Lucas 14

Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ lajeeˇ e jmiꞌíngꞌˊ dseaˋ Israel, catǿˉ jaangˋ fii˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo catǿꞌrˉ Jesús e nidǿꞌˉ dseaˋ do íiˊ fɨˊ quiáꞌrˉ. Jo̱ lajeeˇ jo̱, dob teáangꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo i̱ caguiaangˉ do có̱o̱ꞌ˜ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌrˉ e téeiñˋ Jesús lajeeˇ jo̱.
1 Num sábado, Jesus entrou na casa de certo líder fariseu para tomar uma refeição. E as pessoas que estavam ali olhavam para Jesus com muita atenção.
2 Jo̱ jee˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ teáangˉ do niquiéengˋ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ nilɨ́ɨngˊ jmohuɨ́ɨˊ e yaaiñˋ.
2 Um homem, com as pernas e os braços inchados, chegou perto dele.
3 Jo̱ mɨ˜ cangángˉ Jesús i̱ dseaˋ dséeꞌ˜ do, dsifɨˊ lajo̱b cajmɨngɨꞌrˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ neáangˊ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
3 E Jesus perguntou aos mestres da Lei e aos fariseus:
4 Dsʉꞌ tiibˉ caje̱ˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do, jí̱i̱ꞌ˜ camɨ́ꞌˆ júuˆ jaˋ eeˋ cañíirˋ. Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b catɨ́ɨngˉ Jesús i̱ dseaˋ dséeꞌ˜ do, jo̱ caꞌláamˉbiñꞌ do lají̱i̱ꞌ˜ e jmohuɨ́ɨˊ e lamɨ˜ lɨ́ɨiñꞌˊ. Jo̱baꞌ caquiʉꞌˊ Jesús ta˜ e cangámꞌˉbiñꞌ do.
4 Mas eles não responderam nada. Então Jesus pegou o homem, curou-o e o mandou embora.
5 Jo̱guɨ dsifɨˊ ladob casɨ́ꞌˉ Jesús jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ teáangˉ do jo̱ cajíñꞌˉ:
5 Aí disse:
6 Dsʉꞌ calébꞌˋtu̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ i̱ dseaˋ do jaˋ eeˋ cañíirˋ jí̱i̱ꞌ˜ camɨ́ꞌˆ júuˆ quiáꞌˉ Jesús.
6 E eles não puderam responder.
7 Jo̱ lajeeˇ jo̱ cajíngꞌˉ i̱ dseaˋ fii˜ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo do e nigüeáˋ dseaˋ e nidǿꞌrˉ, jo̱ jalémꞌˋ i̱ dseaˋ do caguiꞌrˊ lɨ˜ niingˉguɨ nigüeárˋ. Jo̱ mɨ˜ cangáˉ Jesús e cajméeˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do lado, jo̱baꞌ caꞌeꞌˊreiñꞌ e júuˆ la jo̱ cajíñꞌˉ:
7 Certa vez Jesus estava reparando como os convidados escolhiam os melhores lugares à mesa. Então fez esta comparação:
8 —Mɨ˜ jaangˋ dseaˋ i̱ cungꞌˊ guóˋ tǿꞌrˋ ꞌnʉˋ fɨˊ quiáꞌrˉ, jo̱ mɨ˜ niguieꞌˊ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ íˋ, jaˋ jmeeꞌˉ faꞌ ningɨɨnꞌ˜ e niníꞌˆ lɨ˜ niingˉguɨ, co̱ꞌ jialfaꞌ caguiéˉ jaangˋ dseaˋ mɨ́ɨng˜ i̱ niingˉguɨ laco̱ꞌ ꞌnʉˋ fɨˊ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do.
8 — Quando alguém convidá-lo para uma festa de casamento, não sente no melhor lugar. Porque pode ser que alguém mais importante tenha sido convidado.
9 Jo̱ song ꞌnʉˋ nɨguiinꞌ˜ lɨ˜ niingˉguɨ, jo̱baꞌ i̱ dseaˋ catǿꞌˉ ꞌnʉˋ do ꞌnéˉ nisɨ́ꞌrˋ ꞌnʉˋ e nijéenꞌ˜ lɨ˜ nɨguiinꞌ˜ do, jo̱ nigüeáˋ i̱ dseaˋ jaangˋ do, jo̱ jo̱b lɨ˜ nicá̱ˆ ꞌnʉˋ fɨꞌɨꞌˋ mɨ˜ nijéenꞌ˜ e lɨ˜ nɨguiinꞌ˜ do, jo̱ nigüɨníꞌˋ cartɨˊ cøøngˋguɨ fɨˊ lɨ˜ neáangˊ dseaˋ i̱ jaˋ niingˉ.
9 Então quem convidou você e o outro poderá dizer a você: “Dê esse lugar para este aqui.” Aí você ficará envergonhado e terá de sentar-se no último lugar.
10 Dsʉꞌ mɨ˜ tǿꞌˋ i̱ dseaˋ do ꞌnʉˋ fɨˊ lɨ˜ néeˊ júuˆ, ꞌnéˉ niníꞌˆ cartɨˊ cøøngˋguɨ lɨ˜ neáangˊ dseaˋ i̱ jaˋ niingˉ mɨ˜ niguieꞌˊ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ íˋ. Jo̱baꞌ mɨ˜ niníiñˉ ꞌnʉˋ, nitǿꞌrˋ ꞌnʉˋ jo̱ nijíñꞌˉ: “Fɨˊ la ngɨɨng˜, co̱ꞌ fɨˊ lab lɨ˜ guaˋ dseaˋ i̱ niingˉguɨ.” Jo̱baꞌ niníꞌˆ lɨ˜ niingˉguɨ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ mɨ́ɨng˜ i̱ nɨneáangˊ quiáꞌrˉ do.
10 Pelo contrário, quando você for convidado, sente-se no último lugar. Assim quem o convidou vai dizer a você: “Meu amigo, venha sentar-se aqui num lugar melhor.” E isso será uma grande honra para você diante de todos os convidados.
11 Dsʉco̱ꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jmɨcǿøngꞌ˜ yaangˇ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ rúngꞌˋ, íˋbingꞌ i̱ nicá̱ˋ fɨꞌɨꞌˋ, jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ jmɨcǿøngꞌ˜ yaang˜ jí̱i̱ꞌ˜ capíꞌˆ, íˋbingꞌ i̱ niingˉguɨ lajeeˇ lajaléngꞌˋ dseaˋ jmɨgüíˋ.
11 Porque quem se engrandece será humilhado, mas quem se humilha será engrandecido.
12 Jo̱guɨ casɨ́ꞌˉ Jesús i̱ dseaˋ i̱ catǿˉ quiáꞌrˉ do jo̱ cajíñꞌˉ:
12 Depois Jesus disse ao homem que o havia convidado:
13 Co̱ꞌ guiʉ́ˉguɨ e mɨ˜ nijméeˆ ꞌnʉˋ jmɨɨ˜, nitǿꞌˆ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ cuíinꞌˋ jo̱guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ tiñíingˉ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ líˋ ngɨ́ˉ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ bǿøngꞌ˜ jo̱guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ tiuungˉ.
13 Mas, quando você der uma festa, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos
14 Jo̱ jo̱guɨbaꞌ dsíngꞌˉ nilɨꞌiáangˋ oꞌˊ jóng dsʉco̱ꞌ jaˋ líˋ niquɨꞌˆ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do táaˊ quíiꞌˉ faꞌ nicuǿꞌrˉ ꞌnʉˋ laco̱ꞌ cacuǿøꞌ˜re. Jo̱ dsʉꞌ Fidiéeˇ dseaˋ guiing˜ ñifɨ́ˉ, íbˋ dseaˋ i̱ nicuǿꞌˉ ꞌnʉˋ mɨ˜ niguiéeˊ oor˜ e nijí̱ꞌˊtu̱ caléꞌˋ catú̱ˉ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ nɨsɨguiúngˆ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ.
14 e você será abençoado. Pois eles não poderão pagar o que você fez, mas Deus lhe pagará no dia em que as pessoas que fazem o bem ressuscitarem.
15 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Jesús, jaangˋ i̱ dseaˋ laꞌóꞌˋ neáaiñˊ gøꞌrˊ do cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ Jesús:
15 Um dos que estavam à mesa ouviu isso e disse para Jesus: — Felizes os que irão sentar-se à mesa no
16 Jo̱baꞌ casɨ́ꞌˉguɨ Jesús jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
16 Então Jesus lhe disse:
17 Jo̱ mɨ˜ catɨ́ˋ oor˜ e nidǿꞌrˉ, jo̱ casíiñˋ jaléngꞌˋ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ e cangotéerˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ nɨsɨmɨ́ɨngˇ do. Jo̱ mɨ˜ caguiéˉ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ do fɨˊ quiáꞌˉ lajaangˋ lajaangˋ i̱ dseaˋ nɨsɨmɨ́ɨngˇ do, jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: “Güɨlíingˉnaꞌ lajmɨnáˉ, co̱ꞌ dob nɨgüɨje̱e̱ˇ fíiˋi e nicøꞌˆnaꞌ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌr˜.”
17 Quando chegou a hora, mandou o seu empregado dizer aos convidados: “Venham, que tudo já está pronto!”
18 Jo̱ dsʉꞌ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ i̱ dseaˋ do joˋ calɨꞌiiñ˜ faꞌ cangolíiñˉ. Jo̱ i̱ laꞌuii˜ do cajíñꞌˉ: “Síiꞌ˜go̱ fíiꞌˋ güɨjméeˋgo̱r féngꞌˊ dsíirˊ e jaˋ nilíˋ nii˜i, co̱ꞌ nabɨ nɨcaláˋa co̱o̱ˋ jmáangꞌ˜ uǿˆ, jo̱ jo̱bɨ ꞌnéˉ nijǿøˆø lajmɨnáˉ.”
18 — Mas eles, um por um, começaram a dar desculpas. O primeiro disse ao empregado: “Comprei um sítio e tenho de dar uma olhada nele. Peço que me desculpe.”
19 Jo̱ jaangˋguɨ cajíngꞌˉ: “Síiꞌ˜go̱ fíiꞌˋ güɨjméeˋgo̱r féngꞌˊ dsíirˊ e jaˋ nilíˋ nii˜i, co̱ꞌ nabɨ nɨcalǿnˉn ꞌñiáˋ jmɨ́ɨngˋ güɨtሠquiéˉe, jo̱ íˋbɨ ꞌnéˉ nimoo˜o jial jɨ́ɨˋreꞌ.”
19 — Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e preciso ver se trabalham bem. Peço que me desculpe.”
20 Jo̱guɨ jaangˋguɨ cajíngꞌˉ: “Güɨsíiꞌ˜go̱ fíiꞌˋ e jaˋ nilíˋ nii˜i, co̱ꞌ la güeamꞌˉbɨ́ɨ e ngocúunꞌ˜n guóoˋo, jo̱ güɨjméeˋgo̱r féngꞌˊ dsíirˊ uii˜ quiéˉe.”
20 — E outro disse: “Acabei de casar e por isso não posso ir.”
21 Jo̱ mɨ˜ caguiéngꞌˉ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ do fɨˊ lɨ˜ guiing˜ fiir˜ e cangocó̱o̱rˋ júuˆ e jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ i̱ dseaˋ do jaˋ nilíˋ guilíiñˉ, jo̱baꞌ dsíngꞌˉ calɨguíingˉ i̱ fiir˜ do mɨ˜ canúurˉ lajo̱, jo̱ caquiʉꞌrˊ ta˜ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ do quiáꞌrˉ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: “Gua˜ güɨngɨ˜ lajmɨnáˉ lacaangˋ jee˜ ꞌnʉ́ʉˊ, jo̱ güɨteꞌˊ jaléngꞌˋ dseaˋ tiñíingˉ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ líˋ ngɨ́ˉ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ tiuungˉ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ bǿøngꞌ˜, jo̱ güɨjalíiñˉ e nidǿꞌrˉ fɨˊ quiéˉe.”
21 — O empregado voltou e contou tudo ao patrão. Ele ficou com muita raiva e disse: “Vá depressa pelas ruas e pelos becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Jo̱ cangóbˉ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ do cangojméerˆ laco̱ꞌ ta˜ caquiʉꞌˊ fiir˜. Jo̱ malɨɨ˜guɨ lajo̱ caguiémꞌˉtu̱r fɨˊ lɨ˜ guiing˜ fiir˜ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do lala: “Nɨcangotéeˉbaa jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ caféeꞌ˜ do ꞌmɨ́ɨˉ, jo̱ nab nɨneáaiñˊ lana, dsʉꞌ jóoˋbɨ lɨ˜ nigüeáˋguɨ dseaˋ.”
22 — Mais tarde o empregado disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, mas ainda está sobrando lugar.”
23 Jo̱baꞌ cajíngꞌˉ i̱ fiir˜ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: “Gua˜ güɨngɨ˜guɨ laꞌúngˉ lacaangˋ lɨ˜ jaˋ mɨˊ caguiéeꞌˉ, jo̱ güɨteꞌˊguɨ jaléngꞌˋ dseaˋ, jo̱ güɨjalíiñˉ lɨɨng˜ güɨrǿøngˋ sɨnʉ́ʉˆ quiéˉe.
23 — Aí o patrão respondeu: “Então vá pelas estradas e pelos caminhos e obrigue os que você encontrar ali a virem, a fim de que a minha casa fique cheia.
24 Dsʉco̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ i̱ dseaˋ i̱ catǿøˉø laꞌuii˜ do joˋ nidǿꞌrˉ jí̱i̱ꞌ˜ capíꞌˆ fɨˊ quiéˉe.”
24 Pois eu afirmo a vocês que nenhum dos que foram convidados provará o meu jantar!”
25 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, dsíngꞌˉ fɨ́ɨngˊ jaléngꞌˋ dseaˋ ngolíiñˉ fɨˊ lɨ˜ ngóoˊ Jesús. Jo̱baꞌ caje̱rˊ jo̱ casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
25 Certa vez uma grande multidão estava acompanhando Jesus. Ele virou-se para eles e disse:
26 —Song i̱i̱ˋ iing˜ niꞌuíingˉ dseaˋ quiéˉe, ꞌnéˉ nilɨꞌiing˜guɨr jnea˜ laco̱ꞌguɨ tiquiáꞌrˆ o̱si niquiáꞌrˆ o̱si jaléngꞌˋ rúiñꞌˋ o̱si dseamɨ́ˋ quiáꞌrˉ o̱si dseañʉꞌˋ quiáꞌrˉ é o̱si jaléngꞌˋ jó̱o̱rˊ, jo̱guɨ ꞌnéˉ nilɨꞌiing˜guɨr jnea˜ laco̱ꞌguɨ ꞌñiaꞌrˊ cajo̱.
26 — Quem quiser me acompanhar não pode ser meu seguidor se não me amar mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua esposa, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a si mesmo.
27 Jo̱ song i̱i̱ˋ dseaˋ i̱ jaˋ niseángꞌˊ lafaꞌ crúuˆ quiáꞌrˉ e laco̱ꞌ cuøˊ li˜ e guiaˊ dsíirˊ e nidsingɨ́ɨiñˋ e huɨ́ɨngˊ uíiꞌ˜ e lɨ́ɨiñˊ dseaˋ quiéˉe jo̱guɨ jaˋ ningɨ́rˉ có̱o̱ꞌ˜ jnea˜, jo̱baꞌ i̱ dseaˋ íˋ jaˋ quɨ́ꞌˉ jmɨɨ˜ e nilíiñˉ dseaˋ quiéˉe.
27 Não pode ser meu seguidor quem não estiver pronto para morrer como eu vou morrer e me acompanhar.
28 Faꞌ jaangˋ ꞌnʉ́ꞌˋ iing˜naꞌ nijméeꞌ˜naꞌ co̱o̱ˋ ꞌnʉ́ʉˊ, ꞌnéˉ nijméeꞌ˜naꞌ cuante quíiˉnaꞌ su seabˋ cuuˉ quiáꞌˉ e ninaangˉnaꞌ e nijméeꞌ˜naꞌ e ꞌnʉ́ʉˊ do carˋ nitéꞌˊ.
28 Se um de vocês quer construir uma torre , primeiro senta e calcula quanto vai custar, para ver se o dinheiro dá.
29 Dsʉco̱ꞌ faꞌ lɨ́ꞌˆ canaangˋ e lɨ́ɨˋ e ꞌnʉ́ʉˊ do lajo̱ e jaˋ mɨˊ calɨ́ɨˉ cuante røøˋ jial tíiˊ cuuˉ nilɨꞌnéˉ, jo̱ jialfaꞌ jaˋ catóꞌˊ, jo̱ dsíngꞌˉ ningɨ́ɨngˉ dseaˋ i̱ dseaˋ fii˜ e ꞌnʉ́ʉˊ e guiꞌnáꞌˆ lɨ́ɨˋ do
29 Se não fizer isso, ele consegue colocar os alicerces, mas não pode terminar a construção. Aí todos os que virem o que aconteceu vão caçoar dele, dizendo:
30 jo̱ nijíñꞌˉ: “I̱ dseañʉꞌˋ do nɨcajmɨcaaiñ˜ e cajmeꞌrˊ ꞌnʉr˜ o̱faꞌ niseaˋ cuuˉ e nijmitéꞌrˊ carˋ caꞌieengˋ.”
30 “Este homem começou a construir, mas não pôde terminar!”
31 O̱si jaangˋ dseata˜ iiñ˜ nijmérˉ mɨ́ɨꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜ jaangˋguɨ dseata˜ i̱ jiéngꞌˋ, jo̱baꞌ ꞌnéˉ niꞌɨ́ˉ dsíirˊ su niquɨ́ꞌˉ jmɨɨ˜ e nitíñˉ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseata˜ do song i̱ dseata˜ íˋ jéeiñˋ tú̱ˉ ꞌléꞌˋguɨ dseaˋ laco̱ꞌguɨ ꞌñiaꞌrˊ.
31 — Se um rei que tem dez mil soldados vai partir para combater outro que vem contra ele com vinte mil, ele senta primeiro e vê se está bastante forte para enfrentar o outro.
32 Jo̱ song calɨlíꞌˆ i̱ dseata˜ do e jaˋ niquɨ́ɨꞌ˜ dseaˋ quiáꞌrˉ jmɨɨ˜ e nitíñˉ có̱o̱ꞌ˜ i̱ fɨ́ɨngˊguɨ do, jo̱baꞌ ꞌnéˉ nisíñˉ dseaˋ quiáꞌrˉ e nidsimɨiñꞌ˜ do jmɨꞌeeˇ e joˋ nitíñˉ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseata˜ i̱ jaangˋguɨ do.
32 Se não fizer isso, acabará precisando mandar mensageiros ao outro rei, enquanto este ainda estiver longe, para combinar condições de paz. Jesus terminou, dizendo:
33 Jo̱ lajo̱b lɨ́ɨˊ, doñiˊ i̱i̱ˋ ꞌnʉ́ꞌˋ i̱ jaˋ niꞌnángˋ caꞌˊ lajaléꞌˋ e lɨ́ˋ dsíirˊ e seaˋ fɨˊ jmɨgüíˋ la, jo̱baꞌ jaˋ quɨ́ꞌˉ jmɨɨ˜ jóng e nilíiñˉ dseaˋ quiéˉe.
33 — Assim nenhum de vocês pode ser meu discípulo se não deixar tudo o que tem.
34 — ausente —
34 — O sal é uma coisa útil; mas, se perde o gosto, deixa de ser sal.
35 — ausente —
35 É jogado fora, pois não serve mais nem para a terra nem para o monte de esterco. Se vocês têm ouvidos para ouvirem, então ouçam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.