Atos 24
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs VC
1 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ ꞌñiáˋ jmɨɨ˜ lajo̱, caguiéˉ i̱ dseaˋ mogui˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ i̱ siiˋ Ananías do fɨˊ Cesarea co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜guɨ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ tɨɨngˋ féengꞌ˜ dseaˋ eáangˊ i̱ siiˋ Tértulo. Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ la caguilíiñˉ fɨˊ Cesarea do, jo̱ caguijméerˆ dseeˉ quiáꞌˉ Paaˉ fɨˊ quiniˇ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ guiing˜ fɨˊ jo̱.
1 Cinco dias depois, desceu o sumo sacerdote Ananias com alguns anciãos e Tertulo, advogado. Compareceram eles ante o governador para acusar Paulo.
2 Jo̱ mɨ˜ cahuɨ̱́ꞌˋ ta˜ e caguijéeiñˋ Paaˉ fɨˊ quiniˇ i̱ dseata˜ do e quiáꞌˉ e nisɨ́ngˉ e júuˆ do, jo̱baꞌ canaangˋ i̱ Tértulo do e ꞌnɨ́ɨiñˋ Paaˉ fɨˊ quiniˇ i̱ dseata˜ Félix do jo̱ lalab cajíñꞌˉ:
2 Este foi citado e Tertulo começou a acusá-lo nestes termos: Graças a ti nós gozamos de paz, e pela tua providência se têm corrigido muitos abusos em nossa nação.
3 Jo̱ jalébꞌˋ e jo̱ eáamˊ iáangˋ dsiˋ jneaꞌˆ, dseata˜ quíˉiiꞌ Félix; jo̱ guiꞌmáamꞌˇbaꞌ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e jo̱.
3 Nós o reconhecemos em todo o tempo e lugar, excelentíssimo Félix, com toda a gratidão.
4 Jo̱ jaˋ iin˜n e jmɨꞌɨɨngˇguɨ́ɨ ꞌnʉˋ eáangˊ, faꞌ nijiéebˋ oꞌˊ e ninúuꞌˆ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ quíˉnaaꞌ cateáˋ lajo̱.
4 Mas, para não te enfadar por mais tempo, rogo-te que, na tua bondade, nos ouças por um momento.
5 Jo̱ lana nɨcadséꞌˋnaaꞌ jaléꞌˋ e gaˋ e jmóoˋ i̱ dseañʉꞌˋ na fɨˊ latøøngˉ fɨˊ jmɨgüíˋ e ꞌnóorˋ mɨ́ɨꞌ˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel e laco̱ꞌ niꞌnángˋ dseaˋ quiáꞌˉ rúiñꞌˋ. Jo̱guɨ lɨ́ɨmˊbɨr cajo̱ dseaˋ mogui˜ quiáꞌˉ co̱o̱ˋ ꞌléꞌˋ dseaˋ Israel i̱ siiˋ nazareno.
5 Encontramos este homem, uma peste, um indivíduo que fomenta discórdia entre os judeus no mundo inteiro. É um dos líderes da seita dos nazarenos.
6 Jo̱guɨ jaˋ jmɨꞌgórˋ lají̱i̱ꞌ˜ e tɨ́ɨˋnaaꞌ fɨˊ guáꞌˉ féꞌˋ quíˉiiꞌ fɨˊ Jerusalén; co̱ꞌ iiñ˜ nidsijéeiñˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ guáꞌˉ quíˉiiꞌ do, jo̱ uiing˜ e jo̱baꞌ e caséengꞌ˜naaꞌre.
6 Tentou mesmo profanar o templo. Nós, porém, o prendemos.
7 Jo̱ lamɨ˜ ii˜naaꞌ niꞌɨ́ˆnaaꞌ íꞌˋ quiáꞌrˉ jí̱i̱ꞌ˜ laco̱ꞌ féꞌˋ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quíˉiiꞌ, dsʉꞌ dsifɨˊ lajo̱b i̱ fii˜ ꞌléeˉ i̱ siiˋ Lisias do caguíiñˋ dseaˋ do laguidseaangˉ fɨˊ jaguóoˋnaaꞌ.
7 {Quisemos julgá-lo segundo a nossa lei, mas, sobrevindo o tribuno Lísias, no-lo tirou das mãos com grande violência, ordenando que os seus acusadores comparecessem diante de ti.}
8 Jo̱ cajíñꞌˉ e lajaléngˆ jneaꞌˆ dseaˋ cuøøˉnaaꞌ dseeˉ catɨ́ɨngˉ e nijaꞌnɨ́ɨngˊnaaꞌr fɨˊ quiníꞌˆ.
8 Tu mesmo, interrogando-o, poderás verificar todas essas coisas de que nós o acusamos.
9 Jo̱guɨ mɨ˜ calɨ́ˉ féꞌˋ Tértulo e jo̱, jo̱guɨ caféꞌˋguɨ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ teáangˉguɨ có̱o̱ꞌr˜ do, jo̱ jíñꞌˉ e dseángꞌˉ jáꞌˉbaꞌ jaléꞌˋ e jmóoˋ i̱ Paaˉ do, jo̱ røøbˋ dseángꞌˉ sɨ́ɨiñˋ có̱o̱ꞌ˜ i̱ Tértulo do e jmóorˋ dseeˉ quiáꞌˉ Paaˉ.
9 Os judeus apoiaram o advogado, confirmando que as coisas de fato eram assim.
10 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, i̱ dseata˜ Félix do cajméerˋ li˜ có̱o̱ꞌ˜ guóorˋ e sɨ́ꞌrˋ Paaˉ e cuǿømˋ niféꞌˋ dseaˋ do júuˆ quiáꞌrˉ. Jo̱baꞌ caró̱o̱ˉ Paaˉ jo̱ cajíñꞌˉ:
10 Depois disso, a um sinal do governador, Paulo respondeu: Sabendo eu que há muitos anos és governador desta nação, é com confiança que farei a minha defesa.
11 Jo̱ cuǿømˋ nilɨdseaangꞌ˜ oꞌˊ e nabɨ ngóoˊ guitu̱ˊ jmɨɨ˜ e caguiéˉe fɨˊ Jerusalén e jmifénꞌˊn Fidiéeˇ.
11 Podes verificar que não há mais de doze dias que eu subi a Jerusalém para fazer minhas devoções.
12 Jo̱ jaˋ cadséꞌˋ jaléngꞌˋ dseaˋ na jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ dseeˉ e laco̱ꞌ niꞌnɨ́iñˉ jnea˜, faꞌ e sínꞌˋn jɨɨn˜n có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ, o̱ꞌguɨ táꞌˋa mɨ́ɨꞌ˜ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ fɨˊ sɨnʉ́ʉˆ guáꞌˉ féꞌˋ quiáꞌˉ dseaˋ góoˋo e siꞌˊ fɨˊ jo̱, o̱ꞌguɨ fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ guáꞌˉjiʉ quiáꞌˉ dseaˋ góoˋo cajo̱, o̱ꞌguɨ lacaangˋ lɨ˜ jiéꞌˋ fɨˊ jee˜ fɨɨˋ.
12 Não me acharam disputando com alguém, nem amotinando o povo, quer no templo, quer nas sinagogas, ou na cidade.
13 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ ꞌnɨ́ɨngˋ jnea˜ i̱ teáangˉ la jaˋ niguiéꞌrˊ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ dseeˉ quiéˉe e jmóorˋ, co̱ꞌ jaˋ e røønˉ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ laco̱ꞌguɨ la féꞌrˋ.
13 Nem tampouco te podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 ’Dsʉꞌ e jáꞌˉ e jmóoˋo lají̱i̱ꞌ˜ e iing˜ Fidiéeˇ i̱ jmiféngꞌˊ ꞌlɨɨ˜ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiéˉe, dseaˋ Israel, laco̱ꞌ cǿøngˋ røøˋ có̱o̱ꞌ˜ fɨˊ guiʉ́ˉ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ. Jo̱ féꞌˋ i̱ dseaˋ góoˋo na e jnea˜ jaˋ jmitiiˉ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e cajmeꞌˊ Moi˜; dsʉꞌ o̱ꞌ jáꞌˉ e lajo̱, co̱ꞌ jnea˜guɨ jábꞌˉ lɨ́ɨnˋn jaléꞌˋ e júuˆ jo̱ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléꞌˋ e júuˆ e cajmeꞌˊ dseaˋ i̱ caféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ malɨɨ˜guɨ eáangˊ.
14 Reconheço na tua presença que, segundo a doutrina que eles chamam de sectária, sirvo a Deus de nossos pais, crendo em todas as coisas que estão escritas na lei e nos profetas.
15 Jo̱guɨ jábꞌˉ lɨ́ɨnˋn røøbˋ laco̱ꞌguɨ i̱ dseaˋ íˋ e jí̱ꞌˊtu̱ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ Fidiéeˇ nañiˊ faꞌ lɨ́ɨiñˊ dseaˋ guiúngˉ o̱si i̱ sɨtɨ́ɨngˇ e ꞌléeˊ é.
15 Tenho esperança em Deus, como também eles esperam, de que há de haver a ressurreição dos justos e dos pecadores.
16 Jo̱baꞌ cuǿøˉbɨ dsiiˉ e eeˇe guiʉ́ˉ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ jo̱guɨ fɨˊ quiniˇ dseaˋ rúnꞌˋn dseaˋ jmɨgüíˋ cajo̱.
16 Por isso, procuro ter sempre sem mácula a minha consciência diante de Deus e dos homens.
17 ’Dsʉꞌ mɨ˜ cangɨ́ˋ tú̱ˉ ꞌnɨˊ ji̱i̱ˋ e ngɨɨˉ fɨˊ lɨ˜ jiéꞌˋ, jo̱guɨbaꞌ caquɨnꞌˉtú̱u̱ fɨˊ Jerusalén e ngocuǿøˉø cuuˉ jaléngꞌˋ dseaˋ tiñíingˉ, jo̱guɨ ngocuǿøˉø Fidiéeˇ laco̱ꞌ lɨtɨ́ɨngˋ dseaˋ góoˋo dseaˋ Israel e cuøꞌrˊ dseaˋ do.
17 Depois de muitos anos {de ausência} vim trazer à minha nação esmolas e oferendas {rituais}.
18 — ausente —
18 Nesta ocasião, acharam-me no templo, depois de uma purificação, sem aglomeração e sem tumulto.
19 — ausente —
19 Viram-me ali uns judeus vindos da Ásia, e estes é que deviam comparecer diante de ti e me acusar, se tivessem alguma queixa contra mim.
20 Jo̱guɨ co̱ꞌ jaˋ dseeˉ calɨseáˋ quiéˉe, jo̱baꞌ i̱ dseaˋ i̱ teáangˉ la lana cuǿømˋ nijmérˉ júuˆ song cadséꞌrˋ dseeˉ quiéˉe e lɨɨng˜ eeˋ cajméˉe mɨ˜ cajéeiñˋ jnea˜ fɨˊ quiniˇ dseata˜ i̱ quie̱ˊ nifɨˊ quíˉ jneaꞌˆ, dseaˋ lɨ́ɨˊɨɨꞌ dseaˋ Israel.
20 Ou digam estes aqui que crime terão achado em mim, quando eu compareci diante do Grande Conselho.
21 Co̱ꞌ lají̱i̱ꞌ˜ e tó̱o̱ˋ dsiiˉ e cafáꞌˉa có̱o̱ꞌ˜ júuˆ teáˋ lajeeˇ sínꞌˋn fɨˊ quiniˇ i̱ dseaˋ quidsiˊ íꞌˋ do jo̱ cafáꞌˉa: “Lana ꞌnʉ́ꞌˋ cuøꞌˊnaꞌ jnea˜ dseeˉ dsʉco̱ꞌ e jáꞌˉ lɨ́ɨnˋn e jí̱ꞌˊtu̱ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜ mɨ˜ ningɨ́ˋ e júuiñˉ.”
21 A não ser esta única frase que proferi em voz alta no meio deles: Por causa da ressurreição dos mortos é que sou julgado hoje diante de vós!
22 Jo̱ co̱ꞌ nɨñibˊ i̱ dseata˜ Félix do guiʉ́ˉ jial jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱baꞌ mɨ˜ canúurˉ jaléꞌˋ júuˆ e cajíngꞌˉ Paaˉ do, caje̱ˊbɨ quiáꞌˉ e niquidsirˊ íꞌˋ lajmɨnáˉ quiáꞌˉ dseaˋ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
22 Félix conhecia bem esta religião e, adiando a questão, disse: Quando descer o tribuno Lísias, então examinarei a fundo a vossa questão.
23 Jo̱baꞌ casɨ́ꞌˉ i̱ dseata˜ Félix do i̱ dseaˋ nʉꞌluu˜ quiáꞌˉ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do e güɨꞌiuumˉbɨ Paaˉ sɨjnɨ́ɨiñˇ lajeeˇ jo̱, lɨfaꞌ cuǿømˋ e jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ cuíingˋ dseaˋ do nijmɨcó̱o̱ꞌ˜reiñꞌ lajeeˇ iuuiñꞌˉ do.
23 Ordenou ao centurião que o guardasse e o tratasse com brandura, sem proibir que os seus o servissem.
24 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ tú̱ˉ ꞌnɨˊ jmɨɨ˜ lajo̱, caguiébˉtu̱ i̱ dseata˜ Félix co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ dseamɨ́ˋ quiáꞌrˉ i̱ siiˋ Drusila i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel, jo̱ caguilíiñˉ fɨˊ lɨ˜ tɨdsiˋ íꞌˋ quiáꞌˉ dseaˋ. Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b caquiʉꞌˊ i̱ dseata˜ do ta˜ e nilɨtéꞌˆ Paaˉ e fɨˊ lɨ˜ quidsirˊ íꞌˋ do. Jo̱ mɨ˜ caguiéˉ Paaˉ fɨˊ jo̱, jo̱ canaaiñˋ guiarˊ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ jial laco̱ꞌ nijángꞌˋ yaang˜ dseaˋ fɨˊ jaguóˋ dseaˋ do. Jo̱ canúubˉ i̱ dseata˜ do jaléꞌˋ e júuˆ quiáꞌˉ Paaˉ do.
24 Passados que foram alguns dias, veio Félix com sua mulher Drusila, que era judia. Chamou Paulo e ouvia-o falar da fé em Jesus Cristo.
25 Dsʉꞌ mɨ˜ canaangˋ Paaˉ e féꞌrˋ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ jial nisíngꞌˋ yaang˜ dseaˋ fɨˊ guiʉ́ˉ, jo̱guɨ jial jaˋ nibeángꞌˊ dseaˋ dseeˉ yaaiñ˜, jo̱guɨ jial mɨ˜ nitɨ́ˉ íꞌˋ e niquidsiˊ Fidiéeˇ íꞌˋ quiáꞌˉ lajaangˋ lajaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ, jo̱baꞌ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseata˜ Félix do jaléꞌˋ e júuˆ quiáꞌˉ Paaˉ do, jo̱ cafǿmꞌˊbre jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ Paaˉ:
25 Mas, como Paulo lhe falasse sobre a justiça, a castidade e o juízo futuro, Félix, todo atemorizado, disse-lhe: Por ora, podes retirar-te. Na primeira ocasião, chamar-te-ei.
26 Jo̱guɨ cajo̱ i̱ dseata˜ Félix do cuubˉ íingˊ dsíirˊ e nicuǿꞌˉ Paaˉ írˋ e laco̱ꞌ e nileáiñˉ dseaˋ do. Jo̱ uiing˜ jo̱baꞌ e tǿꞌrˋ Paaˉ sojiéꞌˊ e sɨ́ɨiñˋ có̱o̱iñꞌ˜.
26 Esperava outrossim, ao mesmo tempo, que Paulo lhe desse algum dinheiro, pelo que o mandava chamar com freqüência e se entretinha com ele.
27 Jo̱ tú̱ˉ jí̱ˋ cangoca̱ˊ e jmóorˋ lajo̱. Dsʉꞌ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cagüɨꞌɨ́ɨbˊ i̱ Félix do e lɨ́ɨiñˊ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ, jo̱ caꞌíˉ jaangˋguɨ dseaˋ cuaiñ˜ quiáꞌrˉ i̱ siiˋ Porcio Festo. Jo̱ co̱ꞌ i̱ dseata˜ Félix do iiñ˜ e guiʉ́bˉ nijé̱rˉ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ Israel, jo̱baꞌ caseáamˊbre Paaˉ lado la sɨjnɨ́ɨmˇbiñꞌ.
27 Decorridos dois anos, Félix teve por sucessor a Pórcio Festo. Querendo, porém, agradar aos judeus, deixou Paulo na prisão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.