Lucas 16

Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱ caꞌeꞌˊguɨ Jesús jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ núuˋ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌrˉ co̱o̱ˋguɨ júuˆ jáꞌˉ e lafaꞌ júuˆ cuento jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b catǿˉ i̱ dseaˋ seaˋ cuuˉ do catǿꞌrˉ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: “¿Su jábꞌˆ jaléꞌˋ dseeˉ e nɨcajméeˋ jaléngꞌˋ dseaˋ uii˜ quíiꞌˉ? Lana nijá̱a̱ꞌ˜ jnea˜ cuente quiáꞌˉ jaléꞌˋ e seaˋ quiéˉe, co̱ꞌ latɨˊ lanab joˋ nijméeꞌˆ ta˜ có̱o̱ꞌ˜ jnea˜ co̱ꞌ joˋ ꞌneánˉn ꞌnʉˋ.”
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, mɨ˜ caguiéngꞌˉ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ do fɨˊ quiáꞌrˉ, jo̱ canaaiñˋ ɨˊ dsíirˊ: “¿E˜guɨ nijmee˜e náng? Ná la catúunˋn e joˋ eeˋ ta˜ cuøꞌˊ dseaˋ jnea˜. Dsíngꞌˉ fɨ́nꞌˉn nijmee˜e ta˜ jenuuˋ, jo̱guɨ dsíngꞌˉ ɨꞌˋ lɨ́ɨnˉn nimɨɨˆ cuuˉ fɨˊ jee˜ ꞌnʉ́ʉˊ.
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 Dsʉꞌ nɨcaꞌǿmꞌˋ dsiiˉ e˜ nijmee˜e e laco̱ꞌ nilɨseengˋ dseaˋ i̱ nilɨguiúngˉ có̱o̱ꞌ˜ jnea˜ mɨ˜ nɨngɨ́ˋ e joˋ ta˜ seaˋ jmee˜e.”
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 Jo̱baꞌ canaaiñˋ tǿꞌrˋ lajaangˋ lajaangˋ i̱ nirøøngˋ quiáꞌˉ fiir˜. Jo̱ mɨ˜ caguiéˉ laꞌuii˜ i̱ dseaˋ i̱ nirøøngˋ do jo̱ cajmɨngɨ́ꞌˉreiñꞌ: “¿Jial tíiˊ røøngˋ ꞌnʉˋ quiáꞌˉ fíiˋi?”
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseaˋ do: “Cien sɨ́ɨˊ e a˜ aceite røønˉ quiáꞌrˉ.” Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b cajíngꞌˉ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ do casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ do: “Lab ró̱o̱ˋ jiˋ lɨ˜ táanꞌˋ e røønꞌˋ. Té̱e̱ˊ lana e røønꞌˋ jí̱i̱ꞌ˜ cincuenta sɨ́ɨˊ.”
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ lajo̱, cajmɨngɨ́ꞌrˉ jaangˋguɨ i̱ dseaˋ i̱ røøngˋ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: “Jo̱guɨ ꞌnʉˋ ¿jial tíiˊ røønꞌˋ?” Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseaˋ do: “Cien cuéeꞌ˜ mɨcuɨꞌieeˋ.” Jo̱baꞌ casɨ́ꞌˉ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ: “Lab ró̱o̱ˋ jiˋ lɨ˜ táanꞌˋ e røønꞌˋ, jo̱ té̱e̱ˊ e røønꞌˋ jí̱i̱ꞌ˜ ochenta.”
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 Jo̱baꞌ calɨlíꞌˆ i̱ fii˜ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ do e jaˋ caꞌéeiñꞌˋ do røøˋ có̱o̱ꞌ˜ ta˜ quiáꞌrˉ, jo̱ lɨfaꞌ eáamˊbre líꞌrˆ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e cajméerˋ do. Jo̱ lajo̱b lɨ́ɨˊ cajo̱ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ jaˋ cuíingˋ Fidiéeˇ, eáangˊguɨ líꞌrˆ jmóorˋ jaléꞌˋ e jmɨgǿøiñˋ dseaˋ rúiñꞌˋ laco̱ꞌguɨ i̱ dseaˋ i̱ nɨlɨ́ɨngˊ dseaˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 ’Jo̱baꞌ liúunꞌ˜n ꞌnʉ́ꞌˋ e jméaangꞌ˜naꞌ ta˜ jaléꞌˋ e seaˋ e fɨˊ jmɨgüíˋ lɨ˜ seengˋ dseaˋ dseeˉ dseaˋ quiˊ e laco̱ꞌ nilíꞌˋnaꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ nilɨseengˋ guiʉ́ˉ có̱o̱ꞌ˜ ꞌnʉ́ꞌˋ. Jo̱ lajo̱baꞌ mɨ˜ niguiáˋ jaléꞌˋ e seaˋ quíiˉnaꞌ fɨˊ jmɨgüíˋ, nilɨseemˋbingꞌ i̱ niꞌíngꞌˋ ꞌnʉ́ꞌˋ mɨ˜ nitɨ́ˉ fɨˊ fɨɨˋ co̱o̱ˋ jóng.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 ’Jo̱ i̱i̱ˋ i̱ caꞌéeˋ jmangꞌˉ e guiʉ́ˉ có̱o̱ꞌ˜ capíꞌˆ e seaˋ quiáꞌrˉ, jo̱baꞌ lajo̱b niꞌérˉ mɨ˜ nɨseaˋ jmiguiʉˊ quiáꞌrˉ cajo̱. Jo̱ i̱i̱ˋ i̱ jaˋ jmóoˋ e guiʉ́ˉ có̱o̱ꞌ˜ capíꞌˆ e seaˋ quiáꞌrˉ, jo̱baꞌ lajo̱b jaˋ jmérˉ e guiʉ́ˉ faꞌ jialguɨ la jmiguiʉˊ e seaˋ quiáꞌrˉ.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Jo̱ song jaˋ jmooˋnaꞌ e guiʉ́ˉ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e seaˋ quíiˉnaꞌ fɨˊ jmɨgüíˋ lɨ˜ seengˋ dseaˋ dseeˉ dseaˋ quiˊ, jo̱baꞌ lajo̱b jaˋ nicuǿꞌˉ Fidiéeˇ ꞌnʉ́ꞌˋ lají̱i̱ꞌ˜ e catɨ́ɨngˉnaꞌ, dseaˋ lɨ́ɨngˊnaꞌ dseaˋ quiáꞌrˉ.
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Jo̱ song jaˋ eeˉnaꞌ røøˋ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e seaˋ quiáꞌˉ dseaˋ jiéngꞌˋ, jo̱baꞌ ¿i̱˜ i̱ nicuǿꞌˉ ꞌnʉ́ꞌˋ jaléꞌˋ e catɨ́ɨngˉnaꞌ do jóng?
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 Jo̱ cajíngꞌˉguɨ Jesús e júuˆ la:
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo e cajíngꞌˉ Jesús jaléꞌˋ e júuˆ na, jo̱baꞌ dsifɨˊ lajo̱b canaaiñˋ e lǿøiñˉ dseaˋ do, co̱ꞌ eáamˊ lɨ́ˋ dsíiñꞌˊ jaléꞌˋ cuuˉ quiáꞌrˉ.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 Jo̱ lalab cajíngꞌˉ Jesús casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do:
15 Mas Jesus lhes disse:
16 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cajíngꞌˉ Jesús lajo̱, jo̱ casɨ́ꞌˉguɨr jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 ’Jo̱ eáangˊguɨ jaˋ huɨ́ɨngˊ e niꞌíingˉ guóoꞌ˜ uǿˉ jmɨgüíˋ e laco̱ꞌguɨ jaˋ nilɨti˜ faꞌ camɨ́ꞌˆ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ Moi˜.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cajíngꞌˉ Jesús lajo̱, jo̱ casɨ́ꞌˉguɨr jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ lala:
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cajíngꞌˉ Jesús jaléꞌˋ e júuˆ na, jo̱ casɨ́ꞌˉguɨr jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 Jo̱guɨ cajo̱ seengˋ jaangˋ dseañʉꞌˋ dseaˋ dséeꞌ˜ i̱ siiˋ Lázaro i̱ tiñíingˉ eáangˊ i̱ lɨ́ɨngˊ ꞌmiꞌˊ latøøngˉ. Jo̱ laco̱o̱ˋ jmɨɨ˜ guaˋ i̱ dseaˋ dséeꞌ˜ do fɨˊ oꞌnʉ́ˆ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ seaˋ cuuˉ do
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 e güɨje̱rˇ faꞌ niñíiñˋ nidǿꞌrˉ jaléꞌˋ e sojiʉ́ꞌˋ ꞌnɨꞌˋ mes˜ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ seaˋ cuuˉ do lajeeˇ guiiñˇ e gøꞌrˊ; jo̱ jɨˋguɨ jaléngꞌˋ dsiiˋ dsilíingˉneꞌ e ꞌlʉꞌˊreꞌ lacaangˋ lɨ˜ lɨ́ɨˊ ꞌmiꞌˊ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ dséeꞌ˜ do.
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Jo̱ co̱o̱ˋ mɨ˜ caguiéˉ jmɨɨ˜ e cajúmˉ i̱ dseaˋ dséeꞌ˜ do, jo̱ casíingˋ Fidiéeˇ jaléngꞌˋ ángeles quiáꞌrˉ jo̱ catǿˉreiñꞌ do fɨˊ lɨ˜ guiingˇ Abraham fɨˊ ñifɨ́ˉ. Jo̱ joˋ huǿøˉ ngóˉ mɨ˜ cajúngˉ Lázaro jo̱ cajúmˉ i̱ dseaˋ seaˋ cuuˉ do cajo̱. Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ rúiñꞌˋ cangojéengˋneiñꞌ do fɨˊ codsiiˇ jo̱ caꞌáamˉbreiñꞌ do.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 ’Jo̱ mɨ˜ cajnéˉ dsíiˊ i̱ dseaˋ seaˋ cuuˉ do fɨˊ jmɨgüíˋ co̱o̱ˋ, jo̱baꞌ fɨˊ lɨ˜ ꞌlɨbꞌˆ nɨꞌiuuiñˉ jóng, jo̱ nɨcá̱rˉ jaléꞌˋ iihuɨ́ɨˊ. Jo̱ lajeeˇ jo̱ caséerˋ nir˜ fɨˊ yʉ́ꞌˆ jo̱ cangáiñˉ Abraham có̱o̱ꞌ˜ Lázaro e neáaiñˊ do co̱lɨɨng˜ fɨˊ ñifɨ́ˉ.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 Jo̱baꞌ canaangˋ i̱ dseaˋ seaˋ cuuˉ do áiñꞌˋ i̱ dseaˋ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: “Teaa˜ Abraham, fɨ́ɨˉ güɨlíinꞌˋ jnea˜ jo̱ síingˋgo̱ Lázaro faꞌ nicuǿꞌrˉ jnea˜ capíꞌˆ jmɨɨˋ, co̱ꞌ nilɨꞌleaˋ nisɨ́ꞌˋɨ, co̱ꞌ dsíngꞌˉ quie̱e̱ˉ iihuɨ́ɨˊ e fɨˊ ni˜ jɨˋ la.”
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 Jo̱baꞌ cañíiˋ Abraham quiáꞌˉ i̱ dseaˋ seaˋ cuuˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: “Jó̱o̱ˋo̱, té̱e̱ˊ oꞌˊ, eáamˊ juguiʉ́ˉ cateaang˜ ꞌnʉˋ fɨˊ jmɨgüíˋ, jo̱guɨ Lázaro eáamˊ cangárˉ iihuɨ́ɨˊ lajeeˇ jo̱. Jo̱ lanaguɨbaꞌ nɨníˋ Lázaro juguiʉ́ˉ, dsʉꞌ ꞌnʉˋ nabɨ nɨcatɨ́ˋ íꞌˋ e nimóꞌˆ jaléꞌˋ iihuɨ́ɨˊ.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 Jo̱guɨ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ jneaa˜aaꞌ jaˋ cuǿøngˋ ngɨɨng˜naaꞌ lacataangˋ cataangˋ, co̱ꞌ co̱o̱ˋ ꞌnɨꞌˋ e aꞌˊ eáamˊ lɨ́ɨˊ jee˜ laco̱ꞌ teáangꞌ˜naꞌ jo̱guɨ laco̱ꞌ néeˊ jneaꞌˆ, jo̱ jaˋ cuǿøngˋ faꞌ i̱ dseaˋ neáangˊ la ningɨ́iñˉ fɨˊ na o̱ꞌguɨ i̱ dseaˋ teáangꞌ˜ na cuǿøngˋ jalíiñˋ fɨˊ la.”
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 — ausente —
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 — ausente —
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 Jo̱baꞌ cañíiˋ Abraham quiáꞌˉ i̱ dseaˋ seaˋ cuuˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: “Dob seaˋ jaléꞌˋ jiˋ lɨ˜ féꞌˋ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Moi˜ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ caféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ malɨɨ˜guɨ eáangˊ, jo̱ güɨjmitir˜ jaléꞌˋ e jo̱.”
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 Jo̱ cañíiˋtu̱ i̱ dseaˋ seaˋ cuuˉ do jo̱ casɨ́ꞌrˉ Abraham: “Lajo̱b lɨ́ɨˊ, Teaa˜ Abraham. Dsʉꞌ eáangˊguɨ jaˋ huɨ́ɨngˊ niquɨ́ꞌˉ nijíngꞌˋ yaaiñ˜ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ fɨng song caguiéngꞌˉ jaangˋ ꞌlɨɨ˜ jo̱ niguiárˉ júuˆ e˜ jaléꞌˋ iihuɨ́ɨˊ e cá̱ˋ dseaˋ fɨˊ la.”
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 Jo̱baꞌ cañíiˋtu̱ Abraham quiáꞌˉ i̱ dseaˋ seaˋ cuuˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: “Song jaˋ jíiꞌr˜ o̱ꞌguɨ jáꞌˉ lɨ́ɨiñˋ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Moi˜ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ caféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ malɨꞌˋguɨ eáangˊ, jo̱baꞌ lajo̱b jaˋ nilɨjíiꞌr˜ o̱ꞌguɨ jáꞌˉ nilíiñˋ cajo̱ nañiˊ faꞌ jaangˋ ꞌlɨɨ˜ nijí̱ꞌrˊ jo̱ niguiengꞌˊtu̱r fɨˊ jmɨgüíˋ caléꞌˋ catú̱ˉ.”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.