Atos 9
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs ARA
1 — ausente —
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 — ausente —
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Jo̱ cangɨ́ɨmˋ Saulo fɨˊ e nijmérˉ lajo̱, jo̱baꞌ fɨˊ Damasco cangórˉ. Jo̱ dsʉꞌ mɨ˜ nɨjaquiéemˊ e niguiéerˊ e fɨˊ jo̱, co̱o̱ˋ cajneábˉ co̱o̱ˋ jɨˋ e teáˋ eáangˊ lacúngꞌˊ lajíingˋ e lɨ˜ ngóorˊ do, jo̱ e jɨˋ do jnéengˉ jáaˊ catɨˊ yʉ́ꞌˆ jmɨgüíˋ.
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b caquɨ́ngꞌˉ Saulo fɨˊ ni˜ uǿˉ, jo̱ mɨfɨ́ɨngˋ canúurˉ e lɨɨng˜ i̱i̱ˋ guicaféꞌˋ fɨˊ yʉ́ꞌˆ jmɨgüíˋ jo̱ guicajíñꞌˉ sɨ́ꞌrˋ Saulo:
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Jo̱baꞌ cañíiˋ Saulo quiáꞌˉ i̱ guicaféꞌˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Jo̱ dsíngꞌˉ cafǿngꞌˊ Saulo mɨ˜ canúurˉ lado, jo̱baꞌ cañíirˋ jo̱ cajíñꞌˉ:
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ ngolíingˉguɨ có̱o̱ꞌ˜ Saulo ie˜ jo̱ dsíngꞌˉ cafǿiñꞌˊ, co̱ꞌ canúuˉbre e luu˜ e guicaféꞌˋ do, dsʉꞌ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ jaˋ i̱i̱ˋ cangáiñˉ.
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Jo̱ mɨ˜ caró̱o̱ˉ Saulo e lɨ˜ caquɨ́iñꞌˉ do, jo̱ mɨ˜ néeˊ júuˆ e cajǿørˉ dsʉꞌ joˋ nijneáˋ jminirˇ jí̱i̱ꞌ˜ capíꞌˆ co̱ꞌ nɨtiuumˉbre. Jo̱ i̱ dseaˋ i̱ ngolíingˉ có̱o̱ꞌr˜ dob caꞌméengˋ írˋ cartɨˊ caguiérˉ cartɨˊ Damasco.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Jo̱ fɨˊ jo̱b caje̱rˊ ꞌnɨˊ jmɨɨ˜ tøøngˉ e jaˋ jnéꞌrˋ jí̱i̱ꞌ˜ capíꞌˆ o̱ꞌguɨ ɨ̱́ꞌˋ gøꞌrˊ cajo̱.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Jo̱ e fɨˊ Damasco do niseengˋ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ nisiiˋ Ananías. Jo̱ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ cajmijnéengˋ ꞌñiaꞌˊ Dseaˋ Jmáangˉ fɨˊ quiniˇ i̱ dseaˋ íˋ lafaꞌ mɨ˜ quɨrˊ, jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Jo̱ cajíngꞌˉ Fíiˋnaaꞌ Dseaˋ Jmáangˉ casɨ́ꞌrˉ i̱ Ananías do:
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 Jo̱ jnea˜ nɨcajméˉe e nɨcangángˉ Saulo ꞌnʉˋ lafaꞌ mɨ˜ quɨrˊ e guieꞌˊ fɨˊ lɨ˜ guiiñ˜, jo̱ niquidsiꞌˋ guóoꞌˋ fɨˊ moguir˜, jo̱ lajo̱b nilɨjnéꞌˋtu̱r caléꞌˋ catú̱ˉ.
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ Ananías e jo̱, lalab cañíirˋ jo̱ cajíñꞌˉ:
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Jo̱guɨ lana nɨjáarˊ fɨˊ la e nɨquie̱rˊ júuˆ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ e nisáiñꞌˊ jaléngꞌˋ dseaˋ quíiꞌˉ jo̱ nidsiteángꞌˊneiñꞌ fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉñíˆ.
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Jo̱baꞌ cañíiˋ Fíiˋnaaꞌ Dseaˋ Jmáangˉ quiáꞌˉ Ananías jo̱ cajíñꞌˉ:
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 Jo̱ jnea˜bɨ niꞌéeˆe Saulo jial tíiˊ iihuɨ́ɨˊ ꞌnéˉ nidsingɨ́ɨiñˉ uii˜ quiéˉe.
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 Jo̱ dsifɨˊ ladob cangóˉ Ananías fɨˊ lɨ˜ niguiing˜ i̱ Saulo do. Jo̱ mɨ˜ caguiérˉ fɨˊ jo̱, caꞌíˉbre fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ lɨ˜ guiiñꞌ˜ do, jo̱ caquidsirˊ guóorˋ moguiñꞌ˜ do, jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Jo̱baꞌ caquidsiˊ Ananías guóorˋ fɨˊ yʉ́ꞌˆ mogui˜ Saulo, jo̱ dsifɨˊ lajo̱b casojiʉ́ꞌˋ e lɨ́ɨˊ la lɨ́ɨˊ huiꞌˆ ꞌñʉˋ jminiˇ dseaˋ do, jo̱ dsifɨˊ ladob calɨjnéꞌrˋ. Lɨ́ˉ jo̱ caró̱o̱rˉ jo̱ mɨfɨ́ɨngˋ cajgáaiñˉ jmɨɨˋ e laco̱ꞌ cuøˊ li˜ e caꞌuíiñˉ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ.
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cagǿꞌrˋ ir˜ jo̱ catíimꞌ˜tu̱r bíˋ quiáꞌrˉ. Jo̱ caje̱ˊbɨr co̱o̱ˋ tú̱ˉ jmɨɨ˜ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ Damasco.
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 Jo̱ lajeeˇ jo̱b canaangˋ Saulo guiarˊ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ laco̱o̱ˋ guáꞌˉ quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel e té̱e̱ˉ fɨˊ Damasco, jo̱ sɨ́ꞌrˋ jaléngꞌˋ dseaˋ e i̱ dseaˋ góorˋ Jesús do lɨ́ɨngˊ i̱ Jó̱o̱ˊ Fidiéeˇ camɨ́ɨngꞌ˜ do.
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ núuˋ e júuˆ quiáꞌrˉ do, sóongˆ dsigáˋ dsíirˊ jo̱ féꞌrˋ:
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 Jo̱ dsʉꞌ lajeeˇ jo̱, eáangˊguɨ cuøꞌˊ bíˋ ꞌñiaꞌˊ Saulo e guiarˊ e júuˆ do. Jo̱ jalémꞌˋ i̱ dseaˋ Israel i̱ seengˋ fɨˊ Damasco do caje̱rˊ jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ ñirˊ e˜ dseángꞌˉ niñírˉ, co̱ꞌ i̱ Saulo do guiarˊ júuˆ e dseángꞌˉ jábꞌˉ e Jesús lɨ́ɨiñˊ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ sɨjeengˇ dseaˋ Israel.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ seengˋ fɨˊ Damasco do canaaiñˋ sɨ́ɨiñˋ røøˋ jial nijngáiñꞌˉ i̱ Saulo i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ góorˋ do.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 Jo̱ dsʉꞌ caꞌǿmꞌˊ Saulo júuˆ lají̱i̱ꞌ˜ e ɨˊ dsíiˊ i̱ dseaˋ do e nijmeángꞌˋneiñꞌ. Jo̱ uǿøˋ jmɨ́ɨbˋ neáangˊ i̱ dseaˋ i̱ sɨteengˆ írˋ do fɨˊ ooˉ iáˋ cu̱u̱˜ e ñíiˊ eáangˊ lɨ˜ güɨꞌɨ́ɨngˊ jee˜ fɨɨˋ Damasco e quiáꞌˉ sɨteeiñˆ e nijngángꞌˉneiñꞌ.
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 Dsʉꞌ co̱o̱ˋ uǿøˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ Damasco do cataiñꞌˉ Saulo fɨˊ dsíiˊ co̱o̱ˋ ꞌmatሠe feꞌˋ, jo̱ cajgiáangˉneiñꞌ do fɨˊ dseꞌˋ e iáˋ cu̱u̱˜ e siꞌˊ lacúngꞌˊ fɨɨˋ do, jo̱ lajo̱b caleáaiñˋ dseaˋ do.
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caguiémꞌˉtu̱ Saulo fɨˊ Jerusalén, jo̱ calɨꞌiiñ˜ e niseáiñꞌˊ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ jo̱; dsʉꞌ lajɨɨmˋ i̱ dseaˋ do ꞌgǿmꞌˋbreiñꞌ, co̱ꞌ jaˋ jáꞌˉ lɨ́ɨiñˋ e nɨlɨ́ɨngˊ Saulo dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ.
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Jo̱ dsʉꞌ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Bernabé caguijéeiñˋ Saulo fɨˊ quiniˇ jaléngꞌˋ dseaˋ apóoˆ i̱ neáangˊ fɨˊ Jerusalén, jo̱ cajmeaꞌˊreiñꞌ júuˆ jial cangángˉ Saulo Fíiˋnaaꞌ Dseaˋ Jmáangˉ lajeeˇ iuuiñˉ fɨˊ e ngóorˊ fɨˊ Damasco, jo̱guɨ jaléꞌˋ e caféngꞌˊ Fíiˋnaaꞌ Dseaˋ Jmáangˉ írˋ, jo̱guɨ jial teáˋ dsíirˊ guiarˊ júuˆ quiáꞌˉ Jesús e fɨˊ Damasco do.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Jo̱ lajo̱b mɨ˜ caje̱ˊ Saulo fɨˊ Jerusalén, jo̱ co̱lɨɨm˜ canaaiñˋ ngɨrˊ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ jo̱.
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Jo̱ dseángꞌˉ ngocángˋ dsíiˊbre guiarˊ jo̱guɨ sɨ́ɨiñˋ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ féꞌˋ jmíiˊ griego. Jo̱ dsʉꞌ lajaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ jmóorˋ úungˋ e nijngámꞌˉbre Saulo.
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 Jo̱ mɨ˜ calɨlíꞌˆ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ caguiaangˉ do e ɨˊ dsíiˊ i̱ dseaˋ do lado, jo̱baꞌ caguíimˋbre Saulo fɨˊ fɨɨˋ Jerusalén, jo̱ cangojéengˋneiñꞌ do fɨˊ Cesarea; jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caguiéngꞌˊneiñꞌ do fɨˊ góorˋ lɨ˜ siiˋ Tarso.
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ seengˋ fɨˊ lacaangˋ lɨ˜ se̱ꞌˊ Judea có̱o̱ꞌ˜ lɨ˜ se̱ꞌˊ Galilea có̱o̱ꞌ˜guɨ lɨ˜ se̱ꞌˊ Samaria juguiʉ́ˉ júuˆ røøbˋ nɨseeiñˋ, jo̱guɨ eáangˊguɨ ngóoˊ lɨjáꞌˉ lɨ́ɨiñˋ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ carˋ ngocángˋ dsíirˊ. Jo̱ lajalémꞌˋbre jmóorˋ úungˋ e jmiféiñꞌˊ Fíiˋnaaꞌ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱ lajo̱b ngóoˊ lɨfɨ́ɨngˊ dseaˋ i̱ jángꞌˋ yaang˜ fɨˊ jaguóˋ Dseaˋ Jmáangˉ laco̱o̱ˋ jmɨɨ˜ laco̱o̱ˋ jmɨɨ˜ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 Jo̱ lajeeˇ jo̱ ngɨˊ i̱ Tʉ́ˆ Simón do e dsiꞌeer˜ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱ lajeeˇ jo̱ cangórˉ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Lida e cangoꞌeerˇ jaléngꞌˋ dseaˋ íbˋ cajo̱ i̱ neáangˊ fɨˊ jo̱.
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 Jo̱ mɨ˜ caguiérˉ fɨˊ jo̱, cadséiñꞌˋ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ caang˜ tɨɨˉ i̱ siiˋ Eneas, jo̱ nɨngóoˊ mɨˊ jñiáˉ ji̱i̱ˋ e niráaiñꞌˋ do co̱o̱ˋ lɨ˜ ráaiñˋ.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Jo̱ lalab casɨ́ꞌˉ Tʉ́ˆ Simón i̱ dseañʉꞌˋ íˋ jo̱ cajíñꞌˉ:
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 Jo̱ lajalémꞌˋ dseaˋ seengˋ fɨˊ Lida có̱o̱ꞌ˜guɨ fɨˊ Sarón cangárˉ e caró̱o̱bˉ i̱ Eneas do, jo̱baꞌ cajámꞌˋ yaaiñ˜ fɨˊ jaguóˋ Dseaˋ Jmáangˉ ie˜ jo̱.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Jo̱ ie˜ jo̱ niseengˋ jaangˋ dseamɨ́ˋ i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Jope. Jo̱ i̱ dseamɨ́ˋ do nisiirˋ Tabita, e guǿngꞌˋ Dorcas có̱o̱ꞌ˜ jmíiˊ griego. Jo̱ i̱ dseamɨ́ˋ íˋ contøømˉ jmóorˋ jaléꞌˋ e guiʉ́ˉ jo̱guɨ jmɨcó̱o̱ꞌr˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ seaˋ e ꞌnéˉ.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Jo̱ ie˜ jo̱ nicalɨdséebꞌ˜ i̱ Dorcas do, jo̱ cajúmˉbre. Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ seengˋ có̱o̱ꞌr˜ do ie˜ jo̱ calángꞌˊneiñꞌ, jo̱ caquiáangˋneiñꞌ fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ ꞌnʉ́ʉˊ yʉ́ꞌˆ.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 Jo̱ e fɨɨˋ Jope do quiá̱bꞌˉ néeˊ laco̱ꞌguɨ néeˊ e fɨɨˋ Lida e fɨˊ lɨ˜ táangˋ i̱ Tʉ́ˆ Simón do. Jo̱ co̱ꞌ calɨñibˊ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ Jope e fɨˊ Lidab táangˋ Tʉ́ˆ Simón, jo̱baꞌ dsifɨbˊ casíiñˋ gángˉ dseañʉꞌˋ fɨˊ do; jo̱ mɨ˜ caguilíiñˉ fɨˊ jo̱ caguisíiꞌˇreiñꞌ do lala:
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 Jo̱ cangóbˉ Tʉ́ˆ Simón có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ do fɨˊ Jope. Jo̱ mɨ˜ caguiérˉ fɨˊ jo̱, jo̱ caguijéengˋneiñꞌ do fɨˊ lɨ˜ ráangˋ i̱ dseamɨ́ˋ ꞌlɨɨ˜ do. Jo̱ jaléngꞌˋ dseamɨ́ˋ ꞌnɨ́ɨˉ i̱ niteáangꞌ˜ lɨ˜ ráangˋ i̱ ꞌlɨɨ˜ do dsíngꞌˉ quɨꞌrˊ carɨ̱́ɨ̱rˋ lacúngꞌˊ lajíingˋ lɨ˜ singꞌˊ Tʉ́ˆ Simón mɨ˜ caguiéˉ dseaˋ do fɨˊ do; jo̱ caꞌeꞌˊreiñꞌ jaléꞌˋ mɨꞌñúungꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléꞌˋ ꞌmɨꞌˊ e jiéꞌˋ e nicaꞌmiˊ i̱ Dorcas do jo̱guɨ e nɨcangɨ́ɨiñˋ cuøˊ dseaˋ do lamɨ˜ seeiñˋ.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Jo̱ ngɨ́ˋ jo̱, caquiʉꞌˊ Tʉ́ˆ Simón ta˜ e caꞌuøømˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ teáangꞌ˜ e sɨnʉ́ʉˆ do fɨˊ caluuˇ. Jo̱ lɨ́ˉ jo̱, casíꞌrˋ uǿˉ jnir˜ jo̱ canaaiñˋ féiñꞌˊ Fidiéeˇ, jo̱ lɨ́ˉ jo̱, mɨfɨ́ɨngˋ cajǿøiñˉ i̱ ꞌlɨɨ˜ do jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Jo̱ Tʉ́ˆ Simón catɨ́ɨiñˉ guooˋ i̱ dseamɨ́ˋ do jo̱ casíngꞌˋneiñꞌ. Jo̱ lɨ́ˉ jo̱, catǿꞌˉtu̱r jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ caꞌuǿøiñˋ e fɨˊ sɨnʉ́ʉˆ do có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseamɨ́ˋ ꞌnɨ́ɨˉ i̱ teáangꞌ˜ do, jo̱ caꞌeiñꞌˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do i̱ dseamɨ́ˋ do e nɨcají̱ꞌˊbiñꞌ do.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Jo̱ jalémꞌˋ dseaˋ seengˋ fɨˊ Jope calɨñirˊ jaléꞌˋ e calɨ́ˉ do ie˜ jo̱, jo̱ fɨ́ɨmˊ dseaˋ cajángꞌˋ yaaiñ˜ fɨˊ jaguóˋ Dseaˋ Jmáangˉ ie˜ jo̱.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, huǿømˉbɨ caje̱ˊ Tʉ́ˆ Simón e fɨˊ fɨɨˋ jo̱ fɨˊ quiáꞌˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Simón i̱ nijmóoˋ ta˜ jmɨꞌua˜ loo˜ jóꞌˋ.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.