Lucas 20

Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jo̱ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ mɨ˜ cangɨ́ˋ e jo̱, lajeeˇ e táangˋ Jesús fɨˊ guáꞌˉ e erˊ jo̱guɨ guiarˊ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ jial nileángˋ dseaˋ jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quiáꞌrˉ, jo̱ lajeeˇ jo̱b caguilíingˉ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ yʉ́ʉꞌ˜ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌˉ e guáꞌˉ do,
1 E aconteceu num daqueles dias que, estando ele ensinando o povo no templo, e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 jo̱ casɨ́ꞌrˉ Jesús lala jo̱ cajíñꞌˉ:
2 E falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes estas coisas? Ou, quem é que te deu esta autoridade?
3 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: Dizei-me pois:
4 ¿I̱˜ i̱ caquiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ i̱ Juan e caseáaiñˋ dseaˋ jmɨɨˋ? ¿Su Fidiéeˇ o̱faꞌ dseaˋ jmɨgüíbˋ é?
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do e cajíngꞌˉ Jesús lado, jo̱ lajeeˇ yaam˜bre canaaiñˋ sɨ́ɨiñˋ jo̱ sɨ́ꞌˋ rúiñꞌˋ:
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
6 Jo̱ song nisíiꞌ˜naꞌr e dseaˋ jmɨgüíbˋ caquiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ i̱ Juan do, jo̱baꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ la føꞌˊ nijngámꞌˉbre jneaa˜aaꞌ jóng có̱o̱ꞌ˜ jmangꞌˉ cu̱u̱˜, co̱ꞌ ñiˊbre guiʉ́ˉ e cajáˉ i̱ Juan do e féꞌrˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
6 E se dissermos: Dos homens; todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ i̱ dseaˋ do jaˋ cateáˉ dsíirˊ faꞌ eeˋ cañíirˋ quiáꞌˉ Jesús cuaiñ˜ quiáꞌˉ i̱ Juan do, jo̱ lɨ́ꞌˆ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do e jaˋ ñiˊbre.
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Jo̱ dsifɨˊ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱ canaangˋ Jesús e eꞌrˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do co̱o̱ˋ júuˆ jáꞌˉ e lafaꞌ júuˆ cuento, jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do lala jo̱ cajíñꞌˉ:
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra por muito tempo;
10 Jo̱ mɨ˜ catɨ́ˋ íꞌˋ e carooˋ e mɨ́ꞌˆ huɨɨngˋ jǿꞌˆ do, jo̱ caguiéiñꞌˊ jaangˋ dseaˋ quiáꞌrˉ e tɨˊ lɨ˜ táaiñˋ do i̱ cangomɨɨ˜ lají̱i̱ꞌ˜ guiéeˆ quiáꞌrˉ e catɨ́ɨiñˉ quiáꞌˉ e ta˜ jmáꞌˉjiʉ e jmóoˋ i̱ dseaˋ do fɨˊ ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ quiáꞌrˉ. Jo̱ dsʉꞌ mɨ˜ caguiéngꞌˉ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do e lɨ˜ taang˜ i̱ dseaˋ jmóoˋ ta˜ e uǿˉ do, caquiéꞌˊbiñꞌ do quiáꞌrˉ e lafaꞌ e nicuǿꞌˉreiñꞌ do lají̱i̱ꞌ˜ guiéeˆ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ fii˜ uǿˉ do, jo̱ caguiémꞌˊbreiñꞌ do caléꞌˋ catú̱ˉ fɨˊ lɨ˜ cajárˉ, jo̱ jaˋ eeˋ cacuøꞌˊreiñꞌ do jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ.
10 E no tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Jo̱ mɨ˜ calɨñiˊ i̱ dseaˋ fii˜ uǿˉ do e calɨ́ˉ lado, dsifɨˊ ladob caguiéiñꞌˊ jaangˋguɨ dseaˋ quiáꞌrˉ i̱ cangomɨɨ˜ guiéeˆ quiáꞌrˉ quiáꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ ta˜ jmóoˋ uǿˉ quiáꞌrˉ. Jo̱ dsʉꞌ mɨ˜ caguiéngꞌˉ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do fɨˊ lɨ˜ taang˜ i̱ dseaˋ jmóoˋ ta˜ do, cacǿømꞌ˜bre cajo̱ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ cangongɨ́ɨngˉ i̱ dseaˋ laꞌuii˜ do, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ jaˋ eeˋ cacuøꞌˊreiñꞌ do cajo̱.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este, e afrontando-o, mandaram-no vazio.
12 Jo̱ mɨ˜ calɨñiˊtu̱ i̱ dseaˋ fii˜ do e calɨ́ˉ lado, jo̱ caguiémꞌˊbre jaangˋguɨ dseaˋ quiáꞌrˉ. Jo̱ dsʉꞌ gabˋ cajméeˋ i̱ dseaˋ jmóoˋ ta˜ do có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ do cajo̱, co̱ꞌ caquiémꞌˊbreiñꞌ jo̱guɨ cacuingꞌˊneiñꞌ, jo̱ jaˋ eeˋ cacuøꞌˊreiñꞌ do jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ cajo̱, jo̱ caꞌǿømˋbreiñꞌ do.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este, o expulsaram.
13 ’Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱ caꞌɨ́ˋ dsíiˊ i̱ dseaˋ fii˜ uǿˉ do: “¿E˜ nijmee˜e náng? Jo̱ seemˋ camɨ́ɨngꞌ˜ jó̱o̱ˋo̱ i̱ ꞌneáanˋn eáangˊ, jo̱ íbˋ niguiéenꞌ˜n lana, jo̱ jangámˉ íˋguɨb i̱ nijmɨꞌgórˋ.”
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez que, vendo, o respeitem.
14 Jo̱ dsʉꞌ mɨ˜ caguiéngꞌˉ i̱ sɨmingꞌˋ do lɨ˜ taang˜ i̱ dseaˋ jmóoˋ ta˜ do, jo̱ dsifɨˊ ladob canaaiñꞌˋ do sɨ́ɨiñˋ lajeeˇ yaaiñˇ: “Jí̱i̱ꞌ˜ i̱ nabingꞌ i̱ seengˋ i̱ nilíingˉ fii˜ e uǿˉ la mɨ˜ nijúungˉ tiquiáꞌrˆ. Jo̱baꞌ majngáangꞌˇnaaꞌr lana, ná la cagüéiñˉ fɨˊ la, jo̱ jneaꞌˆ dseaˋ nilíiˉiiꞌ fii˜ latøøngˉ e uǿˉ la.”
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Jo̱ mɨ˜ cangoyúungꞌ˜ e casɨ́ɨngˉ i̱ dseaˋ do røøˋ lado, jo̱ caguíimˋbre i̱ sɨmingꞌˋ do jee˜ e uǿˉ e lɨ˜ sɨjnea˜ e huɨ̱ɨ̱ˋ huɨɨngˋ jǿꞌˆ do jo̱ fɨˊ jo̱b cajngangꞌˊneiñꞌ.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Co̱ꞌ nidsémꞌˉbre, jo̱ mɨ˜ niguieiñꞌˊ nijngámꞌˉbre lajaléngꞌˋ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ do, jo̱ i̱ jiémꞌˋ nitáiñꞌˊ i̱ nijméˉ ta˜ e uǿˉ quiáꞌrˉ do.
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isto, disseram: Não seja assim!
17 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ Jesús e cajíngꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do lado, jo̱ lɨ́ꞌˆ cajǿømˉbreiñꞌ do, jo̱ lɨ́ˉ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do lala jo̱ cajíñꞌˉ:
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra, que os edificadores reprovaram, Essa foi feita cabeça da esquina.
18 Jo̱ doñiˊ i̱i̱ˋ i̱ catɨtaangˇ e fɨˊ ni˜ e cu̱u̱˜ do, jo̱baꞌ cuibꞌˆ nilíiñˉ jóng. Jo̱guɨ fɨng song e cu̱u̱˜ do catóꞌˋ jo̱ cajlɨ́ngˉ jaangˋ dseaˋ, jo̱baꞌ conguiaˊ tʉ́ʉbꞌ˜ nilíiñˉ jóng.
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel e cajíngꞌˉ Jesús lado, jo̱baꞌ lajmɨnábˉ lamɨ˜ iiñ˜ nisáiñꞌˊ dseaˋ do, co̱ꞌ calɨlíꞌrˆ e uii˜ quiáꞌˉbre caféꞌˋ dseaˋ do. Jo̱ dsʉꞌ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ jaˋ eeˋ cateáˉ dsíirˊ faꞌ eeˋ cajmeáiñꞌˋ dseaˋ do, co̱ꞌ ꞌgǿmꞌˋbre jaléngꞌˋ dseaˋ fɨɨˋ i̱ tɨˊ dsíiˊ núuˋ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Jesús.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo; porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jaléngꞌˋ i̱ tɨfaꞌˊ do có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ jmidseaˋ casɨ́ɨiñˉ lajeeˇ laꞌóꞌˋ yaaiñ˜ e casíiñˋ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ i̱ nijméˉ lafaꞌ dseaˋ guiʉ́ˉ dsíiˊ có̱o̱ꞌ˜ Jesús, jo̱ cajméerˋ lajo̱ quiáꞌˉ e nijméiñꞌˉ do quijí̱ˉ jial niféꞌˋ dseaˋ do júuˆ guíiˉ, co̱ꞌ ɨˊ dsíirˊ e faꞌ lajo̱ nilíꞌrˋ e nitɨsɨ́ɨngꞌˇ dseaˋ do fɨˊ quiniˇ dseata˜.
20 E, observando-o, mandaram espias, que se fingissem justos, para o apanharem nalguma palavra, e o entregarem à jurisdição e poder do presidente.
21 Jo̱baꞌ mɨ˜ caguilíiñꞌˉ do fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús, jo̱ cajmɨngɨꞌrˊ dseaˋ do lala jo̱ cajíñꞌˉ:
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 Jo̱baꞌ cajajmɨngɨ́ɨꞌˇnaaꞌ ꞌnʉˋ: ¿Su ꞌnéˆ niquíˆnaaꞌ cuuˉ e catɨ́ɨngˉ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ guiing˜ fɨˊ Roma o̱si jaˋ ꞌnéˉ quíˆnaaꞌ é?
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Jo̱ dsʉꞌ dsifɨˊ ladob calɨlíꞌˆ Jesús e iing˜ i̱ dseaˋ do nijmɨgǿøngˋneiñꞌ, jo̱baꞌ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 —Éeꞌ˜naꞌ jnea˜ co̱o̱ˋ cuuˉ. Jo̱baꞌ neˇduuꞌ jial lɨ́ɨˊ, jo̱ ¿i̱˜ dseaˋ i̱ táangˋ fɨˊ ni˜ la jo̱guɨ jial siirˋ?
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Jo̱baꞌ cañíiˋtu̱ Jesús jo̱ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ do:
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Jo̱ dsíngꞌˉ cangogáˋ dsíiˊ i̱ dseaˋ i̱ téengˋ Jesús do mɨ˜ cañíiˋ dseaˋ do lado fɨˊ quiniˇ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ teáangˉ do, co̱ꞌ lɨ́ꞌˆ lɨˊ cangoꞌgóˋguɨ dsíiˊbre lají̱i̱ꞌ˜ e cañíiˋ dseaˋ do, jo̱ tiibˉ caje̱rˊ lajɨɨiñˋ do.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caguilíingˉ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ saduceo fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús. Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ saduceo do jaˋ jáꞌˉ lɨ́ɨiñˋ e nijí̱ꞌˊtu̱ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜. Jo̱baꞌ cangojmɨngɨ́ɨꞌrˇ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 —Tɨfaꞌˊ, Moi˜ cajmeꞌrˊ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌrˉ e song cajúngˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ jo̱ jaˋ jó̱o̱rˊ calɨséngˋ có̱o̱ꞌ˜ dseamɨ́ˋ quiáꞌrˉ, jo̱baꞌ ꞌnéˉ nicúngꞌˉ guóˋ i̱ dseamɨ́ˋ ꞌnɨ́ɨˉ do có̱o̱ꞌ˜ rúngꞌˋ dseaˋ ngáangꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜ i̱ ꞌlɨɨ˜ do. Jo̱ i̱ yʉ̱ʉ̱ˋ laꞌuii˜ i̱ nilɨseengˋ quiáꞌrˉ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseañʉꞌˋ do, ꞌnéˉ nijmérˉ e lafaꞌ jó̱o̱bˊ i̱ dseañʉꞌˋ quiáꞌrˉ lamɨ˜ uii˜ do, co̱ꞌ lanab féꞌˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Moi˜.
28 Dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de algum falecer, tendo mulher, e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher, e suscite posteridade a seu irmão.
29 Jo̱baꞌ síiꞌ˜naꞌ ꞌnʉˋ e júuˆ la: Co̱o̱ˋ ya̱ꞌˊ calɨséngˋ guiángˉ dseañʉꞌˋ laꞌóꞌˋ rúiñꞌˋ, jo̱ i̱ dseaˋ nifɨˊ do cacúmꞌˋ guóorˋ, jo̱ jaˋ e huǿøˉ cateáaiñˋ fɨˊ jmɨgüíˋ la co̱ꞌ cajúmˉbre, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ jó̱o̱rˊ jaˋ i̱i̱ˋ calɨséngˋ.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher, e morreu sem filhos;
30 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cajúngˉ i̱ dseañʉꞌˋ do, jo̱ cacúmꞌˋ guooˋ i̱ dseamɨ́ˋ ꞌnɨ́ɨˉ do có̱o̱ꞌ˜ rúngꞌˋ i̱ ꞌlɨɨ˜ dseañʉꞌˋ quiáꞌrˉ i̱ catɨ́ˋ gángˉ do. Jo̱ dsʉꞌ lajo̱b cangongɨ́ɨiñˉ cajo̱, co̱ꞌ cajúmˉbre, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ jó̱o̱rˊ jaˋ i̱i̱ˋ calɨséngˋ.
30 E tomou-a o segundo por mulher, e ele morreu sem filhos.
31 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cacúmꞌˋtu̱ guooˋ i̱ dseamɨ́ˋ do có̱o̱ꞌ˜ i̱ rúngꞌˋ i̱ ꞌlɨɨ˜ dseañʉꞌˋ quiáꞌrˉ i̱ catɨ́ˋ gaangˋ do, jo̱ jaˋ huǿøˉ cangóˉ jo̱ cajúmˉbre cajo̱, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ jó̱o̱rˊ jaˋ i̱i̱ˋ calɨséngˋ. Jo̱ lajo̱b cangongɨ́ɨiñˉ lajaléiñꞌˋ do. Jo̱ co̱o̱bˋ mɨ˜ catóꞌˊ júuiñˉ lajɨˋ guiáiñˉ do, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ jó̱o̱rˊ jaˋ i̱i̱ˋ calɨséngˋ.
31 E tomou-a o terceiro, e igualmente também os sete; e morreram, e nào deixaram filhos.
32 Jo̱ dsʉꞌ joˋ huǿøˉ ngóˉ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱ cajúmˉ i̱ dseamɨ́ˋ do cajo̱.
32 E por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Jo̱baꞌ jmɨngɨ́ɨꞌˇnaaꞌ ꞌnʉˋ lana jial lɨ́ɨˊ mɨ˜ nitɨ́ˉ fɨɨˋ co̱o̱ˋ. ¿I̱˜ dseángꞌˉ dseamɨ́ˋ quiáꞌˉ nilíingˉ i̱ dseamɨ́ˋ do lajeeˇ lajɨˋ guiángˉ i̱ dseañʉꞌˋ do? Co̱ꞌ lajɨˋ guiámˉbre cacúngꞌˉ guórˋ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ do fɨˊ jmɨgüíˋ la.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseaˋ saduceo do jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Jo̱ dsʉꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ niñíingˋ e nijí̱ꞌˊtu̱r caléꞌˋ catú̱ˉ jee˜ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜ fɨˊ jmɨgüíˋ co̱o̱ˋ joˋ nicúngꞌˉguɨ guoorˋ fɨˊ jo̱,
35 Mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 jo̱guɨ jaˋ quɨ́ꞌˉ jmɨɨ˜ faꞌ e nijúungˉguɨr, co̱ꞌ lajo̱b lɨ́ɨngˊ jaléngꞌˋ ángeles quiáꞌˉ Fidiéeˇ fɨˊ ñifɨ́ˉ, jaˋ cúngꞌˋ guóorˋ o̱ꞌguɨ júuiñˉ; jo̱guɨ jó̱o̱ˊ Fidiéeˇ nilíingˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do uíiꞌ˜ e nɨcají̱ꞌˊtu̱r caléꞌˋ catú̱ˉ.
36 Porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Jo̱ jɨˋguɨ Moi˜ cajmeꞌrˊ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e nijí̱bꞌˊtu̱ ꞌlɨɨ˜, co̱ꞌ ie˜ lamɨ˜ cangárˉ e gui˜ co̱o̱ˋ ꞌmató̱o̱ˊ e gui˜ jɨˋ, jo̱ jee˜ e jɨˋ do caféꞌˋ Fíiˋnaaꞌ jo̱ cajméerˋ júuˆ e íˋbre lɨ́ɨiñˊ Fidiéeˇ quiáꞌˉ Abraham có̱o̱ꞌ˜guɨ Isáaˊ jo̱guɨ Jacóoˆ.
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Dsʉco̱ꞌ Fidiéeˇ lɨ́ɨiñˊ Fidiéeˇ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ jí̱ꞌˋ, jo̱ jaˋ lɨ́ɨiñˊ Fidiéeˇ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜, co̱ꞌ jmangꞌˆ dseaˋ jí̱ꞌˋbingꞌ i̱ seengˋ cøøngˋ có̱o̱ꞌ˜ Fidiéeˇ.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele vivem todos.
39 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ lɨɨng˜ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel do e cajíngꞌˉ Jesús lado, jo̱baꞌ dsifɨˊ ladob cañíirˋ quiáꞌˉ Jesús jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala jo̱ cajíñꞌˉ:
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jí̱i̱ꞌ˜ jaaiñꞌˋ do joˋ eeˋ cateáˉguɨ dsíirˊ faꞌ eeˋ cajmɨngɨꞌˊguɨr Jesús.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱ cajmɨngɨꞌˊ Jesús jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Co̱ꞌ lalab cajíngꞌˉ dseata˜ Davíꞌˆ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ:
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 cartɨˊ mɨ˜ nijmee˜e e jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ ꞌníꞌˋ níingˉ ꞌnʉˋ
43 Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 Jo̱baꞌ jmɨngɨɨˉ jnea˜ e song ꞌñiaꞌˊbɨ dseata˜ Davíꞌˆ sɨ́ꞌrˋ Dseaˋ Jmáangˉ Fíiˋi, jo̱baꞌ ¿jial cuǿøngˋ e Dseaˋ Jmáangˉ lɨ́ɨiñˊ dseaˋ sɨju̱ˇ dseata˜ Davíꞌˆ jóng?
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Jo̱ lajeeˇ jo̱, fɨ́ɨmˊ dseaˋ teáaiñꞌ˜ e núurˋ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Jesús, jo̱ cajíngꞌˉ dseaˋ do casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ ngɨˊ có̱o̱ꞌr˜ do lala:
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 —Ñiing˜ óoˊnaꞌ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ góoˋnaaꞌ dseaˋ Israel, co̱ꞌ jaléngꞌˋ íˋ tɨˊ dsíirˊ e ngɨrˊ quie̱rˊ jaléꞌˋ sɨ̱ꞌˆ dseaˋ ꞌgooˋ, jo̱guɨ dsíngꞌˉ iiñ˜ e nijmiféngꞌˊ dseaˋ írˋ mɨ˜ jiéꞌˋ jíñꞌˊ dseaˋ lacaangˋ fɨˊ jee˜ ꞌnʉ́ʉˊ, jo̱ mɨrˊ ꞌmasii˜ e niingˉguɨ mɨ˜ dsilíiñˉ fɨˊ sɨnʉ́ʉˆ guáꞌˉ, jo̱guɨ mɨ˜ tɨˊ jmɨɨ˜ e ngɨ́ɨiñˋ e gøꞌrˊ, mɨrˊ lali˜ lɨ˜ jloꞌˆguɨ e nigüeárˋ, jo̱ lajo̱baꞌ e jloꞌˆguɨ jnéeiñˉ fɨˊ quiniˇ jaléngꞌˋ dseaˋ rúiñꞌˋ.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas; e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Jo̱guɨ uøꞌrˊ jaléꞌˋ e seaˋ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseamɨ́ˋ i̱ ꞌnɨ́ɨˉ, jo̱guɨ jmɨcaaiñ˜ e féꞌrˋ faꞌˊ e cueeˋ eáangˊ fɨˊ quiniˇ dseaˋ. Jo̱ co̱ꞌ dseángꞌˉ lajo̱b lɨ́ɨiñˊ, jo̱baꞌ íˋbingꞌ i̱ eáangˊguɨ niꞌíngꞌˋ iihuɨ́ɨˊ mɨ˜ nitɨ́ˉ íꞌˋ lajo̱.
47 Que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.