Atos 27
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NTLH
1 Jo̱ mɨ˜ catɨguaˇ júuˆ quiáꞌrˉ e niguiéiñꞌˊ jaléngꞌˋ jneaꞌˆ fɨˊ Roma lɨ˜ se̱ꞌˊ Italia, jo̱baꞌ Paaˉ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ sɨjnɨ́ɨngˇ caguiaangˉguɨ do cangolíiñˋ e jéeˊ jaangˋ fii˜ ꞌléeˉ i̱ siiˋ Julio; jo̱ i̱ dseaˋ íˋ iuuiñˉ jee˜ co̱o̱ˋ íingꞌ˜ ꞌléeˉ quiáꞌˉ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ guiing˜ fɨˊ Roma.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Jo̱ jnea˜ Lucas cangóˉooꞌ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ Paaˉ. Jo̱ cangóˉnaaꞌ e téeꞌ˜naaꞌ fɨˊ dsíiˊ co̱o̱ˋ móoˊ e jáaˊ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e siiˋ Adramitio e nɨsiꞌˊ tɨˊ lɨ˜ nigüɨꞌɨ́ɨˊ e nidséˉ fɨˊ lacaangˋ ooˉ jmɨɨˋ quiáꞌˉ lɨ˜ se̱ꞌˊ Asia. Jo̱guɨ ngóoˊbɨ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ jneaꞌˆ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Aristarco i̱ seengˋ fɨˊ Tesalónica, co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ se̱ꞌˊ Macedonia.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ e jmɨɨ˜ jo̱, caguiéˉnaaꞌ fɨˊ co̱o̱ˋguɨ ooˉ jmɨɨˋ e siiˋ Sidón. Jo̱ fɨˊ jo̱b i̱ fii˜ ꞌléeˉ i̱ siiˋ Julio i̱ jmóoˋ íˆ Paaˉ do cacuøꞌrˊ fɨˊ Paaˉ e nidsiꞌeeiñꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ cuíiñˋ, jo̱ lajo̱b i̱ dseaˋ íˋ nijmɨcó̱o̱ꞌr˜ dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e ꞌnéˉ quiáiñꞌˉ.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caꞌuøøˉnaaꞌ fɨˊ ooˉ jmɨɨˋ e siiˋ Sidón do e quíingꞌ˜naaꞌ guíˋ, jo̱baꞌ cangɨɨng˜naaꞌ fɨˊ lɨ́ꞌˆ lɨˊ caꞌˊ fɨˊ co̱o̱ˋ guóoꞌ˜ uǿˉ e néeˊ ni˜ jmɨñíꞌˆ e siiˋ Chipre fɨˊ lɨ˜ jaˋ ꞌgaꞌˊ lɨˊ báˋ e guíˋ do, dsʉco̱ꞌ eáangˊ jnaꞌˊ laco̱ꞌ ngóoˊnaaꞌ.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Jo̱ cangɨɨng˜naaꞌ fɨˊ ꞌnɨꞌˋ jmɨñíꞌˆ la tó̱o̱ˋ lɨ˜ se̱ꞌˊ Cilicia có̱o̱ꞌ˜guɨ lɨ˜ se̱ꞌˊ Panfilia cartɨˊ caguiéˉnaaꞌ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e siiˋ Mira, co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ se̱ꞌˊ Licia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Jo̱ fɨˊ jo̱b i̱ fii˜ ꞌléeˉ i̱ siiˋ Julio do cangárˉ co̱o̱ˋ móoˊ quiáꞌˉ fɨɨˋ e siiˋ Alejandría, jo̱ iʉ˜ fɨˊ ngóoˊ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Italia. Jo̱ fɨˊ dsíiˊ móoˊ jo̱b cangotóoꞌ˜naaꞌ e quiáꞌˉ cangóˉnaaꞌ fɨˊ lɨ˜ sɨꞌíˆ ngóoˊnaaꞌ.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Jo̱ jmiguiʉbˊ jmɨɨ˜ ngoca̱ˊ e ngɨˋnaaꞌ táꞌˉjiʉ lado. Jo̱ e quie̱ˊ ta˜ eáamˊ caguiéˉnaaꞌ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Gnido. Jo̱ eáamˊbɨ íiˊ e guíˋ do laco̱ꞌ ngóoˊnaaꞌ, jo̱baꞌ caye̱e̱ˇnaaꞌ fɨˊ quiniˇ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e siiˋ Salmón, jo̱ cangɨɨng˜naaꞌ lɨ́ꞌˉ lɨˊ ꞌnɨꞌˋ e uǿˉ e siiˋ Creta e néeˊ ni˜ jmɨñíꞌˆ.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Jo̱ cangɨɨm˜baaꞌ guidseaangˆ lado lacueeˋ ꞌnɨꞌˋ jmɨñíꞌˆ cartɨˊ caguiéˉnaaꞌ co̱o̱ˋ lɨ˜ siiˋ Buenos Puertos, e néeˊ quiá̱ꞌˉ co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Jo̱ jmiguiʉbˊ jmɨɨ˜ nɨcangoca̱ˊ e téeꞌ˜naaꞌ fɨˊ lado la tó̱o̱ˋ ni˜ jmɨñíꞌˆ, jo̱guɨ nɨngóoˊ lɨdseáamꞌ˜ cajo̱ e téeꞌ˜naaꞌ dsíiˊ móoˊ, co̱ꞌ ie˜ jo̱ nɨjaquiéengˊ ji̱i̱ˋ güíibˉ, jo̱baꞌ eáamˊ nɨdseáangꞌ˜. Jo̱baꞌ cajíngꞌˉ Paaˉ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ i̱ ngolíingˉ dsíiˊ e móoˊ do ie˜ jo̱, jo̱ cajíñꞌˉ:
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 —Dseaˋ rúꞌˋuuꞌ, móoˋ jnea˜ e eáamˊ nɨdseáangꞌ˜ quíˉiiꞌ laco̱ꞌ ngóoˊnaaꞌ la. Jo̱ dseáangꞌ˜ niꞌíingˉ quíˉnaaꞌ e móoˊ la có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléꞌˋ lee˜ e quie̱ˊ, jo̱guɨ la quie̱ˊ tɨˊ jneaa˜aabꞌ dseáangꞌ˜ quíˉiiꞌ e niꞌíingˉnaaꞌ cajo̱.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Jo̱ dsʉꞌ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do, eáangˊguɨ cajmɨꞌgórˋ dseaˋ fii˜ e móoˊ do có̱o̱ꞌ˜guɨ fii˜ i̱ quie̱ˊ e móoˊ do laco̱ꞌguɨ e cajmɨꞌgórˋ Paaˉ.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Jo̱ co̱ꞌ e ooˉ jmɨɨˋ e siiˋ Buenos Puertos do jaˋ ꞌgooˋ faꞌ e fɨˊ jo̱ ningɨ́iñˉ lajeeˇ ji̱i̱ˋ güíiˉ, jo̱baꞌ lajɨɨiñˋ laꞌóꞌˋ ngolíiñˉ do caꞌɨ́ˋ dsíirˊ e guiʉ́ˉguɨ e niꞌuǿmˋbre e fɨˊ ooˉ jmɨɨˋ jo̱, jo̱ nijmérˉ quijí̱ˉ jial niguilíiñˉ fɨˊ co̱o̱ˋguɨ ooˉ jmɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Fenice, co̱o̱ˋ ooˉ jmɨɨˋ e néeˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Creta e jøøngˉ lɨ́ꞌˆ lɨˊ guiéeꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜guɨ lɨ́ꞌˆ lɨˊ éeˆ guóoꞌ˜ uǿˉ. Jo̱baꞌ jaˋ dseáangꞌ˜ faꞌ mɨ˜ caje̱rˊ fɨˊ jo̱ lajeeˇ ji̱i̱ˋ güíiˉ, co̱ꞌ fɨˊ jo̱b lamɨ˜ ɨˊ dsíirˊ nijé̱rˉ lajeeˇ ji̱i̱ˋ jo̱.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Jo̱ mɨ˜ canaangˋ e uáamˉjiʉ e guíˋ e jáaˊ fɨˊ lɨ́ꞌˆ lɨˊ huǿøˉ do, jo̱baꞌ caꞌɨ́ˋ dsíirˊ e nitamꞌˉtu̱r fɨˊ. Jo̱ caꞌuøømˋbre e fɨˊ ooˉ jmɨɨˋ do e teáaiñꞌ˜ dsíiˊ móoˊ, jo̱ cangɨ́ɨiñˊ quiá̱bꞌˉ e ꞌnɨꞌˋ Creta do.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Dsʉꞌ joˋ huǿøˉ calɨꞌɨɨ˜ caꞌɨ́ɨˉ guíˋ e teáˋ eáangˊ e jáaˊ lɨ́ꞌˉ lɨˊ ñíiꞌˉ laco̱ꞌ ngóoˊ e móoˊ do, jo̱ fɨˊ lɨ˜ jiébꞌˋ canaangˋ cá̱ˋ e móoˊ do.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Jo̱ canaangˋ ǿøngˊ fɨˊ lɨ́ꞌˆ jiébꞌˋ fɨˊ lɨ˜ íiˊ guíˋ. Jo̱ dsʉco̱ꞌ joˋ líꞌˋnaaꞌ faꞌ e nidséˉguɨ røøˋ e móoˊ do laco̱ꞌ íiˊ guíˋ, jo̱baꞌ lɨ́ꞌˆ ngóˉnaaꞌ jiéꞌˋ fɨˊ ta˜ quiʉꞌˊ guíbˋ.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Jo̱ cangɨɨng˜naaꞌ lɨ́ꞌˉ caluuˇ co̱o̱ˋ guóoꞌ˜ uǿˉjiʉ e siiˋ Cauda e néeˊ ni˜ jmɨñíꞌˆ, co̱ꞌ fɨˊ jo̱b jaˋguɨ íiˊ guíˋ e teáˋ eáangˊ. Jo̱guɨ eáamˊ cacá̱ˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ quie̱ˊ e móoˊ do ta˜ e casɨtɨ́ɨrˊ e móoˊjiʉ e ngɨˊ fɨˊ caluuˇ móoˊ féꞌˋ quiáꞌrˉ e laco̱ꞌ nileángˋnaaꞌ fɨng li˜ calɨꞌnéˉ lajo̱.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e caséerˋ e la fɨˊ ni˜ móoˊ quiáꞌrˉ, jo̱ cajmeáiñꞌˋ ta˜ ꞌnii˜ e mɨ˜ quiáꞌˉ e niꞌñʉ́ꞌrˋ e móoˊ féꞌˋ do laco̱ꞌ nicuǿˉ bíˋ quiáꞌˉ. Jo̱guɨ dsʉco̱ꞌ ꞌgóꞌˋbɨr fɨng cacungꞌˉ móoˊ quiáꞌrˉ jee˜ cu̱u̱˜ tóoꞌ˜ fɨˊ lɨ˜ siiˋ Sirte, jo̱baꞌ cabírˋ fɨˊ ni˜ jmɨñíꞌˆ co̱o̱ˋ ꞌmaji̱i̱ˉ e iiˋ eáangˊ jo̱guɨ neaang˜ rúngꞌˋ có̱o̱ꞌ˜ móoˊ laco̱ꞌ jaˋ ningɨ́ˉ jmɨnáˉ. Jo̱ cangolíimˉbre laco̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ ta˜ quiʉꞌˊ guíˋ.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Jo̱baꞌ mɨ˜ cajneáˉ e jmɨɨ˜ jo̱, eáangˊguɨ huɨ́ɨngˊ nɨꞌíiˊ guíˋ jo̱guɨ eáangˊguɨ nɨró̱o̱ˉ jmɨɨˋ cajo̱, jo̱baꞌ canaaiñˋ uøꞌrˊ e lee˜ e téeꞌ˜ dsíiˊ e móoˊ do jo̱ cabírˋ fɨˊ é̱ꞌˋ jmɨñíꞌˆ.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Jo̱ mɨ˜ catɨ́ˋ ꞌnɨˊ jmɨɨ˜ lajo̱, canaaiñˋ uøꞌˊbre có̱o̱ꞌ˜ layaang˜ guóorˋ jaléꞌˋ ꞌnii˜ e guiquíngꞌˆ ꞌmɨꞌˊ quiáꞌˉ e móoˊ do.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Jo̱ jmiguiʉbˊ jmɨɨ˜ cangoca̱ˊ e jí̱i̱ꞌ˜ ieeˋ jaˋ jnéengˉ o̱ꞌguɨ jnéengˉ jaléngꞌˋ nʉ́ʉˊ mɨ˜ canʉʉˋ cajo̱. Jo̱ co̱ꞌ jaˋ niquiúmꞌˉbɨ e íiˊ guíˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ e ró̱o̱ˉ jmɨɨˋ, jo̱baꞌ dseángꞌˉ nɨꞌɨˊ dsiˋnaaꞌ e joˋ nitíiꞌ˜baaꞌ.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Jo̱guɨ co̱ꞌ jmiguiʉbˊ jmɨɨ˜ nɨngóoˊ e jaˋ quiee˜naaꞌ iˋnaaꞌ, jo̱baꞌ caró̱o̱ˉ Paaˉ jee˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Jo̱guɨ lana fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ e jaˋ jmɨtúngˆ óoˊnaꞌ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ, co̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ ꞌnʉ́ꞌˋ jaˋ nijúungˉnaꞌ; jí̱i̱ꞌ˜ móoˊbaꞌ e niꞌíingˉ.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Co̱ꞌ dsiꞌlóoˆbɨ cajnéngˉ jaangˋ ángel quiáꞌˉ Fidiéeˇ quiéˉe i̱ jmóoˋ lají̱i̱ꞌ˜ ta˜ quiʉꞌˊ dseaˋ do,
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ jnea˜ lala: “Jaˋ fǿønꞌ˜, Paaˉ, co̱ꞌ dseángꞌˉ ꞌnébˉ e niguieꞌˊ fɨˊ quiniˇ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ guiing˜ fɨˊ Roma. Jo̱ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ ꞌnʉbˋ cajo̱ Fidiéeˇ nileáiñˉ lajɨɨngˋ dseaˋ i̱ teáangꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜naꞌ fɨˊ dsíiˊ móoˊ na.”
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Jo̱ lajo̱b lɨ́ɨˊ, dseaˋ rúꞌˋnaaꞌ, cuǿøꞌ˜ bíˋ yaang˜naꞌ, co̱ꞌ jaléꞌˋbaꞌ e jíngꞌˉ Fidiéeˇ dseángꞌˉ jmiti˜bre, jo̱guɨ nɨtab˜ dsiiˉ e dseángꞌˉ nilɨtib˜ laco̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ e cajíngꞌˉ i̱ ángel do casɨ́ꞌrˉ jnea˜.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Jo̱baꞌ fɨˊ co̱o̱ˋ ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ e néeˊ ni˜ jmɨñíꞌˆ, fɨˊ jo̱b ꞌnéˉ nidsitíingꞌˇnaaꞌ, co̱ꞌ nifíimˉ móoˊ jéengˊguɨ.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Jo̱ co̱o̱ˋ uǿøˋ, mɨ˜ cangɨ́ˋ tú̱ˉ semaan˜ e téeꞌ˜naaꞌ fɨˊ lado, jo̱ caguiéˉnaaꞌ fɨˊ jmɨñíꞌˆ lɨ˜ siiˋ Adriático; jo̱ dseángꞌˉ lamɨ˜ ró̱o̱ˉbɨ jmɨɨˋ, jo̱baꞌ fɨˊ la fɨˊ nab dséeˊ móoˊ lɨ˜ téeꞌ˜naaꞌ có̱o̱ꞌ˜ e guíˋ e íiˊ do. Jo̱ uǿøˋ guienʉ́ʉˊ quiáꞌˉ e jmɨɨ˜ jo̱ mɨ˜ calɨlíꞌˆ i̱ dseaˋ quie̱ˊ e móoˊ do e nɨjaquiéemˊ nitɨ́ngꞌˋnaaꞌ uǿˉ quiʉ̱́ˋ.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Jo̱baꞌ caguiarˊ íꞌˋ jial tíiˊ aꞌˊguɨ e jmɨɨˋ do, jo̱ calɨlíꞌrˆ e niꞌaꞌˊguɨ jí̱i̱ꞌ˜ guiguiˊ dsíˋ jñʉ́ʉˉ metros. Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˉ tɨˊ doguɨjiʉ, jo̱ caguiaˊtu̱r íꞌˋ caléꞌˋ catú̱ˉ, jo̱ calɨlíꞌrˆ e aꞌˊguɨ jí̱i̱ꞌ˜ guieguiéeˋ metros.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Jo̱ co̱ꞌ ꞌgóꞌˋbre fɨng casɨcǿøngˉ e móoˊ do có̱o̱ꞌ˜ cu̱u̱˜ ꞌlooˋ, jo̱baꞌ cabírˋ quiʉ̱́ˋ ꞌloꞌˆ ñíˆ lɨ́ꞌˉ caluuˇ e móoˊ do e laco̱ꞌ joˋ ningɨ́ˉguɨ e móoˊ do. Jo̱ lajeeˇ jo̱ féiñꞌˊ Fidiéeˇ e joˋ güɨlɨꞌɨɨ˜guɨ e nijneáˋ.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Jo̱ dsʉꞌ i̱ dseaˋ i̱ quie̱ˊ e móoˊ do caꞌɨ́ˋ dsíirˊ e nicuí̱ˉbre jo̱ nitʉ́ˋbre e móoˊ do. Jo̱baꞌ canaaiñˋ jiéeˉbre e móoˊ píꞌˆ e téeꞌ˜ dsíiˊ móoˊ féꞌˋ do e laco̱ꞌ nijmɨꞌǿngꞌˋ yaaiñ˜ ni˜ jmɨɨˋ. Jo̱ jmóorˋ lafaꞌ e nibírˋ ꞌloꞌˆ ñíˆ e seaˋ fɨˊ quiniˇ e móoˊ do.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Jo̱ dsifɨˊ mɨ˜ calɨlíꞌˆ Paaˉ e jmóoˋ i̱ dseaˋ do lado, jo̱baꞌ casɨ́ꞌrˉ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ ꞌléeˉ quiáꞌrˉ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ jo̱ cajíñꞌˉ:
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Jo̱baꞌ i̱ ꞌléeˉ i̱ ngolíingˉ dsíiˊ e móoˊ do caquiʉꞌrˊ ꞌnii˜ e ꞌñʉ́ʉꞌ˜ e móoˊ píꞌˆ do, jo̱ catóꞌˋ fɨˊ ni˜ jmɨñíꞌˆ.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Jo̱ lajeeˇ e nʉ́ꞌˉguɨ e nijneáˋ ie˜ jo̱, Paaˉ caquiʉꞌrˊ ta˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ ngolíingˉ do e nidǿꞌrˉ capíꞌˆjiʉ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Jo̱baꞌ fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ lana e ꞌnéˉbaꞌ cøbꞌˆjiʉꞌ íˆnaꞌ, co̱ꞌ la guíimˋ ꞌnéˉ quíiˉnaꞌ lajo̱, co̱ꞌ có̱o̱ꞌ˜ e jo̱baꞌ cuøˊ bíˋ quíiˉnaꞌ e seengˋnaꞌ; jo̱ jneaa˜aaꞌ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ jaˋ e nilíiˉiiꞌ, jí̱i̱ꞌ˜ camɨ́ꞌˆ jñʉˋ guiˋnaaꞌ jaˋ niꞌíingˉ.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e féꞌˋ Paaˉ lajo̱, jo̱ catɨ́ɨiñˉ co̱o̱ˋ iñíꞌˆ jo̱ cacuøꞌrˊ guiꞌmáangꞌˇ Fidiéeˇ fɨˊ quiniˇ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do. Jo̱ lɨ́ˉ jo̱ cafíiñˋ e iñíꞌˆ do jo̱ canaaiñˋ gøꞌˊbre.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Jo̱ lajɨɨmˋ i̱ dseaˋ do cangotáaiñˉ e cagǿꞌˋbre cajo̱.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Jo̱ lajɨɨˉnaaꞌ laꞌóꞌˋ ngóoˊnaaꞌ dsíiˊ e móoˊ do tíiˊbaaꞌ tú̱ˉ ciento dsíˋ setenta y seis dseaˋ.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ caquiee˜naaꞌ guiʉ́ˉ lajɨɨˉnaaꞌ do, cabíbˋ i̱ dseaˋ do e mɨcuɨꞌieeˋ e téeꞌ˜ dsíiˊ e móoˊ do e laco̱ꞌ joˋguɨ iiˋ e móoˊ do.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ e uǿøˋ jo̱, jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ quie̱ˊ e móoˊ do jaˋ ñirˊ jial siiˋ e uǿˉ quiʉ̱́ˋ e tɨˊ lɨ˜ tɨ́iñꞌˉ do, dsʉꞌ cangáˉbre co̱o̱ˋ lɨ˜ cuǿøngˋ e nijé̱ˉ e móoˊ do lɨ˜ jaˋ téeꞌ˜ cu̱u̱˜ eáangˊ, jo̱baꞌ fɨˊ jo̱b caꞌɨ́ˋ dsíirˊ e nitɨ́iñꞌˋ có̱o̱ꞌ˜ e móoˊ do.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Jo̱ caquiʉꞌrˊ e ꞌnii˜ e guineaangˇ ꞌloꞌˆ ñíˆ do, jo̱ dob cajiʉ́ꞌrˋ fɨˊ é̱ꞌˋ jmɨɨˋ. Jo̱guɨ cajléiñꞌˋ e ꞌmaˋ e íingˆ ta˜ e quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ fɨˊ e móoˊ do. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caséerˋ fɨˊ yʉ́ꞌˆ e ꞌmɨꞌˊ e íiˊ fɨˊ quiniˇ e móoˊ do, jo̱ cacá̱ˉ guíˋ e laco̱ꞌ cuǿøngˋ ngɨ́ˉ jmɨnáˉguɨ e móoˊ do. Jo̱ lajo̱guɨb canaangˋ dsiquiéengˊ e móoˊ do fɨˊ ꞌnɨꞌˋ lɨ˜ nɨlɨ́ɨˊ guóoꞌ˜ uǿˉ.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Dsʉꞌ nʉ́ꞌˉguɨ e nitɨ́ngꞌˋ uǿˉ quiʉ̱́ˋ e móoˊ do, fɨˊ jee˜ cu̱u̱˜ tóobꞌ˜ nʉ́ꞌˉ jmɨñíꞌˆ caꞌíˉ, jo̱ fɨˊ jo̱b cacúꞌˉ. Jo̱ latøømˉ fɨˊ quiniˇ quiáꞌˉ cacúꞌˉ fɨˊ jee˜ cu̱u̱˜ tóoꞌ˜ e jí̱i̱ꞌ˜ joˋ cuǿøngˋ líˋ jǿꞌˋ. Jo̱guɨ lɨ́ꞌˆ lɨˊ caluuˇ e móoˊ do canaangˋ lɨcuíibꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜ bíˋ quiáꞌˉ e jmɨɨˋ e ró̱o̱ˉ do.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ ꞌléeˉ i̱ teáangꞌ˜ dsíiˊ e móoˊ do calɨꞌiiñ˜ e nijngámꞌˉbre jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ téerˋ ꞌñúungꞌ˜ do e laco̱ꞌ jaˋ nileángˉ yaaiñꞌ˜ do e nicuí̱rˉ fɨˊ ꞌnɨꞌˋ jmɨɨˋ mɨ˜ nináiñˋ e nité̱rˉ jmɨɨˋ.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Dsʉꞌ i̱ fii˜ quiáꞌˉ i̱ ꞌléeˉ do jaˋ cacuørˊ fɨˊ lajo̱ faꞌ e i̱ ꞌléeˉ do cajméerˋ lajo̱, co̱ꞌ la guíimˋ ꞌnéˉ nijáiñꞌˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ téerˋ ꞌñúungꞌ˜ do fɨˊ quiniˇ dseata˜. Jo̱ lɨ́ꞌˆ caquiʉꞌrˊ ta˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do e i̱i̱ˋ jaléngꞌˋ i̱ tɨɨngˋ té̱ˉ jmɨɨˋ güɨdsitáamꞌ˜bre dsifɨˊ lado, jo̱ nitɨ́iñꞌˋ jmɨnáˆguɨ fɨˊ lɨ˜ nɨlɨ́ɨˊ guóoꞌ˜ uǿˉ.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Jo̱guɨ jaléngꞌˋ i̱ caguiaangˉguɨ do nité̱rˉ jmɨɨˋ có̱o̱ꞌ˜ ꞌmaji̱i̱ˉ o̱si ni˜ cuíiꞌ˜ ꞌmajmáˋ quiáꞌˉ e móoˊ do é. Jo̱ lajo̱b catɨ́ꞌˋnaaꞌ có̱o̱ꞌ˜ e guiʉ́ˉ fɨˊ lɨ˜ nɨlɨ́ɨˊ guóoꞌ˜ uǿˉ lajaléꞌˋnaaꞌ do.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.