Lucas 16
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs ACF
1 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱ caꞌeꞌˊguɨ Jesús jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ núuˋ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌrˉ co̱o̱ˋguɨ júuˆ jáꞌˉ e lafaꞌ júuˆ cuento jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b catǿˉ i̱ dseaˋ seaˋ cuuˉ do catǿꞌrˉ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: “¿Su jábꞌˆ jaléꞌˋ dseeˉ e nɨcajméeˋ jaléngꞌˋ dseaˋ uii˜ quíiꞌˉ? Lana nijá̱a̱ꞌ˜ jnea˜ cuente quiáꞌˉ jaléꞌˋ e seaˋ quiéˉe, co̱ꞌ latɨˊ lanab joˋ nijméeꞌˆ ta˜ có̱o̱ꞌ˜ jnea˜ co̱ꞌ joˋ ꞌneánˉn ꞌnʉˋ.”
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, mɨ˜ caguiéngꞌˉ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ do fɨˊ quiáꞌrˉ, jo̱ canaaiñˋ ɨˊ dsíirˊ: “¿E˜guɨ nijmee˜e náng? Ná la catúunˋn e joˋ eeˋ ta˜ cuøꞌˊ dseaˋ jnea˜. Dsíngꞌˉ fɨ́nꞌˉn nijmee˜e ta˜ jenuuˋ, jo̱guɨ dsíngꞌˉ ɨꞌˋ lɨ́ɨnˉn nimɨɨˆ cuuˉ fɨˊ jee˜ ꞌnʉ́ʉˊ.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Dsʉꞌ nɨcaꞌǿmꞌˋ dsiiˉ e˜ nijmee˜e e laco̱ꞌ nilɨseengˋ dseaˋ i̱ nilɨguiúngˉ có̱o̱ꞌ˜ jnea˜ mɨ˜ nɨngɨ́ˋ e joˋ ta˜ seaˋ jmee˜e.”
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Jo̱baꞌ canaaiñˋ tǿꞌrˋ lajaangˋ lajaangˋ i̱ nirøøngˋ quiáꞌˉ fiir˜. Jo̱ mɨ˜ caguiéˉ laꞌuii˜ i̱ dseaˋ i̱ nirøøngˋ do jo̱ cajmɨngɨ́ꞌˉreiñꞌ: “¿Jial tíiˊ røøngˋ ꞌnʉˋ quiáꞌˉ fíiˋi?”
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseaˋ do: “Cien sɨ́ɨˊ e a˜ aceite røønˉ quiáꞌrˉ.” Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b cajíngꞌˉ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ do casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ do: “Lab ró̱o̱ˋ jiˋ lɨ˜ táanꞌˋ e røønꞌˋ. Té̱e̱ˊ lana e røønꞌˋ jí̱i̱ꞌ˜ cincuenta sɨ́ɨˊ.”
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ lajo̱, cajmɨngɨ́ꞌrˉ jaangˋguɨ i̱ dseaˋ i̱ røøngˋ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: “Jo̱guɨ ꞌnʉˋ ¿jial tíiˊ røønꞌˋ?” Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseaˋ do: “Cien cuéeꞌ˜ mɨcuɨꞌieeˋ.” Jo̱baꞌ casɨ́ꞌˉ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ: “Lab ró̱o̱ˋ jiˋ lɨ˜ táanꞌˋ e røønꞌˋ, jo̱ té̱e̱ˊ e røønꞌˋ jí̱i̱ꞌ˜ ochenta.”
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Jo̱baꞌ calɨlíꞌˆ i̱ fii˜ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ do e jaˋ caꞌéeiñꞌˋ do røøˋ có̱o̱ꞌ˜ ta˜ quiáꞌrˉ, jo̱ lɨfaꞌ eáamˊbre líꞌrˆ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e cajméerˋ do. Jo̱ lajo̱b lɨ́ɨˊ cajo̱ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ jaˋ cuíingˋ Fidiéeˇ, eáangˊguɨ líꞌrˆ jmóorˋ jaléꞌˋ e jmɨgǿøiñˋ dseaˋ rúiñꞌˋ laco̱ꞌguɨ i̱ dseaˋ i̱ nɨlɨ́ɨngˊ dseaˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 ’Jo̱baꞌ liúunꞌ˜n ꞌnʉ́ꞌˋ e jméaangꞌ˜naꞌ ta˜ jaléꞌˋ e seaˋ e fɨˊ jmɨgüíˋ lɨ˜ seengˋ dseaˋ dseeˉ dseaˋ quiˊ e laco̱ꞌ nilíꞌˋnaꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ nilɨseengˋ guiʉ́ˉ có̱o̱ꞌ˜ ꞌnʉ́ꞌˋ. Jo̱ lajo̱baꞌ mɨ˜ niguiáˋ jaléꞌˋ e seaˋ quíiˉnaꞌ fɨˊ jmɨgüíˋ, nilɨseemˋbingꞌ i̱ niꞌíngꞌˋ ꞌnʉ́ꞌˋ mɨ˜ nitɨ́ˉ fɨˊ fɨɨˋ co̱o̱ˋ jóng.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 ’Jo̱ i̱i̱ˋ i̱ caꞌéeˋ jmangꞌˉ e guiʉ́ˉ có̱o̱ꞌ˜ capíꞌˆ e seaˋ quiáꞌrˉ, jo̱baꞌ lajo̱b niꞌérˉ mɨ˜ nɨseaˋ jmiguiʉˊ quiáꞌrˉ cajo̱. Jo̱ i̱i̱ˋ i̱ jaˋ jmóoˋ e guiʉ́ˉ có̱o̱ꞌ˜ capíꞌˆ e seaˋ quiáꞌrˉ, jo̱baꞌ lajo̱b jaˋ jmérˉ e guiʉ́ˉ faꞌ jialguɨ la jmiguiʉˊ e seaˋ quiáꞌrˉ.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Jo̱ song jaˋ jmooˋnaꞌ e guiʉ́ˉ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e seaˋ quíiˉnaꞌ fɨˊ jmɨgüíˋ lɨ˜ seengˋ dseaˋ dseeˉ dseaˋ quiˊ, jo̱baꞌ lajo̱b jaˋ nicuǿꞌˉ Fidiéeˇ ꞌnʉ́ꞌˋ lají̱i̱ꞌ˜ e catɨ́ɨngˉnaꞌ, dseaˋ lɨ́ɨngˊnaꞌ dseaˋ quiáꞌrˉ.
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Jo̱ song jaˋ eeˉnaꞌ røøˋ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e seaˋ quiáꞌˉ dseaˋ jiéngꞌˋ, jo̱baꞌ ¿i̱˜ i̱ nicuǿꞌˉ ꞌnʉ́ꞌˋ jaléꞌˋ e catɨ́ɨngˉnaꞌ do jóng?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Jo̱ cajíngꞌˉguɨ Jesús e júuˆ la:
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo e cajíngꞌˉ Jesús jaléꞌˋ e júuˆ na, jo̱baꞌ dsifɨˊ lajo̱b canaaiñˋ e lǿøiñˉ dseaˋ do, co̱ꞌ eáamˊ lɨ́ˋ dsíiñꞌˊ jaléꞌˋ cuuˉ quiáꞌrˉ.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Jo̱ lalab cajíngꞌˉ Jesús casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do:
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cajíngꞌˉ Jesús lajo̱, jo̱ casɨ́ꞌˉguɨr jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 ’Jo̱ eáangˊguɨ jaˋ huɨ́ɨngˊ e niꞌíingˉ guóoꞌ˜ uǿˉ jmɨgüíˋ e laco̱ꞌguɨ jaˋ nilɨti˜ faꞌ camɨ́ꞌˆ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ Moi˜.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cajíngꞌˉ Jesús lajo̱, jo̱ casɨ́ꞌˉguɨr jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ lala:
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cajíngꞌˉ Jesús jaléꞌˋ e júuˆ na, jo̱ casɨ́ꞌˉguɨr jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Jo̱guɨ cajo̱ seengˋ jaangˋ dseañʉꞌˋ dseaˋ dséeꞌ˜ i̱ siiˋ Lázaro i̱ tiñíingˉ eáangˊ i̱ lɨ́ɨngˊ ꞌmiꞌˊ latøøngˉ. Jo̱ laco̱o̱ˋ jmɨɨ˜ guaˋ i̱ dseaˋ dséeꞌ˜ do fɨˊ oꞌnʉ́ˆ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ seaˋ cuuˉ do
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 e güɨje̱rˇ faꞌ niñíiñˋ nidǿꞌrˉ jaléꞌˋ e sojiʉ́ꞌˋ ꞌnɨꞌˋ mes˜ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ seaˋ cuuˉ do lajeeˇ guiiñˇ e gøꞌrˊ; jo̱ jɨˋguɨ jaléngꞌˋ dsiiˋ dsilíingˉneꞌ e ꞌlʉꞌˊreꞌ lacaangˋ lɨ˜ lɨ́ɨˊ ꞌmiꞌˊ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ dséeꞌ˜ do.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Jo̱ co̱o̱ˋ mɨ˜ caguiéˉ jmɨɨ˜ e cajúmˉ i̱ dseaˋ dséeꞌ˜ do, jo̱ casíingˋ Fidiéeˇ jaléngꞌˋ ángeles quiáꞌrˉ jo̱ catǿˉreiñꞌ do fɨˊ lɨ˜ guiingˇ Abraham fɨˊ ñifɨ́ˉ. Jo̱ joˋ huǿøˉ ngóˉ mɨ˜ cajúngˉ Lázaro jo̱ cajúmˉ i̱ dseaˋ seaˋ cuuˉ do cajo̱. Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ rúiñꞌˋ cangojéengˋneiñꞌ do fɨˊ codsiiˇ jo̱ caꞌáamˉbreiñꞌ do.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 ’Jo̱ mɨ˜ cajnéˉ dsíiˊ i̱ dseaˋ seaˋ cuuˉ do fɨˊ jmɨgüíˋ co̱o̱ˋ, jo̱baꞌ fɨˊ lɨ˜ ꞌlɨbꞌˆ nɨꞌiuuiñˉ jóng, jo̱ nɨcá̱rˉ jaléꞌˋ iihuɨ́ɨˊ. Jo̱ lajeeˇ jo̱ caséerˋ nir˜ fɨˊ yʉ́ꞌˆ jo̱ cangáiñˉ Abraham có̱o̱ꞌ˜ Lázaro e neáaiñˊ do co̱lɨɨng˜ fɨˊ ñifɨ́ˉ.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Jo̱baꞌ canaangˋ i̱ dseaˋ seaˋ cuuˉ do áiñꞌˋ i̱ dseaˋ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: “Teaa˜ Abraham, fɨ́ɨˉ güɨlíinꞌˋ jnea˜ jo̱ síingˋgo̱ Lázaro faꞌ nicuǿꞌrˉ jnea˜ capíꞌˆ jmɨɨˋ, co̱ꞌ nilɨꞌleaˋ nisɨ́ꞌˋɨ, co̱ꞌ dsíngꞌˉ quie̱e̱ˉ iihuɨ́ɨˊ e fɨˊ ni˜ jɨˋ la.”
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Jo̱baꞌ cañíiˋ Abraham quiáꞌˉ i̱ dseaˋ seaˋ cuuˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: “Jó̱o̱ˋo̱, té̱e̱ˊ oꞌˊ, eáamˊ juguiʉ́ˉ cateaang˜ ꞌnʉˋ fɨˊ jmɨgüíˋ, jo̱guɨ Lázaro eáamˊ cangárˉ iihuɨ́ɨˊ lajeeˇ jo̱. Jo̱ lanaguɨbaꞌ nɨníˋ Lázaro juguiʉ́ˉ, dsʉꞌ ꞌnʉˋ nabɨ nɨcatɨ́ˋ íꞌˋ e nimóꞌˆ jaléꞌˋ iihuɨ́ɨˊ.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Jo̱guɨ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ jneaa˜aaꞌ jaˋ cuǿøngˋ ngɨɨng˜naaꞌ lacataangˋ cataangˋ, co̱ꞌ co̱o̱ˋ ꞌnɨꞌˋ e aꞌˊ eáamˊ lɨ́ɨˊ jee˜ laco̱ꞌ teáangꞌ˜naꞌ jo̱guɨ laco̱ꞌ néeˊ jneaꞌˆ, jo̱ jaˋ cuǿøngˋ faꞌ i̱ dseaˋ neáangˊ la ningɨ́iñˉ fɨˊ na o̱ꞌguɨ i̱ dseaˋ teáangꞌ˜ na cuǿøngˋ jalíiñˋ fɨˊ la.”
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 — ausente —
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 — ausente —
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Jo̱baꞌ cañíiˋ Abraham quiáꞌˉ i̱ dseaˋ seaˋ cuuˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: “Dob seaˋ jaléꞌˋ jiˋ lɨ˜ féꞌˋ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Moi˜ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ caféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ malɨɨ˜guɨ eáangˊ, jo̱ güɨjmitir˜ jaléꞌˋ e jo̱.”
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Jo̱ cañíiˋtu̱ i̱ dseaˋ seaˋ cuuˉ do jo̱ casɨ́ꞌrˉ Abraham: “Lajo̱b lɨ́ɨˊ, Teaa˜ Abraham. Dsʉꞌ eáangˊguɨ jaˋ huɨ́ɨngˊ niquɨ́ꞌˉ nijíngꞌˋ yaaiñ˜ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ fɨng song caguiéngꞌˉ jaangˋ ꞌlɨɨ˜ jo̱ niguiárˉ júuˆ e˜ jaléꞌˋ iihuɨ́ɨˊ e cá̱ˋ dseaˋ fɨˊ la.”
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Jo̱baꞌ cañíiˋtu̱ Abraham quiáꞌˉ i̱ dseaˋ seaˋ cuuˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: “Song jaˋ jíiꞌr˜ o̱ꞌguɨ jáꞌˉ lɨ́ɨiñˋ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Moi˜ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ caféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ malɨꞌˋguɨ eáangˊ, jo̱baꞌ lajo̱b jaˋ nilɨjíiꞌr˜ o̱ꞌguɨ jáꞌˉ nilíiñˋ cajo̱ nañiˊ faꞌ jaangˋ ꞌlɨɨ˜ nijí̱ꞌrˊ jo̱ niguiengꞌˊtu̱r fɨˊ jmɨgüíˋ caléꞌˋ catú̱ˉ.”
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.