Lucas 20
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs ARIB
1 Jo̱ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ mɨ˜ cangɨ́ˋ e jo̱, lajeeˇ e táangˋ Jesús fɨˊ guáꞌˉ e erˊ jo̱guɨ guiarˊ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ jial nileángˋ dseaˋ jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quiáꞌrˉ, jo̱ lajeeˇ jo̱b caguilíingˉ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ yʉ́ʉꞌ˜ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌˉ e guáꞌˉ do,
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 jo̱ casɨ́ꞌrˉ Jesús lala jo̱ cajíñꞌˉ:
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 ¿I̱˜ i̱ caquiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ i̱ Juan e caseáaiñˋ dseaˋ jmɨɨˋ? ¿Su Fidiéeˇ o̱faꞌ dseaˋ jmɨgüíbˋ é?
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do e cajíngꞌˉ Jesús lado, jo̱ lajeeˇ yaam˜bre canaaiñˋ sɨ́ɨiñˋ jo̱ sɨ́ꞌˋ rúiñꞌˋ:
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Jo̱ song nisíiꞌ˜naꞌr e dseaˋ jmɨgüíbˋ caquiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ i̱ Juan do, jo̱baꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ la føꞌˊ nijngámꞌˉbre jneaa˜aaꞌ jóng có̱o̱ꞌ˜ jmangꞌˉ cu̱u̱˜, co̱ꞌ ñiˊbre guiʉ́ˉ e cajáˉ i̱ Juan do e féꞌrˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ i̱ dseaˋ do jaˋ cateáˉ dsíirˊ faꞌ eeˋ cañíirˋ quiáꞌˉ Jesús cuaiñ˜ quiáꞌˉ i̱ Juan do, jo̱ lɨ́ꞌˆ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do e jaˋ ñiˊbre.
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Jo̱ dsifɨˊ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱ canaangˋ Jesús e eꞌrˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do co̱o̱ˋ júuˆ jáꞌˉ e lafaꞌ júuˆ cuento, jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do lala jo̱ cajíñꞌˉ:
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 Jo̱ mɨ˜ catɨ́ˋ íꞌˋ e carooˋ e mɨ́ꞌˆ huɨɨngˋ jǿꞌˆ do, jo̱ caguiéiñꞌˊ jaangˋ dseaˋ quiáꞌrˉ e tɨˊ lɨ˜ táaiñˋ do i̱ cangomɨɨ˜ lají̱i̱ꞌ˜ guiéeˆ quiáꞌrˉ e catɨ́ɨiñˉ quiáꞌˉ e ta˜ jmáꞌˉjiʉ e jmóoˋ i̱ dseaˋ do fɨˊ ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ quiáꞌrˉ. Jo̱ dsʉꞌ mɨ˜ caguiéngꞌˉ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do e lɨ˜ taang˜ i̱ dseaˋ jmóoˋ ta˜ e uǿˉ do, caquiéꞌˊbiñꞌ do quiáꞌrˉ e lafaꞌ e nicuǿꞌˉreiñꞌ do lají̱i̱ꞌ˜ guiéeˆ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ fii˜ uǿˉ do, jo̱ caguiémꞌˊbreiñꞌ do caléꞌˋ catú̱ˉ fɨˊ lɨ˜ cajárˉ, jo̱ jaˋ eeˋ cacuøꞌˊreiñꞌ do jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 Jo̱ mɨ˜ calɨñiˊ i̱ dseaˋ fii˜ uǿˉ do e calɨ́ˉ lado, dsifɨˊ ladob caguiéiñꞌˊ jaangˋguɨ dseaˋ quiáꞌrˉ i̱ cangomɨɨ˜ guiéeˆ quiáꞌrˉ quiáꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ ta˜ jmóoˋ uǿˉ quiáꞌrˉ. Jo̱ dsʉꞌ mɨ˜ caguiéngꞌˉ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do fɨˊ lɨ˜ taang˜ i̱ dseaˋ jmóoˋ ta˜ do, cacǿømꞌ˜bre cajo̱ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ cangongɨ́ɨngˉ i̱ dseaˋ laꞌuii˜ do, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ jaˋ eeˋ cacuøꞌˊreiñꞌ do cajo̱.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 Jo̱ mɨ˜ calɨñiˊtu̱ i̱ dseaˋ fii˜ do e calɨ́ˉ lado, jo̱ caguiémꞌˊbre jaangˋguɨ dseaˋ quiáꞌrˉ. Jo̱ dsʉꞌ gabˋ cajméeˋ i̱ dseaˋ jmóoˋ ta˜ do có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ do cajo̱, co̱ꞌ caquiémꞌˊbreiñꞌ jo̱guɨ cacuingꞌˊneiñꞌ, jo̱ jaˋ eeˋ cacuøꞌˊreiñꞌ do jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ cajo̱, jo̱ caꞌǿømˋbreiñꞌ do.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 ’Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱ caꞌɨ́ˋ dsíiˊ i̱ dseaˋ fii˜ uǿˉ do: “¿E˜ nijmee˜e náng? Jo̱ seemˋ camɨ́ɨngꞌ˜ jó̱o̱ˋo̱ i̱ ꞌneáanˋn eáangˊ, jo̱ íbˋ niguiéenꞌ˜n lana, jo̱ jangámˉ íˋguɨb i̱ nijmɨꞌgórˋ.”
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 Jo̱ dsʉꞌ mɨ˜ caguiéngꞌˉ i̱ sɨmingꞌˋ do lɨ˜ taang˜ i̱ dseaˋ jmóoˋ ta˜ do, jo̱ dsifɨˊ ladob canaaiñꞌˋ do sɨ́ɨiñˋ lajeeˇ yaaiñˇ: “Jí̱i̱ꞌ˜ i̱ nabingꞌ i̱ seengˋ i̱ nilíingˉ fii˜ e uǿˉ la mɨ˜ nijúungˉ tiquiáꞌrˆ. Jo̱baꞌ majngáangꞌˇnaaꞌr lana, ná la cagüéiñˉ fɨˊ la, jo̱ jneaꞌˆ dseaˋ nilíiˉiiꞌ fii˜ latøøngˉ e uǿˉ la.”
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Jo̱ mɨ˜ cangoyúungꞌ˜ e casɨ́ɨngˉ i̱ dseaˋ do røøˋ lado, jo̱ caguíimˋbre i̱ sɨmingꞌˋ do jee˜ e uǿˉ e lɨ˜ sɨjnea˜ e huɨ̱ɨ̱ˋ huɨɨngˋ jǿꞌˆ do jo̱ fɨˊ jo̱b cajngangꞌˊneiñꞌ.
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Co̱ꞌ nidsémꞌˉbre, jo̱ mɨ˜ niguieiñꞌˊ nijngámꞌˉbre lajaléngꞌˋ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ do, jo̱ i̱ jiémꞌˋ nitáiñꞌˊ i̱ nijméˉ ta˜ e uǿˉ quiáꞌrˉ do.
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ Jesús e cajíngꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do lado, jo̱ lɨ́ꞌˆ cajǿømˉbreiñꞌ do, jo̱ lɨ́ˉ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do lala jo̱ cajíñꞌˉ:
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 Jo̱ doñiˊ i̱i̱ˋ i̱ catɨtaangˇ e fɨˊ ni˜ e cu̱u̱˜ do, jo̱baꞌ cuibꞌˆ nilíiñˉ jóng. Jo̱guɨ fɨng song e cu̱u̱˜ do catóꞌˋ jo̱ cajlɨ́ngˉ jaangˋ dseaˋ, jo̱baꞌ conguiaˊ tʉ́ʉbꞌ˜ nilíiñˉ jóng.
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel e cajíngꞌˉ Jesús lado, jo̱baꞌ lajmɨnábˉ lamɨ˜ iiñ˜ nisáiñꞌˊ dseaˋ do, co̱ꞌ calɨlíꞌrˆ e uii˜ quiáꞌˉbre caféꞌˋ dseaˋ do. Jo̱ dsʉꞌ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ jaˋ eeˋ cateáˉ dsíirˊ faꞌ eeˋ cajmeáiñꞌˋ dseaˋ do, co̱ꞌ ꞌgǿmꞌˋbre jaléngꞌˋ dseaˋ fɨɨˋ i̱ tɨˊ dsíiˊ núuˋ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Jesús.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jaléngꞌˋ i̱ tɨfaꞌˊ do có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ jmidseaˋ casɨ́ɨiñˉ lajeeˇ laꞌóꞌˋ yaaiñ˜ e casíiñˋ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ i̱ nijméˉ lafaꞌ dseaˋ guiʉ́ˉ dsíiˊ có̱o̱ꞌ˜ Jesús, jo̱ cajméerˋ lajo̱ quiáꞌˉ e nijméiñꞌˉ do quijí̱ˉ jial niféꞌˋ dseaˋ do júuˆ guíiˉ, co̱ꞌ ɨˊ dsíirˊ e faꞌ lajo̱ nilíꞌrˋ e nitɨsɨ́ɨngꞌˇ dseaˋ do fɨˊ quiniˇ dseata˜.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Jo̱baꞌ mɨ˜ caguilíiñꞌˉ do fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús, jo̱ cajmɨngɨꞌrˊ dseaˋ do lala jo̱ cajíñꞌˉ:
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 Jo̱baꞌ cajajmɨngɨ́ɨꞌˇnaaꞌ ꞌnʉˋ: ¿Su ꞌnéˆ niquíˆnaaꞌ cuuˉ e catɨ́ɨngˉ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ guiing˜ fɨˊ Roma o̱si jaˋ ꞌnéˉ quíˆnaaꞌ é?
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Jo̱ dsʉꞌ dsifɨˊ ladob calɨlíꞌˆ Jesús e iing˜ i̱ dseaˋ do nijmɨgǿøngˋneiñꞌ, jo̱baꞌ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 —Éeꞌ˜naꞌ jnea˜ co̱o̱ˋ cuuˉ. Jo̱baꞌ neˇduuꞌ jial lɨ́ɨˊ, jo̱ ¿i̱˜ dseaˋ i̱ táangˋ fɨˊ ni˜ la jo̱guɨ jial siirˋ?
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Jo̱baꞌ cañíiˋtu̱ Jesús jo̱ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ do:
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Jo̱ dsíngꞌˉ cangogáˋ dsíiˊ i̱ dseaˋ i̱ téengˋ Jesús do mɨ˜ cañíiˋ dseaˋ do lado fɨˊ quiniˇ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ teáangˉ do, co̱ꞌ lɨ́ꞌˆ lɨˊ cangoꞌgóˋguɨ dsíiˊbre lají̱i̱ꞌ˜ e cañíiˋ dseaˋ do, jo̱ tiibˉ caje̱rˊ lajɨɨiñˋ do.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caguilíingˉ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ saduceo fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús. Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ saduceo do jaˋ jáꞌˉ lɨ́ɨiñˋ e nijí̱ꞌˊtu̱ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜. Jo̱baꞌ cangojmɨngɨ́ɨꞌrˇ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 —Tɨfaꞌˊ, Moi˜ cajmeꞌrˊ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌrˉ e song cajúngˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ jo̱ jaˋ jó̱o̱rˊ calɨséngˋ có̱o̱ꞌ˜ dseamɨ́ˋ quiáꞌrˉ, jo̱baꞌ ꞌnéˉ nicúngꞌˉ guóˋ i̱ dseamɨ́ˋ ꞌnɨ́ɨˉ do có̱o̱ꞌ˜ rúngꞌˋ dseaˋ ngáangꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜ i̱ ꞌlɨɨ˜ do. Jo̱ i̱ yʉ̱ʉ̱ˋ laꞌuii˜ i̱ nilɨseengˋ quiáꞌrˉ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseañʉꞌˋ do, ꞌnéˉ nijmérˉ e lafaꞌ jó̱o̱bˊ i̱ dseañʉꞌˋ quiáꞌrˉ lamɨ˜ uii˜ do, co̱ꞌ lanab féꞌˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Moi˜.
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 Jo̱baꞌ síiꞌ˜naꞌ ꞌnʉˋ e júuˆ la: Co̱o̱ˋ ya̱ꞌˊ calɨséngˋ guiángˉ dseañʉꞌˋ laꞌóꞌˋ rúiñꞌˋ, jo̱ i̱ dseaˋ nifɨˊ do cacúmꞌˋ guóorˋ, jo̱ jaˋ e huǿøˉ cateáaiñˋ fɨˊ jmɨgüíˋ la co̱ꞌ cajúmˉbre, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ jó̱o̱rˊ jaˋ i̱i̱ˋ calɨséngˋ.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cajúngˉ i̱ dseañʉꞌˋ do, jo̱ cacúmꞌˋ guooˋ i̱ dseamɨ́ˋ ꞌnɨ́ɨˉ do có̱o̱ꞌ˜ rúngꞌˋ i̱ ꞌlɨɨ˜ dseañʉꞌˋ quiáꞌrˉ i̱ catɨ́ˋ gángˉ do. Jo̱ dsʉꞌ lajo̱b cangongɨ́ɨiñˉ cajo̱, co̱ꞌ cajúmˉbre, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ jó̱o̱rˊ jaˋ i̱i̱ˋ calɨséngˋ.
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cacúmꞌˋtu̱ guooˋ i̱ dseamɨ́ˋ do có̱o̱ꞌ˜ i̱ rúngꞌˋ i̱ ꞌlɨɨ˜ dseañʉꞌˋ quiáꞌrˉ i̱ catɨ́ˋ gaangˋ do, jo̱ jaˋ huǿøˉ cangóˉ jo̱ cajúmˉbre cajo̱, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ jó̱o̱rˊ jaˋ i̱i̱ˋ calɨséngˋ. Jo̱ lajo̱b cangongɨ́ɨiñˉ lajaléiñꞌˋ do. Jo̱ co̱o̱bˋ mɨ˜ catóꞌˊ júuiñˉ lajɨˋ guiáiñˉ do, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ jó̱o̱rˊ jaˋ i̱i̱ˋ calɨséngˋ.
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 Jo̱ dsʉꞌ joˋ huǿøˉ ngóˉ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱ cajúmˉ i̱ dseamɨ́ˋ do cajo̱.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Jo̱baꞌ jmɨngɨ́ɨꞌˇnaaꞌ ꞌnʉˋ lana jial lɨ́ɨˊ mɨ˜ nitɨ́ˉ fɨɨˋ co̱o̱ˋ. ¿I̱˜ dseángꞌˉ dseamɨ́ˋ quiáꞌˉ nilíingˉ i̱ dseamɨ́ˋ do lajeeˇ lajɨˋ guiángˉ i̱ dseañʉꞌˋ do? Co̱ꞌ lajɨˋ guiámˉbre cacúngꞌˉ guórˋ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ do fɨˊ jmɨgüíˋ la.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseaˋ saduceo do jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 Jo̱ dsʉꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ niñíingˋ e nijí̱ꞌˊtu̱r caléꞌˋ catú̱ˉ jee˜ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜ fɨˊ jmɨgüíˋ co̱o̱ˋ joˋ nicúngꞌˉguɨ guoorˋ fɨˊ jo̱,
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 jo̱guɨ jaˋ quɨ́ꞌˉ jmɨɨ˜ faꞌ e nijúungˉguɨr, co̱ꞌ lajo̱b lɨ́ɨngˊ jaléngꞌˋ ángeles quiáꞌˉ Fidiéeˇ fɨˊ ñifɨ́ˉ, jaˋ cúngꞌˋ guóorˋ o̱ꞌguɨ júuiñˉ; jo̱guɨ jó̱o̱ˊ Fidiéeˇ nilíingˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do uíiꞌ˜ e nɨcají̱ꞌˊtu̱r caléꞌˋ catú̱ˉ.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Jo̱ jɨˋguɨ Moi˜ cajmeꞌrˊ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e nijí̱bꞌˊtu̱ ꞌlɨɨ˜, co̱ꞌ ie˜ lamɨ˜ cangárˉ e gui˜ co̱o̱ˋ ꞌmató̱o̱ˊ e gui˜ jɨˋ, jo̱ jee˜ e jɨˋ do caféꞌˋ Fíiˋnaaꞌ jo̱ cajméerˋ júuˆ e íˋbre lɨ́ɨiñˊ Fidiéeˇ quiáꞌˉ Abraham có̱o̱ꞌ˜guɨ Isáaˊ jo̱guɨ Jacóoˆ.
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Dsʉco̱ꞌ Fidiéeˇ lɨ́ɨiñˊ Fidiéeˇ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ jí̱ꞌˋ, jo̱ jaˋ lɨ́ɨiñˊ Fidiéeˇ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜, co̱ꞌ jmangꞌˆ dseaˋ jí̱ꞌˋbingꞌ i̱ seengˋ cøøngˋ có̱o̱ꞌ˜ Fidiéeˇ.
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ lɨɨng˜ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel do e cajíngꞌˉ Jesús lado, jo̱baꞌ dsifɨˊ ladob cañíirˋ quiáꞌˉ Jesús jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala jo̱ cajíñꞌˉ:
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jí̱i̱ꞌ˜ jaaiñꞌˋ do joˋ eeˋ cateáˉguɨ dsíirˊ faꞌ eeˋ cajmɨngɨꞌˊguɨr Jesús.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱ cajmɨngɨꞌˊ Jesús jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Co̱ꞌ lalab cajíngꞌˉ dseata˜ Davíꞌˆ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ:
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 cartɨˊ mɨ˜ nijmee˜e e jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ ꞌníꞌˋ níingˉ ꞌnʉˋ
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 Jo̱baꞌ jmɨngɨɨˉ jnea˜ e song ꞌñiaꞌˊbɨ dseata˜ Davíꞌˆ sɨ́ꞌrˋ Dseaˋ Jmáangˉ Fíiˋi, jo̱baꞌ ¿jial cuǿøngˋ e Dseaˋ Jmáangˉ lɨ́ɨiñˊ dseaˋ sɨju̱ˇ dseata˜ Davíꞌˆ jóng?
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 Jo̱ lajeeˇ jo̱, fɨ́ɨmˊ dseaˋ teáaiñꞌ˜ e núurˋ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Jesús, jo̱ cajíngꞌˉ dseaˋ do casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ ngɨˊ có̱o̱ꞌr˜ do lala:
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 —Ñiing˜ óoˊnaꞌ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ góoˋnaaꞌ dseaˋ Israel, co̱ꞌ jaléngꞌˋ íˋ tɨˊ dsíirˊ e ngɨrˊ quie̱rˊ jaléꞌˋ sɨ̱ꞌˆ dseaˋ ꞌgooˋ, jo̱guɨ dsíngꞌˉ iiñ˜ e nijmiféngꞌˊ dseaˋ írˋ mɨ˜ jiéꞌˋ jíñꞌˊ dseaˋ lacaangˋ fɨˊ jee˜ ꞌnʉ́ʉˊ, jo̱ mɨrˊ ꞌmasii˜ e niingˉguɨ mɨ˜ dsilíiñˉ fɨˊ sɨnʉ́ʉˆ guáꞌˉ, jo̱guɨ mɨ˜ tɨˊ jmɨɨ˜ e ngɨ́ɨiñˋ e gøꞌrˊ, mɨrˊ lali˜ lɨ˜ jloꞌˆguɨ e nigüeárˋ, jo̱ lajo̱baꞌ e jloꞌˆguɨ jnéeiñˉ fɨˊ quiniˇ jaléngꞌˋ dseaˋ rúiñꞌˋ.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 Jo̱guɨ uøꞌrˊ jaléꞌˋ e seaˋ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseamɨ́ˋ i̱ ꞌnɨ́ɨˉ, jo̱guɨ jmɨcaaiñ˜ e féꞌrˋ faꞌˊ e cueeˋ eáangˊ fɨˊ quiniˇ dseaˋ. Jo̱ co̱ꞌ dseángꞌˉ lajo̱b lɨ́ɨiñˊ, jo̱baꞌ íˋbingꞌ i̱ eáangˊguɨ niꞌíngꞌˋ iihuɨ́ɨˊ mɨ˜ nitɨ́ˉ íꞌˋ lajo̱.
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.