Lucas 18

Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, canaangˋ Jesús eꞌrˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do co̱o̱ˋ júuˆ jáꞌˉ e lafaꞌ júuˆ cuento, jo̱ caꞌeꞌˊreiñꞌ e ꞌnéˉ féiñꞌˊ Fidiéeˇ contøøngˉ e ngocángˋ dsíirˊ,
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 jo̱ lalab casɨ́ꞌrˉ:
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Jo̱ fɨˊ jo̱b niseengˋ jaangˋ dseamɨ́ˋ i̱ ꞌnɨ́ɨˉ, jo̱ nɨnicajméerˋ mɨ́ɨꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜ jaangˋ dseaˋ góorˋ. Jo̱baꞌ i̱ dseamɨ́ˋ do contøømˉ dséerˊ fɨˊ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ i̱ quidsiˊ íꞌˋ do e dsimɨ́ɨꞌ˜reiñꞌ faꞌ e niquidsiñꞌˊ do íꞌˋ lají̱i̱ꞌ˜ e lɨ́ɨˊ seeiñˋ.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 Jo̱ huǿøbˉjiʉ cangoca̱ˊ jaˋ eeˋ jmijíiˉ i̱ dseaˋ i̱ quidsiˊ íꞌˋ do lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ quiáꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ do, jo̱ dsʉꞌ co̱o̱bˋ mɨ˜ caꞌɨ́ˋ dsíirˊ: “Jaˋ iing˜ jnea˜ jmifénꞌˊn Fidiéeˇ o̱ꞌguɨ jmɨꞌgooˉ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ,
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 dsʉꞌ nʉ́ꞌˉguɨ e niguiáˉ féngꞌˊ dsiiˉ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ ꞌnɨ́ɨˉ la, nijmɨꞌǿmꞌˋbaar e laco̱ꞌ joˋ ningɨ́ˉguɨr ta˜ jmiguíingˉ jnea˜ laco̱o̱ˋ jmɨɨ˜.”
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ e cajíngꞌˉ Jesús e júuˆ na, jo̱ casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Jo̱ dsʉꞌ eáangˊguɨ jmɨꞌǿngꞌˋ Fidiéeˇ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌrˉ i̱ féngꞌˊ írˋ uǿøˋ jmɨ́ɨˋ.
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Co̱ꞌ fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌ e jaˋ nijmɨꞌɨɨiñ˜ lají̱i̱ꞌ˜ jmɨꞌeeˇ e nilɨmɨ́ꞌrˆ. Dsʉꞌ mɨ˜ nigáaˊtu̱ jnea˜ caléꞌˋ catú̱ˉ, jnea˜ dseaˋ lɨ́ɨnˊn jaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ i̱ jáaˊ fɨˊ ñifɨ́ˉ, ne˜duuꞌ su niguiéngꞌˊguɨ́ɨ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ i̱ jáꞌˉ lɨ́ɨngˋ júuˆ quiéˉe.
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caꞌeˊguɨ Jesús co̱o̱ˋguɨ júuˆ e catɨ́ɨngˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ ta˜ jmɨcǿøngꞌ˜ yaang˜ jo̱guɨ e gǿømˋ níiñˉ dseaˋ caguiaangˉ, jo̱ lalab casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ íˋ:
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 —Co̱o̱ˋ néeꞌ˜ cangolíingˉ gángˉ dseañʉꞌˋ e cangoféeiñꞌˇ Fidiéeˇ fɨˊ guáꞌˉ: jo̱ jaaiñꞌˋ do lɨ́ɨiñˊ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo, jo̱ i̱ jaangˋ do jmóorˋ ta˜ mɨˊ cuuˉ e catɨ́ɨngˉ dseata˜ seengˋ fɨˊ Roma.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Jo̱ laco̱ꞌ simꞌˊ i̱ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo do mɨ˜ canaaiñˋ féꞌrˋ faꞌˊ quiáꞌrˉ jo̱ cajíñꞌˉ lala: “Fidiéeˇ quíˉiiꞌ, guiꞌmáamꞌˇbaꞌ ꞌleáangˉ co̱ꞌ jaˋ lɨ́ɨngˊ jnea˜ laco̱ꞌ lɨ́ɨngˊ dseaˋ caguiaangˉ; co̱ꞌ seengˋ dseaˋ i̱ jmóoˋ ɨ̱ɨ̱ˋ jo̱guɨ seengˋ dseaˋ i̱ sooˋ dsíiˊ jo̱guɨ seengˋ dseaˋ i̱ ngɨˊ ꞌléeˊ e güɨɨiñˋ có̱o̱ꞌ˜ dseañʉꞌˋ o̱si dseamɨ́ˋ i̱ o̱ꞌ quiáꞌrˉ. Jo̱guɨ jaˋ lɨ́ɨnˊn jí̱i̱ꞌ˜ capíꞌˆ laco̱ꞌ lɨ́ɨngˊ ꞌnáꞌˆ nodsicuuˉ i̱ singꞌˊ do.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Co̱ꞌ jnea˜ jmóoˋo ayuno tú̱ˉ néeꞌ˜ laco̱o̱ˋ semaan˜, jo̱guɨ cuǿøˉbaa ꞌnʉˋ lají̱i̱ꞌ˜ e seaˋjiʉ quiéˉe laco̱ꞌguɨ ta˜ huɨ̱́ꞌˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Moi˜.”
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Jo̱ lajeeˇ féꞌˋ i̱ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo do lado, huíimˉjiʉ caje̱ˊ i̱ nodsicuuˉ do, jo̱ jaˋ cateáˉ dsíirˊ faꞌ caséerˋ nir˜ fɨˊ yʉ́ꞌˆ, jo̱ lɨco̱ꞌ catúˋ gui˜bre jo̱ canaaiñˋ quiʉ̱́ʉ̱rˋ nidsíirˊ jo̱ lajeeˇ jo̱ féꞌrˋ: “¡Fíiˋi Fidiéeˇ dseaˋ guiinꞌ˜ ñifɨ́ˉ, íingˊ dseeˉ uii˜ quiéˉe, co̱ꞌ dseaˋ dseeˉ dseaˋ quibˊ lɨ́ɨnˊn!”
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Jo̱ lalab cajíngꞌˉguɨ Jesús:
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, fɨ́ɨngˊ dseaˋ caguilíiñˉ e jéeiñˋ jaléngꞌˋ jiuung˜ quiáꞌrˉ fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús e iiñ˜ e nijmigüeangꞌˆ dseaˋ do jaléngꞌˋ i̱ jiuung˜ do. Jo̱ mɨ˜ cangáˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ do e jmóoˋ dseaˋ lajo̱, jo̱baꞌ canaaiñˋ ꞌgaamˋbre quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ sejmiiˋ i̱ jiuung˜ do.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Jo̱ dsʉꞌ dsifɨˊ ladob catǿꞌˉ Jesús jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Jo̱ jnea˜ jmɨtaaˉ óoˊnaꞌ e dseángꞌˉ i̱i̱ˋ i̱ jaˋ iing˜ niꞌíngꞌˋ e Fidiéeˇ nicá̱rˋ nifɨˊ quiáꞌrˉ laco̱ꞌguɨ íngꞌˋ jaangˋ jiuung˜, jo̱baꞌ jaˋ to̱o̱˜ jmɨɨ˜ e niꞌíngꞌˋ Fidiéeˇ dseaˋ do cajo̱.
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cangoquiéengˊ fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ lɨ́ɨngˊ jaangˋ fii˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ néeˊ ni˜ guáꞌˉ quiáꞌˉ dseaˋ Israel, jo̱ cajmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseañʉꞌˋ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Jo̱ nɨñíbˆ ꞌnʉˋ jaléꞌˋ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e féꞌˋ lala: “Jaˋ ꞌleeꞌ˜ e güɨ́nꞌˋ có̱o̱ꞌ˜ dseamɨ́ˋ o̱si dseañʉꞌˋ i̱ o̱ꞌ quíiꞌˉ; jaˋ jngánꞌˋ dseaˋ rúnꞌˋ; jaˋ jméeꞌˆ ɨ̱ɨ̱ˋ; jaˋ cá̱ꞌˆ júuˆ e o̱ꞌ jáꞌˉ; jo̱guɨ jmɨꞌgooˋ tiquíiꞌˆ có̱o̱ꞌ˜ niquíiꞌˆ.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Jo̱ dsifɨˊ ladob cañíiˋ i̱ dseañʉꞌˋ do quiáꞌˉ Jesús jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do:
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ Jesús e cajíngꞌˉ i̱ dseañʉꞌˋ do lado, jo̱ dsifɨˊ ladob cañíiˋtu̱r quiáiñꞌˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Dsʉꞌ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseañʉꞌˋ do e cajíngꞌˉ Jesús lado, dsíngꞌˉ calɨ́ˉ jiuung˜ dsíirˊ, co̱ꞌ dsíngꞌˉ seaˋ cuuˉ quiáꞌrˉ.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Jo̱ mɨ˜ cangáˉ Jesús e calɨ́ˉ jiuung˜ dsíiˊ i̱ dseañʉꞌˋ do dsʉꞌ canúurˉ lado, jo̱baꞌ dsifɨˊ ladob casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ teáangˉ do jo̱ cajíñꞌˉ:
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Jo̱ eáangˊguɨ jaˋ huɨ́ɨngˊ e jaangˋ jóꞌˋ camello ningɨ́ngˉneꞌ fɨˊ dsíiˊ tooˋ jminiˇ mocuuˉ e laco̱ꞌguɨ jaangˋ dseaˋ seaˋ cuuˉ nijángꞌˋ ꞌñiaꞌrˊ fɨˊ jaguóˋ Fidiéeˇ e laco̱ꞌ dseaˋ do nicá̱ˋ nifɨˊ quiáꞌrˉ.
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ teáangˉ do e cajíngꞌˉ Jesús lado, dsifɨˊ ladob cajmɨngɨꞌrˊ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ Tʉ́ˆ Simón do e cajíngꞌˉ Jesús lado, jo̱ dsifɨˊ ladob casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ i̱ Tʉ́ˆ Simón do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 íˋbingꞌ i̱ niñíingˋ jaléꞌˋ e ꞌnérˉ fɨˊ jmɨgüíˋ la; jo̱ mɨ˜ nitɨ́ˉ fɨˊ jmɨgüíˋ co̱o̱ˋ, niñíiñˋ e nilɨseeiñˋ cøøngˋ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ do lata˜.
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, lajeeˇ iuungˉ Jesús fɨˊ e ngóorˊ fɨˊ Jerusalén có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ ngolíingˉ có̱o̱ꞌr˜, jo̱ lajeeˇ jo̱ co̱ꞌ catǿꞌˉbre i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Jo̱ fɨˊ jo̱b lɨ˜ nijángꞌˋ jaléngꞌˋ dseaˋ góoˋnaaꞌ jnea˜ fɨˊ jaguóˋ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ cuíingˋ Fidiéeˇ. Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ nilǿøiñˉ jnea˜ jo̱guɨ nijmineaiñꞌˆ jnea˜ jo̱guɨ niꞌñíñˉ jnea˜
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 jo̱ nijmɨhuɨ́ɨiñˋ jnea˜ la tíiˊ e jáˉ dsíirˊ cartɨˊ nijngáiñꞌˉ jnea˜; jo̱ dsʉꞌ mɨ˜ nitɨ́ˉ ꞌnɨˊ jmɨɨ˜ lajo̱ e nijngángꞌˉ dseaˋ do jnea˜, jo̱baꞌ nijí̱bꞌˊtú̱u̱ caléꞌˋ catú̱ˉ.
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ do e cajíngꞌˉ Jesús lado, jí̱i̱ꞌ˜ camɨ́ꞌˆ júuˆ jaˋ cangáiñꞌˋ o̱ꞌguɨ ñirˊ e˜ uiing˜ quiáꞌˉ e caféꞌˋ dseaˋ do lado.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e casɨ́ɨngˉ Jesús có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ guitúungˋ do, catamꞌˉtu̱r fɨˊ teáaiñꞌ˜ jo̱ caguilíiñˉ quiá̱ꞌˉ co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Jericó. Jo̱ ꞌnɨꞌˋ fɨˊ niguiing˜ jaangˋ dseaˋ tiuungˉ e mɨrˊ jaléꞌˋ e ꞌnérˉ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ ngɨ́ɨngˊ e fɨˊ lɨ˜ guiiñ˜ do.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ tiuungˉ do e dsíngꞌˉ fɨ́ɨngˊ dseaˋ guijalíingˉ fɨˊ lɨ˜ guiiñ˜, jo̱ cajmɨngɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ i̱ ngɨ́ɨngˊ quiá̱ꞌˉ do e˜guɨꞌ calɨ́ˉ e jalíingˉ fɨ́ɨngˊ dseaˋ.
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Jo̱baꞌ cajmeꞌˊ dseaˋ júuˆ i̱ dseaˋ tiuungˉ do e Jesús dseaˋ seengˋ fɨˊ Nazaret guiꞌnáꞌˆ ngɨ́ɨiñˊ fɨˊ do có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ quiáꞌrˉ.
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ tiuungˉ do lado, jo̱ canaaiñˋ áiñꞌˋ Jesús jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do:
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Jo̱ dsʉꞌ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ ngolíingˉ nifɨˊ do e canaangˋ i̱ dseaˋ tiuungˉ do e áiñꞌˋ Jesús, jo̱baꞌ canaaiñˋ ꞌgaamˋbre quiáiñꞌˉ do e laco̱ꞌ joˋ niféꞌˋguɨiñꞌ lajo̱. Jo̱ dsʉꞌ i̱ dseaˋ tiuungˉ do lɨ́ꞌˆ lɨˊ teáˋguɨ canaaiñˋ ámꞌˋbre dseaˋ do jo̱ féꞌˋtu̱r lala:
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Jo̱ dsifɨˊ mɨ˜ canúuˉ Jesús e tǿˋ i̱ dseaˋ tiuungˉ do, dsifɨˊ ladob caje̱rˊ, jo̱ caquiʉꞌrˊ ta˜ e cangotéeˋ dseaˋ i̱ dseaˋ tiuungˉ do jo̱ cangojéengˋneiñꞌ tɨˊ quiá̱ꞌˉ lɨ˜ singꞌˊ Jesús. Jo̱ mɨ˜ caguiéiñꞌˉ do quiá̱ꞌˉ, jo̱ cajmɨngɨꞌˊreiñꞌ:
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 —¿E˜ iinꞌ˜ e nijmee˜e quíiꞌˆ?
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ tiuungˉ do:
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b calɨjnéꞌˋ i̱ dseaˋ tiuungˉ do, jo̱ canaaiñˋ jmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ lajeeˇ e ngóorˊ có̱o̱ꞌ˜ Jesús. Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ cangáˉ e cajméeˋ Jesús ie˜ jo̱, cajmifémꞌˊbre Fidiéeˇ cajo̱.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.