Atos 27

Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jo̱ mɨ˜ catɨguaˇ júuˆ quiáꞌrˉ e niguiéiñꞌˊ jaléngꞌˋ jneaꞌˆ fɨˊ Roma lɨ˜ se̱ꞌˊ Italia, jo̱baꞌ Paaˉ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ sɨjnɨ́ɨngˇ caguiaangˉguɨ do cangolíiñˋ e jéeˊ jaangˋ fii˜ ꞌléeˉ i̱ siiˋ Julio; jo̱ i̱ dseaˋ íˋ iuuiñˉ jee˜ co̱o̱ˋ íingꞌ˜ ꞌléeˉ quiáꞌˉ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ guiing˜ fɨˊ Roma.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Jo̱ jnea˜ Lucas cangóˉooꞌ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ Paaˉ. Jo̱ cangóˉnaaꞌ e téeꞌ˜naaꞌ fɨˊ dsíiˊ co̱o̱ˋ móoˊ e jáaˊ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e siiˋ Adramitio e nɨsiꞌˊ tɨˊ lɨ˜ nigüɨꞌɨ́ɨˊ e nidséˉ fɨˊ lacaangˋ ooˉ jmɨɨˋ quiáꞌˉ lɨ˜ se̱ꞌˊ Asia. Jo̱guɨ ngóoˊbɨ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ jneaꞌˆ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Aristarco i̱ seengˋ fɨˊ Tesalónica, co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ se̱ꞌˊ Macedonia.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ e jmɨɨ˜ jo̱, caguiéˉnaaꞌ fɨˊ co̱o̱ˋguɨ ooˉ jmɨɨˋ e siiˋ Sidón. Jo̱ fɨˊ jo̱b i̱ fii˜ ꞌléeˉ i̱ siiˋ Julio i̱ jmóoˋ íˆ Paaˉ do cacuøꞌrˊ fɨˊ Paaˉ e nidsiꞌeeiñꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ cuíiñˋ, jo̱ lajo̱b i̱ dseaˋ íˋ nijmɨcó̱o̱ꞌr˜ dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e ꞌnéˉ quiáiñꞌˉ.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caꞌuøøˉnaaꞌ fɨˊ ooˉ jmɨɨˋ e siiˋ Sidón do e quíingꞌ˜naaꞌ guíˋ, jo̱baꞌ cangɨɨng˜naaꞌ fɨˊ lɨ́ꞌˆ lɨˊ caꞌˊ fɨˊ co̱o̱ˋ guóoꞌ˜ uǿˉ e néeˊ ni˜ jmɨñíꞌˆ e siiˋ Chipre fɨˊ lɨ˜ jaˋ ꞌgaꞌˊ lɨˊ báˋ e guíˋ do, dsʉco̱ꞌ eáangˊ jnaꞌˊ laco̱ꞌ ngóoˊnaaꞌ.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Jo̱ cangɨɨng˜naaꞌ fɨˊ ꞌnɨꞌˋ jmɨñíꞌˆ la tó̱o̱ˋ lɨ˜ se̱ꞌˊ Cilicia có̱o̱ꞌ˜guɨ lɨ˜ se̱ꞌˊ Panfilia cartɨˊ caguiéˉnaaꞌ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e siiˋ Mira, co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ se̱ꞌˊ Licia.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Jo̱ fɨˊ jo̱b i̱ fii˜ ꞌléeˉ i̱ siiˋ Julio do cangárˉ co̱o̱ˋ móoˊ quiáꞌˉ fɨɨˋ e siiˋ Alejandría, jo̱ iʉ˜ fɨˊ ngóoˊ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Italia. Jo̱ fɨˊ dsíiˊ móoˊ jo̱b cangotóoꞌ˜naaꞌ e quiáꞌˉ cangóˉnaaꞌ fɨˊ lɨ˜ sɨꞌíˆ ngóoˊnaaꞌ.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Jo̱ jmiguiʉbˊ jmɨɨ˜ ngoca̱ˊ e ngɨˋnaaꞌ táꞌˉjiʉ lado. Jo̱ e quie̱ˊ ta˜ eáamˊ caguiéˉnaaꞌ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Gnido. Jo̱ eáamˊbɨ íiˊ e guíˋ do laco̱ꞌ ngóoˊnaaꞌ, jo̱baꞌ caye̱e̱ˇnaaꞌ fɨˊ quiniˇ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e siiˋ Salmón, jo̱ cangɨɨng˜naaꞌ lɨ́ꞌˉ lɨˊ ꞌnɨꞌˋ e uǿˉ e siiˋ Creta e néeˊ ni˜ jmɨñíꞌˆ.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Jo̱ cangɨɨm˜baaꞌ guidseaangˆ lado lacueeˋ ꞌnɨꞌˋ jmɨñíꞌˆ cartɨˊ caguiéˉnaaꞌ co̱o̱ˋ lɨ˜ siiˋ Buenos Puertos, e néeˊ quiá̱ꞌˉ co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Lasea.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Jo̱ jmiguiʉbˊ jmɨɨ˜ nɨcangoca̱ˊ e téeꞌ˜naaꞌ fɨˊ lado la tó̱o̱ˋ ni˜ jmɨñíꞌˆ, jo̱guɨ nɨngóoˊ lɨdseáamꞌ˜ cajo̱ e téeꞌ˜naaꞌ dsíiˊ móoˊ, co̱ꞌ ie˜ jo̱ nɨjaquiéengˊ ji̱i̱ˋ güíibˉ, jo̱baꞌ eáamˊ nɨdseáangꞌ˜. Jo̱baꞌ cajíngꞌˉ Paaˉ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ i̱ ngolíingˉ dsíiˊ e móoˊ do ie˜ jo̱, jo̱ cajíñꞌˉ:
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 —Dseaˋ rúꞌˋuuꞌ, móoˋ jnea˜ e eáamˊ nɨdseáangꞌ˜ quíˉiiꞌ laco̱ꞌ ngóoˊnaaꞌ la. Jo̱ dseáangꞌ˜ niꞌíingˉ quíˉnaaꞌ e móoˊ la có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléꞌˋ lee˜ e quie̱ˊ, jo̱guɨ la quie̱ˊ tɨˊ jneaa˜aabꞌ dseáangꞌ˜ quíˉiiꞌ e niꞌíingˉnaaꞌ cajo̱.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Jo̱ dsʉꞌ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do, eáangˊguɨ cajmɨꞌgórˋ dseaˋ fii˜ e móoˊ do có̱o̱ꞌ˜guɨ fii˜ i̱ quie̱ˊ e móoˊ do laco̱ꞌguɨ e cajmɨꞌgórˋ Paaˉ.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Jo̱ co̱ꞌ e ooˉ jmɨɨˋ e siiˋ Buenos Puertos do jaˋ ꞌgooˋ faꞌ e fɨˊ jo̱ ningɨ́iñˉ lajeeˇ ji̱i̱ˋ güíiˉ, jo̱baꞌ lajɨɨiñˋ laꞌóꞌˋ ngolíiñˉ do caꞌɨ́ˋ dsíirˊ e guiʉ́ˉguɨ e niꞌuǿmˋbre e fɨˊ ooˉ jmɨɨˋ jo̱, jo̱ nijmérˉ quijí̱ˉ jial niguilíiñˉ fɨˊ co̱o̱ˋguɨ ooˉ jmɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Fenice, co̱o̱ˋ ooˉ jmɨɨˋ e néeˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Creta e jøøngˉ lɨ́ꞌˆ lɨˊ guiéeꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜guɨ lɨ́ꞌˆ lɨˊ éeˆ guóoꞌ˜ uǿˉ. Jo̱baꞌ jaˋ dseáangꞌ˜ faꞌ mɨ˜ caje̱rˊ fɨˊ jo̱ lajeeˇ ji̱i̱ˋ güíiˉ, co̱ꞌ fɨˊ jo̱b lamɨ˜ ɨˊ dsíirˊ nijé̱rˉ lajeeˇ ji̱i̱ˋ jo̱.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Jo̱ mɨ˜ canaangˋ e uáamˉjiʉ e guíˋ e jáaˊ fɨˊ lɨ́ꞌˆ lɨˊ huǿøˉ do, jo̱baꞌ caꞌɨ́ˋ dsíirˊ e nitamꞌˉtu̱r fɨˊ. Jo̱ caꞌuøømˋbre e fɨˊ ooˉ jmɨɨˋ do e teáaiñꞌ˜ dsíiˊ móoˊ, jo̱ cangɨ́ɨiñˊ quiá̱bꞌˉ e ꞌnɨꞌˋ Creta do.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Dsʉꞌ joˋ huǿøˉ calɨꞌɨɨ˜ caꞌɨ́ɨˉ guíˋ e teáˋ eáangˊ e jáaˊ lɨ́ꞌˉ lɨˊ ñíiꞌˉ laco̱ꞌ ngóoˊ e móoˊ do, jo̱ fɨˊ lɨ˜ jiébꞌˋ canaangˋ cá̱ˋ e móoˊ do.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Jo̱ canaangˋ ǿøngˊ fɨˊ lɨ́ꞌˆ jiébꞌˋ fɨˊ lɨ˜ íiˊ guíˋ. Jo̱ dsʉco̱ꞌ joˋ líꞌˋnaaꞌ faꞌ e nidséˉguɨ røøˋ e móoˊ do laco̱ꞌ íiˊ guíˋ, jo̱baꞌ lɨ́ꞌˆ ngóˉnaaꞌ jiéꞌˋ fɨˊ ta˜ quiʉꞌˊ guíbˋ.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Jo̱ cangɨɨng˜naaꞌ lɨ́ꞌˉ caluuˇ co̱o̱ˋ guóoꞌ˜ uǿˉjiʉ e siiˋ Cauda e néeˊ ni˜ jmɨñíꞌˆ, co̱ꞌ fɨˊ jo̱b jaˋguɨ íiˊ guíˋ e teáˋ eáangˊ. Jo̱guɨ eáamˊ cacá̱ˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ quie̱ˊ e móoˊ do ta˜ e casɨtɨ́ɨrˊ e móoˊjiʉ e ngɨˊ fɨˊ caluuˇ móoˊ féꞌˋ quiáꞌrˉ e laco̱ꞌ nileángˋnaaꞌ fɨng li˜ calɨꞌnéˉ lajo̱.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e caséerˋ e la fɨˊ ni˜ móoˊ quiáꞌrˉ, jo̱ cajmeáiñꞌˋ ta˜ ꞌnii˜ e mɨ˜ quiáꞌˉ e niꞌñʉ́ꞌrˋ e móoˊ féꞌˋ do laco̱ꞌ nicuǿˉ bíˋ quiáꞌˉ. Jo̱guɨ dsʉco̱ꞌ ꞌgóꞌˋbɨr fɨng cacungꞌˉ móoˊ quiáꞌrˉ jee˜ cu̱u̱˜ tóoꞌ˜ fɨˊ lɨ˜ siiˋ Sirte, jo̱baꞌ cabírˋ fɨˊ ni˜ jmɨñíꞌˆ co̱o̱ˋ ꞌmaji̱i̱ˉ e iiˋ eáangˊ jo̱guɨ neaang˜ rúngꞌˋ có̱o̱ꞌ˜ móoˊ laco̱ꞌ jaˋ ningɨ́ˉ jmɨnáˉ. Jo̱ cangolíimˉbre laco̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ ta˜ quiʉꞌˊ guíˋ.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Jo̱baꞌ mɨ˜ cajneáˉ e jmɨɨ˜ jo̱, eáangˊguɨ huɨ́ɨngˊ nɨꞌíiˊ guíˋ jo̱guɨ eáangˊguɨ nɨró̱o̱ˉ jmɨɨˋ cajo̱, jo̱baꞌ canaaiñˋ uøꞌrˊ e lee˜ e téeꞌ˜ dsíiˊ e móoˊ do jo̱ cabírˋ fɨˊ é̱ꞌˋ jmɨñíꞌˆ.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Jo̱ mɨ˜ catɨ́ˋ ꞌnɨˊ jmɨɨ˜ lajo̱, canaaiñˋ uøꞌˊbre có̱o̱ꞌ˜ layaang˜ guóorˋ jaléꞌˋ ꞌnii˜ e guiquíngꞌˆ ꞌmɨꞌˊ quiáꞌˉ e móoˊ do.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Jo̱ jmiguiʉbˊ jmɨɨ˜ cangoca̱ˊ e jí̱i̱ꞌ˜ ieeˋ jaˋ jnéengˉ o̱ꞌguɨ jnéengˉ jaléngꞌˋ nʉ́ʉˊ mɨ˜ canʉʉˋ cajo̱. Jo̱ co̱ꞌ jaˋ niquiúmꞌˉbɨ e íiˊ guíˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ e ró̱o̱ˉ jmɨɨˋ, jo̱baꞌ dseángꞌˉ nɨꞌɨˊ dsiˋnaaꞌ e joˋ nitíiꞌ˜baaꞌ.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Jo̱guɨ co̱ꞌ jmiguiʉbˊ jmɨɨ˜ nɨngóoˊ e jaˋ quiee˜naaꞌ iˋnaaꞌ, jo̱baꞌ caró̱o̱ˉ Paaˉ jee˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Jo̱guɨ lana fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ e jaˋ jmɨtúngˆ óoˊnaꞌ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ, co̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ ꞌnʉ́ꞌˋ jaˋ nijúungˉnaꞌ; jí̱i̱ꞌ˜ móoˊbaꞌ e niꞌíingˉ.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Co̱ꞌ dsiꞌlóoˆbɨ cajnéngˉ jaangˋ ángel quiáꞌˉ Fidiéeˇ quiéˉe i̱ jmóoˋ lají̱i̱ꞌ˜ ta˜ quiʉꞌˊ dseaˋ do,
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ jnea˜ lala: “Jaˋ fǿønꞌ˜, Paaˉ, co̱ꞌ dseángꞌˉ ꞌnébˉ e niguieꞌˊ fɨˊ quiniˇ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ guiing˜ fɨˊ Roma. Jo̱ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ ꞌnʉbˋ cajo̱ Fidiéeˇ nileáiñˉ lajɨɨngˋ dseaˋ i̱ teáangꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜naꞌ fɨˊ dsíiˊ móoˊ na.”
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Jo̱ lajo̱b lɨ́ɨˊ, dseaˋ rúꞌˋnaaꞌ, cuǿøꞌ˜ bíˋ yaang˜naꞌ, co̱ꞌ jaléꞌˋbaꞌ e jíngꞌˉ Fidiéeˇ dseángꞌˉ jmiti˜bre, jo̱guɨ nɨtab˜ dsiiˉ e dseángꞌˉ nilɨtib˜ laco̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ e cajíngꞌˉ i̱ ángel do casɨ́ꞌrˉ jnea˜.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Jo̱baꞌ fɨˊ co̱o̱ˋ ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ e néeˊ ni˜ jmɨñíꞌˆ, fɨˊ jo̱b ꞌnéˉ nidsitíingꞌˇnaaꞌ, co̱ꞌ nifíimˉ móoˊ jéengˊguɨ.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Jo̱ co̱o̱ˋ uǿøˋ, mɨ˜ cangɨ́ˋ tú̱ˉ semaan˜ e téeꞌ˜naaꞌ fɨˊ lado, jo̱ caguiéˉnaaꞌ fɨˊ jmɨñíꞌˆ lɨ˜ siiˋ Adriático; jo̱ dseángꞌˉ lamɨ˜ ró̱o̱ˉbɨ jmɨɨˋ, jo̱baꞌ fɨˊ la fɨˊ nab dséeˊ móoˊ lɨ˜ téeꞌ˜naaꞌ có̱o̱ꞌ˜ e guíˋ e íiˊ do. Jo̱ uǿøˋ guienʉ́ʉˊ quiáꞌˉ e jmɨɨ˜ jo̱ mɨ˜ calɨlíꞌˆ i̱ dseaˋ quie̱ˊ e móoˊ do e nɨjaquiéemˊ nitɨ́ngꞌˋnaaꞌ uǿˉ quiʉ̱́ˋ.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Jo̱baꞌ caguiarˊ íꞌˋ jial tíiˊ aꞌˊguɨ e jmɨɨˋ do, jo̱ calɨlíꞌrˆ e niꞌaꞌˊguɨ jí̱i̱ꞌ˜ guiguiˊ dsíˋ jñʉ́ʉˉ metros. Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˉ tɨˊ doguɨjiʉ, jo̱ caguiaˊtu̱r íꞌˋ caléꞌˋ catú̱ˉ, jo̱ calɨlíꞌrˆ e aꞌˊguɨ jí̱i̱ꞌ˜ guieguiéeˋ metros.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Jo̱ co̱ꞌ ꞌgóꞌˋbre fɨng casɨcǿøngˉ e móoˊ do có̱o̱ꞌ˜ cu̱u̱˜ ꞌlooˋ, jo̱baꞌ cabírˋ quiʉ̱́ˋ ꞌloꞌˆ ñíˆ lɨ́ꞌˉ caluuˇ e móoˊ do e laco̱ꞌ joˋ ningɨ́ˉguɨ e móoˊ do. Jo̱ lajeeˇ jo̱ féiñꞌˊ Fidiéeˇ e joˋ güɨlɨꞌɨɨ˜guɨ e nijneáˋ.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Jo̱ dsʉꞌ i̱ dseaˋ i̱ quie̱ˊ e móoˊ do caꞌɨ́ˋ dsíirˊ e nicuí̱ˉbre jo̱ nitʉ́ˋbre e móoˊ do. Jo̱baꞌ canaaiñˋ jiéeˉbre e móoˊ píꞌˆ e téeꞌ˜ dsíiˊ móoˊ féꞌˋ do e laco̱ꞌ nijmɨꞌǿngꞌˋ yaaiñ˜ ni˜ jmɨɨˋ. Jo̱ jmóorˋ lafaꞌ e nibírˋ ꞌloꞌˆ ñíˆ e seaˋ fɨˊ quiniˇ e móoˊ do.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Jo̱ dsifɨˊ mɨ˜ calɨlíꞌˆ Paaˉ e jmóoˋ i̱ dseaˋ do lado, jo̱baꞌ casɨ́ꞌrˉ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ ꞌléeˉ quiáꞌrˉ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ jo̱ cajíñꞌˉ:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Jo̱baꞌ i̱ ꞌléeˉ i̱ ngolíingˉ dsíiˊ e móoˊ do caquiʉꞌrˊ ꞌnii˜ e ꞌñʉ́ʉꞌ˜ e móoˊ píꞌˆ do, jo̱ catóꞌˋ fɨˊ ni˜ jmɨñíꞌˆ.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Jo̱ lajeeˇ e nʉ́ꞌˉguɨ e nijneáˋ ie˜ jo̱, Paaˉ caquiʉꞌrˊ ta˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ ngolíingˉ do e nidǿꞌrˉ capíꞌˆjiʉ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Jo̱baꞌ fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ lana e ꞌnéˉbaꞌ cøbꞌˆjiʉꞌ íˆnaꞌ, co̱ꞌ la guíimˋ ꞌnéˉ quíiˉnaꞌ lajo̱, co̱ꞌ có̱o̱ꞌ˜ e jo̱baꞌ cuøˊ bíˋ quíiˉnaꞌ e seengˋnaꞌ; jo̱ jneaa˜aaꞌ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ jaˋ e nilíiˉiiꞌ, jí̱i̱ꞌ˜ camɨ́ꞌˆ jñʉˋ guiˋnaaꞌ jaˋ niꞌíingˉ.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e féꞌˋ Paaˉ lajo̱, jo̱ catɨ́ɨiñˉ co̱o̱ˋ iñíꞌˆ jo̱ cacuøꞌrˊ guiꞌmáangꞌˇ Fidiéeˇ fɨˊ quiniˇ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do. Jo̱ lɨ́ˉ jo̱ cafíiñˋ e iñíꞌˆ do jo̱ canaaiñˋ gøꞌˊbre.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Jo̱ lajɨɨmˋ i̱ dseaˋ do cangotáaiñˉ e cagǿꞌˋbre cajo̱.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Jo̱ lajɨɨˉnaaꞌ laꞌóꞌˋ ngóoˊnaaꞌ dsíiˊ e móoˊ do tíiˊbaaꞌ tú̱ˉ ciento dsíˋ setenta y seis dseaˋ.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ caquiee˜naaꞌ guiʉ́ˉ lajɨɨˉnaaꞌ do, cabíbˋ i̱ dseaˋ do e mɨcuɨꞌieeˋ e téeꞌ˜ dsíiˊ e móoˊ do e laco̱ꞌ joˋguɨ iiˋ e móoˊ do.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ e uǿøˋ jo̱, jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ quie̱ˊ e móoˊ do jaˋ ñirˊ jial siiˋ e uǿˉ quiʉ̱́ˋ e tɨˊ lɨ˜ tɨ́iñꞌˉ do, dsʉꞌ cangáˉbre co̱o̱ˋ lɨ˜ cuǿøngˋ e nijé̱ˉ e móoˊ do lɨ˜ jaˋ téeꞌ˜ cu̱u̱˜ eáangˊ, jo̱baꞌ fɨˊ jo̱b caꞌɨ́ˋ dsíirˊ e nitɨ́iñꞌˋ có̱o̱ꞌ˜ e móoˊ do.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Jo̱ caquiʉꞌrˊ e ꞌnii˜ e guineaangˇ ꞌloꞌˆ ñíˆ do, jo̱ dob cajiʉ́ꞌrˋ fɨˊ é̱ꞌˋ jmɨɨˋ. Jo̱guɨ cajléiñꞌˋ e ꞌmaˋ e íingˆ ta˜ e quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ fɨˊ e móoˊ do. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caséerˋ fɨˊ yʉ́ꞌˆ e ꞌmɨꞌˊ e íiˊ fɨˊ quiniˇ e móoˊ do, jo̱ cacá̱ˉ guíˋ e laco̱ꞌ cuǿøngˋ ngɨ́ˉ jmɨnáˉguɨ e móoˊ do. Jo̱ lajo̱guɨb canaangˋ dsiquiéengˊ e móoˊ do fɨˊ ꞌnɨꞌˋ lɨ˜ nɨlɨ́ɨˊ guóoꞌ˜ uǿˉ.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Dsʉꞌ nʉ́ꞌˉguɨ e nitɨ́ngꞌˋ uǿˉ quiʉ̱́ˋ e móoˊ do, fɨˊ jee˜ cu̱u̱˜ tóobꞌ˜ nʉ́ꞌˉ jmɨñíꞌˆ caꞌíˉ, jo̱ fɨˊ jo̱b cacúꞌˉ. Jo̱ latøømˉ fɨˊ quiniˇ quiáꞌˉ cacúꞌˉ fɨˊ jee˜ cu̱u̱˜ tóoꞌ˜ e jí̱i̱ꞌ˜ joˋ cuǿøngˋ líˋ jǿꞌˋ. Jo̱guɨ lɨ́ꞌˆ lɨˊ caluuˇ e móoˊ do canaangˋ lɨcuíibꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜ bíˋ quiáꞌˉ e jmɨɨˋ e ró̱o̱ˉ do.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ ꞌléeˉ i̱ teáangꞌ˜ dsíiˊ e móoˊ do calɨꞌiiñ˜ e nijngámꞌˉbre jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ téerˋ ꞌñúungꞌ˜ do e laco̱ꞌ jaˋ nileángˉ yaaiñꞌ˜ do e nicuí̱rˉ fɨˊ ꞌnɨꞌˋ jmɨɨˋ mɨ˜ nináiñˋ e nité̱rˉ jmɨɨˋ.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Dsʉꞌ i̱ fii˜ quiáꞌˉ i̱ ꞌléeˉ do jaˋ cacuørˊ fɨˊ lajo̱ faꞌ e i̱ ꞌléeˉ do cajméerˋ lajo̱, co̱ꞌ la guíimˋ ꞌnéˉ nijáiñꞌˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ téerˋ ꞌñúungꞌ˜ do fɨˊ quiniˇ dseata˜. Jo̱ lɨ́ꞌˆ caquiʉꞌrˊ ta˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do e i̱i̱ˋ jaléngꞌˋ i̱ tɨɨngˋ té̱ˉ jmɨɨˋ güɨdsitáamꞌ˜bre dsifɨˊ lado, jo̱ nitɨ́iñꞌˋ jmɨnáˆguɨ fɨˊ lɨ˜ nɨlɨ́ɨˊ guóoꞌ˜ uǿˉ.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Jo̱guɨ jaléngꞌˋ i̱ caguiaangˉguɨ do nité̱rˉ jmɨɨˋ có̱o̱ꞌ˜ ꞌmaji̱i̱ˉ o̱si ni˜ cuíiꞌ˜ ꞌmajmáˋ quiáꞌˉ e móoˊ do é. Jo̱ lajo̱b catɨ́ꞌˋnaaꞌ có̱o̱ꞌ˜ e guiʉ́ˉ fɨˊ lɨ˜ nɨlɨ́ɨˊ guóoꞌ˜ uǿˉ lajaléꞌˋnaaꞌ do.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.