Atos 28

Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jo̱ mɨ˜ nɨcaláangˉnaaꞌ lajɨɨˉnaaꞌ do fɨˊ ni˜ jmɨñíꞌˆ, jo̱guɨbaꞌ calɨne˜naaꞌ e nisiiˋ Malta fɨˊ ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ lɨ˜ catɨ́ꞌˋnaaꞌ do.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Jo̱ i̱ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ do eáamˊ guiʉ́ˉ caꞌéerˋ có̱o̱ꞌ˜ jneaꞌˆ lajɨɨˉnaaꞌ do. Jo̱ co̱ꞌ jmɨ́ɨbˊ tu̱u̱ˋ ie˜ jo̱, jo̱guɨ dsíngꞌˉ güíiˉ cajo̱, jo̱baꞌ i̱ dseaˋ seengˋ fɨˊ do caji̱ꞌrˊ jɨˋ e feꞌˋ jo̱ catǿꞌrˉ jneaꞌˆ e nidsiquiéengˇnaaꞌ e fɨˊ caꞌˊ jɨˋ do.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Jo̱ ie˜ jo̱ i̱ Paaˉ do cangoquie̱rˋ co̱o̱ˋ seangꞌˊ cuɨɨ˜ quiʉ̱ʉ̱ˋ jo̱ catóꞌrˋ fɨˊ ni˜ jɨˋ; dsʉꞌ lajeeˇ jo̱b cagüɨꞌɨ́ɨˊ jaangˋ mɨꞌˋ i̱ guíingˉ fɨˊ jee˜ e cuɨɨ˜ do mɨ˜ calɨlíꞌˆreꞌ e guíiˉ jɨˋ, jo̱ cacuꞌˋreꞌ luguooˋ Paaˉ.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Jo̱ mɨ˜ cangáˉ i̱ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ do e cacuꞌˋ i̱ mɨꞌˋ do luguooˋ Paaˉ, jo̱baꞌ canaangˋ sɨ́ꞌˋ rúiñꞌˋ lajeeˇ laꞌóꞌˋ teáaiñˉ do jo̱ jíñꞌˉ:
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Jo̱ dsʉꞌ Paaˉ dsifɨˊ ladob cabóꞌrˋ guóorˋ fɨˊ ni˜ jɨˋ, jo̱ catǿmꞌˋ i̱ mɨꞌˋ do, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ jaˋ e calɨ́iñˉ.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Jo̱ lajɨɨmˋ i̱ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ do sɨje̱rˇ faꞌ e nilɨye̱e̱ˋ lɨ˜ cacuꞌˋ i̱ mɨꞌˋ do guooˋ Paaˉ o̱si e nijúumˉbɨr lajeeˇ jo̱ é. Jo̱ ngoca̱ˊbɨjiʉ e sɨje̱ˇ i̱ dseaˋ do su lɨɨng˜ eeˋ nilíingˉ Paaˉ, dsʉꞌ jaˋ e calɨ́ngˉ dseaˋ do jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ. Jo̱baꞌ dsifɨbˊ cajmɨsɨ́ɨngˉ i̱ dseaˋ do e ɨˊ dsíirˊ, jo̱ canaaiñˋ féꞌrˋ e i̱ Paaˉ do lɨ́ɨiñˊ jaangˋ diée˜.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Jo̱ quiá̱ꞌˉ e fɨˊ lɨ˜ té̱e̱ˉnaaꞌ caꞌˊ jɨˋ do niseaˋ tú̱ˉ ꞌnɨˊ jmáangꞌ˜ uǿˉ quiáꞌˉ jaangˋ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ niseengˋ fɨˊ Malta i̱ siiˋ Publio. Jo̱ íˋ eáamˊ guiʉ́ˉ caꞌíñꞌˋ jneaꞌˆ jo̱guɨ cajmɨcó̱o̱ꞌr˜ jneaꞌˆ lajeeˇ ꞌnɨˊ jmɨɨ˜ e cajé̱ˆnaaꞌ fɨˊ do.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Jo̱ ie˜ jo̱ tiquiáꞌˆ i̱ Publio do niráaiñˋ dséeꞌr˜ e lɨ́ɨiñˊ jmohuɨ́ɨˊ e iʉ˜ guíiñˆ jo̱guɨ e eáangˊ siuiñꞌˊ. Jo̱baꞌ cangóˉ Paaˉ e cangoꞌeerˇ dseaˋ do. Jo̱ mɨ˜ caguiérˉ fɨˊ jo̱, camɨꞌrˊ Fidiéeˇ uii˜ quiáꞌˉ dseaˋ do. Jo̱ lɨ́ˉ jo̱, caquidsirˊ guóorˋ fɨˊ mogui˜ dseaˋ do, jo̱ lajo̱b cajmiꞌleáaiñˉ dseaˋ do.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Jo̱ mɨ˜ calɨñiˊ jaléngꞌˋguɨ dseaˋ dséeꞌ˜ i̱ niseengˋ e fɨˊ do e caꞌláangˉ i̱ tiquiáꞌˆ Publio do, jo̱ cangolíimˉbre fɨˊ lɨ˜ táangˋ i̱ Paaˉ do e laco̱ꞌ dseaˋ do nijmiꞌleáangˉneiñꞌ lají̱i̱ꞌ˜ jmohuɨ́ɨˊ e lɨ́ɨiñꞌˊ. Jo̱ lajalémꞌˋbiñꞌ do caꞌláaiñˉ ie˜ jo̱.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Jo̱ lajɨɨngˋ i̱ dseaˋ do eáamˊ calɨꞌiáangˋ dsíirˊ có̱o̱ꞌ˜ jneaꞌˆ, jo̱guɨ cajmɨcó̱o̱ꞌr˜ jneaꞌˆ cajo̱ lajeeˇ gaangˋ sɨꞌˋ e cataang˜naaꞌ fɨˊ Malta do. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, mɨ˜ cangotóoꞌ˜tú̱u̱ꞌ fɨˊ caléꞌˋ catú̱ˉ, cajmɨcó̱o̱ꞌ˜bre jneaꞌˆ cajo̱ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e ꞌnéˉ quíˉnaaꞌ guiáꞌˆ fɨˊ lajeeˇ e téeꞌ˜naaꞌ fɨˊ ngóoˊnaaꞌ fɨˊ Roma.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Jo̱ mɨ˜ cangóˉnaaꞌ fɨˊ jo̱, téeꞌ˜naaꞌ fɨˊ co̱o̱ˋ móoˊ e jiéꞌˋ e nicaje̱ˊ fɨˊ Malta lajeeˇ ji̱i̱ˋ güíiˉ; jo̱ e móoˊ do nijáaˊ fɨˊ co̱o̱ˋ ooˉ jmɨɨˋ e siiˋ Alejandría. Jo̱ jéengˋ gángˉ diée˜ dseaˋ suung˜ i̱ lɨɨ˜, jaangˋ i̱ siiˋ Cástor jo̱guɨ jaangˋguɨ i̱ siiˋ Pólux.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Jo̱ caꞌuøøˉbaaꞌ fɨˊ Malta, jo̱ catoꞌˉtú̱u̱ꞌ fɨˊ e ngóoˊnaaꞌ fɨˊ Roma. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caguiéˉnaaꞌ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Siracusa, jo̱ fɨˊ jo̱b cajá̱ˆnaaꞌ ꞌnɨˊ jmɨɨ˜.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Jo̱ fɨˊ jo̱b caꞌuøøˉtú̱u̱ꞌ e téeꞌ˜naaꞌ dsíiˊ móoˊ, jo̱ cangóˉnaaꞌ la tó̱o̱ˋ ꞌnɨꞌˋ jmɨñíꞌˆ cartɨˊ caguiéˉnaaꞌ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e siiˋ Regio. Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ e jmɨɨ˜ jo̱, co̱ꞌ lɨ́ꞌˆ lɨˊ uǿøbˉ jóꞌˋ guíˋ, jo̱ mɨ˜ cajneáˉ co̱o̱ˋguɨ jmɨɨ˜ lajo̱b caguiéˉnaaꞌ co̱o̱ˋguɨ ooˉ jmɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Puteoli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Jo̱ fɨˊ jo̱b cají̱ꞌˉ rúꞌˋnaaꞌ có̱o̱ꞌ˜ jaangˋ gángˉ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ. Jo̱ íbˋ catǿꞌˉ jneaꞌˆ e cajé̱ˆnaaꞌ có̱o̱ꞌr˜ fɨˊ jo̱ lajeeˇ co̱o̱ˋ semaan˜. Jo̱ táꞌˉjiʉ lajo̱b caguiéˉnaaꞌ cartɨˊ Roma.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ Roma nɨñiˊbre júuˆ quíˉnaaꞌ e téeꞌ˜naaꞌ fɨˊ. Jo̱baꞌ cangolíiñˆ e cangojmijíñꞌˊ jneaꞌˆ cartɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Foro de Apio jo̱guɨ fɨˊ co̱o̱ˋguɨ lɨ˜ siiˋ Las Tres Tabernas. Jo̱ mɨ˜ caneeng˜ rúꞌˋnaaꞌ, dsifɨˊ ladob cacuøꞌˊ Paaˉ guiꞌmáangꞌˇ Fidiéeˇ, jo̱guɨ eáamˊ calɨꞌiáangˋ dsíirˊ cajo̱.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Jo̱ mɨ˜ caguiéˉnaaꞌ fɨˊ Roma, cacuøbˊ i̱ ꞌléeˉ do fɨˊ e nigüeáˋ Paaˉ quiáꞌˉ dseaˋ jiéngꞌˋ, jo̱guɨ e jaamˋ ꞌléeˉ i̱ nijméˉguɨ íˆ írˋ.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ ꞌnɨˊ jmɨɨ˜ lajo̱ e caguiéˉ Paaˉ fɨˊ Roma, jo̱baꞌ camɨrˊ fɨˊ e calɨtéꞌˆ jaléngꞌˋ dseaˋ quie̱ˊ nifɨˊ quiáꞌˉ dseaˋ Israel i̱ neáangˊ fɨˊ Roma do. Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caseángꞌˊ íˋ lajɨɨiñˋ fɨˊ jo̱, jo̱baꞌ lalab casɨ́ꞌˉ Paaˉ jaléngꞌˋ íˋ:
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cajmɨngɨ́ꞌˉ i̱ dseaˋ romano do jnea˜ jaléꞌˋ e ꞌnɨ́ɨngˋ dseaˋ góoˊooꞌ jnea˜, calɨꞌiiñ˜ faꞌ mɨ˜ caleáamˋbre jnea˜ co̱ꞌ jaˋ e uiing˜ seaˋ quiéˉe faꞌ dsi˜ íꞌˋ e nijmeáiñꞌˋ jnea˜ cartɨˊ nijúunˉn.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Jo̱ co̱ꞌ dseaˋ góoˊooꞌ jaˋ calɨꞌiiñ˜ faꞌ e caleáangˋtu̱ i̱ dseaˋ romano do jnea˜ e júuˆ røøˋ, jo̱baꞌ calɨꞌiing˜ jnea˜ ꞌñiáꞌˋa e i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ guiing˜ fɨˊ Romabingꞌ i̱ niquidsiˊ íꞌˋ quiéˉe, nañiˊ faꞌ jaˋ e dseeˉ seaˋreꞌ quiéˉe jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ, o̱ꞌguɨ seaˋ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ dseeˉ faꞌ e niꞌnɨ́ɨng˜ jnea˜ dseaˋ góoˊo cajo̱ cuaiñ˜ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e júuˆ jo̱.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Jo̱ uiing˜ e jo̱baꞌ e catǿøˉø ꞌnʉ́ꞌˋ fɨˊ la e laco̱ꞌ nilɨñíˆnaꞌ jo̱guɨ nisɨɨ˜naaꞌ co̱lɨɨng˜ e˜ uiing˜ e ꞌñúunꞌ˜n la lana, co̱ꞌ uiing˜ e jáꞌˉ lɨ́ɨnˋn e nɨcagüéngˉ i̱ siiˋ Dseaˋ Jmáangˉ do fɨˊ jmɨgüíˋ la, jo̱ íbˋ dseaˋ i̱ sɨjeengˇ jaléngꞌˋ dseaˋ góoˊooꞌ.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Jo̱ cañíiˋ i̱ dseaˋ do quiáꞌˉ Paaˉ jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Dsʉꞌ ii˜naaꞌ nʉ́ˆnaaꞌ júuˆ quíiꞌˉ lana quiáꞌˉ jaléꞌˋ e ɨˊ oꞌˊ, co̱ꞌ ne˜baaꞌ guiʉ́ˉ doñiˊ jiébꞌˋ féꞌˋ dseaˋ gaˋ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ ꞌnʉ́ꞌˋ, dseaˋ cuíingˋnaꞌ Dseaˋ Jmáangˉ.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Jo̱ lajo̱b cajméerˋ, caté̱e̱rˋ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ lɨ˜ niseángꞌˊ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel e fɨˊ lɨ˜ guiingˇ Paaˉ. Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ nɨsɨseángꞌˊ lajɨɨngˋ dseaˋ fɨˊ do, jo̱baꞌ canaangˋ Paaˉ e guiarˊ júuˆ fɨˊ jee˜ i̱ dseaˋ do quiáꞌˉ jial iing˜ Fidiéeˇ nicá̱rˋ nifɨˊ quiáꞌˉ lajaangˋ lajaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ. Jo̱ guiaˊ Paaˉ e júuˆ do tɨˊ laꞌeebˋ jo̱ cartɨˊ caꞌlóoˉ. Jo̱ sɨ́ꞌrˋ i̱ dseaˋ do e laco̱ꞌ jáꞌˉ nilíiñˋ júuˆ quiáꞌˉ Jesús laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel e cajmeꞌˊ Moi˜ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléꞌˋ e féꞌˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ i̱ caféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ malɨɨ˜guɨ eáangˊ.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Jo̱ i̱ lɨɨng˜ i̱ dseaˋ do jábꞌˉ calɨ́iñˉ e júuˆ e guiaˊ Paaˉ do, jo̱guɨ calɨsémˋbɨ cajo̱ i̱ jaˋ calɨjíiꞌ˜ e júuˆ jo̱.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Jo̱ co̱ꞌ jaˋ røøˋ sɨ́ɨngˋ i̱ dseaˋ do lacaꞌíingꞌ˜ caꞌíiñꞌ˜ quiáꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ e júuˆ e guiaˊ Paaˉ do, jo̱baꞌ canaaiñˋ dsilíimˋbre. Jo̱ lalab casɨ́ꞌˉ Paaˉ i̱ dseaˋ do:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Gua˜ jo̱ güɨsíiꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Co̱ꞌ dsíngꞌˉ jaˋ iing˜ jmɨtɨ́ɨngˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Jo̱guɨ güɨlɨñíbˆ ꞌnʉ́ꞌˋ guiʉ́ˉ e latɨˊ lanab ninaanˉ niguiaaˉ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ góoˋooꞌ dseaˋ Israel quiáꞌˉ jial nileángˉ Fidiéeˇ írˋ jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quiáꞌrˉ, jo̱ i̱ dseaˋ íˋ iim˜bre núrˉ e júuˆ jo̱.
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cajíngꞌˉ Paaˉ e júuˆ jo̱, guiꞌnangꞌˇ uøømˋbɨ i̱ dseaˋ Israel do e jmiguíingˉ rúiñꞌˋ lajeeˇ yaaiñ˜, co̱ꞌ jaˋ røøˋ sɨ́ɨiñˋ.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caje̱ˊbɨ Paaˉ tú̱ˉ jíngˋguɨ e fɨˊ ꞌnʉ́ʉˊ lɨ˜ quɨ́ɨrˊ do e siꞌˊ fɨˊ Roma. Jo̱ fɨˊ jo̱b íñꞌˋ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ dsilíingˉ i̱ dsiꞌeeˇ írˋ.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Jo̱ dseángꞌˉ eáamˊ jaˋ ꞌgóꞌrˋ guiarˊ e júuˆ do quiáꞌˉ jial iing˜ Fidiéeˇ nicá̱rˋ nifɨˊ quiáꞌˉ lajaangˋ lajaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ. Jo̱guɨ eꞌˊguɨr jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ guilíingˉ do cajo̱ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Fíiˋnaaꞌ Dseaˋ Jmáangˉ. Jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ dseaˋ jaˋ i̱i̱ˋ jnɨ́ɨngˊ quiáꞌrˉ faꞌ jaˋ cuǿøngˋ jmérˉ lajo̱.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.