Atos 9
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NVT
1 — ausente —
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 — ausente —
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Jo̱ cangɨ́ɨmˋ Saulo fɨˊ e nijmérˉ lajo̱, jo̱baꞌ fɨˊ Damasco cangórˉ. Jo̱ dsʉꞌ mɨ˜ nɨjaquiéemˊ e niguiéerˊ e fɨˊ jo̱, co̱o̱ˋ cajneábˉ co̱o̱ˋ jɨˋ e teáˋ eáangˊ lacúngꞌˊ lajíingˋ e lɨ˜ ngóorˊ do, jo̱ e jɨˋ do jnéengˉ jáaˊ catɨˊ yʉ́ꞌˆ jmɨgüíˋ.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b caquɨ́ngꞌˉ Saulo fɨˊ ni˜ uǿˉ, jo̱ mɨfɨ́ɨngˋ canúurˉ e lɨɨng˜ i̱i̱ˋ guicaféꞌˋ fɨˊ yʉ́ꞌˆ jmɨgüíˋ jo̱ guicajíñꞌˉ sɨ́ꞌrˋ Saulo:
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Jo̱baꞌ cañíiˋ Saulo quiáꞌˉ i̱ guicaféꞌˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Jo̱ dsíngꞌˉ cafǿngꞌˊ Saulo mɨ˜ canúurˉ lado, jo̱baꞌ cañíirˋ jo̱ cajíñꞌˉ:
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ ngolíingˉguɨ có̱o̱ꞌ˜ Saulo ie˜ jo̱ dsíngꞌˉ cafǿiñꞌˊ, co̱ꞌ canúuˉbre e luu˜ e guicaféꞌˋ do, dsʉꞌ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ jaˋ i̱i̱ˋ cangáiñˉ.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Jo̱ mɨ˜ caró̱o̱ˉ Saulo e lɨ˜ caquɨ́iñꞌˉ do, jo̱ mɨ˜ néeˊ júuˆ e cajǿørˉ dsʉꞌ joˋ nijneáˋ jminirˇ jí̱i̱ꞌ˜ capíꞌˆ co̱ꞌ nɨtiuumˉbre. Jo̱ i̱ dseaˋ i̱ ngolíingˉ có̱o̱ꞌr˜ dob caꞌméengˋ írˋ cartɨˊ caguiérˉ cartɨˊ Damasco.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Jo̱ fɨˊ jo̱b caje̱rˊ ꞌnɨˊ jmɨɨ˜ tøøngˉ e jaˋ jnéꞌrˋ jí̱i̱ꞌ˜ capíꞌˆ o̱ꞌguɨ ɨ̱́ꞌˋ gøꞌrˊ cajo̱.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Jo̱ e fɨˊ Damasco do niseengˋ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ nisiiˋ Ananías. Jo̱ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ cajmijnéengˋ ꞌñiaꞌˊ Dseaˋ Jmáangˉ fɨˊ quiniˇ i̱ dseaˋ íˋ lafaꞌ mɨ˜ quɨrˊ, jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Jo̱ cajíngꞌˉ Fíiˋnaaꞌ Dseaˋ Jmáangˉ casɨ́ꞌrˉ i̱ Ananías do:
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Jo̱ jnea˜ nɨcajméˉe e nɨcangángˉ Saulo ꞌnʉˋ lafaꞌ mɨ˜ quɨrˊ e guieꞌˊ fɨˊ lɨ˜ guiiñ˜, jo̱ niquidsiꞌˋ guóoꞌˋ fɨˊ moguir˜, jo̱ lajo̱b nilɨjnéꞌˋtu̱r caléꞌˋ catú̱ˉ.
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ Ananías e jo̱, lalab cañíirˋ jo̱ cajíñꞌˉ:
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Jo̱guɨ lana nɨjáarˊ fɨˊ la e nɨquie̱rˊ júuˆ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ e nisáiñꞌˊ jaléngꞌˋ dseaˋ quíiꞌˉ jo̱ nidsiteángꞌˊneiñꞌ fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉñíˆ.
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Jo̱baꞌ cañíiˋ Fíiˋnaaꞌ Dseaˋ Jmáangˉ quiáꞌˉ Ananías jo̱ cajíñꞌˉ:
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Jo̱ jnea˜bɨ niꞌéeˆe Saulo jial tíiˊ iihuɨ́ɨˊ ꞌnéˉ nidsingɨ́ɨiñˉ uii˜ quiéˉe.
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Jo̱ dsifɨˊ ladob cangóˉ Ananías fɨˊ lɨ˜ niguiing˜ i̱ Saulo do. Jo̱ mɨ˜ caguiérˉ fɨˊ jo̱, caꞌíˉbre fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ lɨ˜ guiiñꞌ˜ do, jo̱ caquidsirˊ guóorˋ moguiñꞌ˜ do, jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Jo̱baꞌ caquidsiˊ Ananías guóorˋ fɨˊ yʉ́ꞌˆ mogui˜ Saulo, jo̱ dsifɨˊ lajo̱b casojiʉ́ꞌˋ e lɨ́ɨˊ la lɨ́ɨˊ huiꞌˆ ꞌñʉˋ jminiˇ dseaˋ do, jo̱ dsifɨˊ ladob calɨjnéꞌrˋ. Lɨ́ˉ jo̱ caró̱o̱rˉ jo̱ mɨfɨ́ɨngˋ cajgáaiñˉ jmɨɨˋ e laco̱ꞌ cuøˊ li˜ e caꞌuíiñˉ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cagǿꞌrˋ ir˜ jo̱ catíimꞌ˜tu̱r bíˋ quiáꞌrˉ. Jo̱ caje̱ˊbɨr co̱o̱ˋ tú̱ˉ jmɨɨ˜ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ Damasco.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Jo̱ lajeeˇ jo̱b canaangˋ Saulo guiarˊ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ laco̱o̱ˋ guáꞌˉ quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel e té̱e̱ˉ fɨˊ Damasco, jo̱ sɨ́ꞌrˋ jaléngꞌˋ dseaˋ e i̱ dseaˋ góorˋ Jesús do lɨ́ɨngˊ i̱ Jó̱o̱ˊ Fidiéeˇ camɨ́ɨngꞌ˜ do.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ núuˋ e júuˆ quiáꞌrˉ do, sóongˆ dsigáˋ dsíirˊ jo̱ féꞌrˋ:
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Jo̱ dsʉꞌ lajeeˇ jo̱, eáangˊguɨ cuøꞌˊ bíˋ ꞌñiaꞌˊ Saulo e guiarˊ e júuˆ do. Jo̱ jalémꞌˋ i̱ dseaˋ Israel i̱ seengˋ fɨˊ Damasco do caje̱rˊ jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ ñirˊ e˜ dseángꞌˉ niñírˉ, co̱ꞌ i̱ Saulo do guiarˊ júuˆ e dseángꞌˉ jábꞌˉ e Jesús lɨ́ɨiñˊ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ sɨjeengˇ dseaˋ Israel.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ seengˋ fɨˊ Damasco do canaaiñˋ sɨ́ɨiñˋ røøˋ jial nijngáiñꞌˉ i̱ Saulo i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ góorˋ do.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Jo̱ dsʉꞌ caꞌǿmꞌˊ Saulo júuˆ lají̱i̱ꞌ˜ e ɨˊ dsíiˊ i̱ dseaˋ do e nijmeángꞌˋneiñꞌ. Jo̱ uǿøˋ jmɨ́ɨbˋ neáangˊ i̱ dseaˋ i̱ sɨteengˆ írˋ do fɨˊ ooˉ iáˋ cu̱u̱˜ e ñíiˊ eáangˊ lɨ˜ güɨꞌɨ́ɨngˊ jee˜ fɨɨˋ Damasco e quiáꞌˉ sɨteeiñˆ e nijngángꞌˉneiñꞌ.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Dsʉꞌ co̱o̱ˋ uǿøˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ Damasco do cataiñꞌˉ Saulo fɨˊ dsíiˊ co̱o̱ˋ ꞌmatሠe feꞌˋ, jo̱ cajgiáangˉneiñꞌ do fɨˊ dseꞌˋ e iáˋ cu̱u̱˜ e siꞌˊ lacúngꞌˊ fɨɨˋ do, jo̱ lajo̱b caleáaiñˋ dseaˋ do.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caguiémꞌˉtu̱ Saulo fɨˊ Jerusalén, jo̱ calɨꞌiiñ˜ e niseáiñꞌˊ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ jo̱; dsʉꞌ lajɨɨmˋ i̱ dseaˋ do ꞌgǿmꞌˋbreiñꞌ, co̱ꞌ jaˋ jáꞌˉ lɨ́ɨiñˋ e nɨlɨ́ɨngˊ Saulo dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Jo̱ dsʉꞌ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Bernabé caguijéeiñˋ Saulo fɨˊ quiniˇ jaléngꞌˋ dseaˋ apóoˆ i̱ neáangˊ fɨˊ Jerusalén, jo̱ cajmeaꞌˊreiñꞌ júuˆ jial cangángˉ Saulo Fíiˋnaaꞌ Dseaˋ Jmáangˉ lajeeˇ iuuiñˉ fɨˊ e ngóorˊ fɨˊ Damasco, jo̱guɨ jaléꞌˋ e caféngꞌˊ Fíiˋnaaꞌ Dseaˋ Jmáangˉ írˋ, jo̱guɨ jial teáˋ dsíirˊ guiarˊ júuˆ quiáꞌˉ Jesús e fɨˊ Damasco do.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Jo̱ lajo̱b mɨ˜ caje̱ˊ Saulo fɨˊ Jerusalén, jo̱ co̱lɨɨm˜ canaaiñˋ ngɨrˊ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ jo̱.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Jo̱ dseángꞌˉ ngocángˋ dsíiˊbre guiarˊ jo̱guɨ sɨ́ɨiñˋ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ féꞌˋ jmíiˊ griego. Jo̱ dsʉꞌ lajaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ jmóorˋ úungˋ e nijngámꞌˉbre Saulo.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Jo̱ mɨ˜ calɨlíꞌˆ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ caguiaangˉ do e ɨˊ dsíiˊ i̱ dseaˋ do lado, jo̱baꞌ caguíimˋbre Saulo fɨˊ fɨɨˋ Jerusalén, jo̱ cangojéengˋneiñꞌ do fɨˊ Cesarea; jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caguiéngꞌˊneiñꞌ do fɨˊ góorˋ lɨ˜ siiˋ Tarso.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ seengˋ fɨˊ lacaangˋ lɨ˜ se̱ꞌˊ Judea có̱o̱ꞌ˜ lɨ˜ se̱ꞌˊ Galilea có̱o̱ꞌ˜guɨ lɨ˜ se̱ꞌˊ Samaria juguiʉ́ˉ júuˆ røøbˋ nɨseeiñˋ, jo̱guɨ eáangˊguɨ ngóoˊ lɨjáꞌˉ lɨ́ɨiñˋ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ carˋ ngocángˋ dsíirˊ. Jo̱ lajalémꞌˋbre jmóorˋ úungˋ e jmiféiñꞌˊ Fíiˋnaaꞌ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱ lajo̱b ngóoˊ lɨfɨ́ɨngˊ dseaˋ i̱ jángꞌˋ yaang˜ fɨˊ jaguóˋ Dseaˋ Jmáangˉ laco̱o̱ˋ jmɨɨ˜ laco̱o̱ˋ jmɨɨ˜ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Jo̱ lajeeˇ jo̱ ngɨˊ i̱ Tʉ́ˆ Simón do e dsiꞌeer˜ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱ lajeeˇ jo̱ cangórˉ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Lida e cangoꞌeerˇ jaléngꞌˋ dseaˋ íbˋ cajo̱ i̱ neáangˊ fɨˊ jo̱.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Jo̱ mɨ˜ caguiérˉ fɨˊ jo̱, cadséiñꞌˋ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ caang˜ tɨɨˉ i̱ siiˋ Eneas, jo̱ nɨngóoˊ mɨˊ jñiáˉ ji̱i̱ˋ e niráaiñꞌˋ do co̱o̱ˋ lɨ˜ ráaiñˋ.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Jo̱ lalab casɨ́ꞌˉ Tʉ́ˆ Simón i̱ dseañʉꞌˋ íˋ jo̱ cajíñꞌˉ:
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Jo̱ lajalémꞌˋ dseaˋ seengˋ fɨˊ Lida có̱o̱ꞌ˜guɨ fɨˊ Sarón cangárˉ e caró̱o̱bˉ i̱ Eneas do, jo̱baꞌ cajámꞌˋ yaaiñ˜ fɨˊ jaguóˋ Dseaˋ Jmáangˉ ie˜ jo̱.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Jo̱ ie˜ jo̱ niseengˋ jaangˋ dseamɨ́ˋ i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Jope. Jo̱ i̱ dseamɨ́ˋ do nisiirˋ Tabita, e guǿngꞌˋ Dorcas có̱o̱ꞌ˜ jmíiˊ griego. Jo̱ i̱ dseamɨ́ˋ íˋ contøømˉ jmóorˋ jaléꞌˋ e guiʉ́ˉ jo̱guɨ jmɨcó̱o̱ꞌr˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ seaˋ e ꞌnéˉ.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Jo̱ ie˜ jo̱ nicalɨdséebꞌ˜ i̱ Dorcas do, jo̱ cajúmˉbre. Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ seengˋ có̱o̱ꞌr˜ do ie˜ jo̱ calángꞌˊneiñꞌ, jo̱ caquiáangˋneiñꞌ fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ ꞌnʉ́ʉˊ yʉ́ꞌˆ.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Jo̱ e fɨɨˋ Jope do quiá̱bꞌˉ néeˊ laco̱ꞌguɨ néeˊ e fɨɨˋ Lida e fɨˊ lɨ˜ táangˋ i̱ Tʉ́ˆ Simón do. Jo̱ co̱ꞌ calɨñibˊ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ Jope e fɨˊ Lidab táangˋ Tʉ́ˆ Simón, jo̱baꞌ dsifɨbˊ casíiñˋ gángˉ dseañʉꞌˋ fɨˊ do; jo̱ mɨ˜ caguilíiñˉ fɨˊ jo̱ caguisíiꞌˇreiñꞌ do lala:
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Jo̱ cangóbˉ Tʉ́ˆ Simón có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ do fɨˊ Jope. Jo̱ mɨ˜ caguiérˉ fɨˊ jo̱, jo̱ caguijéengˋneiñꞌ do fɨˊ lɨ˜ ráangˋ i̱ dseamɨ́ˋ ꞌlɨɨ˜ do. Jo̱ jaléngꞌˋ dseamɨ́ˋ ꞌnɨ́ɨˉ i̱ niteáangꞌ˜ lɨ˜ ráangˋ i̱ ꞌlɨɨ˜ do dsíngꞌˉ quɨꞌrˊ carɨ̱́ɨ̱rˋ lacúngꞌˊ lajíingˋ lɨ˜ singꞌˊ Tʉ́ˆ Simón mɨ˜ caguiéˉ dseaˋ do fɨˊ do; jo̱ caꞌeꞌˊreiñꞌ jaléꞌˋ mɨꞌñúungꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléꞌˋ ꞌmɨꞌˊ e jiéꞌˋ e nicaꞌmiˊ i̱ Dorcas do jo̱guɨ e nɨcangɨ́ɨiñˋ cuøˊ dseaˋ do lamɨ˜ seeiñˋ.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Jo̱ ngɨ́ˋ jo̱, caquiʉꞌˊ Tʉ́ˆ Simón ta˜ e caꞌuøømˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ teáangꞌ˜ e sɨnʉ́ʉˆ do fɨˊ caluuˇ. Jo̱ lɨ́ˉ jo̱, casíꞌrˋ uǿˉ jnir˜ jo̱ canaaiñˋ féiñꞌˊ Fidiéeˇ, jo̱ lɨ́ˉ jo̱, mɨfɨ́ɨngˋ cajǿøiñˉ i̱ ꞌlɨɨ˜ do jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Jo̱ Tʉ́ˆ Simón catɨ́ɨiñˉ guooˋ i̱ dseamɨ́ˋ do jo̱ casíngꞌˋneiñꞌ. Jo̱ lɨ́ˉ jo̱, catǿꞌˉtu̱r jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ caꞌuǿøiñˋ e fɨˊ sɨnʉ́ʉˆ do có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseamɨ́ˋ ꞌnɨ́ɨˉ i̱ teáangꞌ˜ do, jo̱ caꞌeiñꞌˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do i̱ dseamɨ́ˋ do e nɨcají̱ꞌˊbiñꞌ do.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Jo̱ jalémꞌˋ dseaˋ seengˋ fɨˊ Jope calɨñirˊ jaléꞌˋ e calɨ́ˉ do ie˜ jo̱, jo̱ fɨ́ɨmˊ dseaˋ cajángꞌˋ yaaiñ˜ fɨˊ jaguóˋ Dseaˋ Jmáangˉ ie˜ jo̱.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, huǿømˉbɨ caje̱ˊ Tʉ́ˆ Simón e fɨˊ fɨɨˋ jo̱ fɨˊ quiáꞌˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Simón i̱ nijmóoˋ ta˜ jmɨꞌua˜ loo˜ jóꞌˋ.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.