Atos 28
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NVT
1 Jo̱ mɨ˜ nɨcaláangˉnaaꞌ lajɨɨˉnaaꞌ do fɨˊ ni˜ jmɨñíꞌˆ, jo̱guɨbaꞌ calɨne˜naaꞌ e nisiiˋ Malta fɨˊ ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ lɨ˜ catɨ́ꞌˋnaaꞌ do.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Jo̱ i̱ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ do eáamˊ guiʉ́ˉ caꞌéerˋ có̱o̱ꞌ˜ jneaꞌˆ lajɨɨˉnaaꞌ do. Jo̱ co̱ꞌ jmɨ́ɨbˊ tu̱u̱ˋ ie˜ jo̱, jo̱guɨ dsíngꞌˉ güíiˉ cajo̱, jo̱baꞌ i̱ dseaˋ seengˋ fɨˊ do caji̱ꞌrˊ jɨˋ e feꞌˋ jo̱ catǿꞌrˉ jneaꞌˆ e nidsiquiéengˇnaaꞌ e fɨˊ caꞌˊ jɨˋ do.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Jo̱ ie˜ jo̱ i̱ Paaˉ do cangoquie̱rˋ co̱o̱ˋ seangꞌˊ cuɨɨ˜ quiʉ̱ʉ̱ˋ jo̱ catóꞌrˋ fɨˊ ni˜ jɨˋ; dsʉꞌ lajeeˇ jo̱b cagüɨꞌɨ́ɨˊ jaangˋ mɨꞌˋ i̱ guíingˉ fɨˊ jee˜ e cuɨɨ˜ do mɨ˜ calɨlíꞌˆreꞌ e guíiˉ jɨˋ, jo̱ cacuꞌˋreꞌ luguooˋ Paaˉ.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Jo̱ mɨ˜ cangáˉ i̱ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ do e cacuꞌˋ i̱ mɨꞌˋ do luguooˋ Paaˉ, jo̱baꞌ canaangˋ sɨ́ꞌˋ rúiñꞌˋ lajeeˇ laꞌóꞌˋ teáaiñˉ do jo̱ jíñꞌˉ:
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Jo̱ dsʉꞌ Paaˉ dsifɨˊ ladob cabóꞌrˋ guóorˋ fɨˊ ni˜ jɨˋ, jo̱ catǿmꞌˋ i̱ mɨꞌˋ do, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ jaˋ e calɨ́iñˉ.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Jo̱ lajɨɨmˋ i̱ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ do sɨje̱rˇ faꞌ e nilɨye̱e̱ˋ lɨ˜ cacuꞌˋ i̱ mɨꞌˋ do guooˋ Paaˉ o̱si e nijúumˉbɨr lajeeˇ jo̱ é. Jo̱ ngoca̱ˊbɨjiʉ e sɨje̱ˇ i̱ dseaˋ do su lɨɨng˜ eeˋ nilíingˉ Paaˉ, dsʉꞌ jaˋ e calɨ́ngˉ dseaˋ do jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ. Jo̱baꞌ dsifɨbˊ cajmɨsɨ́ɨngˉ i̱ dseaˋ do e ɨˊ dsíirˊ, jo̱ canaaiñˋ féꞌrˋ e i̱ Paaˉ do lɨ́ɨiñˊ jaangˋ diée˜.
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Jo̱ quiá̱ꞌˉ e fɨˊ lɨ˜ té̱e̱ˉnaaꞌ caꞌˊ jɨˋ do niseaˋ tú̱ˉ ꞌnɨˊ jmáangꞌ˜ uǿˉ quiáꞌˉ jaangˋ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ niseengˋ fɨˊ Malta i̱ siiˋ Publio. Jo̱ íˋ eáamˊ guiʉ́ˉ caꞌíñꞌˋ jneaꞌˆ jo̱guɨ cajmɨcó̱o̱ꞌr˜ jneaꞌˆ lajeeˇ ꞌnɨˊ jmɨɨ˜ e cajé̱ˆnaaꞌ fɨˊ do.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Jo̱ ie˜ jo̱ tiquiáꞌˆ i̱ Publio do niráaiñˋ dséeꞌr˜ e lɨ́ɨiñˊ jmohuɨ́ɨˊ e iʉ˜ guíiñˆ jo̱guɨ e eáangˊ siuiñꞌˊ. Jo̱baꞌ cangóˉ Paaˉ e cangoꞌeerˇ dseaˋ do. Jo̱ mɨ˜ caguiérˉ fɨˊ jo̱, camɨꞌrˊ Fidiéeˇ uii˜ quiáꞌˉ dseaˋ do. Jo̱ lɨ́ˉ jo̱, caquidsirˊ guóorˋ fɨˊ mogui˜ dseaˋ do, jo̱ lajo̱b cajmiꞌleáaiñˉ dseaˋ do.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Jo̱ mɨ˜ calɨñiˊ jaléngꞌˋguɨ dseaˋ dséeꞌ˜ i̱ niseengˋ e fɨˊ do e caꞌláangˉ i̱ tiquiáꞌˆ Publio do, jo̱ cangolíimˉbre fɨˊ lɨ˜ táangˋ i̱ Paaˉ do e laco̱ꞌ dseaˋ do nijmiꞌleáangˉneiñꞌ lají̱i̱ꞌ˜ jmohuɨ́ɨˊ e lɨ́ɨiñꞌˊ. Jo̱ lajalémꞌˋbiñꞌ do caꞌláaiñˉ ie˜ jo̱.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Jo̱ lajɨɨngˋ i̱ dseaˋ do eáamˊ calɨꞌiáangˋ dsíirˊ có̱o̱ꞌ˜ jneaꞌˆ, jo̱guɨ cajmɨcó̱o̱ꞌr˜ jneaꞌˆ cajo̱ lajeeˇ gaangˋ sɨꞌˋ e cataang˜naaꞌ fɨˊ Malta do. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, mɨ˜ cangotóoꞌ˜tú̱u̱ꞌ fɨˊ caléꞌˋ catú̱ˉ, cajmɨcó̱o̱ꞌ˜bre jneaꞌˆ cajo̱ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e ꞌnéˉ quíˉnaaꞌ guiáꞌˆ fɨˊ lajeeˇ e téeꞌ˜naaꞌ fɨˊ ngóoˊnaaꞌ fɨˊ Roma.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Jo̱ mɨ˜ cangóˉnaaꞌ fɨˊ jo̱, téeꞌ˜naaꞌ fɨˊ co̱o̱ˋ móoˊ e jiéꞌˋ e nicaje̱ˊ fɨˊ Malta lajeeˇ ji̱i̱ˋ güíiˉ; jo̱ e móoˊ do nijáaˊ fɨˊ co̱o̱ˋ ooˉ jmɨɨˋ e siiˋ Alejandría. Jo̱ jéengˋ gángˉ diée˜ dseaˋ suung˜ i̱ lɨɨ˜, jaangˋ i̱ siiˋ Cástor jo̱guɨ jaangˋguɨ i̱ siiˋ Pólux.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Jo̱ caꞌuøøˉbaaꞌ fɨˊ Malta, jo̱ catoꞌˉtú̱u̱ꞌ fɨˊ e ngóoˊnaaꞌ fɨˊ Roma. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caguiéˉnaaꞌ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Siracusa, jo̱ fɨˊ jo̱b cajá̱ˆnaaꞌ ꞌnɨˊ jmɨɨ˜.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Jo̱ fɨˊ jo̱b caꞌuøøˉtú̱u̱ꞌ e téeꞌ˜naaꞌ dsíiˊ móoˊ, jo̱ cangóˉnaaꞌ la tó̱o̱ˋ ꞌnɨꞌˋ jmɨñíꞌˆ cartɨˊ caguiéˉnaaꞌ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e siiˋ Regio. Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ e jmɨɨ˜ jo̱, co̱ꞌ lɨ́ꞌˆ lɨˊ uǿøbˉ jóꞌˋ guíˋ, jo̱ mɨ˜ cajneáˉ co̱o̱ˋguɨ jmɨɨ˜ lajo̱b caguiéˉnaaꞌ co̱o̱ˋguɨ ooˉ jmɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Puteoli.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Jo̱ fɨˊ jo̱b cají̱ꞌˉ rúꞌˋnaaꞌ có̱o̱ꞌ˜ jaangˋ gángˉ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ. Jo̱ íbˋ catǿꞌˉ jneaꞌˆ e cajé̱ˆnaaꞌ có̱o̱ꞌr˜ fɨˊ jo̱ lajeeˇ co̱o̱ˋ semaan˜. Jo̱ táꞌˉjiʉ lajo̱b caguiéˉnaaꞌ cartɨˊ Roma.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ Roma nɨñiˊbre júuˆ quíˉnaaꞌ e téeꞌ˜naaꞌ fɨˊ. Jo̱baꞌ cangolíiñˆ e cangojmijíñꞌˊ jneaꞌˆ cartɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Foro de Apio jo̱guɨ fɨˊ co̱o̱ˋguɨ lɨ˜ siiˋ Las Tres Tabernas. Jo̱ mɨ˜ caneeng˜ rúꞌˋnaaꞌ, dsifɨˊ ladob cacuøꞌˊ Paaˉ guiꞌmáangꞌˇ Fidiéeˇ, jo̱guɨ eáamˊ calɨꞌiáangˋ dsíirˊ cajo̱.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Jo̱ mɨ˜ caguiéˉnaaꞌ fɨˊ Roma, cacuøbˊ i̱ ꞌléeˉ do fɨˊ e nigüeáˋ Paaˉ quiáꞌˉ dseaˋ jiéngꞌˋ, jo̱guɨ e jaamˋ ꞌléeˉ i̱ nijméˉguɨ íˆ írˋ.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ ꞌnɨˊ jmɨɨ˜ lajo̱ e caguiéˉ Paaˉ fɨˊ Roma, jo̱baꞌ camɨrˊ fɨˊ e calɨtéꞌˆ jaléngꞌˋ dseaˋ quie̱ˊ nifɨˊ quiáꞌˉ dseaˋ Israel i̱ neáangˊ fɨˊ Roma do. Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caseángꞌˊ íˋ lajɨɨiñˋ fɨˊ jo̱, jo̱baꞌ lalab casɨ́ꞌˉ Paaˉ jaléngꞌˋ íˋ:
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cajmɨngɨ́ꞌˉ i̱ dseaˋ romano do jnea˜ jaléꞌˋ e ꞌnɨ́ɨngˋ dseaˋ góoˊooꞌ jnea˜, calɨꞌiiñ˜ faꞌ mɨ˜ caleáamˋbre jnea˜ co̱ꞌ jaˋ e uiing˜ seaˋ quiéˉe faꞌ dsi˜ íꞌˋ e nijmeáiñꞌˋ jnea˜ cartɨˊ nijúunˉn.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Jo̱ co̱ꞌ dseaˋ góoˊooꞌ jaˋ calɨꞌiiñ˜ faꞌ e caleáangˋtu̱ i̱ dseaˋ romano do jnea˜ e júuˆ røøˋ, jo̱baꞌ calɨꞌiing˜ jnea˜ ꞌñiáꞌˋa e i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ guiing˜ fɨˊ Romabingꞌ i̱ niquidsiˊ íꞌˋ quiéˉe, nañiˊ faꞌ jaˋ e dseeˉ seaˋreꞌ quiéˉe jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ, o̱ꞌguɨ seaˋ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ dseeˉ faꞌ e niꞌnɨ́ɨng˜ jnea˜ dseaˋ góoˊo cajo̱ cuaiñ˜ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e júuˆ jo̱.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Jo̱ uiing˜ e jo̱baꞌ e catǿøˉø ꞌnʉ́ꞌˋ fɨˊ la e laco̱ꞌ nilɨñíˆnaꞌ jo̱guɨ nisɨɨ˜naaꞌ co̱lɨɨng˜ e˜ uiing˜ e ꞌñúunꞌ˜n la lana, co̱ꞌ uiing˜ e jáꞌˉ lɨ́ɨnˋn e nɨcagüéngˉ i̱ siiˋ Dseaˋ Jmáangˉ do fɨˊ jmɨgüíˋ la, jo̱ íbˋ dseaˋ i̱ sɨjeengˇ jaléngꞌˋ dseaˋ góoˊooꞌ.
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Jo̱ cañíiˋ i̱ dseaˋ do quiáꞌˉ Paaˉ jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Dsʉꞌ ii˜naaꞌ nʉ́ˆnaaꞌ júuˆ quíiꞌˉ lana quiáꞌˉ jaléꞌˋ e ɨˊ oꞌˊ, co̱ꞌ ne˜baaꞌ guiʉ́ˉ doñiˊ jiébꞌˋ féꞌˋ dseaˋ gaˋ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ ꞌnʉ́ꞌˋ, dseaˋ cuíingˋnaꞌ Dseaˋ Jmáangˉ.
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Jo̱ lajo̱b cajméerˋ, caté̱e̱rˋ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ lɨ˜ niseángꞌˊ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel e fɨˊ lɨ˜ guiingˇ Paaˉ. Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ nɨsɨseángꞌˊ lajɨɨngˋ dseaˋ fɨˊ do, jo̱baꞌ canaangˋ Paaˉ e guiarˊ júuˆ fɨˊ jee˜ i̱ dseaˋ do quiáꞌˉ jial iing˜ Fidiéeˇ nicá̱rˋ nifɨˊ quiáꞌˉ lajaangˋ lajaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ. Jo̱ guiaˊ Paaˉ e júuˆ do tɨˊ laꞌeebˋ jo̱ cartɨˊ caꞌlóoˉ. Jo̱ sɨ́ꞌrˋ i̱ dseaˋ do e laco̱ꞌ jáꞌˉ nilíiñˋ júuˆ quiáꞌˉ Jesús laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel e cajmeꞌˊ Moi˜ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléꞌˋ e féꞌˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ i̱ caféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ malɨɨ˜guɨ eáangˊ.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Jo̱ i̱ lɨɨng˜ i̱ dseaˋ do jábꞌˉ calɨ́iñˉ e júuˆ e guiaˊ Paaˉ do, jo̱guɨ calɨsémˋbɨ cajo̱ i̱ jaˋ calɨjíiꞌ˜ e júuˆ jo̱.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Jo̱ co̱ꞌ jaˋ røøˋ sɨ́ɨngˋ i̱ dseaˋ do lacaꞌíingꞌ˜ caꞌíiñꞌ˜ quiáꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ e júuˆ e guiaˊ Paaˉ do, jo̱baꞌ canaaiñˋ dsilíimˋbre. Jo̱ lalab casɨ́ꞌˉ Paaˉ i̱ dseaˋ do:
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 Gua˜ jo̱ güɨsíiꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Co̱ꞌ dsíngꞌˉ jaˋ iing˜ jmɨtɨ́ɨngˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 Jo̱guɨ güɨlɨñíbˆ ꞌnʉ́ꞌˋ guiʉ́ˉ e latɨˊ lanab ninaanˉ niguiaaˉ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ góoˋooꞌ dseaˋ Israel quiáꞌˉ jial nileángˉ Fidiéeˇ írˋ jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quiáꞌrˉ, jo̱ i̱ dseaˋ íˋ iim˜bre núrˉ e júuˆ jo̱.
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cajíngꞌˉ Paaˉ e júuˆ jo̱, guiꞌnangꞌˇ uøømˋbɨ i̱ dseaˋ Israel do e jmiguíingˉ rúiñꞌˋ lajeeˇ yaaiñ˜, co̱ꞌ jaˋ røøˋ sɨ́ɨiñˋ.
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caje̱ˊbɨ Paaˉ tú̱ˉ jíngˋguɨ e fɨˊ ꞌnʉ́ʉˊ lɨ˜ quɨ́ɨrˊ do e siꞌˊ fɨˊ Roma. Jo̱ fɨˊ jo̱b íñꞌˋ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ dsilíingˉ i̱ dsiꞌeeˇ írˋ.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Jo̱ dseángꞌˉ eáamˊ jaˋ ꞌgóꞌrˋ guiarˊ e júuˆ do quiáꞌˉ jial iing˜ Fidiéeˇ nicá̱rˋ nifɨˊ quiáꞌˉ lajaangˋ lajaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ. Jo̱guɨ eꞌˊguɨr jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ guilíingˉ do cajo̱ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Fíiˋnaaꞌ Dseaˋ Jmáangˉ. Jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ dseaˋ jaˋ i̱i̱ˋ jnɨ́ɨngˊ quiáꞌrˉ faꞌ jaˋ cuǿøngˋ jmérˉ lajo̱.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.