jo̱ lɨ́ˉ jo̱, catɨ́ˋ ꞌnɨˊ néeꞌ˜ cajíngꞌˉtu̱ dseata˜ Pilato casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ dseaˋ fɨɨˋ:
22 Pela terceira vez, ele perguntou: “Por quê? Que crime ele cometeu? Não encontrei motivo para condená-lo à morte. Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
23 Jo̱ dsʉꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ fɨɨˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ eáangˊguɨ canaaiñˋ taꞌrˊ mɨ́ɨꞌ˜ e mɨˊtu̱r e nitángˉ Jesús fɨˊ dseꞌˋ crúuˆ, jo̱ lajo̱b cajméerˋ cartɨˊ calɨ́ꞌrˉ lají̱i̱ꞌ˜ e mɨrˊ do.
23 A multidão gritava cada vez mais alto, exigindo que Jesus fosse crucificado, e seu clamor prevaleceu.
24 Jo̱ lajo̱b cajméeˋ dseata˜ Pilato lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ e mɨˊ i̱ dseaˋ i̱ teáangˉ do,
24 Então Pilatos condenou Jesus à morte, conforme exigiam.
25 jo̱ caleáamˋbre i̱ Barrabás do, dseaˋ i̱ ꞌníꞌˋ níingˉ jaléngꞌˋ dseata˜ jo̱guɨ nɨcajngaiñꞌˊ dseaˋ, co̱ꞌ uiing˜ quiáꞌˉ e jo̱baꞌ e iuuiñˉ ꞌnʉñíˆ, jo̱ cajámꞌˋbre Jesús fɨˊ jaguóˋ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ ꞌníꞌˋ níingˉ dseaˋ do; jo̱ cajméerˋ lajo̱ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ fɨɨˋ, co̱ꞌ lajo̱b calɨꞌíiñꞌ˜ do.
25 A pedido deles, libertou Barrabás, o homem preso por revolta e assassinato. Depois, entregou-lhes Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱ cangojéemˋbre Jesús fɨˊ lɨ˜ nitáiñˉ fɨˊ dseꞌˋ crúuˆ. Jo̱ lajeeˇ teáaiñꞌ˜ do fɨˊ e ngolíiñˉ, cajíñꞌˊ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ laco̱ꞌ nijangꞌˊ jee˜ ta˜ quiáꞌˉ i̱ siiˋ Simón i̱ seengˋ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e siiˋ Cirene, jo̱ caquiʉꞌrˊ ta˜ e cajéengˋ i̱ dseañʉꞌˋ do crúuˆ quiáꞌˉ Jesús laguidseaangˆ; jo̱ cangórˉ caluuˇ laco̱ꞌ ngóoˊ dseaˋ do.
26 Enquanto levavam Jesus, um homem chamado Simão, de Cirene, vinha do campo. Os soldados o agarraram, puseram a cruz sobre ele e o obrigaram a carregá-la atrás de Jesus.
27 Jo̱ fɨ́ɨmˊ dseaˋ i̱ ngolíingˉ laco̱ꞌ ngóoˊ Jesús, jo̱guɨ dsíngꞌˉ fɨ́ɨngˊ dseamɨ́ˋ i̱ ngolíingˉ quɨꞌˊ jo̱ tɨꞌóorˋ e lɨjiuung˜ dsíirˊ uii˜ quiáꞌˉ Jesús.
27 Uma grande multidão os seguia, incluindo muitas mulheres aflitas que choravam por ele.
28 Dsʉꞌ Jesús caji̱ꞌˊ nir˜ cajǿøiñˉ jaléngꞌˋ i̱ dseamɨ́ˋ do jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
28 Mas Jesus, dirigindo-se a elas, disse: “Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por si mesmas e por seus filhos.
29 Co̱ꞌ niguiéebˊ jmɨɨ˜ mɨ˜ niféꞌˋ jaléngꞌˋ dseaˋ: “Juguiʉ́ˉjiʉ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseamɨ́ˋ i̱ jaˋ cuǿøngˋ nidsiquieeng˜ yʉ̱ʉ̱ˋ, jo̱ jaˋ i̱i̱ˋ calɨséngˋ quiáꞌrˉ i̱ cacuǿꞌrˉ tʉ́ꞌˋ.”
29 Pois estão chegando os dias em que dirão: ‘Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos e os seios que nunca amamentaram!’.
30 Jo̱ ie˜ jo̱b mɨ˜ ninángˋ jaléngꞌˋ dseaˋ e nimɨ́ꞌrˉ jaléꞌˋ móꞌˋ jo̱ nijíñꞌˉ: “Lɨɨng˜ güɨjiʉ́ꞌˋ sɨɨˋ lɨ˜ néeˊnaaꞌ”; jo̱guɨ nisɨ́ꞌrˋ jaléꞌˋ móꞌˋ: “ꞌMeengˉ jneaꞌˆ lajmɨnáˉ.”
30 Suplicarão aos montes: ‘Caiam sobre nós!’ e pedirão às colinas: ‘Soterrem-nos!’.
31 Co̱ꞌ song lanab cuøꞌˊnaꞌ jnea˜ iihuɨ́ɨˊ, dseaˋ jaˋ dseeˉ røønˉ, jo̱baꞌ jial tíiˊguɨ nidsingɨ́ɨngˉ ꞌnʉ́ꞌˋ, dseaˋ røøngˋnaꞌ dseeˉ.
31 Pois, se fazem estas coisas com a árvore verde, o que acontecerá com a árvore seca?”.
32 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ ngolíingˉ do jéeiñˋ gángˉ ɨ̱ɨ̱ˋ i̱ nidsijngáaiñꞌ˜ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ Jesús.
32 Dois outros homens, ambos criminosos, foram levados com ele a fim de também serem executados.
33 Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˉ co̱o̱ˋ cuo̱ꞌˋ lɨ˜ siiˋ Cuo̱ꞌˋ Mogui˜ ꞌLɨɨ˜, jo̱ fɨˊ jo̱b cateáaiñˋ Jesús fɨˊ dseꞌˋ crúuˆ có̱o̱ꞌ˜ lajɨˋ gángˉ i̱ ɨ̱ɨ̱ˋ do, jmáꞌˉ jángˋ crúuˆ lajaaiñꞌˋ do: jo̱ jmáꞌˉ jángˋ i̱ ɨ̱ɨ̱ˋ do catáiñˉ lacataangˋ cáangˋ Jesús, jaangˋ lɨ́ꞌˉ lɨˊ dséeˊ jo̱guɨ jaangˋ lɨ́ꞌˉ lɨˊ tuung˜.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, o pregaram na cruz. Os criminosos também foram crucificados, um à sua direita e outro à sua esquerda.
34 Jo̱ lajeeˇ guiꞌnáꞌˆ e táangˋ Jesús fɨˊ dseꞌˋ crúuˆ cajíñꞌˉ:
34 Jesus disse: “Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que fazem”. E os soldados tiraram sortes para dividir entre si as roupas de Jesus.
35 Jo̱ lajalémꞌˋ dseaˋ teáaiñˉ e jǿørˉ jaléꞌˋ e calɨ́ˉ, jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseata˜ do canaaiñˋ lǿøiñˉ Jesús jo̱ sɨ́ꞌrˋ dseaˋ do lala jo̱ féꞌrˋ:
35 A multidão observava, e os líderes zombavam. “Salvou os outros, salve a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus”, diziam.
36 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ ꞌléeˉ do lǿømˉbre dseaˋ do cajo̱, jo̱ dsiquiéeiñˊ quiá̱ꞌˉ lɨ˜ táangˋ dseaˋ do fɨˊ dseꞌˋ crúuˆ, jo̱ cuøꞌrˊ dseaˋ do jmɨ́ꞌˆ mɨ́ꞌˆ huɨɨngˋ jǿꞌˆ e tí̱ꞌˋ.
36 Os soldados também zombavam dele, oferecendo-lhe vinagre para beber.
37 Jo̱guɨ sɨ́ꞌrˋ dseaˋ do lala jo̱ féꞌrˋ:
37 Diziam: “Se você é o Rei dos judeus, salve a si mesmo!”.
38 Jo̱guɨ tó̱o̱ˋ co̱o̱ˋ ꞌmajmáˋ yʉ́ꞌˆ gui˜ crúuˆ lɨ˜ táaiñˋ lɨ˜ sɨlɨ́ɨˋ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ jmíiˊ griego có̱o̱ꞌ˜guɨ jmíiˊ latín jo̱guɨ có̱o̱ꞌ˜ jmíiˊ hebreo, jo̱ lalab guǿngꞌˋ: “I̱ lab i̱ dseaˋ i̱ quie̱ˊ nifɨˊ quiáꞌˉ dseaˋ Israel.”
38 Uma tabuleta presa acima dele dizia: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Jo̱ jaangˋ i̱ ɨ̱ɨ̱ˋ i̱ taang˜ fɨˊ dseꞌˋ crúuˆ do gabˋ féꞌrˋ uii˜ quiáꞌˉ Jesús cajo̱, jo̱ sɨ́ꞌrˋ dseaˋ do lala:
39 Um dos criminosos, dependurado ao lado dele, zombava: “Então você é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também!”.
40 Jo̱ dsʉꞌ i̱ ɨ̱ɨ̱ˋ i̱ jaangˋguɨ do caꞌgaamˋbre quiáꞌˉ i̱ ɨ̱ɨ̱ˋ rúiñꞌˋ do jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
40 Mas o outro criminoso o repreendeu: “Você não teme a Deus, nem mesmo ao ser condenado à morte?
41 E lɨɨng˜ uiimˇbaꞌ e taang˜ jneaꞌˆ la, co̱ꞌ laguɨb quiˋnaaꞌ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e nɨcaꞌlee˜naaꞌ, dsʉꞌ i̱ dseañʉꞌˋ la jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ jaˋ eeˋ mɨˊ caꞌléerˊ.
41 Nós merecemos morrer por nossos crimes, mas este homem não cometeu mal algum”.
42 Jo̱baꞌ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ Jesús:
42 Então ele disse: “Jesus, lembre-se de mim quando vier no seu reino”.
43 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseañʉꞌˋ íˋ jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
43 E Jesus lhe respondeu: “Eu lhe asseguro que hoje você estará comigo no paraíso”.
44 Jo̱ lajeeˇ táangˋ Jesús fɨˊ dseꞌˋ crúuˆ mɨ˜ catɨ́ˋ guieñíꞌˉ jóoˋ, jo̱b mɨ˜ caꞌíˉ nʉ́ʉˆ fɨˊ guóoꞌ˜ uǿˆ jo̱, jo̱ cateáꞌˉ cartɨˊ la i̱i̱ˉ ꞌnɨˊ e caꞌlóoˉ.
44 Já era cerca de meio-dia, e a escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 Jo̱ cajlɨ́ngˉ ieeˋ, jo̱ lajeeˇ jo̱ casíngˉ tú̱ˉ dseáꞌˉ jóoˋ e ꞌmɨꞌˊ e íiˊ guiáꞌˆ jóoˋ guáꞌˉ e siꞌˊ fɨˊ Jerusalén.
45 A luz do sol desapareceu, e a cortina do santuário do templo rasgou-se ao meio.
46 Jo̱b mɨ˜ caꞌóoˋ Jesús jo̱ cajíñꞌˉ:
46 Então Jesus clamou em alta voz: “Pai, em tuas mãos entrego meu espírito!”. E, com essas palavras, deu o último suspiro.
47 Jo̱ mɨ˜ cangáˉ fii˜ ꞌléeˉ quiáꞌˉ dseaˋ romano e calɨ́ˉ lado, jo̱guɨbaꞌ cajmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ jo̱ cajíñꞌˉ:
47 Quando o oficial romano que supervisionava a execução viu o que havia acontecido, adorou a Deus e disse: “Sem dúvida este homem era inocente”.
48 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ teáangˉ do cangáˉbre jaléꞌˋ e calɨ́ˉ do, jo̱ mɨ˜ caquɨiñꞌˉ e ngolíiñˋ, jo̱baꞌ canaaiñˋ bárˋ fɨˊ nidsíirˊ, co̱ꞌ fɨꞌíbˆ eáangˊ calɨ́iñˉ.
48 E, quando toda a multidão que tinha ido assistir à crucificação viu isso, voltou para casa entristecida e batendo no peito.
49 Dsʉꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ cangɨˊ có̱o̱ꞌ˜ Jesús có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseamɨ́ˋ i̱ cajalíingˉ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ do catɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Galilea, huí̱i̱bˉ caje̱rˊ jǿørˉ jaléꞌˋ e calɨ́ˉ do ie˜ jo̱.
49 Mas os amigos de Jesus, incluindo as mulheres que o seguiram desde a Galileia, olhavam de longe.
50 Jo̱ ie˜ jo̱ seengˋ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ guiúngˉ eáangˊ i̱ siiˋ Séˆ i̱ calɨséngˋ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Arimatea fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Judea. Jo̱ lɨ́ɨiñꞌˊ do jaangˋ dseaˋ féngꞌˊ i̱ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel.
50 Havia um homem bom e justo chamado José, membro do conselho dos líderes do povo,
51 Jo̱ i̱ dseañʉꞌˋ do güɨje̱˜bre e nicá̱ˋ Fidiéeˇ nifɨˊ quiáꞌˉ lajaangˋ lajaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ, jo̱guɨ jaˋ calɨjíiꞌr˜ cajo̱ dsʉꞌ e cahuɨ̱́ꞌˋ ta˜ e nijúungˉ Jesús lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ casɨ́ɨngˉ i̱ dseata˜ caguiaangˉ rúiñꞌˋ do.
51 mas que não tinha concordado com a decisão e os atos dos outros líderes religiosos. Era da cidade de Arimateia, na Judeia, e esperava a vinda do reino de Deus.
52 Jo̱baꞌ mɨ˜ cajúngˉ Jesús, cangóˉ i̱ Séˆ do fɨˊ quiniˇ dseata˜ Pilato, jo̱ camɨrˊ fɨˊ e niꞌáaiñˉ Jesús, jo̱ cacuøˊbɨ i̱ dseata˜ íˋ fɨˊ e nijméˉ Séˆ lajo̱.
52 José foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
53 Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b cangórˉ fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús fɨˊ dseꞌˋ crúuˆ, jo̱ cajgiáaiñˉ dseaˋ do, jo̱ caquɨ́iñꞌˋ co̱o̱ˋ ꞌmɨꞌˊ téˋ e niguoꞌˆ, jo̱ cangojéeiñˋ dseaˋ do e caꞌáiñˉ fɨˊ dsíiˊ co̱o̱ˋ tooˋ jiáaˊ, co̱ꞌ lajo̱b quɨ́ꞌˉ tɨ́ɨngˋ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel e áaiñˉ ꞌlɨɨ˜ quiáꞌrˉ. Jo̱ e fɨˊ jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ ꞌlɨɨ˜ jaˋ mɨˊ caꞌáangˉ lamɨ˜ jéengˊguɨ.
53 Desceu o corpo da cruz, enrolou-o num lençol de linho e o colocou num túmulo novo, escavado na rocha.
54 Jo̱ ie˜ jmɨɨ˜ jo̱ nɨlɨ́ɨˊ e guatɨꞌlóˉ jmɨɨ˜ e jmiꞌíngꞌˊ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel.
54 Isso aconteceu na sexta-feira à tarde, no dia da preparação, quando o sábado estava para começar.
55 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseamɨ́ˋ i̱ cajalíingˉ có̱o̱ꞌ˜ Jesús catɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Galilea cangolíimˆbre cajo̱, jo̱baꞌ cangáˉbre jie˜ lɨ˜ caꞌángˉ Jesús jo̱guɨ jial caquieeˋ dseaˋ do dsíiˊ e tooˋ do.
55 As mulheres da Galileia seguiram José e viram o túmulo onde o corpo de Jesus foi colocado.
56 Jo̱ mɨ˜ calɨta˜ dsíiˊ i̱ dseamɨ́ˋ do jie˜ lɨ˜ caꞌángˉ Jesús, jo̱baꞌ cangolíimˋbre jóng fɨˊ lɨ˜ neáaiñˊ fɨˊ Jerusalén, jo̱ cangoguiar˜ guiʉ́ˉ jaléꞌˋ jmɨɨˋ jmeafɨɨˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléꞌˋ noo˜ jmeafɨɨˋ e nidsisuuiñ˜ dseaˋ do mɨ˜ ningɨ́ˋ jmɨɨ˜ e jmiꞌíngꞌˊ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel, co̱ꞌ lajo̱b quɨ́ꞌˉ tɨ́ɨngˋ jaléngꞌˋ dseaˋ ie˜ jo̱ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜ quiáꞌrˉ. Jo̱ cajmiꞌímꞌˊ i̱ dseamɨ́ˋ do mɨ˜ catɨ́ˋ íꞌˋ lajo̱ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ ta˜ quiʉꞌˊ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
56 Depois, foram para casa e prepararam especiarias e perfumes para ungir o corpo. No sábado, descansaram, conforme a lei exigia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.